24368 resultaten.
heer Aubrey over God
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
668 voor hem open stond
niemand zei dat hij ook echt bestond
ben ik thans reuze blij dat hij er is
met regelmaat te gast in mijn poëzie
staat hij continu gereed voor het geval
ik serieus aan het werk in een gat val
of in mijn cryptogram geen heil meer zie
ook op reis vertrouw ik hem ten volle
zoals gister toen tussen hengelo en zwolle
sprake…
Wensmuis.
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.779 maar wilde een wens doen
er doemde een wensgedachte
uit het benevelde bewustzijn op
een lucide moment in mijn hoofd
dat moest ik vasthouden
er dwarrelde een zin omhoog
tegen de zwaartekracht in
mijn denken werd opeens glashelder
het nu en net werd op zijn plek gezet
een volle afgemeten zin
rolde over mijn lippen
mijn beschonken spraak…
Moritura te salutat
poëzie
4.1 met 13 stemmen
5.914 Toen Gij tot mij spraakt, ik sprak niet tegen,
Ik aanvaardde Uw gebod.
Of mijn hart dit wilde?
'k Heb niet naar het schreien van mijn hart gevraagd.
Toen Uw glimlach mijne ziel doortrilde
En mijn glimlach gloren deed, verstilde
't Al in mij, dat schreit of klaagt.
Dit zijn Uw gedachten,
Ave, Heer, U groet die sterven gaat.…
De vermiste kabouter
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.239 Rest bij mij de vraag, is er nog sprake van ontvoering
als de ‘dief’ na een kloek besluit en lange vakantie
die de dwerg zeker verdiende
de politie er wijzer aan doet echte rovers op te sporen?…
Kussensloop, beddenlaken en vaderlijk gezag
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
899 Hij sprak tot haar en ging hun beddenlaken.
De man verklaarde, dat 't hem berouwde,
dat zij bij heren in de veren kroop.
Daarom besloot-ie haar in huis te houden.
Ze werd gewekt: ze hoorde iemand fluiten.
Het bleek een man. Om hem te kussensloop
ze stiekem door d'r kamerraam naar buiten.…
Zonder woorden
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.729 bleven leeg
geen huwelijksaanzoeken
en vragen waar je bleef
behoorden ook tot het verleden
net als ruzie om het geld
een kerk zonder gebeden
geen naam meer fout gespeld
televisie met slechts beelden
stemmen kenden geen geluid
een instrument dat speelde
blies enkel stilte uit
als woorden er niet waren
een wereld van verschil
dan sprak…
stortstraat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 prilste fundament gelegd
beklaagt ze het gebrek
aan respect voor een weg
die zij elke dag weer aflegt
de rotzooi aan haar randen
verdrijft de droge geuren
steriele zachtheid ten dienste
van wel zeker iedereen
maar niet de sluikse storter
haar witte stukjes lijn
worden grijzer elke dag
als vuil besmeurde tranen
maar van opstand is geen sprake…
Verharding
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.896 Het fluisteren was jij al gauw verleerd
Maar had die houding snel aangenomen
Als een vreemde meedogenloos hard
Zomaar op een dag mee thuisgekomen
De aanhaling afgewezen ongewenst
Je blik sprak afschuw in vele delen
Het boek was uit zoals je gruwend zei
Ik zou met jou nooit meer liefde delen
Alles overpeinzend vraag ik mij nu af
Mijn tranen…
Dichtdanseres
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.291 in drastisch tasten
afgehakt en meegenomen
in eb en vloed door zielsverwanten
ik kon kiezen
tussen de dood
en gezelschap
maar ik aarzelde
er zat een zware
zwart gevleugelde duif
op mijn geblesseerde schouder
met een uitzicht over het meer
droomde ik een minnaars kus
voor haar hunkerende hart
verbleef ik in mijn twijfel
en sprak…
Het kind
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
722 Hij sprak over bekeren.
Maar die blik in zijn ogen,
Zijn vriendelijke stem
bleef me mijn leven lang bij.
Hij heeft het gezegd
en ik heb het verstaan,
het is nooit meer uit mijn
gedachten gegaan.
