5597 resultaten.
Liefdes schijnbewegingen
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
681 hij stond erop dat zij uit volle borst haar stem in de telefoon liet galmen...tot haar vader Lex witheet met de tram terugkwam...
tussen twee lippen door vroeg Sander Trix' vrouw langs haar neus weg of ze van whisky met weegbree hield...
toen ze dat als liefdesschijnbeweging niet zag zitten zei ze,
ik zeg maar zo, ik zeg maar niks…
samen puzzelen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 in een wereld vol schermen, klikken en swipen
waar letters en duimen voortdurend bewegen
in boeken, in pixels, in filmpjes vol verhalen
wacht een wereld om in te verdwalen
een moeder, een vader, een kind op de bank
een tablet, een boekje – digitaal en oprecht
samen verdwalen in werelden zo groot
waarin draken vliegen en helden rennen
een…
WANT WIE ZONDER ZORGEN IS, DIE KEN IK NIET!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
339 bewust meenam, meetelde uit liefde en respect
degenen die mij ontvallen zijn door de dood of op afstand door scheiding
"In families gaat veel om", zo schreef mijn oudste broer Jouke Douwe (84) aan mij over de zijne
maar ook bij mijn alleenstaande zieke zussen, tantes, nichten van 80 en 83 speelt veel
en ik Jan Jacob (73) man van J. (60) en vader…
Verslag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
148 nog
om met kleinkind in kinderwagen
en hei, maar te moe jij,
k appte, kreeg foto terug:
‘wij ons eerste dagje uit’
Daarna ging het over
een wandeling om een plas
en een komende verjaardag,
wie en waar van pas
Voor ‘t slapen gaan
kreeg ik foto van blakende baby
gehuld in een handdoek
nog douchedruppels op huid,
naakt in zijn vaders…
Abrazo
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
483 soms sluimert
een omhelzing
in de couveuse
van iemands ziel
soms schemert zij door
het glas een vluchtig
ontwaken uit de roes
van bitterzoet verdriet
ze strekt haar armen uit
omhult je met serene
troost op een kalme
regengrijze dag…
laten we nog - ter herinnering aan Ryan Al Najjar
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
1.389 laten we nog
iets langer blijven
op het koude bankje
als het even niet lukt
om naar huis te gaan
waar de dreiging zo
hard binnenkomt
dat mijn adem stokt
tussen vier muren
ik snak naar lucht
naar wind en licht
ik zoek de ruimte
als een konikpaardje
op ruige grasvlaktes van
de Oostvaardersplassen
veel heb ik niet nodig…
Anonyma
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
561 * Reactie op Maartens razendsnel sonnet van vandaag *
Ben zeer benieuwd wie dit vers heeft geschreven
- oorspronkelijk, want dit is tweedehands -
of geef je hier Anonymus een kans
zijn kunst te tonen in een tweede leven?
Het moet wel van na twintig dertien zijn
er staat - en ik citeer, als dat ook mag -
geen koninginne-, maar een koningsdag…
Vaderdag
snelsonnet
4.4 met 11 stemmen
195 Er vlogen bruine sneetjes, vers gesneden,
en eitjes, sapjes, koffie door de lucht
Wat maakte die croissant een mooie vlucht
Mijn zoontje was zojuist hier uitgegleden
Helaas, ontbijt op bed werd ondertussen
Ontbijt op mij, de muren en het kussen…
De stervende christen
poëzie
4.4 met 8 stemmen
5.631 Jesus' bloed, Jesus' bloed,
Heeft voor al mijn schuld geboet;
Daarop rustig stervend’, nader
Ik mijn rechter als een vader.
Zink* vrij, aarde met uw goed!
Ik hou moed, door dat bloed!
