31786 resultaten.
ik hoorde de gebeden
netgedicht
3.2 met 51 stemmen
11.100 de wind droeg
stemmen over strand
van lang geleden
ik hoorde de gebeden
in het jachten
van het zand
in het golvenruisen
zag ik ogen huizen
jouw spatten groen
de branding schuimde
licht in je gezicht
het wit van toen
handen speelden
luchtkastelen met
wolken in de zon
verbrande ruggen
keerden zich in
eindeloze uren om
je bent…
kilometers vol liefde
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.310 Ik tel de dagen
Ik tel de uren
En zit me af te vragen
hoelang onze liefde nog zal duren
Ver woon je van me vandaan
en elke dag ben je in mijn gedachten
houden we dit vol
wat kunnen we samen van de toekomst verwachten
Maar als ik je dan weer zie
en je weer kan kussen
dan geniet ik en weet ik het zeker
dit vuur kun je niet te…
Twee zusjes
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.351 Daarna zitten zij nog uren met de brokken
in hun keel.
Dan volgt de schaamte en het zwijgen
en het brandgat in hun ziel
2
Hun ruzie loopt op hoge
poten met een huilerige stem.…
jouw wereld
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.148 jouw handen hebben mij zo vaak gedragen
jouw lippen hebben mij zo vaak gekust
nu tel je stil de uren en de dagen
en bent je van de wereld niet bewust
jouw ogen konden mij van alles zeggen
ik teer nog op de liefde die je gaf
het is niet zo eenvoudig uit te leggen
maar wat ik voel neemt niemand me af
soms kan je nog genieten van het kleine…
Lezen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
952 Uren vliegen, muggen steken.
Beelden gillen, angstige prevels.
Duistere steegjes, grijnzende gevels.
Het beest heeft in mijn hoofd gekeken.
Schaduw kruipend gefluister,
met hoog piepende kraken.
EN NU VERDOMME SLAPEN!
Schreeuwt de deur met een klap.
En besprongen door het duister,
zal ik nog wel even waken.…
autark
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.728 lange uren moest ik stil zijn
met de stille gemeente
omspoeld door het woord
snel vertrok ik dan
naar de ceder op de libanon
waar ik tussen de wortels
afdaalde in het verwulft
daar flakkerde een kaars
en zag een kruisspin toe
op het vullen van botervaten
met hazelnoten rozenbottels
appels en sleedoornpruimen
na ter verpozing…
Nachtdwaling naar het nieuws
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
1.617 Ik dwaal in gedachten tot diep in de nacht
Langs huizen en wegen van verlangens
Langs ramen die zwijgen, deuren op slot
Ik kijk heel even, inderdaad
Op een tafel in een kamer
Liggen kranten volgeschreven
Met de angst en de haat:
Onbekendheid van culturen
Ik dwaal in gedachten tot in de vroege uren
Langs huizen en wegen van verlangens in…
Slaap
gedicht
3.4 met 38 stemmen
8.826 Lig in bed
draai me links
draai me rechts
kijk naar het plafond
tracht schapen te tellen
na de vijfde rennen ze weg
Uren tikken voorbij
de slaap is een wild paard
waarnaar ik verlang
Woestijnen van verlangens
kunnen het paard niet temmen
wie temt hem
wie temt mijn gedachten
wie sust mijn slaap
ik wil stijgen
rusten
in de armen van…
De kurk waarop de zaak drijft
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
974 neem de uren onder je vleugels
en laat de dag maar vervliegen
vanavond zal ik je opvangen
met wijd gespreide armen
we vluchten naar de gedekte tafel
besprenkeld met eau de lavande
opgeheven zonnebloemen in een vaas
voeren ons weer naar zuidelijker sferen
de mosselen à l’escargot
-bereid met een Franse slag-
blussen we met een goede bordeaux…
Eén ster in de nacht
hartenkreet
4.2 met 23 stemmen
3.343 De uren die wij delen
De secondes zo schaars
De tederheid die wij geven
De passie die je wou
Omgeven van liefde
De warmte om mij heen
De vrolijkheid in mijn ogen
Je weet wat ik hebben zou
