Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Huidhunker

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 669
nu de nacht zich ontvouwt zal ik je ondergaan als een vlinder in zijn liefde liefde van een dromenvanger en de lange zoektocht naar nieuwe letters nu je mijn huid verlaat valt het witte doek sterft het applaus raak ik je zonder spiegels kwijt huidhunker een killer winter verlangt naar lente hoe vermijd ik deze meligheid ik wil…
guy aarts22 januari 2022Lees meer >

In groen gevatte

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 572
jouw ogen keken met het helder blauw van de eerste lentedagen die met voorjaarsachtige zachtheid vol verbazing het zwart van aarde vergeleken met een curieuze snelheid had de metamorfose van donker naar kleur plaats gevonden waarin pril wit en in groen gevatte bloemen en planten nu al bewondering oogstten van alle kanten…

In snel overbruggen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 461
het blond en blauw ogen vol verwondering in een lach die trouw blijft aan de vriendelijkheid van je gezicht nog is het handje zo gepakt in het snel over bruggen van veel jaren de echte warme gaan er niet zomaar af we hebben jouw sporen door laten lopen naar de vloedlijn en zee met witte golfjes je voeten laten groeten…
wil melker20 augustus 2022Lees meer >

In vrolijk bewegen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 519
ik heb ze zien zweven de stukjes blauw uit je ogen ontsnapt uit de hemel heel ver daarboven zij raken het zwart van de kring die het wit donkert in je heldere blik die de combi laat spreken in vrolijk bewegen en de dans der luchten volgt zo sprankelend in kleine letters de sensatie van goddelijk contact ervaren…
wil melker8 november 2022Lees meer >

BRABANTSE VLAG

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 526
Rode en witte vierkantjes glanzen vrolijk in rijen op de zwaaiende doek van het land aan de Maas dat trotse aanzien vol rechte lijnen en hoeken lijkt enigszins in strijd met de aard van dit gebied waar men ongaarne denkt aan straffe tucht ongedwongen uitkijkt naar wachtend avondrood of het volgende ochtendgloren.…

zegge en schrijve

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
doorbreek stilte met verstommen belijd een voorwerp start als laatste en win ook al staat het zwart op wit het gedicht legt het af tegen uitleg, tegen beter weten het gedicht ontkent grenzen herhaalt redelijkerwijs maar tart alle logica er is geen zin zonder woord -suiker, hitte, karamel zegt het voort…
Iniduo19 juli 2024Lees meer >

afscheid

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 907
Het leven is als korrels zand Samen zijn ze een heel leven bestand Tegen de woeste golven van de zee Maar ineens neemt de zee die ene korrel mee Als een veertje o zo licht Naar een heel mooi helder wit licht Daar kan die korrel stralen als een ster En is hij voor de andere korrels zand nooit heel ver…
Riet14 augustus 2024Lees meer >

Kerst 2024 Haiku

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 765
Het is weer eens Kerst Sneeuwpop en gezelligheid Vrede op Aarde Maar niet echt, niet heus Ideaalbeeld aan duigen Grijs saai regenweer Geen witte Kerst meer Eenzaamheid, oorlogsdreiging Illegaal vuurwerk Schuilen bij elkaar Over grote afstanden Online een knuffel Het nieuwe samen Sinds covid was het nooit meer Een…

HEUVELHOFJE

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 317
In Breda s zuidwestbuurt glanst een kleine burcht vol opbeurend wit omgordt een keurig onderhouden tuin de lieflijke veste heeft vele woningen in zich waar de vredesstem klinkt het leven der geborgenheid houdt zijn staf omhoog maakt luchtige zwaaiing vereent het wezen van eenling met duurzame broederschap.…
Han Messie26 november 2025Lees meer >

