14830 resultaten.
De bushalte 1963
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
490 Elke dag zelfde tijd
stopt de bus
voor de bakkerswinkel
vanaf m’n vaste plaats
aan het raam
flirt ik met de dochter
van de bakker
die mij reeds verwacht
en teleurgesteld
als de bus met mij vertrekt
als ze me wenkt
zwaai ik terug
ik stap niet uit
de rol van elegante ridder
speel ik maar kort
val snel door de mand
bang…
Verkeerd paard ?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
551 Hoe voort te gaan van twee
die naast zichzelf bestaan,
de grond splijt waar ze lopen,
haastig,en is slechts een kleine
stap van het omgewoelde pad,
wat de ene is en de ander slechts
mag hopen, naarstig zoekend
zonder spijt, blijkt de afstand
tussen hen niet ver, die zich in
de soort herkend, verstoord de
evolutie hun tred, wankelend…
alsof er schaduw waaide
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
940 winter, mijn lot
in het weten
blaas ik
zachtjes sneeuw naar het verleden
mijn verhaal
alsof niets meer ontkend kan worden
zoals die eerste schreeuw
of een onvervuld verlangen terwijl het buiten
langzaam donker wordt
een wenken waarin duisternis zwijgt
om de waarheid te vieren, het bloed zo bang
om vol te zijn
ik waag een eerste stap…
Uitgespeeld
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.097 Ik doe niet meer mee, ik vind het welletjes
In Den Haag zijn ze té goed in spelletjes
------------------------------------------------------------
… De ministers Maxime Verhagen (Buitenlandse Zaken) en Ronald Plasterk (Onderwijs) speelden donderdag 10 december jl. met leerlingen op het Zandvlietcollege in Den Haag het mensenrechtenspel Eén stap…
Trends en idealen
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
693 je ogen
waren warm gekleurd
ze straalden als je keek
de modetrend was blauw
en groen het donkerbruine
maakte je wat bleek
je lippen spits
gekruld door humor
en een volle lach
ook hier viel jij
weer uit de boot men
zag ze liever vol en rood
parmantig stap jij
door het leven je lengte
door jouw genen aangegeven
het schoonheidsideaal…
De poort der levenden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
732 rusten geliefden zacht
verblindend geuren
blanke bloemen
in de zinderende zon
een witte vlinder fladdert
bijna onopvallend
naar een volgende
toch heerst hier
voelbaar verdriet
van veel herinneringen
in treurige berken
die eeuwig lijken
mee te wenen
zwijgt bedrukt
een zwarte vogel
het beklemmend gevoel
begeleidt iedere stap…
oma - poëzieprijs 'Boekje Open' - 1996
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.461 het heden
Het leven geeft je
geen respijt
Ik voel het beven
van je hand
Je woorden blijven
on-af-gebroken
zweven
Je bent op weg
naar de overkant
Ik maak me van je los
en laat de liftdeur
tussen ons
schuiven
Buiten draai ik me
nog één keer om
Je handen wuiven
Je mond lacht stom
Een blik van herkenning
zonder geluid
Ik slik
en stap…
Gekte
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
627 ik loop al dagen in mijzelf te praten
conversaties met nieuw gemaakte maten
ben niet langer meer verlaten
alle straten zijn als mijn staten
gekte is nu de baas en mijn wapen
wijsheid is mij onsnapt en mijn geweten
is als een voortdurende grap
lachend bij elke stap
ik ben nu weg van de realiteit
gekte is mijn nieuwe identiteit
mensen wijzen…
De weg van de pelgrim
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
637 Ik ben op reis, ‘k weet niet waarheen
Ik ben er nooit geweest, vandaar
De weg daarheen is moeilijk, maar
Gelukkig reis ik niet alleen
Een bont gezelschap maakt de reis
Heel boeiend: de verschillen zijn
Tot dubbel vreugd en halve pijn,
Al zingt men elk een eigen wijs
Ik tors teveel bagage mee
Dat voelt bij elke stap als straf
Ik leg…
Water bij de wijn
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
777 Stap daarom eens over je eigen denklijn.
Want als je er echt voor open staat
Met een nieuwe blik, en niet meteen zo licht geraakt,
Dan komt vanzelf die nieuwe kijk op dingen,
Een nieuw perspectief.
