4375 resultaten.
wat jij mij toe dicht
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
781 die jouw lach als rode wangen
laat rimpelen op mijn mond
je bent meer
dan de hartstocht van dichters
die blauwer wordende luchten
wilden delen in open bunkers
van bloeiend vertrouwen
meer dan de lieflijke huizengevels
en droomgevulde schuren
waarop vervoerende woorden
werden gedrukt
langs stil zwaaiende halmen
en zomerse…
vogels
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
630 eens waren we feniks en garuda
onsterflijk verrijzend uit eigen as
bereden door hemelse goden
waren we vredesboodschappers of
deden onze silhouetten huiveren
we zijn voorbijgestreefd afgedankt
verschoppelingen in ons eigen rijk
wie ziet nog de vlucht van de leeuwerik
het buitelen van de buizerd in het blauw
het wentelen van zwaluwen in de zomer…
Hoe snel het allemaal is gegaan..
hartenkreet
2.2 met 19 stemmen
3.150 Ik weet nog dat ik je voor het eerst zag
je stond met je blonde haren in de wind
je lieve stem vanaf het gras
je huid door de zomer getint
Nooit werd iemand zo door mij bemind
Ik heb al pijn in mijn buik,
weet al wat er komen gaat
Ik vrees het moment dat ik jou gedag moet zeggen
en alleen in mijn bed
mijn tranen de vrije loop laat.…
pluk de dag
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.527 Levensstijlen veranderen
Vrienden raak je kwijt
Lichamen verouderen
Seizoenen komen en gaan
De herfst verjaagt de zomer
En de bloemen verwelken
Een zacht briesje
En wiegende bomen
Duizenden loskomende blaadjes
Dwarrelen in het rond
Bomen worden geleidelijk kaal
Paradijselijke kleuren vergaan
Grote zwermen vogels
Laten zich dragen
Door…
Zinnen
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.614 Ik zie jou op elke dag van de kalender staan
Winter, lente, zomer, herfst
Seizoenen wisselen zich konstant af
Maar het zonnetje in mij schijnt dagelijks
Sinds jij me jouw liefde voor het eerst gaf
Een nieuw jaar kan niet beter beginnen
Als met de persoon die ik eeuwig wil beminnen
Het delen van elkaars diepste gevoelens
Het schrijven van…
verloren onschuld
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.837 elke herfst,
met duizendkleurig pracht,
kent valse stormen
terwijl de lente nog dartelt
in eindeloos zomerse warmte
het was niet haar schuld…
kamperen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.861 kamperen bleek ‘terug naar de natuur’
de zoektocht naar een langvervlogen leven
en wij, gejaagde mensen, werden even
de jagers van het allereerste uur
we waren door een trotse stam omgeven
die aangestoken door een heilig vuur
begon aan een vergeten avontuur
de borst vooruit, het lege hoofd geheven
wel jammer dat de regen niet bedaarde
de zomer…
Winter-stad
poëzie
3.7 met 23 stemmen
3.452 Boven glansgewassen pleinen
Waar de stille mensen lopen,
Juichen klokken uit haar open
Torens zuiver door de reine
- Luchten naar verrukte dromer
- Al de hartstocht van zijn zomer. . .
Hart, wat hielp ons lange zoeken,
Daar wij toch gevonden worden?…
Bekering
gedicht
4.0 met 26 stemmen
17.242 Nu is het stil geworden,
zoals een zomer om de dorpen bloeit.
En moeten ook de bloemen weer verdorren:
mijn lendenen zijn omgord, mijn voeten staan geschoeid.
Uit Uwe Hand ten tweede maal geboren,
schrijd ik U uit het donker tegemoet.…
lichtvoetig in je vlucht
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.463 vleugels voor de kou verborgen
je tastte naar mijn warme huid
een plaats om uit te rusten
spreidde je breeduit
zonnestralen die je kusten
ik zag je slanke lijf
zich koesterend aan het raken
groeiend in het kort verblijf
liet je mij de liefde smaken
je brengt lente mee
lichtvoetig in je vlucht
in rode strepen op je rug
zie ik al de zomer…
je zinnen smeulden vuur
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.725 ik zag je zwaaien
je hoofd omdraaien
voor een laatste groet
tijd vergoedt geen afscheid
lucht ging vonken in
een spel van ademloze woorden
je bracht me bloemen die al
zomerend nog bij de lente hoorden
ze kleurden ogen
met de warmte van je lach
in hun glans zou de uitgestelde
hemel ook op aarde mogen
je hebt het paradijs
maar afgebeld…
De ark
gedicht
2.0 met 322 stemmen
58.529 Ze hadden het over jou, een dikke warme
zomer lang. Twee tuinen verder. Hikkend
van de lach wierp één haar bal. Op hun tenen
stonden ze. Bij de heg.…
Stil geweend
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
939 ik heb de stilte ontmoet
niet achter in mijn tuin
waar de buurvrouw onbarmhartig
haar woorden laat veren
slordig uit de bodem geschraapt
zo denk ik, rechtop staand
zonder bewegen
onder de late lucht
het is nu zomer en met
vlinderfladderende armen
snijd ik vogels en
paarse wolkjes uit
het licht omlaag
vol gedragen bruidsvluchten
die…
Warme Regens
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.001 Je laatste voetstappen klinken nog
en lijken een herhaling van een prelude
op een nieuwe zomer die nooit meer komt.
