Alle inzendingen over light verse

8894 resultaten.

Sorteren op:

Ochtendritueel

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 730
Heerlijk met mijn mes door die, zachte, onophoudelijke klomp verse halvarine. Kleeft zich reddeloos aan mijn mes, de dichtsbijzijnde hompjes die zich krullen, om mijn glimmende, nimmer gepoetste, maar zo zalig gebruikt bestek!…

verre reis

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 652
Het is vreemd jou zo ver weg te weten te weten dat de adem die wij ademen dezelfde is. Om het stilzijn te omzeilen schrijf ik er om heen. Nacht krijgt een ander zicht en de dag legt zich in de armen van talrijke schrijfkronkels.…

Feestfles

netgedicht
4.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 722
Uit prachtig batik knipt je moeder een sierlijk rank patroon een strikje en een beetje poeder maken jou mooi tot haar icoon uit een feestfles schiet een kurk tot ver over het water je draagt de kleuren van haar jurk als levensles voor later je drinkt tot in de kleine uren en verliest stilaan de greep dat je dit eens moest bezuren lezen…

woorden

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 703
Na lange tijd begint dan weer de kraan Zachtjes te lopen En voor dat ik er erg in heb staat hij Weer heel ver open Een kopje vol, een emmer dan Een voetenbad vol woorden Met letterzeep en zinnenschuim Vormen zij weer akkoorden.…

Beeltenis

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
Het was als een roep toen jij weer in mijn leven verscheen ik had je verdreven tot ver over de liefdesgrens maar je bleef als een schaduw in mijn leven soms verkeer ik tussen twee werelden, dan blijf ik zweven zonder vleugels maar naar jou luisteren is de tijd durven te verliezen wanneer ik de woorden op jouw lippen lees golft…

Oostzee

gedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 6.485
De Oostzee heeft geen veren. -------------------- uit: 'Golf', 2003.…

Contrapunt

netgedicht
4.2 met 34 stemmen aantal keer bekeken 1.045
Nu je handen hebt gelezen in tomeloze paringsdrift moeten wij het ergste vrezen voor wederzijdse liefdesgift werelden zijn zoveel groter dan onze enge zielenband wij versmelten in de boter ver buiten het gezond verstand in jouw reizen naar de ander overvleugel jij de geesten wij zijn eigen tegenstander in het contrapunt van feesten.…
dick panman2 augustus 2010Lees meer >

Navraag.

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 579
Als ik je vraag naar onze verbintenis zeg jij dat we twee huizen rijk zijn Je wijst naar onze verworvenheden, en naar onze vrijheid je vertelt me dat we al veel verder zijn dan dit, het gewone ligt al ver achter ons ik had het niet eens gemerkt het ging zo vanzelf Ik zie je, maar toch ik zie niet alles Ik hoor je, en ik voel…
Peterdw.26 oktober 2010Lees meer >

Warme horizon....

hartenkreet
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.052
Soms liefde ver weg soms liefde dichtbij. Liefde als heer en meester in mij. Kon je in mijn ogen maar lezen wat ik bedoel, dan weet ik zeker dat jij weet wat ik voel. Houdt me vast zodat het verder kan bloeien en ons vertrouwen samen gaat groeien. naar een mooie warme horizon waar onze liefde ooit begon.....…
Rianne Janse29 december 2010Lees meer >

Overvaart

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 387
Wie doet de belofte gestand en blijft wachten op het veer? Iedereen is hier een enkeling en de toekomst komt er nooit. Een gevonden steen uit verveling in het koude water gegooid. Als dijken hoog boven water staan verbreedt de rivier zich tot zee. Schepen komen en gaan maar nemen niemand meer mee.…

Mineur

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 713
Met een zak vol wind gevoelig als een kind vrij van baar geluiden ver van huis gearmd met een jeneverfles en de kleur van een verlegen hoer hongerig vreet verdriet aan mijn lijf zoet geklaag van moeder de wind onder mijn voeten is de grond onder mij vandaan gevlogen met lege handen wacht ik verdomme steeds langer op een volle fles…

dan is het

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 651
hij kiest het tuinpad achterom weer langs de wilde rozen zijn blik schaart over land waar paarden ongejaagd zoals de stilgevallen vogels niet laten blijken dat er wordt gewacht haar roep die ver draagt over drassig veen en stil zwart water verstomd nee, als hij komt is het om stilte van verloren heimwee * duogedicht II…

Een duizendkunstenaar

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.765
Hij kan een veer wegblazen, een vingerhoed optillen, een bladzij in een boek omslaan met de namen van alle duivelen. Hij kan een hand vol zand leeg laten lopen op het strand uitkijkend op de golven die elkaar steeds weer bedelven.…

Binnengrenzen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
Ver van onze buitengrenzen, in het epicentrum van het verstand, ligt de remming van de mensen, onzichtbaar aan de buitenkant. Het is een ontweken verwijt van een ontketend geweten. In schaamteloze onzindelijkheid van hen die naamloos heten. Welgelegen is elke geboden kans.…
Iniduo26 augustus 2011Lees meer >

De kaarten van Tarot.

