6268 resultaten.
Een rollercoaster
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 ik kan jouw
gedachten dromen
maar af en toe lijkt het
alsof zij een vreemde
wending hebben genomen
ongrijpbaar in
redelijke logica
nauwelijks te volgen
verdwalen wij dan
in emotionele golven
een rollercoaster
vol kleur sleurt
ons onstuitbaar
mee in woeste stromen
ver van het gewone
toch blijf je lachen
grote ogen in
nog meer…
Ik weet niet wat ik voel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
753 Ik weet niet wat ik voel vandaag
Zo'n vreemd gevoel van binnen
Alsof er daar, het klinkt heel raar
Iets dreigt te gaan beginnen
Ik weet niet wat ik wil vandaag
Ik kan het niet benoemen
Maar alles lijkt gewoon teveel
Teveel om op te noemen
Ik wil de rust waarin ik was
Het liefste niet verstoren
Maar wat als uit dit vreemd gevoel
Iets anders…
Melancholiek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
487 Ik hou van het woord: melancholiek
't woord hangt in m'n hoofd
blijft gonzen, alsof 't iets beloofd
je hoort 't wel, maar ziet 't niet.
Soms is een ieder wel eens, melancholiek
denk dan aan een lied,
want al ben je wat melancholiek
als je "blijft hangen" is een depressie
dat zeer zeker niet!…
Haar tranen
netgedicht
4.1 met 155 stemmen
669 Dan: alsof de sluizen,
hun deuren openen
komt de waterval,
over heur wangen gelopen
'k weet 't niet meer,
ben zo triest
en ik: ik huil mee,
omdat 'k niks anders wist.
Verdriet zo intens,
verdient echt geen mens!…
Nooit zijn teruggefloten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
507 en granaten is de
vijand platgewalst hebben
zij de vrede teruggebracht
samen zijn wij
weer gaan bouwen
na die vreselijke oorlogstijd
aan een europa van getrouwen
zelfs de muur
en koude oorlog hielden
het in daadkracht niet
langer dan noodzakelijk uit
maar ook het onkruid
is helaas snel opgeschoten
fascisme en racisme groeien
alsof…
voetbal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
691 Hij rent ook altijd naar mens of staketsel toe
alsof hij een bosbrand aan de broek heeft.…
Computers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 Vraagt of er alstublieft nog vijf minuten
kan worden gedaan alsof er geen fout
in het systeem zit.
Vervolgens wordt het scherm zwart.
Daarom zullen computers nooit mijn vrienden zijn.…
een zwaan floreert de nacht
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
455 schemering daalt over een vijverpark
alleen de stilte overheerst
alles kleurt nu stilaan donker
vogels fluisteren er nog bevreesd
de maan weerspiegelt op het water
verlicht het midden van de vijver
waar een witte zwaan cirkelt en
rondjes draait met heel veel ijver
ze keek me aan, alsof ze me wilde zeggen:
"ik ben hier nog hoor en ik hou…
Volle maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 Wandelend over een verlaten kronkelpaadje
Slingerend langs knoestige bomen
Loop ik vergezeld door zilver maanlicht
Zomaar wat te dagdromen
Kijkend omhoog, naar de witte magische bol
Voel ik inwendig de lol
Om een diepe wens te uiten
Een wens die een vorm van creativiteit laat ontspruiten
Overvallen door een gevoel zeer frappant
Lijkt het alsof…
snode aanzet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 dichten is een holte
tot het zwart op mijn lippen
het jaagt de wind tot het waait
dood uit de takken slaat
de boom die zich leegt
van het schuddebuiken
en ik ongewis van de gestaltes
rijpe pruimen als verweesde kinderen
en ik die de vondelingen consumeer
alsof het mijn eigen vondsten waren
mijn tanden zetten zich in het vlees
het spat als bloed…
Uitgeblust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
521 Het klinkt alsof het half van buiten komt,
waar het ongeloof zich danig roert,
en ook het dorp heeft doen keren.
