5945 resultaten.
saunapplaus
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.306 laten die laatste
voor wat het is
iets ongemakkelijks
op de houten banken
bij het vale licht van
een weggedoken peertje
wordt gezeten en gezwegen
maar vooral geluisterd naar
het hooglied van het zweet
dat zacht gedruppel, ondersteund
met het droog gesmoord gezucht
van een uitgelekt mensenlijf
om dan al dansend het plezier
van een koude…
Gelukkig Nieuwjaar
hartenkreet
3.2 met 25 stemmen
5.154 Smikkel smakkel smikkelsmek
De eten kauwende lekkerbek
Klingelklongel klingelklang
koude zoekende IJsblokjestang
Hap en bijt en hap en slik
Kaasblokjes, worst en vis geprik
Spetter sputter spitter splash
Tintelend vol champagneglas
Mompel mompel mondjevol
Vette warme oliebol
Tikke takke tikke tok
Middernachtelijke uurwerk klok
Kus smok smak…
Het leven
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.507 Het leven is somber,
koud en kil.
Soms moet ik janken,
ook als ik het niet wil.
Het leven is beroerd,
klote en zwaar kut.
Soms zit ik dagen
diep in de put.
Het leven is spannend,
erotisch en gewoon fijn.
Dat komt nou eenmaal,
omdat er van die lieve mensen zijn.
Het leven valt niet tegen,
het ligt er aan wat je raakt.…
Schemering in 't woud
poëzie
3.2 met 15 stemmen
4.536 Wat glanst het bleke Westen koud!
een matte lach uit droeve wolkenbrauwen
doet flauw de teed're nevel blauwen
in 't gélend woud. -
Ik zie de bleke stervenswenk.
Ik voel het doffe duister in mij dringen
en verre stemmen hoor ik zingen
al wat ik denk. -
Waar zijt ge, Dood?…
"Gebroken spiegelbeeld"
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
1.767 Wat ik nu zie tot m'n spijt
is een koude en vooral lege blik.
Ik bekijk mezelf nog een héle tijd
maar zie een ander, een andere IK.
Mezelf ... totaal verloren
lees ik nu op mijn gezicht.
Het mooiste beeld in m'n gebroken spiegel
zie ik met mijn ogen dicht.
Daar schitteren ogen,
daar gloeien wangen.…
Ornamenten manen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.081 Op fluwelen voeten door velden
van distels met de koude
kalkoen die mijn huid bekruipt
Het honingzoete lekt en druipt
op de mosgedoopte zerken van oude
en prille paden van gestorven helden
De aanblik van het steigerend paard
geschuimd en met ornamenten manen
duizend penselen in zijn staart
sintels vergruizend in volle vaart
over winterpaden…
Een gevoel van eeuwigheid
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
998 Maar ik gleed tussen de stilte
van eeuwige, koude nachten
en wist dat mijn laatste glimlach
niet op de breekbare lente zou wachten.…
Verre ster
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.182 ster die de hemel verlicht
de schittering heeft mijn hart gevangen
het firmament met glinsters behangen
jouw stralen glundert nu in mijn gezicht
toont de schoonheid waarvoor ik zwicht
nooit gedacht dat ik dit mocht ontvangen
het donker en licht vult nu mijn raam
waardoor ik grenzeloos blijf staren
in een oneindig diepe sterrenzee
in koude…
Jij liet me kijken door je ogen
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.817 Eens was ik onzeker
Durfde werkelijk niets aan
Kon niet in iemands ogen kijken
Een gesprek ging ik niet aan
Toen jij kwam,hier in mijn leven
Beefde ik als een grijze muis
Die het leven niet beminde
Voelde me er niet in thuis
Jij liet me kijken door je ogen
Liet me luisteren naar je stem
Schilderde de mooiste kleuren
In m`n grijze koud…
Slachtoffer-rol
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
872 Dus neem ik je weer in mijn armen,
alsof jij het slachtoffer bent,
kan je koude hart zich weer even verwarmen,
en dat noemt zich een vent.
