4186 resultaten.
is lente wintertje gaan spelen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
849 aangelegd
de horizon, onzichtbaar kil
een wereld drijft voorbij
beladen met containers
een stil gebed, geen averij
maar winst voor ondernemers
ze varen uit, in stalen huid
met vracht, vakantiemensen
op volle snelheid ligt de schuit
een droom met al hun wensen
we staan aan zee
en bouwen luchtkastelen
in kleine vlokjes sneeuw
is lente…
van glas achter glas reeds de lente
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.085 groene narcissen
ineens trompetterend geel
op de vensterbank…
lente maakt liefde vrij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
611 stil aan de dagen
trekken aan
vrouwen volle maan
dromen achter ramen
prinsen witte paarden
februari de droom ontwaakt
sluimert nog in mutsen
dikke sokken lange rokken
mannen tranen vries in gutsen
ziet licht in neev’len
kristallen fonk’len
schel de ochtendzon
kwetterflirt van vogelen
maartse vrij
hun baar in ei
kwaak van breedsmoelkikkers…
Eerste winter, zesde lente
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.552 Door de glazen van een lege fles drank
is de wereld wazig en vervormd
De regen die gisteren werd verwacht
wordt vandaag veel te snel naar beneden gebracht
Als in de ochtend de zon opkomt
en het gras de wind naar zich toe lacht
Als in de ochtend de zon opkomt
en het gras de wind naar zich toe lacht
Zie ik jou nog in mijn droom en prompt
weet…
Thierry Baudet, de lente naakt!
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
972 ’t Is nacht, de opperste beschaving spreekt
Hij blikt omhoog en ziet Olympus’ goden
Hij boreaalt zichzelf, poneert een ode
aan Ego die zijn warme passie preekt
Een Leider die voor ons Zijn Licht ontsteekt!
Ja opgestaan is hij, de Lentebode
De duistre’ machten zijn fluks heengevloden
want elke tegenstand kwijnt weg, verbleekt
Narcistisch…
Het Kind te Paard (Einde van de lente)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
169 Haren glad geborsteld
briesend van vertrouwen
de wereld in kijken
Oude kwesties
recht te zetten, toegangen
te forceren, risico's te nemen
Door de dag heen
manoeuvreren, loeren
op kansen
op goede werken
in gedachten al
honderd keer verricht
Uitrusten naast mijn paard
vertrouwend op mijn kracht
mijn morele kracht…
Verboden vrucht...
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
3.376 Eén van ons is niet vrij
Toch smachtend aanraken
We willen dit allebei
Elkaar vol passie smaken
De verboden vrucht is zo zacht
Verleiding heeft de vrije hand
Je weet dat ik naar je smacht
Heerlijk vrijen in het zachte zand
We spreken elkaar in dromen
Voelen de dieptes van genot
Een lente die voor ons zal komen
De verboden vrucht is ons…
nam golvend je souplesse mee
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
868 ik greep lijnen, brak ze
hoekte zo emoties
de achtergrond werd niet
te bont en vloeide uit in wit
ik zag je ogen in gezicht
rondde recht in kleur
overlopend schilder ik humeur
contrasterend in jouw fine fleur
jij bent nu frank en vrij
in de momenten dat lente warmte
geeft, ik boog voor recht door zee
nam golvend je soplesse mee…
zout in kringen drogend
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.100 op strand met jou
de eerste voeten in het water
ons spoor vervaagt al gauw
in kou die lente overleeft
golven rollen uit over de zomer
zorgen dat je even beeft
we lopen verder dan er
mensen zijn, hun horizon voorbij
de lijn van samen en alleen
gedachten spatten op het lijf
het zout in kringen drogend
je ogen vragen of ik blijf
we…
Voorbij
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.177 Wat kan ik anders doen dan machteloos berusten
nu zij me schrijft over haar lage lusten
en dat ze hoopt dat ik sportief aanvaard
dat zij en die ellendeling elkander kusten
Dat ze het schrijft is 't onomstotelijk bewijs
ik schaats riskant op in haar lente dooiend ijs
verkleumd en eenzaam bezig aan een hopeloze reis
Warm maar sportief gekleed…
Gemis
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
1.367 Je ziet de mensen genieten van de lente.
Die nare winter is nu echt voorbij.