Een teken kregen ze niet van boven
tijdens hun lange reis. Ze vonden niets
van wat hen was beloofd. Ze zijn
nu uitgeblust, moe van het geloven.…
dragen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
512 jou de
zuidwestenwind voelen
voor je afdaalt
praten we over het
ijs dat de lichtstralen
breekt en over
luchtbellen die als
kwik over het ijsplafond
glijden en tasten we naar
het flinterdunne bloemblad
als je naar de
overkant gaat
draag ik je tot het
einde met zoveel
droeve liefde naar
de kant waarvan je
niet terug zult keren
alsof…
Cirkelvormig schilderstuk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Alsof ze vastgenageld zijn
De mensen bij de grote zilte
Een meeuw hangt roerloos in de stilte
Weet niet van weduwen en pijn
De golfslag is zowaar gestold
De vissersvloot ligt op het strand
Een ruiterstoet draaft elegant
Het schouwspel in dat zich ontrolt
Vanaf het allerhoogste duin
Zie ik bevroren, dorpse vlijt
De mens van toen is er niet…
Natuurschoon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 als je even zit
en wacht
is het net
alsof de wereld
naar je lacht
kraaien die luidkeels
kraaien
halsbanders die zitten
te papegaaien
lijsters zijn bedachtzaam
de kleine pietjes
in de veel te grote vogelkast
zullen zij niet
op een dag worden verrast
de bonte specht tikt hoorbaar
op een holle boom
een meerkoet piept wat
en oogt heel…
Verwanten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 verhalen bevechten
wie we zijn, broers en zussen
met de gewone behoeften
aan een eigen plek en deugden
die soms ondeugden zijn
beter weten, beter leven
beter denken te zijn
bereid om levens te offeren
bij gebrek aan een engel
die ons tegenhoudt
alleen de verdeeldheid lezend
in de verhalen en verzwijgend
dat we broers en zussen zijn
alsof…
Spoken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 Woorden blijven spoken
zoals alleen woorden dat kunnen
ze gaan hun eigen leven leiden
vullen zichzelf aan met woorden
tot er een nieuw verhaal ontstaat
Dromen blijven spoken
zoals alleen dromen dat kunnen
in hun eigen dromenlogica
de doden zijn springlevend
alsof ze nooit dood geweest zijn
Alleen de slaap wil niet meer komen
zweeft wel…
nachtzoen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
606 Wanneer ik op de grens
van slaap en waken
over het lege kussen strijk
zie ik enkel een streepje maanlicht
alsof zij haar gordijn doet openschuiven
en miljoenen sterren strooit
zo valt het allerlaatste licht nog
binnen handbereik
dan plooit mijn mond een glimlach
sluit mijn ogen
in gedachten zie ik je wuiven
kust me goede nacht
in dit…
Spreeuwen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
565 Alsof ze een bewegend kunstwerk
in de bewolkte lucht willen hangen
zwermen kwetterende spreeuwen boven
de oude kathedraal van de rivierstad
de geuren van de herfst leerplichtig
waaiende winden, stijgende lucht
het vliegen in formatie kundig
het stadse leven heeft zijn klucht
de een ziet het als een teken uit de hemel
een ander stoort zich…
Ik liet je alleen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
600 Ik liet je alleen
En sindsdien weet ik niet
waar je gebleven bent
Nu kijk ik overal op straat om me heen
Ik dacht je te zien in
een weerspiegeling van een winkelruit
maar het was slechts een hersenschim
En je stem, lijkt het wel, hoor ik
in ieder zuchtje van de wind
Ik fluister je naam alsof je dichtbij bent
Jij bent dichtbij
Ik…
Kwijt geraken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 alsof de duvel ermee speelt
vertragen data waar ik bij sta
kunnen dagen mij gestolen worden
zo ook het dwingende advies
van hen die het, zogenaamd, beter weten
ik bepaal zelf wel, altijd al gedaan
net ontvangen pasjes krijgen benen
spelen krijgertje met mijn onzekere brein
uren lang zoeken ogen naar hetgeen
ik zojuist nog in mijn handen…
Even Samen Een
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
