8651 resultaten.
Huidhunker
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
669 nu de nacht zich ontvouwt
zal ik je ondergaan
als een vlinder in zijn liefde
liefde van een dromenvanger
en de lange zoektocht
naar nieuwe letters
nu je mijn huid verlaat
valt het witte doek
sterft het applaus
raak ik je zonder spiegels kwijt
huidhunker een killer
winter verlangt naar lente
hoe vermijd ik deze meligheid
ik wil…
In groen gevatte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
572 jouw ogen
keken met
het helder blauw
van de eerste
lentedagen
die met
voorjaarsachtige
zachtheid vol
verbazing het zwart
van aarde vergeleken
met een
curieuze snelheid
had de metamorfose
van donker naar kleur
plaats gevonden
waarin pril wit en
in groen gevatte
bloemen en planten
nu al bewondering
oogstten van alle kanten…
In snel overbruggen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 het blond
en blauw
ogen vol
verwondering
in een lach
die trouw blijft
aan de
vriendelijkheid
van je gezicht
nog is het
handje zo
gepakt in
het snel over
bruggen
van veel jaren
de echte warme
gaan er niet
zomaar af
we hebben
jouw sporen
door laten
lopen naar
de vloedlijn
en zee met
witte golfjes
je voeten
laten groeten…
In vrolijk bewegen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
519 ik heb ze
zien zweven
de stukjes blauw
uit je ogen
ontsnapt uit
de hemel
heel ver
daarboven
zij raken
het zwart
van de kring
die het wit
donkert in
je heldere blik
die de combi
laat spreken in
vrolijk bewegen
en de dans der
luchten volgt
zo sprankelend
in kleine letters
de sensatie van
goddelijk
contact ervaren…
BRABANTSE VLAG
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
526 Rode en witte vierkantjes
glanzen vrolijk in rijen
op de zwaaiende doek
van het land aan de Maas
dat trotse aanzien
vol rechte lijnen en hoeken
lijkt enigszins in strijd
met de aard van dit gebied
waar men ongaarne denkt
aan straffe tucht
ongedwongen uitkijkt
naar wachtend avondrood of
het volgende ochtendgloren.…
zegge en schrijve
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 doorbreek stilte met verstommen
belijd een voorwerp
start als laatste en win
ook al staat het zwart op wit
het gedicht legt het af
tegen uitleg, tegen beter weten
het gedicht ontkent grenzen
herhaalt redelijkerwijs
maar tart alle logica
er is geen zin zonder woord
-suiker, hitte, karamel
zegt het voort…
afscheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
907 Het leven is als korrels zand
Samen zijn ze een heel leven bestand
Tegen de woeste golven van de zee
Maar ineens neemt de zee die ene korrel mee
Als een veertje o zo licht
Naar een heel mooi helder wit licht
Daar kan die korrel stralen als een ster
En is hij voor de andere korrels zand nooit heel ver…
Kerst 2024 Haiku
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
765 Het is weer eens Kerst
Sneeuwpop en gezelligheid
Vrede op Aarde
Maar niet echt, niet heus
Ideaalbeeld aan duigen
Grijs saai regenweer
Geen witte Kerst meer
Eenzaamheid, oorlogsdreiging
Illegaal vuurwerk
Schuilen bij elkaar
Over grote afstanden
Online een knuffel
Het nieuwe samen
Sinds covid was het nooit meer
Een…
HEUVELHOFJE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
317 In Breda s zuidwestbuurt
glanst een kleine burcht
vol opbeurend wit omgordt
een keurig onderhouden tuin
de lieflijke veste heeft
vele woningen in zich
waar de vredesstem klinkt
het leven der geborgenheid
houdt zijn staf omhoog
maakt luchtige zwaaiing
vereent het wezen van eenling
met duurzame broederschap.…
We noemen hem Kees XXII; vers 027
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
283 *027*
de winterwind speelt
met witte wilde haren