Als een engel, zo lief, zo lief
Kijkend naar mij
Steel je mijn hart
Dat open stond
Voor deze fantastische vrouw
Kijkend in de lucht, zo zwart, zo…
Je ziet me niet
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
3.693 ik zou wel uren lang
over jou kunnen schrijven
wanneer ik je weer eens zie
en of ik dan mag blijven
laat mij dan maar lekker dromen
want ik weet wat ik schrijf
zal nooit dan dit verder komen
of ik het geloven wil of niet
ik weet dat je mij toch niet ziet
en ik schrijf de langste verhalen
over wat doet het er toe
je blijft zelfs in mijn…
Spoken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
796 Ze komen uit het niets en onbemerkt
Onzichtbaarheid hebben ze onbeperkt
Hun lichaam dringt door alle muren
Maakt angstige en blijde uren
Een uitnodiging slaan ze niet in de wind
Subtiel en stil worden de ogen verblind
De spiegel leert het ons het allermeest
We zien dus niets, geen spoken en geen geest
Zo overtuigd van inzicht en ons gezicht…
waarin je leven slijt
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
975 soms lijkt het of
de dag van gisteren
niet is geweest
niet heeft geleefd
als beest, maar
weggegleden is
tussen vingers
die niets wilden
als zand beland
in de vergetelheid
van zomers strand
hezelfde ruis
stuurt trage uren
in het huis waarin
je leven slijt in het
nutteloze hemel turen
dan is er spijt
breekt morgen al
op voorhand…
je woont in stilte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
704 ik mis je in
het opgaan van de zon
je schaduwt alle uren die nu
langer lijken te gaan duren
de week verliest zijn dagen
omdat niemand naar hun naam
komt vragen, zonder jou is
doordeweeks maar grauw
je woont in stilte
neemt geen woord meer op
laat je warmte langzaam wurgen
door de winter van de strop
muren schuren onbegrip
liefde…
prelude
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.576 Avond
En eind april
Met de geur van viooltjes
En vroege seringen
En hoe jij kwam
Van ver en lang geleden
Nu zo dichtbij, zo dicht bij mij
Geef me de uren, geef me de avond
Geef me jouw verhaal
Voor het mijne
Onze lippen hebben al te lang gezwegen
Mijn grijze ogen
Ik heb ze nog helemaal
Als toen
Als in jouw herinnering
Zo zei je later…
Hart-nodig
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
699 ongedurige te verwoorden
wie zal beweren dat
de worsteling op mijn gelaat
niet op de lippen zal gaan liggen
van hen die met een weifelende borst
de vlinders doden in het stille gebied
van blinde enkelvoudigheid
wie, o wie zal het strijdgewoel
begrijpen van mijn gekte en dwaze
sprongen die de leegte laten wankelen
in omhoog gekropen uren…
vervlieg de dagen die mij resten
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
641 ik ben vanochtend opgestaan
wilde naar de zon
was opgetogen toen ik zag
hoe licht van donker won
mijn vleugels zijn nog rauw
van kou vannacht en onvervuld verlangen
warmte moet mijn vleugels nog behangen
met de kleur van onverwacht
ik wiek van bloem naar druppel dauw
een koud ontbijtje en dan gauw
mijn vlucht naar vlindertuinen
uren…
nooit voorwaardelijk
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
638 voor een keer opende
ik mijn ogen en
liet mijn graf begroeien
met een teder lijf
lippen drukten zich
op mijn open mond en
enkel jouw stem deelde
de stervende vogels in mij
uren zochten alleen
nog maar jou en
alles dat ik in mezelf
had verlaten
ik wachtte op je woord
maar iets werd terug
niets; ik werd weer
zoals voorheen…
Met een traan en een lach...
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
2.149 We hadden veel te verduren,
We praatten wel uren.
Dat was onze kracht,
Ik wist wat je dacht.
We hadden dezelfde dromen,
En ik dacht dat we daarmee zo ver gingen komen.
Berg op, berg af
Steeds wist ik dat je om me gaf.
