7557 resultaten.
Angsthaas
hartenkreet
4.1 met 32 stemmen
2.652 Jij domme angsthaas
Verstrikt in leugens
Pure schijnveiligheid
Vol afstand en haat
Je verloochent jezelf
Lippen zijn verzegeld
Verliezen doe je niet
Zonder weer te winnen
Je zinnen vervormen
Mooie ware woorden
Verwarren en kwetsen
Wie is de mens in jou
Maak mij maar zwart
Klam je aan haar vast
Ik kleur de waarheid
Met tranen vol…
Lavendelveld (slot)
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
2.184 Jij verdween
zwart
voor mij
ik leef
verder
in de wereld
vol kleur
vouwen
mijn vingers
dromen
vogels stijgen
onbewolkt
dagen knippen
lentegaten
zomers zoenen
het licht
zo groot
ik vraag niet meer
tussen rijen bomen
je blik versmalt
bedroeft mijn longen
in lavendelvelden
leef ik
verder
een zacht herinneren…
zomert toch het warme geel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
737 ik zag je
in de wolkenluchten
wist hoe snel
jij wilde vluchten
voor de kleur
na jarenlang
in grijs was jij
beducht voor
sprankelen in meer
dan wit en zwart alleen
je pril is groen
en zomert toch
het warme geel
dat ooit zal komen
je oogst al mooie dromen
beken maar kleur
geef warmte weer
een kans en dans
met mij van nu af…
verstild graf
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.207 ver reiken
voel ik de
onoverbrugbare
afstand
zo dichtbij
ook al raak ik,
naast mij,
jou en jou
het is slechts
een zwevend daar zijn
een speelfilm zonder titel
flitsend zonder beeld
als het zand
de holle klank bezingt
en de echo in de
gegraven diepte
stervend verzinkt
denk ik
het was goed
na het In Pace
spreekt de zwarte…
De geur van herinnering
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
937 Zij reden over de zwarte grond
licht en bloemig aten gepocheerd
dronken pinot gris langs de cote
in het restaurant schoof zij haar
voet tussen zijn benen en hij
plukte zonnebloemen en schelpen
ze neukten ontelbaar in die tijd
tussen branding en afscheid
tussen liefde en spijt
tijd verstrijken en nergens oevers
Zij reden voorbij lavendelvelden…
Stel: de jacht is onze tweede natuur
gedicht
3.3 met 33 stemmen
18.500 Kijk eens naar de naakte hemel:
zilver en zwart zijn voorbeeldig gescheiden.
En nu weer naar binnen:
vangen zou onzuiver zijn.
-----------------------------
uit: 'Hersenmutor', 2005.…
binnenplaats
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
658 vanuit de vierhoekige aarde,
te midden van galerijen
met stenen pilaren
aaneengeschakeld door
ramen van lucht
hoor ik het
schuifelend schrijden
van ruisende zwarte rokken
in colonne binding zoekend
het verhevene te ervaren
en onrust af te scheiden
als de zoete stemmen
zich met mij gaan vermengen
sterft allengs mijn duwend denken…
Preludeert uitbundig
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
803 jij concert
je muziek op papier
preludeert uitbundig op a-vier
dirigeert het zwart
van inkt op maagdelijk wit
dat eindelijk conceptie vindt
ontsluit met onverwacht
akkoord de symfonie
van negen maanden woord
de partus was een
generaal pardon omdat
het kind niet huilen kon
je muziek wordt veel
gelezen de melodie voegt
warmte…
TERRA-POETICA
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
902 ondanks die levenslange drang
weet je nooit wanneer de man
in 't zwart af zal blazen
dus geven wij woorden
gehaast zin en hopen op
verzen met levensvatbaarheid
Lejo van Kuijeren…
Smeekbede
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
909 Het zwarte haar in dikke vlechten
dansend op een schouderblad
dirigeer jij mijn ritmiek,
metronoom van mijn verlangen.