en zilverlicht dwingt
als ingewikkeld garen
tussen de bladerloze
ontwortelde dromen
door tot de haarvaten
van ons levensidioom
ook de wolken zijn stil
uit de onwil tot breken
in aanstekelijk huilen
of meesmuilend gejaag
wat de vraag oproept
of dit heden wel bestaat
door een onhandigheid…
Sneeuwdeken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
5 De sneeuwdeken
van herinneringen
aan de zomer, onze
radslagen van verlangen
in kleren van Vlisco
om mijn stil alleen
voor het raam
de geluiden van buiten
wielen onder mijn gedachten
bedekken mijn broosheid
het gewicht van mijn ziel
te zwaar om te dragen
en te taai om stuk te slaan
koud van vroeger
in jouw warme handen
onder het witte…
Zelfmedelijden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.036 tussen vrienden toch alleen
gevoel van einde na begin
bliksem wil er niet omheen
tegen beter weten in
gevoelens worden spiegelbeeld
koud vervangt blij warm
nieuw litteken toebedeeld
aan de ziel onder mijn arm
even vlinders, bonzend hart
kleuren warmer dan normaal
weer terug naar wit en zwart
en tweedimensionaal…
Aan een kind
poëzie
3.3 met 29 stemmen
4.455 Leg je handje in mijn hand,
Ik breng je naar het bloemenland,
Het land, waar het hoge pijpkruid groeit
En waar de witte meidoorn bloeit.…
'T LIGT ALLES WEEROM WITGESNEEUWD
poëzie
4.1 met 11 stemmen
2.841 ‘t Ligt alles weerom witgesneeuwd,
zo wit als waar' ‘t een laken:
hoe gaan Gods lieve vogelen nu
aan ‘t daaglijks brood geraken?
Ze vinken en ze kwinken mooi,
ze schijnen wel tevreden,
maar... Here, spaart uw vedervolk
van ‘s winters eendlijkheden*!
* eendlijkheden = narigheden die met de winter gepaard gaan…
ongeluk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.049 zijn weg versperd door tegenslag
alleen een mist in zijn gezicht
nog nazwaaiend met de witte vlag
en zijn ogen op de toekomst gericht
was alles opeens verdwenen
als de lucht in een ballon
die, wanneer men erin prikt
niet snel genoeg ontsnappen kon
grote katers in zijn denken
door een bom van ongeluk
hij viel neer in het verleden
maar…
de lelie kleurt paars...
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
2.132 waar fluisterende wind
hun kreten draagt
het eeuwige lied
der gevallen tranen
siert de lelie
hun laatste blazoen
in haar kleuren wit
het strijdtoneel
aanvoelt de nacht
die ijskoude rilling
waar doden herleven
diep
in ons hart
verloren zij samen
hun laatste gevecht
de lelie gesloten
zij kleurt paars…
Halve maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Had ik een foto moeten nemen
van de witte berk die oplicht
in de exact halve maan
Had ik als de zachte eekhoornharen,
het penseel van de Japanse meester
moeten zoeken naar die verlichting
de berk, de maan zo gesneden, de wind
de lange takken met berkenbladeren
Net als de wolf had ik
vanaf een bepaald punt
moeten laten horen waar ik ben…
Ken het nachtenwaken
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
936 mag ik je raken
nog even bij je slapen
als je wakker wordt
ik ken het nachtenwaken
de ogen dicht
voor al het donkere licht
geen mens om even
aan te gapen ja ik
als ik je nu mag raken
het witte van je ogen
zien en in samen fluisteren
gaan we de spoken weer verjagen
zacht sluimer je
de spanningen voorbij ik telde
schaapjes maar…
staarde mij al wassend aan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
769 ik heb de zon gezien
als halve maan
zij staarde mij
al wassend aan
kwam snel tot
volle glorie toen
het verduisteren
was gedaan
daar, waar draaien
kruisen wordt slaat
donker toe en projecteert
haar beeld in zwart
massa breekt het
witte licht van jaren
geeft duister weet van eindelijk
weer schaduw te ervaren…
groeiend blauw
