4822 resultaten.
De steek in fataal
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
876 agressie als taal maar ik
heb jou het kind laten lezen
hoe het beloofde
kijkend naar ogen hunkerend
naar liefde reagerend als staal
spijkerhard vloekend
op laagwater zoekend
naar de steek in fataal
jij hebt gebloed
in woord en gedachten voelde
onwaarheid als nogmaals verkrachten
je kijkt achterom
ziet de chaos verleden
met warmte…
Koud en kil
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.681 Plots verschijnt daar een kleine straal,
Die me warmte geeft, heerlijk en ideaal.
Plots verschijnt daar de gouden zon,
die langzaam aan ruimte won.
Daar naar de zon daar wil ik heen
en plots voel ik me niet meer alleen.
In dat gouden licht wil ik zijn,
want daar voel ik me heerlijk en fijn.…
Hoe snel het allemaal is gegaan..
hartenkreet
2.2 met 19 stemmen
3.150 Nooit meer jouw glimlach
Nooit meer jouw warmte
Nooit meer naast jou op ons bankje
Dus zo voelt het
denk ik.…
Zielsveel
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
2.024 Mijn hart is niet te leen
zij klopt alleen voor jou
Vol tederheid en passie
onvoorwaardelijk trouw
Mijn hart is intens zuiver
verlangend is haar gloed
Zij koestert jouw warmte
jij kruipt door haar bloed
Mijn hart is zo eenkennig
jij hebt een plekje exclusief
Daar waar niemand anders is
want ik heb je vreselijk lief
Mijn hart is soms…
Met lege handen
hartenkreet
4.3 met 30 stemmen
1.981 Ik loop met lege handen
en voeten zwaar als lood
de nagels in m'n palm gedrukt
voel warmte van bloedrood
ik kan daarvan de pijn niet voelen
maar zie hoe het m'n kleren kleurt
en zelfs mijn denken is verdwaald
na alles wat er is gebeurd
'k voel langs mijn wangen tranen
die langzaam druppen van m'n kin
verdriet wat zacht zal slijten
maar…
dag vader
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
2.622 met een foto in de hand
zit hij in zijn versleten zetel
waar zijn zitvlak de tijd heeft
uitgevlakt, tot eeuwig vermaakt
zodat zijn dagen blijven duren
vele uren langer dan zijn gevoel
nog maar kan erkennen
de glanzende glimlach blikt
vijftien bij tien groot omhoog
naar zijn gelaten ogen
in zijn hart nog de warmte
die armen om hem heen…
verloren onschuld
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.837 elke herfst,
met duizendkleurig pracht,
kent valse stormen
terwijl de lente nog dartelt
in eindeloos zomerse warmte
het was niet haar schuld…
Proef mijn zee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
924 waterlijn
het schuim spat hoog op
de ruiter, bespeelt half
gebogen op de rug van
het paard de leidsels
en viert de teugels
wapperende haren volgen
de snelheid van de gallop
de hoeven lijken het
zand noch het water te raken
sneller en sneller gaat het
richting de gloed van de
ondergaande zon
maar beiden zullen
nooit die warmte…
Ingelijst verleden
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
3.040 Van de wijs gebracht door mijn wijsvinger
die zachtjes langs jouw foto glijdt
wil ik heden ademen in verleden
kijken in ogen die alles beloven
maar niets meer willen geven
nog kan ik jouw handen voelen
warmte uitstralend naar mijn rug
daar waar de koude kil opkruipt
naar het weten, het nooit vergeten
willen mijn armen jou bereiken
het…
kind zonder gezicht
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
815 weg,
alleen maar weg
mezelf vergeten
niets meer weten
de wereld achterna
feesten dag en nacht
het dansen lijf aan lijf
de hitte en de spanning
weggaan of ik blijf
ik zoek de warmte
van veel mensen
de vragen in hun blik
lippen en de open monden
handen en verborgen zonden
ik verlies me in hun ogen
want ik wil een ander zijn
mezelf…
Droom mijn droom .....