Je kunt weer heerlijk naar buiten.
Waarom voel ik me dan toch niet blij?
Eigenlijk weet ik het antwoord wel.
Misschien komt het wel door jou,
omdat ik je zo verschrikkelijk mis.
Waar ben je nou???…
iemand
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
3.125 Wanneer die iemand jou laat bloeien
als late lente, bloemen, gras,
dan gaat je hart van liefde gloeien
en wéét je weer hoe het ooit was,
of hoe het zijn kon. Je gedachten
ze tuim'len restloos door elkaar..
Als je díe iemand hebt gevonden
dan weet je zeker: het is wáár!…
Het mooiste van al
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.863 Alles is zo mooi
Hoe de wolf verslindt zijn prooi
De sneeuw net voor de dooi
Een broek perfect in de plooi
Schoonheid is wat ik droom
De warmte van een grote oude boom
De trein die rijdt op stoom
De lente en mijn benen voelen loom
Gaat alles gewoon weer rond
Jij was het die daar stond
Ik, volledig en geheel verstomd
Ik wist…
Liefdesland
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.154 geweest
Maar heb je grenzen niet gevonden
Toch zie ik soms je bergtoppen
Maar de wolken blijven ze
In mysterie verorberen
In het zuiden heb ik gezocht
Maar in het heetst van de strijd
Zoek je toch weer de zee van genegenheid
Noord was mooi en wit
In alle sereniteit
Heb ik je maar verlaten
Op zoek naar warme kleuren
Waar een nieuwe lente…
Jij kind
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.511 Jij kind,
wiens jeugd ruw werd ontnomen
kijkt verslagen op het leven neer
ontdaan van alle prille wensen
en geloof in volwassen mensen
heeft je lente geen kiemkracht meer
Jij kind,
waarvan de dromen zijn gestolen
voelt rood de schaamte aan je huid
als donkere schaduwen kleven
die zich in je nachtrust weven
als je uitgeput de ogen sluit…
jaarringen spijt
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.566 blik niet terug op de lente
één dood te vroeg op haar dorpel
en het glinsterend dauwvocht op mijn wimpers
vloeit weer in mijn oog terug
als ik de woorden tel, de stomme woorden
uur na uur, minuut na minuut
in ’t ritme van seconden tijd
verjaag ze niet, ‘t herinneren blijft
ondanks jaarringen spijt
zelfs wanneer elke boom die in ons groeit…
om het verdriet van gisteren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
856 die voor ons
geen perspectief op toekomst gaven
maar in de romantiek van morgen
huilen tranen van vandaag
het verdriet van gisteren
is nog niet gedaan en zal zijn
tol gaan eisen in het nieuwe jaar
toch zullen wij
er samen voor zorgen dat
weken en maanden zich niet
zullen schamen voor deze verbintenis
omdat het gewoon weer onze lente…
Lisette zegt
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
744 dat water zacht is tenzij de val
van te hoog als op ijs uiteenspat
toevoeging van zout zachter maakt
plonst, aanvoelt als gewalst staal
uit het zuiden de lente groen blad
aan harde bast en barse tak ontlokt
verhoging van temperatuur het kader
schept voor wat begint, stopt, weer
gelooft en tot wind zich omplooit
stof, takjes, snippers…
Tijdloze schoonheid
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.683 warme ogen
op een verre weg
langs het tijdloze water
helder en diep
En ik meende je te horen
in de stem van een engel
een lach van broze weemoed
het ruisen van abelen
de zang van verborgen vogels
En ik meende je te herkennen
in een elf met haar als zonlicht
een gewaad van sneeuw
in de geur van de dageraad
het zoete parfum van de lente…
Bos
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.086 Soms sta ik stil
tussen de bomen
uit mijn hoofd groeien takken
op mijn huid zie ik schors komen
uit mijn voetzolen groeien
wortels
die zich in de aarde verspreiden
in de lente verschijnen er bladeren
ik voel me goed tussen de bomen
en kan er rustig eeuwig staan dromen.…
Jij parkaat dwars
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
632 jankt tegenwind
haar sombere verhalen
laat zon niet stralen
door druppels van verdriet
maar jij trotseert
mijn griet die vlagen
met het neusje in de lucht
hoort niemand jou ooit klagen
over vele stom gestelde vragen
jij parkaat dwars
door alle buien heen
wintert in een eigen paddenstoel
hebt lak aan iedere grote smoel
de nieuwe lente…
Licht dat Licht zijt, ongeboren...