Anders dan je zou doen maar dat is niet meteen negatief.…
In de huid van…
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
515 De tijd zal tot je
spreken tot de wereldse
transparante ogen zullen
breken, zomaar op een
morgen stap je in de huid
van een nieuwe vacht,
misschien dat je
daar op wacht?
Saudãcoes de Lisboa (2)
Pama…
Dooi
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 sneeuw
Het witte dek is niet meer dicht
Geen schim van wat het was
Wat ooit een sprookjesland inhield
Is nu nog maar een plas
Mijn liefde was ooit zuiver wit
Puur en onbevlekt
Zij leek voor de eeuwigheid bestemd
Maar is nu weggelekt
De sneeuw werd langzaamaan een bui
Wat puur was dat werd drab
De sporen die wij samen zetten
Verdwenen, elke stap…
Mijn vriend Sam
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
801 Wanneer ik daar door dat laantje loop
stil mijmerend over de vergane dag
met zachte stap,
dat bergje oploop,
steeds nader dichterbij...
dan denk ik aan jou mijn liefste dier,
slapend in het zilte gras,
slaap rustig, slaap zacht,
onze herinneringen blijven
daar waar geen mens weet
hoeveel jij voor me was...…
Vloer op drift
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
510 De waterweg slaapt
in donkerblauwe dromen
een oeververbinding wenkt zwierig
de veelkleurige baan verbindt
twee uitersten van het bestaan:
mijn diepste vrees en mijn stoutste visioenen
ik sluit de ogen en zet een eerste stap
deze schrede beroert een onbestaanbare dimensie
de weg is week en wankel
een schuimend koord zonder vangnet
op…
DE LAATSTE PIL
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
589 De laatste pil lag op haar hand
de pil die haar moest verlossen
Dacht ik doe ik wel goed, want
kan deze pil alles wel oplossen
Ze aarzelde een klein ogenblik
want die stap beangstigde haar
Eerst maar een streepje lipstick
en ja daarna moest ‘t dan maar
Ze staarde nog even in ‘t glas
of dat haar opzet wijzigen kon
Ze zonk terug op haar…
Onwaarschijnlijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
497 Mijn verstand zegt dat alleen het kwaad nog van
zich laat horen en hij weer is genesteld in het
oosten, de woestijn reikt nu ver tot over de
grenzen, zo ook zijn invloed
wanneer laat nu eindelijk het goede van zich
spreken of heeft hij met voorbedacht en rade
alreeds met vele volgelingen en stap gezet
het kwaad te verdrijven?…
Hoe intens verdrietig Joost KON niet meer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
814 Hoe triest is het te weten,
dat eigenlijk iedereen en
niemand echt heeft geweten,
dat hij uit puur zelfbehoud,
de laatste stap moest zetten.
Ik hoop oprecht,
intens dat je rust krijgt
dat is wat ik je toewens.…
augustusavond
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
527 de klanken van
een oud carillon
afscheid, een rode zon, hij
liet de avond als zijn bruid in witte nevels hullen
zulk een schoonheid in te vullen
op de oude, trage Maas
de vette waas van zomerhitte
was al snel vergeten
door mijn mobiele telefoon sprak
het geweten van een eindeloos verderf
nog vóór ik sterf- sprak mijn vriendin -
stap…
Langzaam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
653 Ik ga vandaag naar langzaam lopen:
drie stappen vooruit – één stap terug.
En als ik er ben ga ik langzaam beminnen.
Wie ga je beminnen?
Dat zeg ik toch, langzaam.
