6883 resultaten.
Kleine amourette
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
484 torens
een slotgracht
de ophaalbrug
met lange schelpen
torenkamers met
uitzicht op zee
voor jonkvrouwen
die wachtten op hun
prins aanvarend op
golvenwit of in
galop op strand
met spattend zand
in witte herinnering
zakdoekjes die vrolijk
fladderend hun afscheid
lieten zien aan het strand
een kleine amourette blij
die altijd kwam…
Mist
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
624 Ik miste je al een héle tijd
Iemand met wie ik van gedachten
Met wie ik kan lopen
En toen je kwam mistte het
We zagen de bruggen bijna pas
als we eronder
We liepen langs zendmasten
Langs bomen
Langs plastic zakken voor vissers afval
Soms wisten we niet waar we liepen
Maar er waren snelwegen waarlangs, kanalen
Niets was duidelijk
Maar 't…
Abel de braverik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Abel, de braverik
kwam niet thuis slapen
Hij achtte zich beter
en bleef liever alleen
bij de dieren in het veld
met de honden als oppas
want alles moest zijn zoals toen
in het paradijs, die streek
van de verhalen
waar hij steeds weer om vroeg
Alles van ons leven wilde hij weten
het rondtrekken, de bessen
noten, geiten en koeien…
Emzara's klacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Zwijgen was het beste
Cham is sterk en hij dreigde me
met een noodlottig ongeval
Er kwam een kind van
O, mijn lieve man
de onvermoeibare
vorser van het gegiste sap
van zoete druiven
Zijn oude dag bezoedeld
door die verzonnen anekdote
die de verkrachtingen verborg
onder een moment van schaamteloosheid
Maar de straf verraadt het
toch…
Graandromen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 Jij was niet in mijn landschap
toen ik aarzelde en zon scheen
je kwam ook niet bij rivieren
toen twijfel toenam
ik liep over de brug
overdonderd door werkelijkheid
uit jouw droom, klom ik
alles nam toe in intensiteit
jouw schaduw zag ik wolken tellen
er viel stilte over landerijen
ik ademde, jij was in ademnood
in mijn droom die…
Walrus Freya
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
500 Walrus Freya is niet meer
Ze ligt niet meer te zonnebaden
Het was de laatste keer
Daar in de Oslofjord
Waar ze zich wel eens op een mooi bootje had gestort
De mensen haar dagelijks kwamen bewonderen
Tot die dag, toen het ging donderen...…
Dichterbij komen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 in je heerlijke
vrijgevigheid
deelde jij
je beelden
gaf stukjes
personality
aan hen die
jou aanbeden
ongeweten
lachte jij hen toe
zwaaide naar hen
met warme groet
ook zij die nooit
van deze genegenheid
hadden geweten
kwamen jou nu tegen
in de lawines
van warmte
waarin mensen
wilden smelten
zonder hinderende
onoplosbaarheden…
Toen ik dan eindelijk gestorven was..
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
738 Toen ik thuis kwam geurde het in de gang naar eieren en spek
en in mijn oren kriebelde het orgeltje van Ray Manzarek.…
schuim en as
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
559 op de uiterste punt waar twee zeeën
samenkomen zocht ik een geschikte plek
kwam tot rust en maakte een mooi stapeltje
het was moeilijk het vuur gaande te houden
rook steeg op in noordelijke richting
verwaaide beeld geur herinnering zeewaarts
dansend daalde je op de schuimende golven
teruglopend de etsende nietsontziende wind
aan mijn handen…
Keek op de week
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
557 Woest en ledig
was mesokosmos
van hemel naar hel
mystiek geweven
in een droombestaan
In de hartslag
van de elementen
heeft alles
een verhaal
om zelfs marilyn
weer tot leven
te brengen
Kerf de toekomst
van gisteren
in schat no.44
begraven in matunda
voor de eerste vlinder
op origanum majorana
Geen titel
kwam ik…
Troostende woorden
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
483 Ik kwam die dag,
zomaar toevallig langsgelopen.
Eigenlijk was ik zelf,
op weg naar niets.
