6268 resultaten.
ik was een kind
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
533 het is stil
alsof bij iedere sneeuwvlok
een nieuwe schaduw valt
jij zit schuin tegenover mij
het brengt een soort triestheid
in de kamer
we bewegen steeds dieper in de winter
nauwelijks meer dan een ongecirkeld woord
dat in de waanzin van de wind
onbekende richtingen op vingers telt
onophoudelijk, voorbij als suikerspinnenwolken
waarin…
Koninklijk overzicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
572 In Memoriam Gerrit Hingstman
Royaal kijk jij me
Aan vanuit de hoogte
Koning op vier benen
Edel wat betreft statuur
En oogopslag - je ziet
Goedkeurend toe als ik
Je vertel dat ik je mooi
Vind - volmaakt in schoonheid
Te midden van dit kristallen
Landschap waarin alles blinkt
Alsof het van zilver is, en dan
Beginnen je ogen te…
De droom is uitgewoond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
597 de auto’s
rijden al een tijd
in zwart of grijs
mij vlaggend tegemoet
ik heb daarvan
nooit opgekeken
alsof je het intuïtief
tijdens het leven hebt gemeden
zij zijn
uitdagend schoon
vervoeren het theater
waarin de droom is uitgewoond
het laatste tripje
net zo liggend
als vroeger in het kribje
langs de bekende plaatsen
met…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
900 Nog altijd tast mijn hand naar jou
alsof je bij me bent.
We waren altijd zo vertrouwd,
zo aan elkaar gewend.
De nacht is vaak zo stil,
zo donker om mij heen.
Het duister brengt me vrees,
ben angstig en alleen.
Pas als de ochtend gloort
vind ik een beetje rust.…
Lentevriend
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.056 Alles is aan verandering onderhevig
de therapie, het licht, jouw papieren spiegel
het begint latent aanwezig
op het grondgebied van dromen
in het stedelijk landschap
brokkelt een beetje van jouw denken af
je ontwaakt in een genadeloze herhaling
van ontheemde bloemen die woekeren
alsof we samen schrijven
in een droomloze wereld
lentevriend…
VREEMDGAAN!
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
3.466 Als vreemdgaan
voor anderen vreemd is
en voor jou normaal
doe dan maar net
alsof vreemdgaan
vreemd is en
niet normaal
Anderen zouden het
niet begrijpen
dat jij vreemdgaan
normaal vindt
Want als anderen vinden
dat vreemdgaan normaal is
is de spanning er vanaf
en dan voelt vreemdgaan
aan als normaal
Wil je dan nog vreemdgaan…
Tegelijkertijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 In de brief die jij nooit schreef
is het heuvellandschap groener
dan de polders van onze jeugd
alsof een vreemde mijn bestaan volgt
beamen we de doodse stilte
in het nachtrijk zonder dromen
tegelijkertijd zijn we niet samen
door stormen uit elkaar gegroeid
in een dagboek zonder toekomst
we volgen de rivier zonder wanhoop
onder het maanlicht…
ruimdenkend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.145 (alles behalve)
je bent - kreupel - in je denken
ik hoor het je
al zeggen
ik val nu eenmaal op donker
ha,
alsof we dat als een compliment
zouden zien…
Tiran
gedicht
3.5 met 2 stemmen
10.598 Hij rust voldaan, een volstrekte tiran,
onverschillig om wie zijn afgestamd,
hem haastig groeten en weggaan,
alsof die oogleden kijken,
een koude blik die overziet
hoeveel leven er van hem overschiet.
Wij moeten hem dood zien te krijgen.
