8947 resultaten.
Blumine
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
480 op een plek ver van hier
staarde ik omhoog
langs de steel van een bloem
haar exploderende kleurenpracht
benam mij het zicht
gewend aan de kleurenwereld
van ontelbare bloesems
zweefde ik ertussen
zat op een kelk
snoof het melange op
dat mij bedwelmde
als een bij vloog ik
van blom naar blom
heel teder
proefde ik hun nectar…
Kind, Forenzen, Aandelen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 Kind
Het was saai
gelukkig vrije tijd
computer en nintendo
bliep bliep bliep
chips met verse melk
Forenzen
File informatie
toch vertraging
berusting, niemand
komt te laat
de klok is niet de baas
Aandelen
De koers gaat op en neer
het humeur is in mineur
winst is niet genoeg
bedrijven aan de ketting
de stemming is de baas…
PORTEMONNEE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.396 De balansen van onze levens
liggen uiteindelijk niet ver uit elkaar
noch de verlies- en winstrekeningen
Om maar de zwijgen van
het korte persoonlijke, de liquiditeit
het langere, de solvabiliteit
en op termijn, de rentabiliteit
Want als het onze tijd is
vraagt niemand zich nog af
hoe het met zijn of haar
persoonlijke cash-flow zit
of…
Als rode draad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 ik zoek de tijd
in kleine uren
ver van gaan en komen
in hetzelfde huis
waar naast rust en stilte
ook mijn dromen wonen
en seconden eeuwigheden
tikken als mijn blikken
buiten de dimensies treden
waar het aardse heden
slechts als rode draad
in het verleden zichtbaar wordt
die ik moet grijpen
bij mijn beladen terugkeer
uit immense…
rodekool
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
714 Hoewel als ik de kool bekijk,
en ruik haar verse geur,
de blaren prachtig in gelid
en donkerrood van kleur,
dan is het wonder dat ik zie,
al snij ik haar kapot,
in deze stomme rodekool,
de vingerprint van God.
Genesis 1:1…
Lichtstralen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.132 Lichtstralen dalen neder
zoals het fladderen van een veer
Op de bladeren zacht en teder
langverwacht en hunkerend naar meer
Door de glinstering bewogen
deinen bomen door de wind
Verdwijnen druppels die bladeren drogen
als de tranen van een verdrietig kind
Lichtstralen o, zo zacht
zijn als het beste medicijn
Zo fijn en toch onverwacht…
Pauwenoog
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
652 Een mondiale kleurendracht,
van een non-raciale zekerheid
wanneer dit dier z’n veren
strijkt, mijn tijd te kort
dit nog eens te beleven.…
Dat geluk heet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.750 Is het de postzegel
Op jouw brief
Waarin jij me ons
Wederzijds geluk
Bevestigt, is het
De rimpeling in je
Gezicht die niemand,
Behalve ik, begrijpt
Is het die te zacht
Opgepompte achterband
Waardoor jij heerlijk zacht
Wiegend achterop het gewicht van
Onze liefde vermeerdert,
Is het je spoor in de
Verse sneeuw die mij bij…
klimop
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
587 en als van parelmoer
het licht onafwendbaar in knoppen
ik kan niet langer meer dralen
het blijde zal weer verhalen
zo hemels en zo aards
er is geen duisternis meer
waaraan ik moet weerstaan, geen ruw gescheiden
maannacht waarin ieder vers eindigt
met een optocht van ondoorzichtig cellofaan
ik sterf niet meer om de wonden van wind
die,…
Schuldbewust
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
571 heb me gebukt
bloemen voor je geplukt
ze aangeboden met mijn ogen
in trage zwaai naar boven
een boeket ongesorteerd
vers van het veld
jij hebt ze aangenomen
met een lach
die boekdelen sprak
wij zijn verder gegaan
jij wees de bloemen aan
zei zacht ze leven nog
staan in de zon te dromen
om tot vrucht te komen
schuldbewust heb ik…
ANGST
poëzie
3.4 met 16 stemmen
7.903 Een spin holt in de lente
angst is de veer van het horloge
het is bijna tijd.
