5346 resultaten.
Een scharlaken fel exposé
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
372 het was moeilijker
dan ik dacht
de zware pigmenten
hadden nog zoveel
spirit en kracht
dat met frivoliteiten
het oplichten geen
succes zou worden
ook met de wat
gedateerde
donkere lijst
kon ik er geen
luchtigheid in krijgen
pas na het opfrissen
van mijn jeugd
perspectieven
met geloof hoop
en intens warme liefde
op niet…
Zonder wasverzachter
netgedicht
3.2 met 41 stemmen
317 ik zie de mimiek
in het geschreven
woord zonder
leestekens
alleen het hart
schreeuwt maar wordt
in de herrie niet verstaan
pas in de zachte uren
als de huidhonger
voelbaar is en raken
voldoende is om klaar
te komen zuchten
wij eindelijk onze
ingehouden dialoog
met een gevoel
dat er nog veel meer
in had gezeten
als wij niet…
Muren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
390 nog nat van het verven
vier pas opgerichte muren
onwennig zitten de emoties
opgesloten tussen de muren
ze waren gewend om vrijuit
volledig losgeslagen
zich kenbaar te maken
gisteren en alle vorige dagen
nu is er wat veranderd
angst, woede en verdriet
moeten binnen blijven
naar buiten mogen ze niet
ze hebben er wat op gevonden…
Alles geven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
224 Alles geven
In het leven moet je alles geven
Wat voorbij is komt niet meer
Wordt je belazerd probeer het weer
In deze wereld wapen je jezelf
De mensen leven alleen maar voor zichzelf
Nu snap je dat nog niet want je bent pas elf
Maar dat komt vanzelf
Verdriet en ellende wat is aangedaan
Moet je opschrijven voor jezelf
Als ze je pijn…
Landtapijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
248 overkant omzoomd
door stapels driehoeken -
kale kammen, bekrast
met brede lege wegen
naar elkaar
De windberg steekt er boven uit
en veel, veel hoger nog begrenst
een lichte lijn het landtapijt
Lente, en nog sneeuwt het
boven de mierenmensjes
Wat leven ze toch snel
Eens zo hoog, onaantastbaar
zwevend boven alles
het witte ijs
Dan pas…
A.I versus A.B.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
381 .: geen procedurefouten
dus die meneer zien we pas over 3 jaar terug
want A.I. rapt niet, checkt wel en snel
in een rap tempo en gebaseerd op bewezen feiten
ik wens A.B. veel sterkte en alle goeds tot verbetering
want hij is voor mij geen vijand maar een veroordeelde
ook hij verdient uiteindelijk nieuwe kansen
in 2030 gaat Ali B. weer op…
Het gewicht van zwijgen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
158 Wegen zijn ondoorgrondelijk,
als er tunnels zijn
weet je zeker vóór
het donker wordt
dat je je licht moet
bewegen,
dat ergens
een doorgang bestaat,
maar degene die
bezwijkt
is pas zichtbaar
op de grond
daar
wegende
verschijnt
het gewicht,
niet in de bagage
niet in de auto
maar in de hoop
dat de tunnel
verlicht is…
Jubileum
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
173 Na een berichtje
van een kleinkind,
er pas aan gedacht.
Wat nu gedaan?
Mijn vrouw komt er zo dadelijk aan.
Een lila hortensiaatje
in een vaasje
naast haar bord gezet.
Tien copy-pastehartjes,
plus ‘X 6’ voor de duidelijkheid,
op een A-4’tje geprint
en erbij gelegd.
Geen tijd of zin voor zestig.
