5637 resultaten.
Hartstocht
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
1.883 spelen met woorden
eerst een beetje eigenliefde
dat we ontwaarden
in elkanders ogen
waarin we steeds dieper
konden verzinken
de kalme golfslag
die 't zandstrand kuste
werd geleidelijk
opgejaagd door westenwind
en schuimtoppende baren
verhieven zich
en 't water spatte
vermengde zich
met zout en zee
En de zon lachte,
blies de wolken…
Stilzitten
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.436 Stilzitten is moeilijk
Stilzitten doet pijn
Ik moet mezelf bewegen
Wil ik iemand zijn
Motorisch ben ik in orde
Mijn hart bonkt vol energie
Ik ben niet te temmen
Ik zing het hoogste lied
Mijn gedachten volg ik zwijgzaam
Mijn instinkt neemt me mee
Naar de wolken vol spanning
Naar de golven van de zee
Bezig zijn is erin geloven…
Winterstilte
poëzie
3.9 met 36 stemmen
9.343 De grond is wit, de nevel wit,
De wolken, waar nog sneeuw in zit,
Zijn wit, dat zacht vergrijzelt.
Het fijngetakt geboomte zit
Met witte rijp beijzeld.
De wind houdt zich behoedzaam stil,
Dat niet het minste takgetril
't Kristallen kunstwerk breke,
De klank zelfs van mijn schreden wil
Zich in de sneeuw versteken.…
Liefde voor de herfst
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
875 Terwijl buiten de bladeren kleuren
En regen zijn feestje viert
De bloemen gestopt zijn met geuren
En de wind met de wolken zwiert
De donder zijn roffel laat horen
De bliksem zn spel speelt in de lucht
Zit ik binnen met de houtkachel aan
Mn benen opgerold en ik slaak een zucht
Ik kan deze maanden niet weerstaan
Ze hebben zoveel kleur, zoveel…
Dansles
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.025 Getoupeerde haren, wolken lak,
onhandige colbertjes, brillantine:
twee moeilijke rijen, elk aan een kant.
In het lege midden met das en pochet,
de danskeraar, zalvend, zijn assistente
zedig, naar het lijkt, in een zwarte jurk.
De foxtrot, de tango, een Engelse wals;
het jasje dicht, een houterige buiging.…
De telefoonpaal
poëzie
3.1 met 22 stemmen
3.754 Een wolk drijft over hem
en is onverschillig.
Het landschap "gaat zijn gang"...
Toch gonst de telefoon-paal dag en nacht,
onder de hemel.
Het is een verlaten pijn,
een onophoudelijke klacht...
Als wij hem horen:
ons hart breekt, in zelfpijn verloren.…
Mijn schip met geluk is veroverd
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.209 ik voel mij als een trots schip
dat zeeën der liefde verovert
waar prachtig helder water
tot blinkend kristal wordt omgetoverd
in mijn gevulde gouden ruim
heb ik miljoenen exemplaren geluk
dat ik wil delen met een ieder
als troon op een machtig voetstuk
maar plots hangen daar donkere wolken
die alles behalve vredelievend zijn
als piraten…
Donkere dagen
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
943 Het wandelen tussen de bladeren
de mooie kleuren
die de herfst met zich mee brengt
de vogels die fluiten
de zon die door de wolken schijnt,
zelfs de regen,
die hier in grote getale neervalt
Voor andere zo gewoon
misschien wel cliche,
maar voor mij nu op dit moment
heel belangrijk
eindelijk
zit het leven
weer een beetje mee…
Herfstkoe
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.215 Ik zie hoe kop en eiland
als door een trage hand bewogen
langzaam van mij wegdraaien
en heenglijden over de donzige wolk.
Ik hoor de misthoorn in haar stem -…
Vier .....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.075 Zandkorrels verwaaien
en verstuiven verhalen
van een gelopen seizoen
stormen weg met de wind
naar het zuiden, de laatste
wolk kijkt lachend achterom
ziet hoe genagelde planken
gekoesterd en ingepakt
worden, terwijl dromen
verdwijnen in het schuimen
der golven en uren rollen
langs cirkels in het zand
het ruime sop is gekozen
om…
Ondergaande zon
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.374 Als een oranje bal
gaat zij onder
ze kleurt de wolken roze
een feest in de hemel
in de laatste dagen
van het jaar
mijn hart springt op
bij de aanblik
en ik mijmer
ga nooit... weg
ga nooit weg
uit mijn hart
het zou koud worden
ga nooit weg
uit mijn gedachten
ze zouden worden afgesneden
ga nooit weg
uit mijn dromen
ze zouden kleurloos…
weer
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.011 Weer geeft de wind
en reiken wolken over
en flarden wol
van schapen vaal
geschuurd
aan rotse randen
Een beeld van gras en vlak
en langzaam stijgt een dal
Het klettert kort
en amper raakt
één zonnestraal
het vochtvervulde land
Een vale damp van zee en ver
omhult
en hevig trillend
klinkt de lucht
en dempt
het grommen van
de zwav…
Schikten in liefde
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
728 jij hebt
je laten gaan
in blauwwitte wolken
wiegde in prilgroene wind
ik was het kind dat
mocht spelen met jou
samen plukten we
wildere bloemen dan ooit
schikten in liefde
ons mooiste boeket
jij koos de kleur en ik
liet de bloei zacht ontwaken
wij waren samen
gaven de uren
de meest lieve namen
niemand heeft ons gemist
alleen…
De zomer is gedicht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
767 De zomer is gedicht
door een verzenregen
van wolken vol inkt.
Een radde tong brandt
los in tomeloze zinnen
en verplettert de rede.
De zon op vrije voeten
rijmt de maan voorbij
in stijlrijke strofen.