Dan, dan: o kinderen
van de overspelige moeder,
je gescheiden papa
leeft in het huis naar links.
maak je nagels schoon
de omroeper zegt:
het is lente.
angst voor wat?
De wolken zijn een gerafelde sok
van God.…
Blessuretijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 Die het leven
Had opgegeven,
Die dag in de
Schaduw van onleefbaar
Beton waar de vogels
Zich voor zo ver
Ze er nog waren
Tegen te pletter
Vlogen -
Kwam in veilige haven
Met gesprekken die er
Werkelijk toe deden
En naar behoren bedeeld
Met farmaco -
Het leven dat onverwacht
Terugkwam maar niet kan
Voorkomen dat ik
Met…
Zuivergraf
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
993 In jouw sterven ligt het ontwaken van de ochtend
in winterbrons en zomergoud, een dageraad
van eeuwigheid en peinzend denken
aan een land met bergen bij de oceaan
in een bibliotheek vol met gedichten
klinkt jouw naam in waakzaam zwijgen
en niemand die het rijmwoord vindt
in een droom van diep verleden
bij de rivier ver naar beneden
in…
voor Berry
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
705 we hadden het
vandaag nog over je
herinneringen
verhalen over jou
men moet een man
van de winter zijn
om je te begrijpen
en koud in de lentezon
terwijl je stopt bij
jouw landschap en denkt
ik denk dat ik weet
wiens land dit is
terwijl opeens de sneeuw valt
en jouw paardje in Nieuwe Schans
rilt en haar bellen schudt
ver…
Stukjes lichtgewicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
436 ik zie pluizen
langs de huizen
omhoog zweven
stukjes lichtgewicht
die op warme wind
hun leven richting geven
ver van blad en tak
waar lente hen tot bloei
en vruchten bracht
in deze miljoenendans
heeft slechts een enkeling
de kans om op te groeien
zij heeft tijd en plaats
goed uitgepluisd om ooit
van droom tot boom te komen…
Naar Java
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
592 Mijn lief ver land onbekend
Oud, het is voor mij te laat
om te zoeken en te vinden
wat even is en verder gaat
Ik ween niet om het huilen
voor allen die zijn gegaan
zij helpen en zij zeggen
een tijd van komen en gaan
is allemaal in ons te vinden
als in de lucht het blauw
gekleed in man en vrouw
Menselijk zijn wij gebleven
beoefenen…
OVERSTEEK....
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 De rivier
willen we oversteken
met het veer
Hier
aan de stoep
gaat ie heen en weer
Dwars
op de stroom
met volle kracht
Het is
de veerman
die op ons wacht
De motor
komt voor ons
even tot zwijgen
Het is
alleen de rivier
die -als de derde- lacht
Ze liefhebbert
in
een natuurlijke stilte
Een reiger
stelt
het opvliegen…
Wisselval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 hoog
maar alleszins bereikbaar
de vlucht geruisloos
als een gladde vogel
op weg naar ultiem geluk
Tot de eerste twijfelwolk
opdoemt in het tegenlicht
zich oneindig vermenigvuldigt
tot een somber schaduwdek
dat elk zonlicht tegenhoudt
de vlucht een vlucht wordt
weg van alle schaduwen
Weer trap je
in de uitersten
van de wisselval
ver…
Een verbonden apartheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
558 Langzaam
ik benader en proef
en niet hoeven te zijn
genietende van oude pijn
En daar was hij
een andere, warme wind
die mij uitademend vindt
lucht die over mijn longen stroomt
en de adem beneemt
Blazende een kus
een onbekende rust
en ergens, ver weg
Een stem
verontrustend
wie ik ben
vertrouwdheid die ik ken
maar blindheid die ik…
Laat me
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
597 laat me los
laat me gaan
ik heb mijn leven geleefd
ben er zo klaar voor
voor ergens hier ver vandaan
praat me niet meer
over leven of over morgen
ik ben moe gestreden
de kanker heeft gewonnen
en heb genoeg geleden
laat me
laat me los
laat me gaan
ik neem jullie allen mee op reis
zoals jullie mij altijd hebben gekend
liefdevol en…
Winter.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 We scheuren loten van het jaar en planten
in verse grond. Straks lopen we uit.…
Herfst
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
1.402 Het is er nu, die vergankelijkheid
die zo kan rotten op de grond
appels die niet ver van de boom vallen
we vinden er ook bodem
aardse van onachtzaamheden
na zwoele zomerse winden
ontdekken er weer eikels
zijn gevallen door koude
het intieme van de nacht
houden van zijn regens
regelmatigheid van zwijgen
tolereren stormen en dromen…
Museumcafé
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 De Onze-Lieve-Vrouwe-Kerk,
dichtbij, maar ver weg.