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
882 Licht dat Licht zijt, ongeboren,
oerbegin en bron van Al,
Licht dat vreugde zijt en Liefde,
Licht dat gloeit in het heelal;
Licht dat alles hier doet leven,
Adem zijt en levenskracht,
Licht dat trilt in elk beginnen,
Licht dat denkt in elk gedacht;
Licht dat doel is van elk streven,
eindeloos verlangen wekt,
Licht dat lente doet ontwaken…
Zinnen
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.614 Ik zie jou op elke dag van de kalender staan
Winter, lente, zomer, herfst
Seizoenen wisselen zich konstant af
Maar het zonnetje in mij schijnt dagelijks
Sinds jij me jouw liefde voor het eerst gaf
Een nieuw jaar kan niet beter beginnen
Als met de persoon die ik eeuwig wil beminnen
Het delen van elkaars diepste gevoelens
Het schrijven van…
verloren onschuld
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.837 elke herfst,
met duizendkleurig pracht,
kent valse stormen
terwijl de lente nog dartelt
in eindeloos zomerse warmte
het was niet haar schuld…
vlaagt een orgel vaag een lied
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
736 al een tijd lang
hoor ik kinderkoren
breken takken in
verbaal geweld van
bomen die maar niet
tot lente willen komen
ik kan geen rots
verpulveren zoals ijs,
mijn waterstromen
worden steeds gespleten
door obstakels
op hun lange reis
ooit gaan ze weer
samen vloeien
in de delta bij de zee
water zal zichzelf herkennen
want het kabbelen…
Zomer
gedicht
4.3 met 75 stemmen
8.279 Laat binnen de
regen die
bollen doet groeien
en bloesems vernevelt -
confetti pastel,
voor doldronken bruiloft
waar voorjaarstrouw zingt
die duurt tot de zomer
de lente verdringt.…
bloemen groeiend uit vergetelheid
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.254 ik heb op wolken gelopen
mijn lichaam in de zon
sterren voor het grijpen
geluk dat niet op kon
je gaf me lente met
de smaak van eeuwigheid
er bloeiden bloemen
groeiend uit vergetelheid
we zomerden in warmte
met lange dagen zon
donker koelde onze huid
verliefde krekels zongen luid
we deelden in de oogst
van bontgekleurde herfstdagen…
lichtvoetig in je vlucht
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.463 was te vroeg geland
in schaduw van de morgen
liep langzaam naar mijn hand
vleugels voor de kou verborgen
je tastte naar mijn warme huid
een plaats om uit te rusten
spreidde je breeduit
zonnestralen die je kusten
ik zag je slanke lijf
zich koesterend aan het raken
groeiend in het kort verblijf
liet je mij de liefde smaken
je brengt lente…
je zinnen smeulden vuur
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.725 ik zag je zwaaien
je hoofd omdraaien
voor een laatste groet
tijd vergoedt geen afscheid
lucht ging vonken in
een spel van ademloze woorden
je bracht me bloemen die al
zomerend nog bij de lente hoorden
ze kleurden ogen
met de warmte van je lach
in hun glans zou de uitgestelde
hemel ook op aarde mogen
je hebt het paradijs
maar afgebeld…
Aan mijn stoel gekluisterd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.011 'k probeer het handig te ontwijken
de grimassen rond mijn bitt're mond
maar de pijn die lekt uit ied're wond
doet mij uiteindelijk bezwijken
ik die de marathon kon lopen
zit nu gekluisterd aan mijn stoel
met slechts nog één onnozel doel
mijn zelfbeklag ontlopen
net nu de lente mij haar hand wil reiken
en vogels lokken mij alom
net nu…