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
3.975 Leg jouw hoofd maar op het kussen
vlij je lichaam zachtjes neer
sluit je ogen voor het duister
toe, bemin mij nog een keer
Voel mijn warmte met jouw handen
raak mij vurig, woest en wild
samen smelten in verlangen
tot de honger wordt gestild
Kus gedachten naar de ochtend
houdt de mooie beelden vast
proef de eerste zonnestralen
wanneer…
Geen dromen meer
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.083 Ik zoek de warmte van jouw armen
die mijn gedachten kunnen binnendringen.
Waar vind ik nog ergens een houvast
in de donkere wereld in mijn hoofd ?
Ik verlies mezelf steeds zonder hoop,
mijn dagen worden genadeloos vermoord.…
maar in de klank huist het verleden
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.452 ik zie alleen onzekerheid
in het wiebelen op één been
ik neem je hand
en kijk dan in je ogen
ik kan het niet geloven
je spiegelt mij alleen
ik schrik en stap wat terug
je lacht om mijn onhandigheid
maar door mijn kop en bloed
jaagt een orkaan, ik ben je kwijt
je zegt de woorden net als toen
maar in de klank huist het verleden
warmte…
je dook als zon door glas
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.791 vergeten
ik heb al die tijd geweten
wat vroeger is gezegd
ik koos de ruimte
voelde hoe nabij je was
je dook als zon door glas
toen we in ijlte kruisten
eeuwen huisden in je geest
tijd was slechts passant als
zand dat tot woestijnen waaide
je keek me aan en zwaaide
de hemel was voor mij te ver
jij kierde door zijn deuren
ik zocht de warmte…
Regenjas bij volle maan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
620 Onder
Een kort rokje
Klikklakkende hakken
Eeuwig melodieuze tred
Met gestifte lippen,
Kleur rood
Terecht hoog aangeschreven en
Erg gewaardeerd
Zeer architectonisch en
Majestueus
Kerk van de Verlosser
Op het bloed in Sint-Petersburg
Hemelse Tempel: Beijing
Geëerd
Hij voelt haar warmte klop-
pen op zijn dijen
Zij voelt zijn liefde…
Zwoel bekennen
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.845 zacht
Mijn sprookjesvol gedicht
Mijn hart ziet je hoort je proeft
Je liefde zonder nut van zinnen
En zonder zuiver beeld
Gesloten lippen zonder zoenen
Vertalen zonder woorden
De diepe diepe zielepracht
Die mij in jou bekoren
Zonder tasten zonder zoeken
Kan ik je binnenste bezoeken
Hoe strelend zuiver is jouw licht
Badend in de warmte…
een graf vol bloemen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.168 na de sprong van het balkon
je ontkende de depressie
die je naar beneden zoog
je liep weg voor de vergiften
die de ander op je spoog
je groeide dwars door muren
schopte tegen normen aan
wist dat het niet lang zou duren
want niemand nam iets van je aan
je graaide naar aandacht
kreeg niet wat leven bood
versteende langzaam zonder warmte…
Standje
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
3.044 Haar warmte klopt op zijn dijen
Zij voelt liefde overal
Handen strelen fraaie borsten
Zwoel, zwoeler, zwoelst vrijen
Zijn angst ooit is gekomen
Zal toch blijven bestaan
Lippen vleien vloeiend liefde
Onder lakens ontstaan dromen
Roezegar ast ke ghah ezzat dehad
Ghah ghar darad*
Zo doet het leven.…
Ik had wel iets willen zeggen.
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.654 Wat een kracht, wat een warmte ging er van haar uit.
Ik wilde nog wat zeggen, maar deed het niet.
Het was alsof zij haar hand op mijn lippen had gelegd: "Stil maar mijn kind".