488 zou je even met
je handen door
mij haren willen woelen
en mijn hoofdhuid
masseren of alleen
maar even voelen
mij gewoon een
beetje aanraken
mijn gezicht strelen
doen alsof of je
met me bent begaan
en me zo een beetje helen
en mag ik dan mijn handen even
dankbaar om de jouwe gaan vouwen
schenk me dat gevoel van echt te leven
ik voel…
Metgezellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Geen pad, wel een afgrond
Koude wind, dreigende wolken
Het is onherbergzaam hier
Schuin voor mij knisperen
zwarte bladeren open
Recht uit de grond
Er groeien uilen uit
ze blazen zichzelf op
bedachtzaam zoals ze zijn
Alsof ze zouden kunnen vliegen
staan ze dicht op de rand
mij te weren van een misstap
Achter mij hoor ik ze
verschrompelen…
Toeslagen affaire
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
493 Och volk dat u beroemd uit
Izaäks nageslacht te zijn geboren
Van u wil ik protesten horen
Om een vervolgd een etnisch volk
Dat in de draaikolk van de macht
Naar beneden is gezogen
Dat u deze macht niet langer zult gedogen
Hij die doet alsof zijn neus bloedt ‘t onrecht
Weg werpt met een nonchalant gebaar
Daarvan zijn ook u en ik…
bedrog van perceptie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
605 In de hitte van
zomer, buigt' lisdoddeblad
door om te drinken
waarop elke plant
het slim idee vat, alvast
de lippen tuiten
Het hele moeras
loom leeggezogen nippend
groene bladeinden
begeesterd is de
giraf, het tafereel zet
aan tot deelnemen
het beeld met giraf,
doet alsof hij heel grote
reiger is, gaat op
één poot om te vissen…
Zeven Zegels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 dat navertelt
Spieren denken niet, maar doen
zo hun best het vege lijf
te redden, dat je juist vergaat
van een helse folterpijn
omdat de tijd ineens vertraagt
tot een eeuwigheid terwijl
op de slagen van het laatste
uur de hemel sterrenloos
zwart wordt van een nieuwe zon
die aanzwelt tot verlossend niets
Vergeet dit liever, leef alsof…
Onrustige natuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 We beheren natuurlijke natuur,
alsof het onze eigen parken zijn.
Zeldzame dieren mogen blijven.
Wie het te goed willen doen,
zullen we bestrijden uiteraard.
Zij verdienen natuurlijk beheer,
behalve wanneer ze lekker zijn.
Zij wachten in megastallen af,
tot ze door ons gemest zijn,
en worden opgegeten.…
Verdwijnen waar ik bij sta, of zo.
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
582 was het andersom
ik keek haar lang na
zo lang als maar kon
met mijn ogen tot spleetjes
verdween ze in een vreemde drukte
witte jas , flets blauwe broek
of heb ik de dingen verdraaid
je sprak
maar ik hoorde je niet
als was ik zelf om die hoek verdwenen
of zag ik het verkeerd
en verstond ik je wel
Ik hield mijn ogen stijf dicht
alsof…
Reisverslag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 stil
en de hemel jaagt voort, vlucht
van mij vandaan, ik begin
een volgend notitieboek, vlug
vlug, voor de dingen verdwijnen
en ik niet meer weet of
ze er wel geweest zijn
en dan ga dwalen
in mijn herinneringen
Jouw fantasie is het bewijs
van de waarheid van mijn verhalen
Je kent de taal die ik spreek
Ik beschrijf je waar ik was
alsof…
Struikelliedjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 En dat het zo'n toeval is
als je in de liefde
als je in je werk
een geschikte partner vindt
alsof we ruimtereizigers zijn
met veel te weinig gewicht
om elkaar aan te trekken…
Het Vredeskind (Wintertijd)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 het even vrede
Om elkaar te bestrijden
zijn de oude krachten te zwak
en de nieuwe nog te gering -
kleuters in hun blootje
die iedereen vertederen
en tijdelijk ontwapenen
in het spijtige besef
dat die blootheid haar onschuld
verliezen zal aan de verlangens
die woekeren in de groei
van lichaam en geest en
levens kunnen ontwrichten
alsof…