6020 resultaten.
ijshockey
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.273 Zo wild als vikingen steken de
winnaars hun armen in de lucht
en glijden dan in elkaars armen.
-Het publiek wordt bijkans gek
en schreeuwt de winnaar toe.-…
- Vertel de zon -
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
838 Dat ik eenzaam alle stralen wilde vangen,
verder smeden tot het gouden geluk,
als kleistaven in de hand van de pottenbakker.
Laat de maan maar varen,
die maar weigerde om rond de aarde te draaien,
als zou hij willen doorgronden
hij vertelde dat liefde,
niet altijd op dezelfde manier
als de sterren,
ten dienste op de aarde kan vallen.…
Ik geloofde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
442 ik geloofde in je woorden
las menig maal
jouw mooie taal
dacht in elke regel van je hand
gesproken door je mond
dat ik de heusheid vond
o, hoe ik jouw letters
dwarrelend als vlinders zag
zomerend rond een grijze dag
als een helend kussen
voor een hoofd vol dromen
bleven warme zinnen komen
ik wilde voor jou dan ook enkel
wensen…
NATURA CONSOLATRIX.
poëzie
3.0 met 8 stemmen
1.344 Geen stemmen meer van mensen om mij heen,
Geen strijd om 's levens goed, geen wild gedrang,
Maar lentelust en liefelijke dromen.…
Jij
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.469 in ooit een strakke huid
en wil je nu iets proeven
zet je lichaam meteen uit
maar lief je bent nog hemels
voor mij blijf je de man
en weinig jonge kerels
kunnen aan wat jij nog kan
je charisma ging niet tanen
doorstond de tand des tijds
er ging nog niets verloren
van je aantrekkelijkheid
ik voel me net een tiener
mijn hart gaat wild…
De Tatoeage
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.078 Hij had haar altijd bemind
met liefde omringd
Doch de bevrediging die zij zocht
kon zij slechts dromen
zij was nog nooit echt gekomen
Aldus haar gevoelens en respect te eren
liet hij zich tatoeëren
Erotische jaren van ineen gesmolten geluk
Een ongekende passie het kon niet meer stuk
Totdat zij het realistische wilde en ging ervaren
En…
Insomnia II
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
593 En zoals het kind groeit in zijn moeders schoot,
Gelijk zo groeit het woord op in mijn hoofd,
Het graaft van meet af aan zijn eigen graf
Stevent als een wilde op zijn einde af,
En zie dan, de pijn bleef langer onverdoofd
Als ik mijzelf het slapen niet verbood.…
Zie de Lente
gedicht
2.7 met 43 stemmen
11.944 Daar staan wij ook, naakt en koud met bloesem
in grijzig haar en willen warm en wild
en dat we houden van die schrille kleuren
van elkaar.
--------------------------------
uit: 'Kat van sneeuw', 2003.…
Alles kwijtgeraakt
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
757 Ik verloor mijn dierbaarste geliefde
door stupide razernij,
zij wilde het tij niet keren,
ik stond onmachtig met mijn gespierde armen
in de lucht geheven God uit te dagen.