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
870 in mijn ochtendrijk
ben ik alleen
zo mooi alleen
donker is nog
het gordijn
naar het licht
maar toch
geluiden van mijn kippen
of nabije hond
kleuren de
bevalling van de dag
dit is rust
na slapen
stilte
balanceren
tussen zwart en wit
nog niets moet
zo luister ik
nog in mijzelve
zie langzaam
de contouren
van de geboorte…
Zwarte Zwanen
gedicht
3.0 met 81 stemmen
24.188 Een vlugge glimp van witte lingerie
onder roetwolk van rokken: zwarte zwanen
die, gekoppeld in eenzelfde rêverie,
als kanten schuitjes door de vijver varen:
kokette weduwen die niet om hun doden
blijven treuren - zwart is in de mode.…
Zomerwolken
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
810 die altijd warme zomer,
zo licht en zo groot,
kinderen die vrolijk spelen,
in het warme avondrood
die altijd warme zomer,
vol bloemen en vol leven,
en een paar witte wolken,
die een klein beetje schaduw geven
die altijd warme zomer,
vol zand en vol strand,
zoveel verliefde stelletjes,
altijd hand in hand...…
Winterkinderen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 winterkinderen vol tederheid
ontluikend in het ochtendgloren
liefkozend in een koele bries
zich koesterend in 't dunne licht
balancerend op hun kwetsbaarheid
met kelkjes als van witte zijde
als vanuit een diep ontzag
hun ranke nekjes nederbuigend
getuigen van de eenzaamheid
in een fluweelzacht sneeuwtapijt
bij de eerste warmte van de zon…
Rond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
788 Terwijl zij langzaam
blad voor blad omslaat
en herinneringen traag,
zeer traag wees laat worden
verbergt een ezelsoor
een beetje krom gevouwen
schimmen van wazig zwart-wit
vloepapier lijkt te dansen
maar kraakt plotseling
bij het laatste tafereel
ze staat op
schuift haar stoel achteruit
en sluit de gordijnen…
Een groene afdronk
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
1.345 ze kan niet kiezen tussen wit of rood
en eigenlijk maakt het ook niets uit
haar avond eindigt toch gifgroen
de jaloezieën staan op stekeblind
een stand die vastgeroest elke
ratio met duisternis omzoomt
met het mes op haar lippen
snijdt ze zichzelf in de vingers
door inktzwarte uitspraken
pas in het nuchtere ochtendlicht
bekent ze kleur…
Klimduin
gedicht
2.7 met 53 stemmen
13.399 De dag breekt aan, kou uit een open ijskast:
een lap los zand tussen dor hakhout ingeklemd
onder de lucht die leger is van diepte
nu het gezichtsveld vol met wit zand is doortrapt.…
ritme
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.059 in een eeuwige beweging
verpulvert mars de lente
slaat de slinger van de tijd
in hersens en weke lijven
stille velden beplant met witte kruisen
verschijnen na gas en massale dood
stenen doodsbloemen met namen
de hete tranen van hun geliefden
druipen langs koud kil marmer
in de beschaamde aarde…
Het wonder van de mandarijn
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
953 vanmiddag, zomaar
zin in
een gepelde mandarijn
in partjes
witte vliesjes in gescheurd oranje
in lamplicht gevangen
(vergeet de schaduw niet!)…
Vuurwerk voor een heilige
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
890 Dan rolt als een passievrucht
het hoofd van Catharina
het plein is wit, de wolken rood
de Griekse maagd is dood.…
mooie woorden
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.678 Ik staar naar een stuk wit papier
en bid dat de poëzie vanzelf opduikt
Ik schud het woordenboek boven de tafel uit
en hoop dat er schitterende woorden uitvallen
Ik kijk net zolang naar mijn pen
tot deze verandert in een toverstaf
en een magische tekst tot leven wekt
Ach wat…
sommige woorden zijn eigenlijk al mooi genoeg:
Ik hou van…