Dan komen de tranen en de verontschuldiging,
en ik sus je weer eens stil,
je kijkt, en wacht op m'n bevestiging,
en volgt dan gewoon weer je eigen wil.…
Op een berg onder de maan die zich heel noch half mag noemen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
889 zijn wij niet verder gegaan
omdat het ons zou verdoemen
op de grond in het gras
waar bloemen nog ontbreken
kijk ik naar waar de liefde was
voel het nu pas steken
in de tijd zo snel gegaan
terwijl wij zoveel mailen
Laat ik nu een kleine traan
ach het zal wel helen
ik sta op, ik ga staan
heb het koud en kan niet meer
Nee, laten we nu…
Vandaag
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.174 Maar aan het einde
van het muurtje wordt
alles weer grijs op zwart,
mijn handen gaan weer
wennen aan de stilte
van een koude nacht…
traag wervelen mijn tranen
langs oude rimpels
op het eenzame
en verlaten pad.…
de moedermaffia
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.097 paren
weet na zijn offer al ‘het is te laat’
hem wacht de zondeval in het kwadraat
de zeven plagen, weemoed en de blaren
en na het kranig knippen van de streng
(jawel mevrouw, hij is niet te benijden)
ontpopt zijn schat zicht tot het ware kreng
haar borsten zijn voor ‘rupsje nooit genoeg’
en hem –oh goede god heb medelijden-
hem wachten koude…
wit rondgevlekt in kristallijn
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
778 dragen traagheid
zwermen zich vaarwel dwarrelen in vaagheid
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en keurig waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt in kristallijn
speelt vorst in hermelijn met licht en pijn
hij straalt intens zijn koude…
Schuilplek
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.825 Brussel is een koud, mishandeld huis
Het waait hard om de hoge gebouwen
giert om de spoordijk heen van ´gare midi
central et nord´. De regen valt in vlagen
Bij het eten zitten we naast elkaar
wisselen babyfoto´s uit. Een moeder
is geslingerd tussen man en kind
neemt geen besluiten.…
is lente wintertje gaan spelen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
849 beladen met containers
een stil gebed, geen averij
maar winst voor ondernemers
ze varen uit, in stalen huid
met vracht, vakantiemensen
op volle snelheid ligt de schuit
een droom met al hun wensen
we staan aan zee
en bouwen luchtkastelen
in kleine vlokjes sneeuw
is lente wintertje gaan spelen
we smelten voor elkaar
houden zo de koude…
je schaterlach is snerpend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
804 hooghartig is je blik
je schaterlach is snerpend
echo's rollen van de trap
schaters sterven lachend af
daal maar naar de hellepoort
ik open hem voordat
de stank je smoort en werp
een blik in het woeste vuur
zij krijsen hard venijn
en koude spot om de lange duur
herkenbaar zijn ze nog
als tijdloos smeulend wangedrocht
hun…
Een glimp van haar bestaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
705 Zoals je lacht en zo verlegen lijkt
het kleine kind je laat verdwalen
je in het labyrint van leven kijkt
de waarheid niet kan achterhalen
de winter koud en guur
een dwarreling in vergane glorie
tinteling van wat er komen gaat
neuriënd op klanken van euforie
terwijl ik dromend het denken laat
verlegen elk uur
verraadt mijn glimp de…
KILLER DAN VOORHEEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.239 buiten is het koud het vriest
min tien of meer zeggen ze
je voelt het niet
hoewel de kachel al uren niet meer brand
voelt jouw hart verteerd door twijfel verdriet en onmacht kouder nog
dan oostenwinden over poolvlaktes waaien kunnen
alleen met jezelf en de muziek die troost maar ook verdrietig maakt
weet je dat je bent vertrokken uit het…
Sneeuw
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
2.551 Ondeugend kijk je in m’n ogen,
je koude neus tegen die van mij!
Lachend in de sneeuw,
met de maan die sterren verlicht.