Ik verloor niet alleen mijn minnares, maar
ook het gezin waar zij zo jaloers op was.…
Ja toch
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
635 zo kostelijk konden dromen
bij de kleinste ontluikende knoppen
van de welige vruchtbomen
ja toch
ik weet het nog, dat u de paarse velden
de zilverstammen van de berk aanbad
het veen, de oevers rond de poel
op uw netvlies geschreven had
en u genoot van de dauw
de spinnenwebben op het gras
ik zie nog uw handen strelen
over de wilde…
Vlinderdief
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
870 Heel dicht tegen jou aan
voel ik mezelf bestaan
Doordrongen van dat gevoel
Intens en zo zalig en zwoel
Jouw armen om mij heen
mijn been over jouw been
De geur in de plooi van je nek
maakt me wild helemaal gek
Jouw handen die mij strelen
tussen de lakens die wij delen
Die kriebels die ik zo goed ken
maken dat ik echt gelukkig ben
En…
Haar
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
580 AMSTERDAM – Het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) wilde het borsthaar van Marco Kroon in eerste instantie niet onderzoeken. Er waren zes borstharen van Kroon die bij elkaar 0,3 milligram wogen. Het NFI heeft eigenlijk 10 milligram nodig om het gebruik van cocaïne aan te kunnen tonen.…
drenkplaats
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
609 stilte
het is er
in een kamer zonder ogen
ontrouw door de tijd vooraf
alsof ik zeeziek word
in een beker met water gevuld;
een waarheid waaraan leeuwen likken
en daar beginnen te vechten
gekooid met witte, wilde manen
die soms samen vallen in één enkele nacht
stilte
en het meest nabije
als een zachte beweging
van een wimper in jouw…
Spookschepen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
583 Spookschepen doemen dreigend op
hun lokroep als vergane glorie
de touwladders die ze toewerpen
als moeilijk te negeren tentakels
As van verbrande schepen
verstrooid op het water
vormt een macaber spoor
naar een onbekend zwart gat
In het duister
klinkt het ruisen
van het wilde water
Het diepste wezen van de vis
is zoeken naar stil…
Een onbekend venijn
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
526 maar heksenvuur
ik krijg het koud
vlammen laaien
rond de pop
die is gestropt met
staken door het hart
dat vastgepind
geen kansen krijgt
om nog te slaan en
aan de haal te gaan
toch lekt magie
houdt ogen in de ban
van mysterieuze krachten
die op ontsnappen wachten
een onverhoedse wind
slaat op het vuur
sliert vonkenregens
wild…
hoe los blad
gedicht
2.5 met 6 stemmen
5.585 vandaag hier en daar een windvlaag die wild wordt
van losvast blad, het is een windvlaag die alles losmaakt
en weer loslaat, behalve haar woesjwaai met blaadjes
morgen kans op een windvlaag met vlinders in de buik
ze fladderen rond blaadjes die hun boom loslieten
wees alert: de blaadjes springen op vlinderen mee
hang ik een zwerfblad terug…
Zonder titel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
733 Misschien wilde ik dat het zo zou blijven,
als een lichaam dat niet verouderen mag,
rimpelloos van tijd en ruimte.
Op een dozijnmatige ochtend,
tussen handdoek en hemd,
welde onverwacht uit koele diepte
een stem op,
een verloren gewaand stuk papier,
een vergeeld krantenknipsel
als perkament van herinnering.…
De zucht naar 't schone
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.815 Toch blijft uw hart een wilde plek,
Waar veel is uit te roeien:
Daar laat gij al het goed vergaan,
Daar laat gij braam en distels staan,
En al de netels groeien!…
IK MOET JOU NIET MEER
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.065 nacht
en het donker deed mij zo’n zeer
Deelnemend had zij geglimlacht
vertrek nu, ik moet jou niet meer
Bladeren ritselden de stilte weg
edoch waarom ontbrak de stem
Die mij vrede gaf door een uitleg
waarom ik vast zat in haar klem
Regen druppelde op mijn hoofd
ach, wat deed die nacht mij pijn
Mij voelde het hart als verdoofd
want ik wilde…
Zielen te schilderen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 ik wilde praten en lopen
de wereld verkennen
hopen op morgen
vandaag was te kort om
de zin van het leven te zoeken
zielen te schilderen op linnen doeken
er waren doelen om te bereiken
ervaring lag voor het grijpen
maar verbazing vroeg steeds om meer
in reiken naar hemel en hel
dacht ik de grenzen te weten
waarbinnen het antwoord zou…
Lichtjaar*
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.911 Haar zie ik als godin, een zonnestraal
die met een blik vaag naar de horizon
afweek van haar koers en op het balcon
mijn hart op hol deed slaan met geheimtaal,
die ik begrijpen wilde, maar niet kon.