Geel-blauwe treinen kruisen
tussen ons door.
Auto’s passeren in gepaste draf.
Af en toe een voetganger,
met muts of tas of buggy.
De rotonde van Venlo leeft.…
vriendschap
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.149 Vriendschap is licht als een veer
met een punt zo hart als een speer.
Je wordt doorboord met verdriet
er is niemand die het ziet.
Het is nu verleden tijd.
Wat achter blijft is spijt.
Je zag het niet aankomen.
Nu ben je verdwaald in je dromen.…
rust, ruimte, vrijheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
515 oeverloos wil ik genieten
in golven van gevonden rust
grenzeloos, peilloos verdiepen
ver verwijderd van de kust
oneindig wil ik met je reizen
baden in zeeën zonder kim
samen met de zon verrijzen
zeggen dat ik je mateloos min
ruimte wil ik rond mij voelen
zweven zonder tijd of dag
weten wat jij zult bedoelen
als je schreeuwt dat vrijheid…
Over inslapen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
697 Zo'n zoon, die heeft gevonden
met gemak de slaap te vatten:
drie dingen te bedenken
waarvoor hij dankbaar was die dag
Hoe mijn lijf zich nu ontspant
als dank mijn poriën bemant,
ik licht word bijna als een veer
telkens bij een nieuwe dank alweer
Drie dingen zegt hij
maar er is toch zoveel meer
hij is er al één, ach...…
Krantenzaal
gedicht
4.0 met 2 stemmen
1.795 Je blik doorboorde mij zonet
hier op de roltrap in de bieb
ik ben verward maar ook aan zet
en ga opzoek naar waar je liep
Ik zag je in de krantenzaal
op deze uitgelezen dag
verzonken in een goed verhaal
met om je mond een vage lach
En in die aangename sfeer
– een glimlach zwaar dus vederlicht
als ik je kietel met een veer
mors jij je…
unbeatable flying object Matti Nykänen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 zwaluwen doen
hun ding volgens
vogelregels
ze weten wat hen
te doen staat in
de snelle vlucht
een mensvogel
zeldzaam in zijn
soort vliegt als
geen ander
engelen
daargelaten
de hoogvlieger
geschenk van god
kent geen angst
vliegt ver en
verder door de
blauwe lucht
een gevallen
engel verstrikt
in aardse regels
mist…
thermiek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 lucht komt weer op adem, Corona maakt de wegen vrij
Gaia schudt haar veren
de wilde gans stijgt op tegen de rots en wordt
door hemelse thermiek gegrepen…
Vogels verliezen nooit hun taal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 Fraaie veren pronken in het warme nest
ik kan de zon niet ontkennen
vogels verliezen nooit hun taal
terwijl mijn vragen zwijgen
gevleugeld in het ogenblik
in het geluid wat ik wil vinden
natuurlijke melodieën klinken
ze leven fluitend met mij mee
waar ik ga en ik hoor de tijd
in mystieke mysteriën
over het gedrag van mens en dier…