Schenk mij je wijn
nu de druiven nog zoet
en laat je lippen niet verschralen
maar dompel ze in parelmoer
nu jij nog op mijn akkers woont,
de zee zich wiegt in zilverzij.…
Mieren op oorlogspad
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
924 Haar handschrift
Was hard en kil
Frustratie sprak
Uit elke letter
De liefste woorden
Waren zelfs vervuld
Van een wijzende vinger
Op alle onrecht van de maatschappij
Woorden teder en schoon
Vervuld van passie
Bereikten vol overgave
Het diepste van mijn ziel
Ik las haar brief
Vol zwarte vlekjes
Het deed mij denken
Aan mieren vertrokken…
Boeten in je dromen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.538 De slaap wijkt en ik
Word sluw verzwolgen
Door de duistere blik
Van het immense zwart
Bang voor de geesten
Die mij altijd weer vinden
Met hun handen wurgend
Doden ze mijn spiegelbeeld
De tijd verdwijnt
In deze nachtelijke ruimte
Als een uitgeholde rots
Gevoed met fakkels doordrenkt van bloed
Een groot toneel
Met beulen voor het slot…
Gepoetste plaat
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
1.210 aangeslagen sleep ik mij
met traangelaat over straat
schamper dan hoe trouw
de verschutte vrouw
opgaat in
geweer tegen een muur
eenmaal ontdaan van al dat zwart
blikkert er heus wel weer wat
prima facie grapte jij nog
terwijl je vertrok
ik poets nu vlot je stalen plaat
voorgoed uit mijn gewreven zicht
kets jij je haan maar…
Geen geluid in het veld
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
729 nachten
van onbewaakte
woorden
als een buizerd
met strakke vleugels
blijft hangen
met weigerende tong
het wisselseizoen
bespiedt
roerloos boven
stukgewoelde grond
luister
naar de grote cirkels
die met gekromde klauwen
het fluisteren doden
dagblind
met de mond vol sterven
hoor
want ik weet
jij bent daar
eenzijdig zwart…
Penceel
netgedicht
4.1 met 54 stemmen
1.097 na gezoek van toen
gevonden wat ik zoek
kleur in mijn leven
creëren op doek
bomen groener
gras de waterplas
mensen zwart en wit
alles wat daar tussen zit
mooi perfectie streven
menig doek niet af
penceel - 000- zo klein
nodig voor dat éne stipje
karakterlijn
maar nu ik schrijf....…
Emma
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.089 Beelden uit een zwart verleden.
Historie? Nooit meer vergeten.
Haar hoofdje rust licht op mijn schouder.
Een duimpje in haar mond, zij slaapt.
Slaap der schuldeloozen.
Emma, vier jaar, Joods, tere schoonheid.
Ontroerd kus ik haar voorhoofd.
juli 1993…
Eén voor één
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
871 Zwarte kralen vallen
op de grond,
over mijn gezicht glijden
ze één voor één.
In de pijn verloren
raap ik de woorden terug op,
tussen tranen gevallen,
zijn ze verhard tot steen.
Met geschramde vingers
breekt het touw,
mijn koude hand legt
de stilte om de kralen heen.…
Lipatti speelt Scarlatti
netgedicht
4.1 met 35 stemmen
3.622 Lipatti speelt Scarlatti
mijn vader draagt zijn huwelijkspak
het ruikt naar opa’s pijptabak
en mama’s soep met vermicelli
‘k trek naalden uit een blauwspartak
Lipatti speelt Scarlatti
op een grote zwarte schijf
in een decennium met een vijf
Nu schalt ene Bocelli
door ’t kerstig warenhuisbedrijf
en smekend zingt het in mijn lijf
Lipatti…
Dromen waarin ik bezwijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.426 Ik verlang naar de kille nacht
om het domein van mijn geest
te overvallen met slaperige kracht
terwijl hij het ergste vreest
Rillingen veroorzaken in mijn ziel
golven van spanning en angst
donkere silhouetten zijn steriel
wachtend op hun eigen vangst
Het is opmerkelijk en triest tegelijk
de prachtige reis naar een zwart gat
maar de dromen…
Nacht
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
998 Ik droom dus ook zeer vaak dat
er van ver een ster zal vallen
die in stil geruis en zonder knallen,
een krater slaat zodat
ik kan stappen, in dat zwarte gat.…