De hemel preekt blauw,
machtige metaforen bergen
aan de papieren horizon.…
Lege maanden..
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
2.893 Een lege buik, lege handen
Gossie kindje wat doet het zeer
Die datum te moeten passeren
De droom die is er niet meer
En het voelt alsof ik ben bestolen
Van een ontzettend kostbaar bezit
En ik met het gemis zal moeten leven
omdat er meer dan dat niet in zit
Geen beschuit met muisjes
Of een ooievaar voor de deur
Geen roze wolk en baby sokjes…
Komt straks de herfst...
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
950 Een steen, een stem, een lichtinval
en wolken die wat regen gaan beloven;
is dit het één, is dit het al
dat mij 't geluk plots kan ontroven?
Of moet ik verder kijken dan dit klein bestaan
en naar de mensen die zoveel verloren?…
Wereld
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
3.957 Door de ramen heen
komt de wereld mij
tegemoet
het zonlicht projecteert
de wetenschap op
mijn gezicht
groot is de wereld
want het alleen zijn en
dan weer niet
is in juiste evenwicht
De bomen zijn niet
dichterbij gekropen
en de wolken drijven
hautain over mij heen
toch is de wereld heel
wat groter geworden
met de wetenschap van…
Zwarte tranen op een bruidsboeket
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.109 ik graaf de stilte op
schep ze tot wolken
en tengere draadjes
weef ze in een bruidssluier
vlak voor het altaar
ontkomen aan het licht
adem jij vage beloftes
sleep ik mijn naam
tot in je schaduw
ontrouw en dode woorden
rukken de nacht uit elkaar
alleen het gangpad blijft over
en schijnt door een bleek
wit gelaat
niemand zal zich…
Zoals het was
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.048 Beschenen door het glanzende maanlicht
Welke tussen wolken doorstraalt
En ik huiver ...…
strakken groen van de cypressen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
928 helling zindert zomer
druiven bollen zon
loof wordt geel en slomer
takken bruinen houtig krom
ranken hadden lente vastgezet
in het bloeien tot een vrucht
hun werk is al neergelegd
de wijngaard oogst in rust
licht maakt nu een schilderij
met wolken als een schaduw
bomen staan er wat verlaten bij
in de lucht een boerenzwaluw…
In het licht van leven
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.251 Bomen schrijven tekens in de lucht, vogels lezen
de wolken die als pluisjes dromen de dag intrekken
om telkens ergens anders leven op te wekken.…
Op het linnenwit
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
788 we wisten
je verlaten
alleen gezicht
heb je gelaten
op het linnenwit
bergden calvarié
donkerden de wolken
je riep drie keer de vader aan
toen was het goed een lans
vergoot het water en wat bloed
vrouwen legden af
wat jij gegeven hebt
rolden zware stenen
voor het graf waar uit
jij weer bent opgestaan
op paasmorgen kerken
mensen…
Blauw
gedicht
3.1 met 28 stemmen
13.356 Met kalmte van een nuttig mens
keek ik naar wolken en vertrapte haast
de stralend blauwe pol, de ereprijs
waar je die niet vermoedt, tegen
het stenen trapje aan de voet
van een nog kale winderige dijk.
Ik mocht je zo, de zin
die ik aan mijn verleden geef
hangt af van energie en van
toevalligs dat ik zie.…
Landschap
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
692 Dit landschap lijst ik in:
gras en bloemen
een weelderig palet
daarbovenuit de jonge struiken
en de sombere bomen
hoog in de lijst
zweeft een wolk
het blauw voorbij
wees niet gehaast
neem nog wat tijd
op de rand van bos en wei
staat wellicht een ree
aandachtig
of een vlucht duiven
zwenkt de omlijsting binnen
verdwijnt naar het…
Pijn
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
793 Waar bloed is te volgen en tevree
als vanzelfsprekend leest, als de zee;
de wolken.…
zomerzee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 Doorschijnend helder zoekend licht
breekt door een donkergrijze wolkenlucht
en raakt de ondoorgrondelijk diepe zee
een levend aquarel rijkt naar de horizon
Witte driehoekjes als willekeurig verspreidde vlekjes
bewegen wiegend over het water
koersen naar de oneindige einder
en verdwijnen langzaam uit het zicht
Een stevige bries verjaagt de wolken…
Zacht begrijpen
hartenkreet
2.4 met 13 stemmen
1.329 Ik wandel door de leegte
en alleen de wolken
zijn mijn gezel
Ver, heel ver
hoor ik een zilveren lach
de stem van de jeugd…
denk ik toch…
of is het verbeelding
misschien…
het smachten
van mijn eigen, stil verlangen…
Zacht raak ik de schors aan
van een oude beuk, eindeloos hoog
die zijn schaduw werpt
over mij en mijn mijmeringen
Wees…
Het bergmeer
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
678 Ik blijf ze dragen: vage beelden van
die vlucht met U, de dagen uit en hoog
omhoog een windzucht door, de tijd bewoog
niet meer,ik scheerde door de lucht en dan
zo ver de wolken in, dat ik niet kan
beschrijven hoe, verrezen in een boog
de witte spitsen van een berg.…
Na de voorstelling
gedicht
3.1 met 45 stemmen
13.811 Net of er geen tijd meer is
om de voorstelling uit te zitten:
het voorgestelde gaat aan met een klap;
snel als een schaduw
van wolken over het gras beweegt het gedachte zich voort;
in het blauw van Antarctica handhaaft
de ozondrift zich;
iemand denkt een man
te zijn die sterft en dan ontwaakt.…
Schizolief
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
640 Die ene stempel wil
ik niet hebben
Nooit echte rust
Altijd wolken en
vervagende rookpluimen
Langzaam druppelt de
fles leeg in mij.…