Daar houdt ze van.…
dronken van liefde
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
825 vele rimpels geleden
jij en ik, een gelukkig paar,
wat was de wereld tevreden
op stap met wat vrienden,
een dagelijks tafereel
we dansten en lachten
en speelden toneel
we renden door bossen,
beklommen steile rotsen,
kampeerden in tenten
of in donkere grotten
niets of niemand op dat moment
kon die vurige hartstocht bederven,
onze wil…
Stapje terug
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
692 Elke weg ergens naartoe
is een weg terug geworden
elke stap die ik zet
ben ik meer op mijn retour
Nieuwe mensen die ik ontmoet
zullen geen vrienden meer worden
om elk woord dat ik zeg
noemt men mij een ouwehoer
Niemand die mij voor de voeten loopt
men heeft mij ver achter zich gelaten
elk tempo is er volledig uit
doelloos dool ik door…
wandelen en liefde geven
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
591 wandelen gaat al een tijdje niet meer goed
door de vele operaties aan mijn rechtervoet
maakt iedere stap kennis met helse pijnen
maar mijn lach gaat daardoor niet… verdwijnen
positief zoals ik ben, blijf ik het steeds proberen
om nu één dag… zonder die pijn te mogen marcheren
maar voorlopig kan ik het alleen maar hopen
dat ik ooit weer…
Ik leer het nooit
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.619 Hee de week ben ik driftig op stap
en als ik thuis ben meestentijds afwezig.
Je zult er maar mee getrouwd zijn.
Ha! Nog even en ik maai het gras,
breng maat en orde in mijn bezigheden,
vol rustig aandacht voor kind en voor kraai.
Dàt zal wat moois zijn!
-------------------------
uit: Tirade, nr. 200.…
Licht doorzichtig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
488 ik stap voorzichtig
van steen naar steen
kijk rustig om me heen
de lucht is
licht doorzichtig
geladen met wat zon
er tintelt spanning
van een wachten op
iets dat dadelijk komt
heb mij omgedraaid
zag verleden tijd toen de
jaren werden teruggedraaid
het water stroomde woest
heb hem toen zien vallen
begreep niet hoe ik helpen moest…
Niemandsland?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
390 Ongeloof dat geen twijfel kan
verdragen in ongestelde vragen,
zoektocht van de werkelijkheid
naar niemandsland nooit volbracht
om vermoedens niet verlegen
niet gerijpt om niet te delen
cognitief begrip van lijdzaamheid
het oude inzicht te laten helen
verloren in beetje eenkennigheid
verkend op veel te vlakke wegen,
opgeteld in elke stap…
Kraantje lek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
626 We kunnen er niet over praten
Alleen zeggen we hoop te hebben
Terwijl een orkaan over land gaat
Geen mens meer is te redden
Pas na een verwoestende storm
Als zijn krachten zijn afgenomen
Zijn sporen een nieuwe vorm
Van wat hij heeft afgebroken
Zo zie ik mezelf ook
Zonder een echt verzetten stap
Ik had blijkbaar alle hoop
In dat klein…
Laat het regenen op mij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 in jouw blonde haar
verstopte je bewust de waarheid
gemaskeerd door jouw ranke gezicht
met je guitige lach
de messcherpe pijn die in jou
verankerd lag
onontkoombaar haast
na jarenlange gevechten
dreef je langzaam van ons weg
verdwaald in het labyrint vol angst
werd de schreeuw om rust ingelost
wie was er nou het aller bangst
om de stap…
Maanburger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 In tijd vliegen soms mensen door 't heelal
Op zoek naar sporen van leven op maan of Mars
De 'Pathfinder' ontdekte iets van water
'First man on the moon', sprak over groot en klein
Een kleine stap voor ons als mensen, daaren-
tegen een hele grote voor de mensheid
een Maanburger
Zouden wij Maanburgers willen en kunnen zijn
lukt het aangaande…
Oorverdovend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
535 Doorschuiven en inchecken, onder dat reddeloze beetje zonneschijn,
op geen stap teruggekomen, het gelijk steekt boven de huizen uit,
uit onbehoorlijk hout gesneden, niemand weet tranen te drogen.…
Het schattig brutaaltje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 de wereld wordt
gedragen door
warme ronde vormen
prettig gesteund en
pikant gesepareerd
bij ieder huidtype
is het naturel
juiste kleurschema
samengesteld en
geoptimaliseerd
waar gratie en
élégance van jongs
af aan aanwezig zijn
is frivool de stap
naar meer winst
in durf zal
het schattig
brutaaltje heer
en meester zijn
over alle…