En die het wilde horen
werd opnieuw geboren.
Bij Mattheus 18 : 1-5.…
In het hart van mijn gevoel.
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.784 Toen nog niet,
Je was van mij
Voor even
Je ogen die voor zich spraken
Je lach die meer dan 1000 woorden zei
Ik kon niet met
Of zonder je
Het deed pijn
Mijn hart verscheurde
Geen gevoel
Het was een droom
Niet meer dan dat
Jij was mijn wereld uit
Het deed m’n ogen tranen
In het hart van mijn gevoel
Ik wilde jou
Te graag
Maar ik vraag…
ongeboren
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
907 In windstilte
was een kind geboren
haar naam sprak
onbestaand
het net van leven
trok de kosmos
strak voor even
adem stokte
ongemerkt
voor een stonde
geen mens
zou weten
van vruchten
die niet vruchten
in aaibaar water
dat was iets
voor oudere Goden
om het vergeten
te bedekken
*
maar het moest
nog gezegd worden
om het opgaan…
Doodsnadering I
poëzie
1.7 met 6 stemmen
3.896 Ik weet niet, is dit oppervlakkigheid,
Dat niet mijn stem nog stiller werd en zachter
En sprak van U en Uwe heerlijkheid?…
Verduistering
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
983 gedachten
en maasde er zorgvuldig het verleden in
het aller-langste deed ze over het begin
omdat ze toen nog dikwijls zat te wachten
doch op een dag had zij dat opgegeven
want er kwam immers niemand op bezoek
ze schreven enkel nog hun namen in een boek
en bezwoeren dat ze lang waren gebleven
maar zij het allemaal weer was vergeten
ze sprak…
De zonde van vannacht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
621 steeds kijken
naar het statig groen
van eiken op de cour
de rust van studiezaal
voor het gezamenlijke eten
momenten om niet te vergeten
de avonden werden gerekt
na het gebed in de kapel
ging ieder naar zijn chambrette
dan kwam de angst
in passen surveilleren de hand
aan het gordijn het stil proberen
de fluisterstem die
over hemel sprak…
NU HERKEN IK GOD
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
656 lang
de slaap begint mijn geest te kwellen
ik vecht, maar delf het onderspit
al slapende, ontwaak ik in een wereld,
die vochtig is van morgendauw,
die ruikt naar duizend orchideeen
die stilte heeft zo ongekend
al zwevend, ga ik door die wereld
ontdekkend, dit moet de hemel zijn
het begin van verder leven
nu weet ik, wie er tot mij sprak…
bloesemkinderen
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
729 oh aarde, laat mij wonen
in de duizend ramen
in de schoot van ieder zicht
laat stilte mij herkennen
wanneer ik loop naast kinderogen, donker
door verlatenheid
ik zal de spraak van het vergankelijke bewaren
maar geef hen de klanken van het licht
ook al weten zij niet
waar ze kijken moeten, waar de weg is
zonder schreien
het open…
Calimero
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
671 Als beroemde eend naast Donald Duck
sprak hij de legendarische, poëtische
zin 'Ik ben klein en zij zijn groot en
dat is niet eerlijk!'. Ik keek als kind
vol genoegen naar zijn avonturen en ik
weet dat Alfred Jodokus Kwak een grote
opvolger van hem is, maar desondanks
blijft Calimero mijn grootste held.…
IN HET TIJDLOOS EINDE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
647 verkleurden
braken er duizenden zonnestralen
Mijn ogen, die al zolang treurden
wensten dat God mij kwam halen
Toen ‘t stil achter de einder stierf
week toch ’t eenzaam niet van mij
Ik die door ‘t tijdloos einde zwierf
wist ‘t eenzaam altijd aan mijn zij
Waar de stilte in ‘t tijdloos gleed
wachtte mij die uitgestoken hand
Die tot mij sprak…
Mark en "Sorry"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
557 Hij ging door het stof, maar ik zag hem staan,
hij stond rechtop als een grote boom
terwijl ie sprak in de microfoon,
geen wolkje stof heb ik gezien,
of keek ik verkeerd en zag U het wel misschien?…
ZEVEN TRANEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