Maar heb toen wel een stukje pijn van jou,
met mij meegenomen.
Op dat moment betekende ik,
als mens voor iemand daadwerkelijk iets.…
Ademde schaduw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
413 in de verte
zag ik je al
komen op
lange benen
die altijd
dansten in
mijn stoutste
dromen
je liep langs
zonnestralen
deelde gratis
warmte ademde
frisse schaduw
van de zonlicht
contrasten in
regenboogkleur
de laatste
stappen kwamen
niet vooruit alsof
wij blokkeerden
we waren bijna
huid op huid en
nog verdwaalde
verklaarde liefde…
Duisternacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 In de duisternacht tekende zich
een vreemd verstild droombestaan
op het naakte droge papier
verschenen beelden uit het heden
terwijl de nuchtere tekenaar sliep
kwam zijn vaardig potloodpunt
plot tot aardigheid van leven
een landschap met wilde rivieren
groene bossen, witte wolken in de lucht
het leven op aarde in een fraaie vogelvlucht…
Het foutieve grijs
netgedicht
5.0 met 176 stemmen
453 ik wist nog
hoe jij binnen
kwam en alle
kleuren verschoten
wat overbleef
was in het
foutieve grijs
gegoten
waar vroeger
speelsheid in een
lach overheerste
schokte en bibberde
stramheid
minutenlang
tot ver voorbij
deur en behang
nooit waren zij
met stomheid
geslagen er kletsten
altijd wel wat dwazen
jij gooide het met
ellende…
Het oude aards paradijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
438 strijkstok in
bewegen de
muziek haar
mooiste klanken
vleugels geven
zacht in
liefde parels
haar melodie
als gift van
het licht in de
schoonheid van
de muzikale
edelstenen van het
vol bezette orkest
ontroerd luisterde
het publiek naar
de hemelse muziek
die gedragen werd
door generaties tranen
zonder onderscheid
in leeftijd zij kwamen…
HET EENDJE IN Z'N EENTJE, EERSTE PRIJS
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
621 Er was eens een eendje
Die was geheel in z’n eentje
Het was zeker geen lelijk eentje
Want op mooie beentjes en teentjes
Waggelde best een zeer mooi eendje
Maar hij was wel mooi in z’n eentje
Toen kwam de wedstrijd
Voor het mooiste eendje
Dus ging hij in z’n eentje
En won de eerste prijs
Nu is hij niet meer in z’n eentje
Want iedereen…
Individu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 Je dacht dat ratio
de actuele nieuwsbrief
over het intieme leven
overbodig kon maken
in de diepe duisternacht
maar niets was minder
waar, de ganzen vlogen
over de weidse wereld
die oneerlijk was
geworden door de mensheid
zo zeiden ze, en je luisterde
omdat er geen licht kwam,
Jij raakte me aan
in dat verlangen
samen te zijn, zonder…
Gebroken snaren
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
565 En zinloos met gebroken snaren
Hangen daar nog de gitaren
Is dit vluchten naar de nacht
de rust waar hij naar smacht
De zachtheid van de dood kwam onverwacht
Of is er eerder over nagedacht?…
Jouw afwezigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 ik raakte
langzaam
aan aarde
nadat ik
op wolken
gelopen had
een eerste touché
kwam hard aan
op de bevroren
bodem van een
witte nog niet
belopen wereld
recht op
neus in de lucht
met langzaam
meerderend zicht
dat nieuw voor mij
paste in beginnen
horen en voelen
hoe hard leegte mij
zijn alleen zijn
toeschreeuwt en
hoe verloren…
Collage
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
598 Katjes, bloesems botten uit
Ik probeerde op de naam
te komen van een kruid
at van het blad,
kwam er niet uit
De zon scheen
door een open plek
in het wolkendek
In de horizon lagen roze strepen
Een kaarsrechte smalle sloot
kruiste ‘t weiland
‘k Had geen mobiel voor foto's
Waarom nu,
nadat je weg bent,
de beelden
als een collage…
ZOEK EN ...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