Zo lang stond zij in mijn zinnen centraal,
maar het verhaal dat zij mij non-verbaal
vertelde, was wat niet tot mij doordrong.…
Liedje
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
682 Over de bergen, waar ben ik vergeten,
Woonde het kind dat geen pap wilde eten.
Wie was haar moeder? Een wolvin.
Ging zij uit jagen? Alle dagen.
Ving zij het korhoen? Vele malen.
Wie vertellen dat? Oude verhalen.
Wie waren haar makkers? Regenvlagen.
Had zij een huisdier? Ja, een spin.
Hing zij zijn spinnenweb vol met robijnen?…
Papierland
gedicht
3.1 met 15 stemmen
7.251 Wij waren tien en wilden naar zee.
Melkzuur in de benen, blaasbalg
in de keel. Storm blies tranen
over de wangen, schelpengruis
knapte onder onze banden. Wij
trapten ons achteloos een weg.
Groen, blauw, wit namen we
voor lief; zintuigen werkten
vanzelf, op volle kracht.…
Die er toe deed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
713 Psychiater was je
Bij alles wat je deed
Als rasecht mensenkind
Wist je hoe de depressieve leed
Jij doorgrondde zijn lijden
En probeerde de pijn ervan te verzachten
Met medicatie maar zeker ook
Met je oogopslag en je stem
Wilde je sturing geven aan zijn gedachten
Opdat verder leven mogelijk moest zijn
In waardigheid en met menselijke…
Vuige versjes*
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
3.288 Is nu de open wond al lang hersteld,
iets waarover ik me soms flink verbaas,
en weten we wat voor ons als broers telt,
wordt bij het “Makkers, staakt uw wild geraas!”
onze band toch weer op de proef gesteld
in vuige versjes bij Sint-Nicolaas……
OMA, IK ZAL JE MISSEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.815 Lange tijd heeft ze er over gedaan
zij kon er niet over praten
vertellen kon ze het zeker niet
eerst moest ze het zelf verwerken
na haar eerste chemokuur
was ze zo ziek, dat ze niet meer verder wilde
zij wees zichzelf op haar verantwoordelijkheden
haar kinderen, kleinkinderen en haar man
zij hadden niets gemerkt, daardoor drukten de feiten…
AAN C.TER LINDEN (05)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 ondoenlijk zegt daarbij uw hart
Ja, ik weet alles van het nachtelijk zwart
Waar twijfel toeslaat en je wordt beroofd
Van liefde en vertrouwen in een Wezen
Dat voor ons mensen niet te vatten valt
Dat zwijgt en niet meer van de kansel bralt
Gestorven is en naar het schijnt verrezen
Natuurlijk kent u de gelijkenissen
Waarmee Het vriend en vijand wilde…
De zee
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
456 Stilte gaat verder
in wild geruis.
Mijn voetstap
geeft zijn spoor
aan de eeuwigheid.
Maar bij de eerste golf
is mijn spoor verdwenen.
Mijn voet gaat mee in de zee.
Mijn eigenheid
in de onenigheid.
Al mijn gevoelens laat ik gaan,
geef ze over aan de zee.
De zee,
die mij een vrije weg geeft.…
Van lichten
poëzie
3.5 met 2 stemmen
987 Men heeft of liever zij, ja zij
die wilden 't fijne weten,
zij hebben - in de oude tijd -
't verstand ‘'n licht’ geheten.
Dit was oprecht geniaal en sinds
- gelief hierop te letten -
ontdekte men een meubel ook
om ‘'t licht’ ten toon te zetten.
En ‘'t licht’ och God!…
Tuinfantasie - 4e tafereel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
447 Een pittig snuifje van de wilde prei,
het is alom een feest van beeld en geur.
Al is het qua natuur zo goed als echt,
toch voel je dat de boel is aangelegd.…