851 Zeven tranen uit een oog
en nog zeven uit ‘t ander
Hebben van mij, die boog
voor jou als tegenstander
aangezien je mij bedroog
Zeven tranen op een kin
en nog zeven op de hand
Iedere smoes bleek onzin
uit alles sprak weerstand
even sterk als de weerzin
Zeven tranen uit een hart
plus nog zeven uit de ziel
Is je innerlijk dan zo hard
dat…
Via jouw dimensie van tederheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
701 Gevoelens als die uit jouw brief
waarin jij zo naar mij verlangde
hadden iets magisch in ‘t voorbije
van lang gekoesterde eenzaamheid
in het directe van mijn intellect
vond je nauwelijks de beelden
waarmee jij jouw ratio verkende
dikwijls sliep ik in een droom
al sprak mijn hart wel vaak
een waarheid
in beeldentaal die jij verzuimde…
Tot ooit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.064 zomaar van mij heen gegleden
mijn geliefde zus
heb je niet te lang geleden
wat 'n geluk dat ik je nog sprak
samen met Femke kwam ik je opzoeken
niet wetend dat het de laatste keer zou zijn
kwam je mij onlangs bezoeken
naast me zitten op je dooie gemak
uit het zelfde nest geboren
doch schelen wij dag en nacht
konden verhalen uit '…
Klinkerwerker*
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
829 Sprak nog slechts in medeklinkers:
nam zijn werk niet mee naar huis.
Zijn vrouw was het na jaren moe
en voegde hem wat narrig toe:
“Je moet eens duidelijk gaan spreken.…
Langs helder pad
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
580 Vannacht vroeg ik mijn vader
naar het geheim achter de terloopsheid
van daagse dingen
ik reikte hem de driftige deining aan
van onze wanordelijke dagen
sprak over de onmacht van voormannen
en overmoedige vlagvoerders
toonde hem de bloedsporen over bleke lijven
wachtend sluimerde ik verder
hij antwoordde niet
misschien omdat hij al jaren…
Van een lang vergeten snit
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
493 zij sprak
met de trap
de treden kraakten
het geluid van lang geleden
ieder een eigen verhaal
in het naar boven gaan
ze vond in het donker
het touwtje en licht
schrok van het plaatje
de poppen met ogen
het haar omkranste gezicht
nog altijd in hetzelfde gelid
de tijd was ze kwijt
knuffelde met woorden
over jaren die waren verloren…
Eeuwig duren
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
787 oren
’t is alsof ik in een droom ontsta
Krijg de vlagen niet van voren
Vogels vliegen naar hartelust
Hebben gele jasjes aan
In een roes heb jij mij gekust
Met de pijn is het gedaan
Hijgend ren ik in jouw armen
Een enorme drang bij jou te zijn
Violen spelen klanken, warme,
Voel me als kind, o zo heerlijk klein
Van schaamte is geen sprake…
Dat eeuwige houden van
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
705 Aan zijn lippen als hij sprak
zijn ogen als hij dwars door mij keek.
Ik denk altijd in alles aan hem
hij aan mij , wij zijn verweven kamers
een mooie opgerolde werkelijkheid.
Hoe het lot prachtig als toeval kan vallen
je mooiste levensweg kan worden en zijn.…
Oogstte hemel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
483 je ogen spraken
maakten jou of
brandden je af
tot in de grond
er was geen
gulden middenweg
die had jij in een
vorig leven al opgezegd
je geest kneedde
tot je de vorm die jij
voor de geest had de ziel
van jouw tevredenheid gaf
jij hebt winden bezworen
stormen geknecht
talloze orkanen soepel
aan de leiband gelegd
je belichaamde…
Na het middagmaal
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
870 school voor mij
voor morgen had vergaard
de pendule tikte de stilte vol
terwijl ik steunde op mijn elleboog
en die weer op zo'n zacht tapijt
met een rood-zwart gekleurd figuur
die mij telkens van een blanco
blad weg zoog; een gong vertraagde
nog meer mijn stuurloze vlijt
soms bewoog zij en keek mij aan
zonder een woord te spellen
ik sprak…