*
Muziek: J.S. Bach,’Adagio’ uit suite nr. 3 in D groot, bwv 1068…
Met de zon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.220 De komst van de winter,
een melancholische zucht alsof gisteren
het gras groener was en
een wolk, het overdadig kussen van de zomer,
passioneelprille liefde.…
van ramadans bevallen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
751 maar ook geloof heeft
zo vandaag zijn vragen
de allerheiligen
zijn niet van steen
hun sokkels dragen
eeuwigheid en ook zij
vragen een wereldfeest
later weer de
donkere kant het
halloween van allerzielen
we gaan dan voor herinnering
buigen het hoofd voordat we knielen
kom dan maar met de
novemberstormen laat herfst
de zomer…
Richting
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
877 De tijd verhuist
vaag gloort er een herfst
dartelend blad en dansende nevels
ze melden zich schuchter
terwijl een zomer nagloeit
het lome landschap verschuift de panelen
vogels volgen de zonnewarmte
En de mens?…
Zwanenzang
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
606 De zomer kwam en leek zo lekker lang
Hij zat die hoogtijdagen van zijn leven
Nog vol van jeugdig vuur en dadendrang.
Toen met de herfst de wolken binnendreven
Kwam daarmee het verval in hem op gang
En ’s winters wordt zijn zwanenzang geschreven.…
Winter
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
1.598 niets, we zwegen
We zagen een regenboog
Typisch de winter
Om zo plotseling te komen
We lagen daar nog steeds
Onder de kale bomen
De wind liet ons liggen
En speelde met onze haren
De liefde waaide ons tegemoet
En het duurde nog enkele jaren
Onze zielen versmolten
Tot een eeuwigheid samen
En we bleven daar in het gras
Tot het al weer zomer…
Je glimlach danst nog
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
685 weggegaan alleen
zijn as leeft in bestaan
jij staat er ook
je glimlach danst nog
in de naam onder
het potje je blijft
voor mij het lieve zotje
je werd zo vrolijk
zonder zorgen een kind
weer opgaand in zijn spel
blijheid was door je
volwassenheid verborgen
de urnen zijn sober
begraven steen in steen
jouw as is nog van
deze zomer…
Draai op pleinen cirkeltjes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
514 ik drink je woorden
uit de beker van vandaag
we smelten zonnig
want de vorst bedaart
ik winter nog wat
in jouw lente door
jij waait al zwoeler
fluistert zomer in mijn oor
licht is zichtbaar krom omdat
de zin het woord vermomt
spiegelt andere betekenissen
maar lach en laat emoties gissen
want ik wil spelen in je hoofd
niet alleen…
Avond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
660 Een zomer die verloren gaat,
de zon gaat onder, het wordt al laat……
zie je me graag
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
836 ‘wat jij me toe dichtte’
weet je nog
we renden de heuvel af
langs lieflijk zwaaiende halmen
en in jou zong de zomer, ter hoogte van mijn hals
ik liet me ruggelings vallen in je armen
en in de bunker waar poëzie
het verleden verschoof
vol vertrouwen, om dromen waar te maken
met die immer voortdurende vraag
je was meer dan hartstocht…
LOKKENDE PRACHT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 In de ruige eikenkruinen
soest zware zomer levensmoe
sluipt jong najaar strijkend rond
daaronder
trillen - deinen - zweven
verwarde spinnenwebben
kleven aan een zonnestraal
hun schittering siddert
voelt zich gevangen - wil vlieden
popelt uiteen te springen
vliegt versnipperd omhoog
tussen de takken
spelen verspreide vingertopjes
van…
Zeeën van azuur
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
600 Eeuwige zomers,
badend in zeeën van azuur,
daar wil ik sterven.
In sterke winden,
waar natuur nederig buigt,
om niet te breken.
Illustratie:
Bron: Paul Martens…
De ganzen
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
661 De zwaluwen zijn al een tijdje vertrokken,
zij hebben de zomer niet kunnen lengen.
Vandaag nog schijnt de zon
maar stilaan meldt de herfst zich aan
en bomen verliezen hun blaren.
Ook dit seizoen brengt zijn vreugde
want de herfstkoningin voelde plezier
bij elk blad dat ze met veel liefde kleurde.…
Zolang...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
515 Zolang jij van mij blijft houden
zal het altijd zomer zijn
in jouw liefdevolle armen
lijkt zelfs regen zonneschijn
zolang jij van mij blijft houden
kan ik alle dingen aan
jouw nabijheid en jouw warmte
geven kleur aan mijn bestaan
zolang jij van mij blijft houden
ken ik weinig angst of pijn
jouw geruststellende woorden
maken grote zorgen…
een ondergaand onderonsje
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
657 misschien terloops
in een naam genoemd
of in nachtkledij
wanneer, onbewaakt, tijd
de voor -en achterkant volschrijft
met een contrasterende stilte
is nabijheid niet meer dan een reiziger
zoals een vuur in beweging
dat naar buiten groeit, bezit neemt
van een opgaande zon die dronken
van dwaasheid het tijdelijke beleeft
en de horizon vleit met zomer…
Buddléia
gedicht
3.1 met 15 stemmen
5.903 Hoge zomen vangen wind,
de zomer raakt nu op zijn bangst.
Ze fladdert weg, je kijkt haar na zoals
de vriend die laatst iets ongelukkigs
zei toen zij op haar fiets passeerde.…
Bekentenis
gedicht
3.2 met 23 stemmen
7.941 Hoevele zomers zijn sindsdien vervlogen.
Met zoveel liefde toch heb ik van je gehouden
dat, nu ik bijna je vergeten ben,
het een liefkozing der lippen is gebleven
je naam te zeggen als ik eenzaam ben.
------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2002.…