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 830
Zij die zich bedienen van nu weer het geloof dan weer de kaarten van Tarot en/of het bijgeloof: ik veracht hen daar blijf ik vanaf nu zo ver mogelijk vandaan Zij zijn meedogenloos en zonder gevoel Wat betekent voor hen liefde? Wat betekent voor hen houden van?…
Peterdw.6 december 2011Lees meer >

Een oud verhaal

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.333
Dichtbij in woorden toen je ogen ver weg bleven. Het licht niets meer betekende dan een kleurloze foto die over zou blijven.…
proficiens31 december 2011Lees meer >

hangplek

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
de witte wereld gaf geen zicht op warme tenen of een veilig dak de afgezakte ranken van mijn oude klimop lieten meer te wensen over en het ongemak van dikke dekens drukte zwaar tot waar een spreeuwenvolkje zichtbaar kouder werd, liep er slechts wat warmte tussen opgepakte veren zoveel keren al gaf de voederplank niet alleen maar wat…
switi lobi4 februari 2012Lees meer >

Blumine

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 480
op een plek ver van hier staarde ik omhoog langs de steel van een bloem haar exploderende kleurenpracht benam mij het zicht gewend aan de kleurenwereld van ontelbare bloesems zweefde ik ertussen zat op een kelk snoof het melange op dat mij bedwelmde als een bij vloog ik van blom naar blom heel teder proefde ik hun nectar…
enrico26 februari 2012Lees meer >

Kind, Forenzen, Aandelen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Kind Het was saai gelukkig vrije tijd computer en nintendo bliep bliep bliep chips met verse melk Forenzen File informatie toch vertraging berusting, niemand komt te laat de klok is niet de baas Aandelen De koers gaat op en neer het humeur is in mineur winst is niet genoeg bedrijven aan de ketting de stemming is de baas…

PORTEMONNEE

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.396
De balansen van onze levens liggen uiteindelijk niet ver uit elkaar noch de verlies- en winstrekeningen Om maar de zwijgen van het korte persoonlijke, de liquiditeit het langere, de solvabiliteit en op termijn, de rentabiliteit Want als het onze tijd is vraagt niemand zich nog af hoe het met zijn of haar persoonlijke cash-flow zit of…

Als rode draad

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
ik zoek de tijd in kleine uren ver van gaan en komen in hetzelfde huis waar naast rust en stilte ook mijn dromen wonen en seconden eeuwigheden tikken als mijn blikken buiten de dimensies treden waar het aardse heden slechts als rode draad in het verleden zichtbaar wordt die ik moet grijpen bij mijn beladen terugkeer uit immense…
wil melker27 september 2012Lees meer >

rodekool

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 714
Hoewel als ik de kool bekijk, en ruik haar verse geur, de blaren prachtig in gelid en donkerrood van kleur, dan is het wonder dat ik zie, al snij ik haar kapot, in deze stomme rodekool, de vingerprint van God. Genesis 1:1…
wim rhebergen14 november 2012Lees meer >

Lichtstralen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.132
Lichtstralen dalen neder zoals het fladderen van een veer Op de bladeren zacht en teder langverwacht en hunkerend naar meer Door de glinstering bewogen deinen bomen door de wind Verdwijnen druppels die bladeren drogen als de tranen van een verdrietig kind Lichtstralen o, zo zacht zijn als het beste medicijn Zo fijn en toch onverwacht…

Pauwenoog

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 652
Een mondiale kleurendracht, van een non-raciale zekerheid wanneer dit dier z’n veren strijkt, mijn tijd te kort dit nog eens te beleven.…
Pama15 januari 2013Lees meer >

Dat geluk heet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.750
Is het de postzegel Op jouw brief Waarin jij me ons Wederzijds geluk Bevestigt, is het De rimpeling in je Gezicht die niemand, Behalve ik, begrijpt Is het die te zacht Opgepompte achterband Waardoor jij heerlijk zacht Wiegend achterop het gewicht van Onze liefde vermeerdert, Is het je spoor in de Verse sneeuw die mij bij…

klimop

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 587
en als van parelmoer het licht onafwendbaar in knoppen ik kan niet langer meer dralen het blijde zal weer verhalen zo hemels en zo aards er is geen duisternis meer waaraan ik moet weerstaan, geen ruw gescheiden maannacht waarin ieder vers eindigt met een optocht van ondoorzichtig cellofaan ik sterf niet meer om de wonden van wind die,…

Schuldbewust

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
heb me gebukt bloemen voor je geplukt ze aangeboden met mijn ogen in trage zwaai naar boven een boeket ongesorteerd vers van het veld jij hebt ze aangenomen met een lach die boekdelen sprak wij zijn verder gegaan jij wees de bloemen aan zei zacht ze leven nog staan in de zon te dromen om tot vrucht te komen schuldbewust heb ik…

ANGST

poëzie
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 7.903
Een spin holt in de lente angst is de veer van het horloge het is bijna tijd. Dan, dan: o kinderen van de overspelige moeder, je gescheiden papa leeft in het huis naar links. maak je nagels schoon de omroeper zegt: het is lente. angst voor wat? De wolken zijn een gerafelde sok van God.…

Blessuretijd

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Die het leven Had opgegeven, Die dag in de Schaduw van onleefbaar Beton waar de vogels Zich voor zo ver Ze er nog waren Tegen te pletter Vlogen - Kwam in veilige haven Met gesprekken die er Werkelijk toe deden En naar behoren bedeeld Met farmaco - Het leven dat onverwacht Terugkwam maar niet kan Voorkomen dat ik Met…

Zuivergraf

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 993
In jouw sterven ligt het ontwaken van de ochtend in winterbrons en zomergoud, een dageraad van eeuwigheid en peinzend denken aan een land met bergen bij de oceaan in een bibliotheek vol met gedichten klinkt jouw naam in waakzaam zwijgen en niemand die het rijmwoord vindt in een droom van diep verleden bij de rivier ver naar beneden in…
mobar7 januari 2015Lees meer >