We noemen hem Kees XXII; vers 027

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 283
*027* de winterwind speelt met witte wilde haren en zilverlicht dwingt als ingewikkeld garen tussen de bladerloze ontwortelde dromen door tot de haarvaten van ons levensidioom ook de wolken zijn stil uit de onwil tot breken in aanstekelijk huilen of meesmuilend gejaag wat de vraag oproept of dit heden wel bestaat door een onhandigheid…

Sneeuwdeken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5
De sneeuwdeken van herinneringen aan de zomer, onze radslagen van verlangen in kleren van Vlisco om mijn stil alleen voor het raam de geluiden van buiten wielen onder mijn gedachten bedekken mijn broosheid het gewicht van mijn ziel te zwaar om te dragen en te taai om stuk te slaan koud van vroeger in jouw warme handen onder het witte…
Zywa8 november 2026Lees meer >

Zelfmedelijden

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.036
tussen vrienden toch alleen gevoel van einde na begin bliksem wil er niet omheen tegen beter weten in gevoelens worden spiegelbeeld koud vervangt blij warm nieuw litteken toebedeeld aan de ziel onder mijn arm even vlinders, bonzend hart kleuren warmer dan normaal weer terug naar wit en zwart en tweedimensionaal…
JeroenV31 juli 2003Lees meer >

Aan een kind

poëzie
3.3 met 29 stemmen aantal keer bekeken 4.455
Leg je handje in mijn hand, Ik breng je naar het bloemenland, Het land, waar het hoge pijpkruid groeit En waar de witte meidoorn bloeit.…

'T LIGT ALLES WEEROM WITGESNEEUWD

poëzie
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.841
‘t Ligt alles weerom witgesneeuwd, zo wit als waar' ‘t een laken: hoe gaan Gods lieve vogelen nu aan ‘t daaglijks brood geraken? Ze vinken en ze kwinken mooi, ze schijnen wel tevreden, maar... Here, spaart uw vedervolk van ‘s winters eendlijkheden*! * eendlijkheden = narigheden die met de winter gepaard gaan…
Guido Gezelle21 december 2002Lees meer >

ongeluk

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.049
zijn weg versperd door tegenslag alleen een mist in zijn gezicht nog nazwaaiend met de witte vlag en zijn ogen op de toekomst gericht was alles opeens verdwenen als de lucht in een ballon die, wanneer men erin prikt niet snel genoeg ontsnappen kon grote katers in zijn denken door een bom van ongeluk hij viel neer in het verleden maar…
laure6 september 2002Lees meer >

de lelie kleurt paars...

netgedicht
2.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.132
waar fluisterende wind hun kreten draagt het eeuwige lied der gevallen tranen siert de lelie hun laatste blazoen in haar kleuren wit het strijdtoneel aanvoelt de nacht die ijskoude rilling waar doden herleven diep in ons hart verloren zij samen hun laatste gevecht de lelie gesloten zij kleurt paars…
danny cant.11 januari 2005Lees meer >

Halve maan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
Had ik een foto moeten nemen van de witte berk die oplicht in de exact halve maan Had ik als de zachte eekhoornharen, het penseel van de Japanse meester moeten zoeken naar die verlichting de berk, de maan zo gesneden, de wind de lange takken met berkenbladeren Net als de wolf had ik vanaf een bepaald punt moeten laten horen waar ik ben…

Ken het nachtenwaken

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 936
mag ik je raken nog even bij je slapen als je wakker wordt ik ken het nachtenwaken de ogen dicht voor al het donkere licht geen mens om even aan te gapen ja ik als ik je nu mag raken het witte van je ogen zien en in samen fluisteren gaan we de spoken weer verjagen zacht sluimer je de spanningen voorbij ik telde schaapjes maar…
wil melker10 september 2007Lees meer >

staarde mij al wassend aan

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 769
ik heb de zon gezien als halve maan zij staarde mij al wassend aan kwam snel tot volle glorie toen het verduisteren was gedaan daar, waar draaien kruisen wordt slaat donker toe en projecteert haar beeld in zwart massa breekt het witte licht van jaren geeft duister weet van eindelijk weer schaduw te ervaren…
wil melker13 oktober 2005Lees meer >

groeiend blauw

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 870
in mijn ochtendrijk ben ik alleen zo mooi alleen donker is nog het gordijn naar het licht maar toch geluiden van mijn kippen of nabije hond kleuren de bevalling van de dag dit is rust na slapen stilte balanceren tussen zwart en wit nog niets moet zo luister ik nog in mijzelve zie langzaam de contouren van de geboorte…