Het eerste rijtje vuurrood.…
De maatstaf van beschaving
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
169 Cement is pas sterk als het de smalste kieren vult.
De maatstaf van beschaving
ligt niet in het goud van paleizen,
maar in de warmte van het kleinste vertrek,
waar de kwetsbaren beschutting vinden tegen de wind.…
snoeien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
117 bent getafeld
meewarig voor alles die jou
als een stalen frame in een
ogenschijnlijke jargon van
mededogen bezien
daar zou ik iets van willen snoepen
het verheerlijken in de geste van
mijn kunnen, je ontdoen van al je
zorgen die als een drijfveer
jou laten varen op de
zandkorrels van onze volle zee
en weet je mijn lief, dat
zeeën pas…
Grijs en grauw
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
595 Buiten is alles nu grijs en grauw,
Het weer maakt neerslachtig,
Pas geleê was ’t nog zo prachtig,
Scheen de zon, d’hemel blauw.
Het boek houdt m’n aandacht
Niet vast, de letters vervagen,
Wijl ’k eer graag lezen placht,
Zelfs op eendre sombre dagen.…
tout casse, tout passe, tout lasse ...
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.694 alles is vergankelijkheid
geliefden onder steen geborgen
of met de wind weer weggewaaid
bij elke visite
nog verder verloren
een foto een naam versleten verdriet
zo kil klinkt stilte
immer dwingend de roep
vergeefs want hier vind ik je niet…
seule
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.404 La solitude m’embrasse,
je ne peux pas sortir.
Il n’y a pas de point l’abattre.
Pourquoi ?
Quand toi, ma force, m’a abandonnée.
Ce sourire, les étoiles s’estompent.
Pur, émouvant, aimable.
Je me sens perdue.
La danse était de nous,
avec tes yeux faces à moi.
Nous, seulement nous,
en volant sur la terre.…
Herinneringen van een kind
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.469 Ik was pas negentien toen hij al heenging
hij haalde net de zestig, ’t was zo onverwacht
pas nu ik ’t schrijf komt de herinnering
weer aan zijn liefde en dat geeft me kracht.…
Dochter zijn
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.341 zie je
Hoeveel je op hem lijkt
Dan pas weet je
Hoezeer je voor altijd
Met hem verbonden bent…
Een woede in mijn ziel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
522 Liefde wordt pas een genot,
wil je er wat voor laten,
in harten waar geen liefde woont
zal dat dan ook nooit baten.
De paden op, de lanen in,
vooruit met flinke pas;
ik stoot m'n hoofd wel honderd keer,
vergeet weer hoe het was.…
protagonistengepronk
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
75 Alazôn daarentegen
kon de zware last van
een verzekerde grootsheid
zonder ezel zeer degelijk
pas na pas met veel kabaal
stuurse bergen overduwen
en de klare lucht duurzaam
bereiken waar uitgespuwde
wolken van kritiek nimmer
als één voortdurende stortregen
hem ieder uur zuur doorweekte
daar hij immers nooit bezweek
onder de brutaalste…
Doornroosje
gedicht
3.3 met 42 stemmen
13.830 Tot zij geschikt werd in der minne,
pas toen keerden haar zinnen weer.
Toen drong een eed'le jongeheer
door het struweel tot bij haar binnen.…
langs wulpse heuvels
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
3.714 slinkse wijze bloot
ontaardden in een hels
kritieken geven, sloegen
alle zinnen in hem dood
ze schaterden
hun lachjes klaterden
in de ruimte die hij koos
ze vlogen zonder vleugels
streelden schaamteloos het
hete lijf langs wulpse heuvels
hij was ontzet en boos
wilde dat zijn woorden
ook de hemel toebehoorden
de poorten zijn gesloten
pas…
als water in mijn lippen bijt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
811 schijnt
de bomen groener dan
het gras gebladerd zijn
maar als ik takken zie
draait het hoofd de lus al in
wil mijn nek zich breken
om de wereld te vergeten
diepte lokt in vogelvlucht
momenten van geluk
een harde dood met
losse tanden in de goot
als water in mijn lippen bijt
adem al verloren is
dood mijn longen binnenglijdt