----------------------------
uit: 'Moedertaal', 1994.…
Poppenkast
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
559 Een groot wit papier gepakt
dwerg en hoer plat gemaakt
ingekleurd en uitgeknipt
Zij is groot, houdt hem aan
zijn duim moeiteloos omhoog
Alsof hij uit het kader valt
denkt met een sardonisch gelaat
aan de klaagmuur in Jeruzalem
Vrouwen met de Torah in de hand
zij lezen voor hardop als mannen
Joodse man die Allah Akbar roept
tot bloederige…
Tot stof weergekeerd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 speels
En levendig, vol
Beweging
Die in een
Wonderlijk spel
Van geven en nemen
Het leven doorgeven
Aan iemand die
Nu nog niet weet
Dat hij er
Ooit zal zijn -
En na tachtig
Jaar of zo
Na een rijk
En zorgzaam leven
Weerkeert tot
Stof waaruit
Hij ooit begon
En het voor
De aarde waarop
Hij geleefd heeft
Voelt alsof…
Vechten bij stormtij...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 De gedachten en de woorden kolken
alsof ze water zijn, in staat om je te verdrinken.
Toch wil je wakker blijven, raad vragen en slechts
doen wat moet, zonder al die kronkelingen
in je hersens, zonder het zwarte licht van niet
weten, van dwaasheid en onbegrip.
Hoe nu overleven? Wat wel of niet ondernemen?…
Tsunami van emoties
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
496 het lijkt op vluchten
alsof de wereld achter hen vergaat
men wringt door alle bochten
een val kan de allerlaatste zijn
er is geschreeuw
de tijd stormt jagend aan
nog weinig kracht in ademnood
oranje kleurt de overhand
na de nekslag
volgen mooie kanten
barstensvol van ongeloof
golvend in emoties
Een Sotsji- shock
laat nog jaren sporen…
Tempus edax...
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.666 Alsof
ik blind ware, om mij henen,
in donkere diepten schijnt het al
verduisterd en verdwenen.
't Is stille! Niets te zien en niets
te horen, 't doet mij beven!
als 't altijd neerstig bijten van
den tijdworm aan ons leven!
1890…
Verblind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
886 nam lust toen
voor altijd over
Wij kusten intens
hemel nacht
Lijnen lopen over
in elkaar
doen ons samen
aangenaam chillen
Liefde die nooit
verloren gaat
met lust die
activeert
Verblind door vurig
verlangen streel ik
mooie rondingen
van haar lijf
De zachtheid van haar naak-
te lichaam
doet dat van mij
van genot trillen
Alsof…
waan zinnig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 (the closest thing to crazy)
ik voel me klein
als kinderen in zomerzand
de handjes bloemen vormend
naar de zon
hoe komt het, dat ik zo verward ben
terwijl mijn hart in sprongen juicht
en jij deze emotie buigt alsof ik als een kind
geen uitweg vindt
in wat te doen
terwijl jouw zoen zich opdringt
aan de mijne
wil verlangen slechts…
Weduwenverdriet
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
535 Ze lijkt ineens wel tien
misschien wel twintig jaren ouder
loopt gebogen met haar hoofd omlaag
alsof ze niet meer verder kijken wil
haar blik is niet bij hier en nu
maar afwezig ergens ver weg
behalve als we naar de foto’s kijken
dan leeft ze op en vertelt
dit was toen en daar en daar
we kijken naar hem
weet je, zegt ze, het ergste is…
Ik heb je lief
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
625 Zon die stralend
De tere blaadjes
Van de rozenboog verwarmt,
Schoonheid die mij toelacht
Op dit vroege uur;
Vogels die er nog niet zijn
Slapen een gat in de dag,
Bijen die al druk op zoek zijn
Naar bronnen voor hun honing,
Zonnestralen die het donkerste duister
Doorboren alsof het inktzwarte er niet is
En ik die in mijn hart dat…
Mijn beeld van jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 Jij bent de vrouw
die ik het langste ken
vroeger altijd voor mij in touw
er was nooit een rem
Nu op dit moment
wat was je gisteren helder
uitbundig goed gemutst
vandaag weer meer geklutst
De slaap die je overmant
na deze enerverende week
het is alsof ik van mijn kant
in de rem fase van jouw leven keek
dank je wel lieve…
van binnen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
633 jij ging verder alsof er niets was geweest
voor mij is het leven nu geen feest.
ik dacht dat we iets bijzonders hadden
maar jij had al direct een ander bij de kladden
kan dat dan al echt liefde zijn
of doe je ook haar weer pijn?
ik moet verder ook al doet het pijn
want ik wil weer gelukkig zijn.…
Ellendig voelen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.006 Wanneer er niks uit hoofd en handen komt,
is het net alsof mijn lijf een beetje afstompt.