Zwarte Zwanen

gedicht
3.0 met 81 stemmen aantal keer bekeken 24.188
Een vlugge glimp van witte lingerie onder roetwolk van rokken: zwarte zwanen die, gekoppeld in eenzelfde rêverie, als kanten schuitjes door de vijver varen: kokette weduwen die niet om hun doden blijven treuren - zwart is in de mode.…

Zomerwolken

netgedicht
2.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 810
die altijd warme zomer, zo licht en zo groot, kinderen die vrolijk spelen, in het warme avondrood die altijd warme zomer, vol bloemen en vol leven, en een paar witte wolken, die een klein beetje schaduw geven die altijd warme zomer, vol zand en vol strand, zoveel verliefde stelletjes, altijd hand in hand...…
Danielle20 maart 2007Lees meer >

Winterkinderen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
winterkinderen vol tederheid ontluikend in het ochtendgloren liefkozend in een koele bries zich koesterend in 't dunne licht balancerend op hun kwetsbaarheid met kelkjes als van witte zijde als vanuit een diep ontzag hun ranke nekjes nederbuigend getuigen van de eenzaamheid in een fluweelzacht sneeuwtapijt bij de eerste warmte van de zon…

Rond

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 788
Terwijl zij langzaam blad voor blad omslaat en herinneringen traag, zeer traag wees laat worden verbergt een ezelsoor een beetje krom gevouwen schimmen van wazig zwart-wit vloepapier lijkt te dansen maar kraakt plotseling bij het laatste tafereel ze staat op schuift haar stoel achteruit en sluit de gordijnen…

Een groene afdronk

netgedicht
4.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.345
ze kan niet kiezen tussen wit of rood en eigenlijk maakt het ook niets uit haar avond eindigt toch gifgroen de jaloezieën staan op stekeblind een stand die vastgeroest elke ratio met duisternis omzoomt met het mes op haar lippen snijdt ze zichzelf in de vingers door inktzwarte uitspraken pas in het nuchtere ochtendlicht bekent ze kleur…

Klimduin

gedicht
2.7 met 53 stemmen aantal keer bekeken 13.399
De dag breekt aan, kou uit een open ijskast: een lap los zand tussen dor hakhout ingeklemd onder de lucht die leger is van diepte nu het gezichtsveld vol met wit zand is doortrapt.…

ritme

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.059
in een eeuwige beweging verpulvert mars de lente slaat de slinger van de tijd in hersens en weke lijven stille velden beplant met witte kruisen verschijnen na gas en massale dood stenen doodsbloemen met namen de hete tranen van hun geliefden druipen langs koud kil marmer in de beschaamde aarde…

Het wonder van de mandarijn

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 953
vanmiddag, zomaar zin in een gepelde mandarijn in partjes witte vliesjes in gescheurd oranje in lamplicht gevangen (vergeet de schaduw niet!)…

Vuurwerk voor een heilige

netgedicht
4.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 890
Dan rolt als een passievrucht het hoofd van Catharina het plein is wit, de wolken rood de Griekse maagd is dood.…

mooie woorden

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.678
Ik staar naar een stuk wit papier en bid dat de poëzie vanzelf opduikt Ik schud het woordenboek boven de tafel uit en hoop dat er schitterende woorden uitvallen Ik kijk net zolang naar mijn pen tot deze verandert in een toverstaf en een magische tekst tot leven wekt Ach wat… sommige woorden zijn eigenlijk al mooi genoeg: Ik hou van…