Komt de gloed van jouw weerkaatsing,
teruggevallen op m’n gezicht!…
OP HET KERKHOF
poëzie
3.5 met 10 stemmen
3.827 En op de koude wind is het als stoof er
Hij mij voorbij met zijn getakte vlerken,
En zoekend waart hij om die droeve merken,
Tellend hun tal, de strenge Levens-rover.…
Cartier Bresson
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.146 Treed binnen met zachte
passen mijn beste in de
bittere realiteit van
tegenwoordige kaalheid
en koude vernielzucht
Laat je ogen en oren
niet verpesten door
het gedrein van klein
gespuis en semi hormonen
opgedrongen en nooit
stilstaande stelletjes
die nauwelijks de puberteit
ongeschonden zijn ontklommen
Vergeet de schurftige honden…
de sterke plant
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.011 Uit de koude kille grond verschijnt een klein groen puntje.
Ik geef het water, niet een plens, maar voorzichtig
en maak de aarde een beetje los.
Ik haal het onkruid rondom het beginnende plantje weg,
ik zorg dat de zon het niet verschroeit
en dat de kinderen het niet kunnen vertrappen.
Het sprietje groeit uit tot een prachtige plant.…
lentekind
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.229 slechtnieuwsberichten
het sarcastische schrijven dat de tijd
weer geen tijd voor me had
telkens opgeschoven worden naar later
het slot blijft vastgevroren
achter de deur wacht de lente
dit seizoen zal ook wel komen
gelukkig ontvang ik knuffels van mijn lentekind
dicht bij elkaar verwarmen we ons
dromen dat later de deur toch opengaat
de lente zal de koude…
Ieder jaar...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.080 De lente zweeft over de koude aarde
Blaast zijn warme adem in de grond
De bodem opent zich in vruchtbaarheid
en geeft geboorte aan dit nieuwe leven
Trots laat de aarde ons weer genieten
van een warme deken vol lentekleuren
Lammeren dartelen in de weidegronden
Een zuiver genieten van dit schouwspel
De aarde nevelt zich in warme kleuren
en…
De Herfst
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.026 De natuur kleurt in rood en goud,
langzaamaan wordt het koud.
Ruige luchten en wolkenpartijen,
schilderachtige landerijen.
Zonsondergangen met mooie kleuren,
paddestoelen zijn weer te bespeuren.
Vogels op weg naar het zuiden
maken krijsende geluiden.
Ochtenden grijs en kil,
weer een uur tijdsverschil.…
Leugens in bessentijd
gedicht
2.3 met 51 stemmen
34.607 De pruimen
ploffen rottend van de bomen, in de koude
tuin worden de kleuren snel ouder. Alles er-
varen zonder verdoving, pannen klaarzetten en
suiker, archieven beheren, scherven bewaren.
-------------------------------
uit: Gedichten 1991-2000.…
geroezemoes
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
655 er komt geluid aan, vanaf het land
patrijzen scheren in straffe formatie
over het pasgeschoren maïsveld
het voelt koud en kil, huizen branden
weids geurt mijn land naar de stront
knotwilgen penselen nog met twijgen
aan de overkant van de rivier klinkt
een lied wat door de mist is verwekt
mensen gaan met een brood onder
hun arm bij de slager…
Haarlem VI
poëzie
2.9 met 8 stemmen
3.147 Gij lacht naar mij, zo triest en stil,
Een goudenregen in April,
Een vloed van vlam in koude dagen.
Ik strek mijn armen naar u uit,
Ellendig, want ik kan ’t geluid
Van uw droef snikken niet verdragen.…
Hjemve
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.475 bramen hier, ze zijn al bijna rijp
En jij bent in het Noorden
Wou dat 't Noorden hier was, of anders andersom
Zoals mijn chalcedoon verloor ik jou
Op straat
Nu is de herfst begonnen
Mijn hart hardnekkig zwaar bewolkt
Regenbuien schuilen niet meer voor zichzelf
Laten onbeschaamd de zielen vallen
De mijne klettert op de straat erbij
't Is koud…