567 verscholen zit
Of als een reiger die
zit te wachten aan
de rand van een sloot
op wat er eens langs komt
en aan het eind van de dag
beseft dat er geen leven
meer in zit - hij is dood
Toch zul je hem ooit
vinden heb geduld
je weet niet waarin
Het of Hij zich heeft verhuld
ach in ben genegen om te zeggen
dat Hij of Het mij is vergeten of
kwam…
—Heftig—
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Schikte ik
Dag Linda,
Verder kwam ik niet
Ze begreep het wel
Weer ging de bel
Dag Linda,
Zei iemand aan de deur
Kom maar binnen
Wilde ik toen zeggen
Want het uitspreken
Gaat de woede wekken…
Je stralende lach
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
368 ik had je bijna al
twee jaar niet gezien
en je kwam je met
een nog soepele pas
onverwacht binnen
er viel een korte
stilte in herkenning
voor plaatsing
in de databank
die feilloos de
aanwas van spier
registreerden en het
parmantig staartje hipte
op en neer in het terug ritme
van niet weggeweest
de aanpassing
verliep naadloos…
nachtbraker
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
412 het is merkwaardig
hoe slim en gluiperig
de dag naar nacht
verandert door zich
donker te kleuren
terwijl de uren
dezelfde value houden
ik ben lang meegegaan
vroeger opgestaan
eerder naar bed gegaan
maar ik kwam mezelf
weer uitgeslapen tegen
heb de strijd opgegeven
zit nu aan koffie en brood
voor anderen lijkt
dit een veeg…
Nachtbraker
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
359 het is merkwaardig
hoe slim en gluiperig
de dag naar nacht
verandert door zich
donker te kleuren
terwijl de uren
dezelfde value houden
ik ben lang meegegaan
vroeger opgestaan
eerder naar bed gegaan
maar ik kwam mezelf
weer uitgeslapen tegen
heb de strijd opgegeven
zit nu aan koffie en brood
voor anderen lijkt
dit een veeg…
Nachtbraker
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
331 het is merkwaardig
hoe slim en gluiperig
de dag naar nacht
verandert door zich
donker te kleuren
terwijl de uren
dezelfde value houden
ik ben lang meegegaan
vroeger opgestaan
eerder naar bed gegaan
maar ik kwam mezelf
weer uitgeslapen tegen
heb de strijd opgegeven
zit nu aan koffie en brood
voor anderen lijkt
dit een veeg teken…
Waar het op aan komt
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
545 Het leven met water
kwam tot een krachtmeting -
vele jaren later beslecht.
Waar je van afhankelijk bent,
kan je soms de kop kosten.
Die waarheid wordt een keer
een niet te vermijden hoofdgerecht
die beslist moet worden gegeten...
Kauwen, bijten, en slikken bepalen
de waarde van 'Dat wij leven'.…
Campanula poscharskyana
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
494 "
Ik ben nog op zoek als de meeste
vriendinnetjes uit Novi Sad
naar onze roots uit Beograd
dat is mijn levenslange queeste
't Zou ook in Bosnië kunnen zijn
of was mijn opa Montenegrijn
kwam vaders moeder uit Turijn
ik zoek en kruip met zielepijn
Maar 'k hoop niet uit Srebrenica
dan liever Astra Zenica…
Onvermijdelijk onverwacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
413 Wij waren zo lang zo gelukkig saam,
Dat toen ’t afscheid kwam nabij,
Wijl jij onverbiddelijk dood zou gaan,
Ik het zo lang als kon wilde rekken,
Jij ’t niet tegenhouden kon,
En uit ’t leven moest vertrekken.…
MOGELIJKHEDEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
250 Mijn geestesblik richtte ik vooruit,
kwam in een sfeer van behaaglijkheid.
Het oor in mijn geest nam vogelgezang waar,
gaf mij verbinding met gevleugelde vrienden.
M’n geestesgevoel ervoer een briesje,
deed mij licht huiveren in dunne kleding.
Geestesreuk in mij snoof frisheid uit de lucht,
merkte verschil met een muf binnen zijn.…