dan pas…
Einde Van Je Huwelijk
hartenkreet
4.6 met 17 stemmen
2.572 Waarom wil je nu pas praten
als ik uitgepraat ben met jou
Kansen genoeg heb je gekregen
Ga nu maar... Zonder mij als vrouw
Ik zal mezelf wel redden
Geen irritaties meer
Geen spanning en geen tranen
Die heb ik nu niet meer...…
Zonder jou
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.167 was jouw wachter
Ik vraag me af of je dat wist
Desondanks liet jij mij achter
God, wat heb ik je gemist
Dagen in eenzaamheid
Vol met gedachten
Heb ik aan jou besteed
Om maar te zwijgen van die nachten
Dat ik lijdzaam om jou leed
En nu een leven zonder jou
Niet meer bezeten
Weer genietend van de zon
Bizar, om aan het einde pas…
je lichaam is nog zacht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.021 ik zie je in het lichten
van de morgen
het eerste wolkje adem
van de dag
bloemen staan
bevroren op de ruiten
je glimlach in de spiegel
verrast me dadelijk pas
je lichaam is nog zacht
van warme dromen
gedachten wat verward
het licht is gefluister
stoeit met het duister
van de nacht
onverwacht zie ik je
ontwaken uit het diepe slapen…
Gras
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.604 het was heel vreemd ik wist het ook pas later
de trein was al het wit alweer voorbij
dat kievitwit van weiden en de snater
van ongehoorde eenden en toen hij
weer ademhaalde en mijn kaartje vroeg
was het alsof de nooit geweest vervlogen
herinnering dat lichte niet verdroeg
ik vond mijn kaartje met gesloten ogen
een muur vol graffiti een brug…
frisse wind
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
9.822 pas toen de “frisse wind” ging waaien
voelde zij de adem in haar nek
en nog voordat zij zich om kon draaien
zat er een ander op haar plek
bij de directie kreeg zij geen vertrouwen
van haar collega’s enkel medelij
en haar baas -geen fan van vrouwen-
draaide slijmerig rond de brij
zonder afscheid stond ze buiten
met haar spullen in een doos…
Zonder inhoud
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.116 Machtige woorden, zo leek het
uitgesproken met daadkracht van weleer
gevormd en opnieuw gewogen, nog een keer
weggezonden, blank en schijnbaar onbesmet
Weerkaatsend langs het pas gestolde bloed
over een nieuw geslagen wond
als bevroren echo’s in de morgenstond
hangt aan de wand genageld mijn overmoed
Verscheurd als spottende knapen
trillen…
Uitgestelde pijn
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.799 Weten dat wat je aanraakt
verandert in goud
En wat kapot gaat maak jij weer heel
Ik mis die kracht erg veel
Want ik doe het tegenovergestelde
Ik maak kapot wat goed is
Ik breek een hart, zelfs twee
en ween dan pas om het gemis
Een soort van uitgestelde pijn
Maar niet meer zielig hoor
Ik bewandel nu een andere weg
Ik sla me er wel door…
Een nieuw begin
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
1.782 gaat het proces
nieuwe gevoelens komen boven
zodat ik verwachtingsvol kijk naar de rest
Sterk ben ik nu geworden
in de strijd om m'n geluk
moest ik helaas over vele horden
De eerste pasjes zijn gezet
het seksueel misbruik ligt in het verleden
daardoor ben ik van de ondergang gered
Rennen, springen, huppelen is nog te vroeg
dit is pas…
Al-Qi'jaamah*
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
958 Zij stierf gedurende haar leven
Met regelmaat duizenden doden
Hoe ze ook trachtte mee te geven
Met weer-, natuur- en andere goden
De wolken zweetten zure regen
Haar voorhoofd motregende pijn
Het water werd pas rode wijn
Na ‘t lezen van zijn ‘je genegen’
Haar lijkwade viel op de grond
Ze stapte naakt het zonlicht binnen
Rekte zich uit,…
Merel
gedicht
2.9 met 138 stemmen
41.756 Pas opgehouden toen iedereen hier
zijn plaats weer leek te kennen. Vervolgens
voor het eten gezorgd voor die smekende,
zeurende, zich nooit sluitende snavels waarin
wormen eindeloos blijven verdwijnen. En weer
medelijden gevoeld met de logge, pluimloze,
niet-vliegbare monsters daar beneden in de
tuin.…