‘k Heb geen nood, ‘k heb geen nood,
Want uw akelig dal, o dood!…
de grens van haar zedelijkheid; als Aphrodite
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
708 als Aphrodite reisde door de Klassieke tijd
in de strijdwagen fier met de regenboogvlag
lachend gedragen door de zussenverenigingen
wilde haar vader, Zeus, daar niks meer van weten
de Archaïsche periode was voorgoed voorbij en vergeten
ook toen waren ‘t de typische oude mannen
die niet inzagen dat zij niks te zeggen hadden
over pijlen die…
Ach, ja, mijn vader.
hartenkreet
2.6 met 12 stemmen
1.513 Ik kon naar u vaak eindeloos luisteren
mooie verhalen zonder eind
soms met een trilling in uw stem
allerlei verhalen, soms zo verfijnd.
Spannende verhalen uit uw jongensjaren
of de oorlog die u beleefde
hoe u stiekem varkens slachtte
zo spannend dat ik er van beefde
Zittend aan uw voeten
't gezicht verwachtingsvol opgeheven
klamme handjes…
Heilige vader
snelsonnet
3.5 met 24 stemmen
3.180 Zijn leeftijd was gezegend: vierentachtig,
Doodop was hij als Parkinsonpatiënt
En als je reeds op aarde heilig bent
Wordt je de hemel sowieso deelachtig
En dus begrijp ik eigenlijk niet goed
Waarom je voor de paus nog bidden moet.…
weekend vader
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
2.121 zag ze steeds met
vreugde komen
met pijn in m’n ogen
weer huiswaarts gaan
zie ze soms nog wel
eens wuiven
in verstilde beelden
uit bewogen jaren
door de tijd verbleekt
maar nooit vergaan…
Tweede vader
gedicht
3.0 met 44 stemmen
22.201 Steeds strakker trok hij zijn cirkels om ons.
Hij was nooit ver. Nooit ver genoeg
dat wij ons buiten waagden zonder christendom.
Van Heere Heere zingend liepen wij door zijn jachtgebied,
keken niet op of om. Naderend tot zijn water
voelden wij zijn ogen die de sterren konden doven.
Later toen hij niet meer van je zijde week
en zelf een hart…
AFSCHEID VAN VADER
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
2.309 Hij lag daar zo verloren in zijn kist,
zijn ogen waren nauwelijks dicht,
zijn armen op de borst gekruist.
Een blauwe glimlach om zijn mond
gaf hem de rust die hij nooit vond.
Er heerste doodse stilte in ons huis.
Wel twee uur zat ik naast zijn kist
en voelde me immens alleen,
zag kaarslicht door mijn tranen heen
groeien tot een onbeschrijfbaar…
tuinpad van mijn vader
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.837 starend over het pad zie ik hem
nog lopen
kijk ik met dezelfde ogen naar
z’n kwistig gezaaide bloemen
langs het zomergroene gras
beluister de vogels met gelijke
oren en betast ik de wereld
met zachter hand
starend over het pad zie ik hem
stilletjes verdwijnen, sluimert
in het lover een droef gemis
voel diep van binnen dat…
Vader-dochter
netgedicht
2.1 met 19 stemmen
2.870 Gevangen in beelden
herinneren verkleurde pionnen
aan vergane glorie.
Schemerlicht
toont zijn donkere blik
win jij of ik
wie kraait er victorie.
Gewonnen spellen
ik geniet
scrabble
ganzenbord
mens, erger je niet.…
De oude vader
gedicht
3.0 met 21 stemmen
11.534 Nog houdt hij het landschap stevig vast,
hoewel zijn hand reeds lichtjes beeft
van schaamte voor de naderende dood
en voor al die stilte die erop volgt.
Wie stelt er paal en perk aan zoveel gras?
Zijn beeld vloeit open in de spiegel.
Alles wat ooit gelogen was,
een logboek vol, wordt langzaam wit.
Hij morst nog een beetje waarheid
over de…
vader sprak
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.172 bij het lezen van zijn naam
klonk zijn stem ritselend
in bontgekleurde bladeren
van hoe het ging met het gezin
nog wat nieuws onder de zon
en of ik nog een beetje bad
de Nobelprijs voor de vrede
was zeker mij weer voorbijgegaan
voor literatuur zult u bedoelen?
bracht ik er slechts tegenin
daar moest hij even over denken
die bedoelde hij…
Zandloper van een vader
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
1.335 (een acrostichon)
O m speels en toch
.... P a te zijn,
.... V alt vast
........ O p
....... E en
..... D ag ook
. E ens mee, maar
N u niet –echt niet!…
VADERS KRIJTSTREPEN
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.634 Jaren...
na zijn overlijden
Herken ik
de tekens
De tekens
aan zijn hemel
Dat ik
me nu pas
aan 'het lezen'
kan wijden?