Wanneer ik me iets beter voel,
dan de dag ervoor,
geef ik daaraan meteen gehoor,
ben blij iets opgeruimder en
voel me ineens wat ruimer.…
strandlopertje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
577 Altijd als ik aan je denk
houd ik m'n adem in
de tijd staat even stil
je betekent voor mij zoveel
alsof sterren gemaakt zijn van jou
grijs groene ogen bewegend in een lach
er is geen mooiere vrouw
met jou leef ik echt ten volste iedere dag
de zee zingt met ons mee het lied der liefde
het verleden wordt het heden
we lachen om een drieteenstrandlopertje…
Een ritme zonder schikken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
466 wij tuurden samen
naar de einder
ik zag nog zon en jij zei
dat het donkeren al begon
het zachte licht
bescheen warm je gezicht
jij rilde even alsof
de kou je al deed beven
wij zijn gaan lopen
ieder in zijn eigen pas
op een ritme waarin handen
zich niet samen wilden schikken
nog overbrugt mijn lach
het niet meer kunnen raken
onafhankelijkheid…
Eender
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
392 gras groeit zijn tijd
zand rust onder stenen
niets is vatbaar
voor herhaling, bewaring
van het enige
alle dagen achtereen
tussen zon en avond
langs vallende sterren
woorden uit de mond
ontdaan, verenigd in twijfel
de omslag van een boek
we keren ons tegemoet
treffen halverwege
stuiten op verzet
onteigenen in herkenning
alsof…
lief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
829 Alles blijft klein beschreven
Verbeeld u zelf niets
Je leeft dit leven
En eindigt als niets
M'n gebreken lezen iets
Alsof de spaken breken
Niet van de fiets
Noch die van jullie leken
Blijft het hangen
Gooi het weg
Denk nooit in rangen
Anders hebt ge pech
Vraag nooit naar niemand
Rond en rond vandaag
Ook steun ik jou vaag
Ik leef…
Stilzwijgend verstommen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
608 Het stille vertrek van lente
in afscheid van een droom
zou jij willen meemaken
valt te begrijpen uit jouw brief
terwijl je met woorden aan de haal gaat
alsof samen zijn slechthorend is
ontneem je het geloof haar natuurlijke charme
en het vragen blijft verzwegen
achter de horizon van jouw geluk
verschuilt de maan zich in jouw stilte…
De lange stad
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
601 Ze is zo lang, deze stad
dat in de laaghangende mist
het lijkt alsof de huizen verdwijnen
en alleen ik hier blijf wachten
Zo lang is ze, deze stad
dat ik mij in de druilende regen
verlaten voel, en vertrokken ben
maar bij mijn terugkeer
nog steeds aan de bar zit
en weet hoe mooi de stad was
Maar nu is ze een lange stad
met neergelaten…
Vluchtig als een droom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
560 ik heb de prullen geraapt
van verdwaalde woorden
een kleine schets gemaakt
vervlogen ideeën
een bewogen lach in een
nacht die geen einde had
wat snuisterijen
en bling bling om
alles even op te pimpen
de diepgang van een kind
in een volwassen wereld
met oppervlakkige dingen
het vlaagje wind dat
de dode vogel beweegt
alsof hij nog…
Pregnant
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
780 Altijd al het middelpunt
die holte in mijn buik
alsof het iets verwacht
de ruimte kan niet wijder zijn
geen kind dat er nog past
net als toen ...…
Tweeling?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Horen, hopen of er woorden,
het vangen kunnen.
...alsof we samen in een buik
arm om arm, been om been
mond op mond,
dezelfde geur uit mond,
een vluchten uit elkaar
en zo ontmand voelen zonder,
zo half mens.…