Ik had wel iets willen zeggen Moeder, maar wist niet wat.…
Zoek
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.685 waas van blauwe lichten
vult de wereld om mij heen
zoveel geluiden, zoveel gezichten
en nergens
ben jij
Het blauwe licht blakerd zwart
het aardse is niet meer aards
mijn hart brokkelt langzaam af
en nergens
ben jij
Nog een paar seconden
nog even voor ik ga
ik wil je zien en ik wil je voelen
maar nergens
ben jij
Plots voel ik de warmte…
De vaderlijke boom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.630 Koud is dan de vage herinnering
aan het veelvertakte vaderwezen
waarin de warmte zo veel verder ging
dan de stramme stammen van het boombeeld
waarover men heel mooi voor kan lezen
in eigen besloten familiekring
waarnaar niemand echt luistert, en dat scheelt.…
Tweesteens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
548 Je bent de deksel op de theepot
de voetballer in het veld
de hoofdrol bij die reclamespot
maar ook de geboorte van geweld
je bent de lach in de morgen
de traan in nee nooit meer
de warmte in klein geborgen
maar ook het vuur in brandend zeer
je bent de radar van mijn ogen
het refrein in ieder lied
de kleur van regenbogen
maar ook de snik…
Weer valt het duister
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.954 Weer valt het duister tussen de huizen,
hier en daar brandt al wel licht
maar velen zitten nog even te mijmeren en
voelen de hunkering naar warmte en zin.
Waar bleven de uren van vandaag,
de gesprekken, de aankopen, het eten,
de drank en de dorst, de zoektocht naar
begrip en aandacht, naar vervulling?…
De Zon
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
883 De zon nu mijn vriend,
omdat ik de warmte en glinstering mis.
Maar waar hij constant te fel brandt,
een vijand voor mens, dier en land.…
De rivier en het knuffeldier
gedicht
2.7 met 36 stemmen
10.044 Maar wat je altijd meedroeg al die tijd,
het knuffeldier zo zacht zo dwingend
met zijn domme trouwe knoopjes
die oog hebben voor niets dan voor jou,
het hopeloos met hart en ziel verslingerd
wollig wezen dat van jou is, bij geen ander
ooit nog die versleten warmte vindt -
hem moet je achterlaten en verraden
als je de lonkende rivier ingaat…
In Tegenlicht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
899 warmte of kou
motor (fout!) bleef draaien
Niets of niemand brak mijn trouw
wachtend op het openzwaaien
dan weer schoolplein
fladderdas, fladderjas
achter haar de deur weer dicht
Beseft dat dat mijn dochter was
in tegenlicht…
Ikaros opnieuw
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
815 Het gaat sneeuwen
de indrukken in het wit gemaakt
vullen zich met vers en zacht
vlokken kosmische deeltjes
Geen weg terug
hemel en aarde even blank
Het grote verdwijnen
kan gaan beginnen
Er groeien vleugels zachtaardig
met donzige veertjes uit de huid
De zon geeft licht en is ver weg
Aarde en warmte duwen hem omhoog
De zee spint haar…
Noor vertrekt…,
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.020 Plezier in waar je gaat
de kin gericht naar waarvoor
je staat, katoenen jurk waarop
alle klaprozen van de wereld
bloeien, rugzak op de rug,
wollen muts op het hoofd
warmt tot aan de ogen, waarin
al de koppige sterren als kolen
gloeien, met onafzienbare tijd voor
beide voeten, je schopt het niet weg,
je loopt er triomfantelijk doorheen…
Metamorfose
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
753 naar honende tongen
naar pijpen zou ze niet
nee nooit meer dansen
ze trok het kleed
van schuld en boete uit
naakt sprong ze in de golven
liet zich drijven
zeesterren sponnen
een nieuw kleed
om te dragen
de wind liet haar dobberen
de glimlach van de zon
toverde goud in haar lokken
als herboren
staat ze daar nu op het strand
de warmte…
Een afscheid van mijn libido
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
577 Wederom kwam ze langs me staan
In mijn lendenen ontsprong een warmte
Echter zoog de grond de zwoelte op
Als de plotselinge penetratie van
De kilte van de nazomernachten
Een stilte volgde vervolgens
Een stilte meer verstikkend dan
In een treinbalkon staan met een voormalige niet
In matige termen beschreven beschonken superieur
Ik dook…