In plaats van dat je je gevoelens tegen mij zegt,
Ga je bij me weg.…
Jouw warme hand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
448 De nacht duurt in mij
zoals de uren telkens slaan
en het licht dat spaarzaam fonkelt
zijn de regenfonteinen op het raam
dit ogenblik is slechts mijn leven
nu jouw hand zich droomt
in de warmte van mijn kruis
op het ritme van je adem
met op de achtergrond mijn eigen ruis
maar nu ik jouw je dromen laat spelen
wens ik mij op het…
Vlucht naar vlindertuinen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
597 ben vanochtend opgestaan
en wilde naar de zon
was opgetogen toen ik zag
hoe licht van donker won
mijn vleugels zijn nog rauw van
kou vannacht en onvervuld verlangen
warmte moet mij nog behangen
met de kleur van onverwacht
wiek van bloem naar druppel dauw
een koud ontbijtje en dan gauw
mijn vlucht naar vlindertuinen
uren dollen en naar…
glimlach
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.750 Slapeloze nachten, tergend langzaam kropen de uren
Nu zit ik naar mijn hersenspinsels te gluren.
En, ja, het werd echt lente in mijn hart
Het zonlicht vervangt nu de vroegere smart.
Nu glimlacht het leven me blij toe
Ik wil jullie allen danken, maar weet niet ' hoe '.…
Laat je
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
628 Laat je tranen stromen
en je licht schijnen
Laat je warmte binnen komen
en je kilte verdwijnen
Laat je voeten zweven
en laat los je haar
Laat de bloemen leven
en toon een lief gebaar
Laat je brein varen
en schud een hand
Laat je ogen staren
teken in ’t zand
Laat je dromen bestaan
en vergeet niet
dat uren stil voorbij gaan
Niemand…
Optelraam
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
837 Het
kind in de keuken eet
niet uit mijn hand, zelfs
de blikken pannen heeft
ze roerloos laten staan,
zeldzaam telt ze haar
uren op een houten raam,
daarop is het echte leven
pas begonnen, zij kan het
niet helpen want ik ben
het enige dagboek wat ze
ziet, waaruit bladzijden zijn
verdwenen en dat van mij
erbij wat ze leest om te…
Gemiste kans
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
947 lang keek ik naar haar uit
de vrouw omhuld in blinkend goud
uren heb ik staan wachten
op het Haagse Lange Voorhout
ineens zag ik de gekroonde koets
en hoopte op een blik van herkenning
de majesteit kwam echter tussenbeiden
met handenwuivende inmenging
thuisgekomen voelde ik enige smart
haalde haar verkreukte foto uit de la
en drukte deze…
Dwalende schaduwen.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
666 Schaduwen in de nachtelijke uren
dwalend tussen sterren en maan
ogen die zoeken naar een weg die
hen zal leiden naar het eindpunt
waar ze vrij zullen zijn van alle pijn.…
Anoniem
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
597 ik heb baat bij jouw schaduwwoorden
die vlinderen anoniem om me heen
als wegwijzers van aard
tijdens de nacht
(laat mijn waterogen gaan,
op zintuigen van daar naar hier,
van ’t ogenblik)
tiktak, luchtig gevulde uren getuigen
door de nacht van adem
in mijn oren kleppert de klok
een slapeloze muze
mijn diepte gaat ver
jouw schaduw verzacht…
verlies
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.832 ik ga wankel door de dagen
van onwezenlijk besef
in soms trage, lege uren
naar het moment, nu zo nabij
en onvoorstelbaar, dat jij
niet tastbaar meer zal zijn
herinneringen
oud en pijnlijk vers
verdringen zich
ik lachte overdreven nog vandaag
naar vrouw met kind op straat,
eet chocolade die mij smaakt
en voel me schuldig
mijn…
Winter 2
gedicht
2.8 met 9 stemmen
7.735 langzaam glijden hier de uren
in een bestaan waarin het spreken
al bijna onmogelijk het lachen
ongehoord is het zwijgen
een ziekte
een bestaan waarin de nachten
wakend worden doorgebracht wachtend
op wat niet komt dromend van
rumoerige trottoirs en teder
geruzie onder de bruggen
langzaam sneeuwt de voortuin vol en
een vreemd…
Het poëzieparadijsje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
467 had de paden geschoond
stenen weggedragen
ballonnen opgelaten
voor het grote feest
deuren stonden open
tafels gedekt
van heinde en verre zouden zij komen
voor de bundel van mijn dromen
maar in de ijzige wereld van toen
sneeuwde het uren
geen snelweg of trein bleef gespaard
een kleine groep had de heenreis geklaard
wij hebben samen…