Stel ik
in verwondering vast.…
dat verzint vader niet
hartenkreet
1.7 met 19 stemmen
2.916 al die mannelijke gevallen
die zo nodig willen wippen
moeten leren zakjes knippen
en fluiten uit hun ballen
hebben ze straks nog wat om handen
als ze van hun plaats gewipt hoog van bomen
zwevend in de lucht op harde stang uitkomen
met bal en zakbreuk heel stil landen…
Vader, dag
netgedicht
1.0 met 24 stemmen
2.964 Ver van jouw graf
in de grond der geest
dichterbij, sindsdien
ben ik hier denk ik daar
dag paThé, hier zijn
mijn bloeiende woorden…
Wens is de vader
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.017 Niets meer dan te wensen
dat er vrede komt en snel,
dat er, voor alle mensen,
een eind komt aan de hel.
Een droom, hoor ik zeggen
door mensen zonder hoop.
Hoe kan ik ze uitleggen
dat ík richting vrede loop.
En het zal vinden, ooit,
misschien, op een dag.
Dan is de droom voltooid,
en ik ... ik lach.…
Vaders en zonen
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.780 Wij keken in elkanders ogen en
herkenden al de eeuwen, tegelijk.
De grote vriendschap was geboren,
de vriendschap voor altijd.
Niets kon ons geluk verstoren,
geen heden of verleden en
geen toekomst en geen tijd
alles was bepaald, millennia te voren.
De vrouwen traden terug,
zij waren zwijgzaam en bedeesd,
precies zoals het hoorde en…
Villanelle voor mijn vader
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.656 Vlucht voor de strompelende waanzin,
verbrijzel de speeldoos in je hoofd,
ijl onder het maanlicht de nacht in.
Aan één breekbare draad, als een spin,
van je huis en je zinnen beroofd,
vlucht voor de strompelende waanzin.
Als een kruipend gif heeft de weerzin
haast de gloed in je ogen gedoofd,
ijl onder het maanlicht de nacht in.
Dwalend…
dag vader
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
2.622 met een foto in de hand
zit hij in zijn versleten zetel
waar zijn zitvlak de tijd heeft
uitgevlakt, tot eeuwig vermaakt
zodat zijn dagen blijven duren
vele uren langer dan zijn gevoel
nog maar kan erkennen
de glanzende glimlach blikt
vijftien bij tien groot omhoog
naar zijn gelaten ogen
in zijn hart nog de warmte
die armen om hem heen…
Vader en zoon
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
2.084 Je speelt een ridder zonder
paard, maar zwiepend met een
plastic zwaard verover je die
straat van toen.
God, mocht ik het maar overdoen.
Plots word je woeste indiaan
bewapend met een pijl en boog
en zie ik trotse veren staan.
Dan denk ik weer aan Arendsoog.
Je schiet je beste vrienden
neer, maar even later staan
ze weer. Je rent…
Ik zag vader
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.153 Je zetel bij 't raam
met lange jaren gevuld,
heb je alle mussen geteld
bij naam,
voor elke mus
een bolletje
van je paternoster.
Het raam ziet
op vroeger
en joelende kinderen.
De zomers daarbuiten
verkorten
en leggen stof op de foto's
in je hoofd binnen
en de klok
die het tikken vertraagt.
Er is iets met de dagen
en je kijkt
naar…
Vader van gedachten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.272 Soezend aan het noordzeestrand
op kussentjes van ziltig zand
dreven wolken traag voorbij
jouw silhouet verscheen aan mij
ik voelde weer jouw warme hand
en werd door heimwee overmand
je bent niet meer, het is voorbij
toch was jij even dicht bij mij...
jij reisde naar de overkant
en zei, denk maar aan onze band
filosoferen maakt mensen vrij…