Duidelijk genoeg
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.871 "Ik hoef op den duur", Zegt Jan van Dalen
Geen cent belasting meer te betalen
De ontvanger uit Hengelo schreef mij dit
Riek zijn vrouw, ziet de zon weer schijnen
Alle blauwe brieven laten wij verdwijnen
In de Otto of de kolenkit
Want Jan heeft, en dat is een zegen
Vandaag zijn laatste aanmaning gekregen
Staat duidelijk zwart op wit…
aan wal gedragen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
779 ik laat mijn vogels vrij
gisteren en vandaag
onbeweeglijk zwart
in diepte, zee en velden
schaduwen verliezen naakt
de oevers aan mijn zij
waar ik mijn stem laat spreken
ik kan nooit meer zijn
laat me daarom varen
naar uw spiegelken
van lichte dromen
waar gij me zuiver
laat rusten in
de cadans van
lieflijke woorden
---------…
offer van de iris
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
725 kleine bel naast de deur
met sierlijk ijzeren gekrul
nodigt uit, ze smeekt
haar geklingel te wekken
op verweerde vensterbank
staart een gebarsten pot
vuurrood van haar hete doop
naar een zwarte iris oprecht
in haar buik geplant
met een geluidloze zwaai
offert een bloemblad zich op
voor de doorkomst van bezoek
donkere fluwelen streling…
Kreukelzone
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.514 Zon leek eeuwig
elke droom moest
hij steeds volgen
tot hij verdwaalde
steeds verder weg
in de eigen geest
die zij niet meer
kon of wilde volgen
dromen stopten abrupt
kreukherstellende fase
was kreukelzone geworden
te laat vandaag
in overbruggen
van de afstand
tussen haar planeet
en zijn vallende ster
die verder raast
richting zwart…
Bloemrijk
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.487 De eerste breuklijnen
worden zichtbaar
en – de waarheid biedt
niet altijd troost –
overmorgen is verpakt
in een vage belofte
het leven is schaken
in de schaduw waar
het strijkend restlicht
wordt geliefkoosd
in uren van glas
haastig afgestofte
herinneringen herleven
traag maar intens
vluchten kleuren
in warm zwart
het sterven naast…
Alzheimer
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.207 Jouw blik van herkenning,
Voor altijd verzonken
In de peilloze dieptes
Van het oneindige zwart,
Doet echter niets vergeten,
Want al onze momenten
Liggen tijdloos geborgen,
In het roodst van mijn hart.…
Zoek doel
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
1.042 maat
schuif met je maat
over de epochen
meet de afstand
afgelegd
en schat wat komt
kleur sierlijk alle delen
van de regenboog
in het betoog
dat je zal houden
over dat wat was
tuur op je kompas
voor richting
in de tijd
en voed de hoop
op weer een nieuwe tijd
tot je kleuren verdoffen
en je weer met een griffel
de zaken wit op zwart…
Orchidee
netgedicht
4.5 met 49 stemmen
990 Speel met fantasieën
laat remmingen gaan
pluk wilde orchideeën
in onherbergzame oorden
zoek niet maar
vind een nieuwe soort
kies een naam
waarvan alleen jij weet
waarom
zwarte orchidee!
sla armen om
ingeslapen dromen
wek hen met het
meegeplukte ochtenddauw
stralend fris
en
verwezenlijk ingeslapen dromen.…
Schone schijn
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.502 door de jaren heen
alleen maar toe
heb ze mogelijk in hun
verwachtingen bedrogen
worden van mijn aanwezigheid
ondraaglijk moe
of zal het zo zijn
dat ik nu pas,
door de jaren gelouterd,
de schone schijn doorbreek
van zelfgenoegzaamheid
waar de ziel
schellen verdrijft
uit het land van blinden
dat ook in mijn handen
zwart…
Over en uit
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
774 de bloemen daar gelaten
zoeven banden
monotoon door natte straten
de radio gonst geluid
steeds vaster klemt het stuur
in zwart geschoende handen
de skyline slinkt achter mij
woesj, woesj, zingen bomen
op gepaste afstand langszij
het vlakke leven schijnt
gestreept in ochtendlicht
ruitenwissers zwiepen
regen op mijn gezicht…