4663 resultaten.
Communicatie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
921 Hier sta ik voor mijn Windows
met mijn nieuwe GSM
en Email naar haar Smartphone
'`k kom met de laatste tram',
Ik waak voor haar gezondheid,
met `n Apple every day,
en stuur nog snel een SMS,
zomaar van af de plee.
Waar zal ik haar ontmoeten?
Mijn lieve Weblog-schat,
misschien is zij op You Tube,
dus Brows ik daar maar wat.…
Christophoros.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.201 Toen zweeg de storm en 'k zei: ‘Emmanuel!’…
Voorjaarsextase in het bos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 druppel
op het klaverblad,
de slijmerige slome slak op ’t pad,
ik ben de nieuwe knop,
de honinggeur,
de strakke hemel
en haar blauwe kleur,
de lichte zang van vogelfluit,
de zachte twijg,
zijn nieuwe huid,
ik ben de dans,
de sprong, de frisse lucht,
de lichte vlinder
op zijn vlucht,
het hert ben ik,
dat heel stil naar mij staart,
‘k…
EEN VERDOOLDE
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.356 Nu is zij dood -
haar kleine hart
kan niet meer zeggen wat het mart,
en beide ogen zijn gedoofd;
'k Heb in hun gloed heel lang geloofd;
haar lippen zijn van klank ontdaan,
nu zij voor goed is heen gegaan.
Zo sluipend stil is zij verdwenen;
zij ging voor altijd van mij henen
het leven in, dat flonk'ring bood ...…
't Kaf en niet de haver
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 Beresterk dier,
Edel en van
Olympische statuur
Staat in je stal
Achter in ons oude
Boerderijtje te
Wachten tot ik
Bij je kom
Om je zoals
Elke dag te
Verzorgen en
Je even dag
Te zeggen -
'k Schrik als
Ik je zie huilen
Dikke tranen druipen
Uit je rechteroog
Ik raak van slag
En haal mijn vader
Erbij die niet
Kan…
Suffe geest
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
909 'k Controleerde leven
tot aan dit bepaald moment
Sterren doven, het licht flakkert
Beheersing valt abrupt weg
Schijn grimast om het hoekje
realiteit drijft reeds
in de plas
Al gestold, donkerrood
elkaar opvolgend in een
fase van verwarde lijnen
Metaforisch gevloeid bloed
hoewel dader-DNA aanwezig
achtte de magistraat
ongegrond
Op…
ontmoeting aan de stamtafel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
703 wonder
niet dat hij zich zou verslikken maar toch
een stilte in zijn verorbering zou zich in
zijn oorsprong kunnen manifesteren, wij
daalden beurtelings af langs zijn uitgeworpen
ladder en kneden zijn tegenzin tot
humoristische stompjes appelgebak
een oude man die zijn honger stilt
draagt in zijn open foedraal de woede
van zijn leven, ‘k…
Dat lucht op.
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
648 ik ben er nog
jij ook
zie ik door mijn olijke kijkers
en toch
het voelt zo vreemd
echt gemeend
je bent een van die zeikers
een vreemde eend in de bijt
waarvoor niemand zich neervlijt
er bestaat geen nederigheid
voor mensen als jij
gevuld met rijstebrij
plompverloren klei
een pissebed ben jij,
'k heb een hekel aan jou
druiloor in de…
Kaaps viooltje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 ‘k Nam je in de fietstas mee
tesamen met toiletpapier
en gaf je thuis flink water,
nu pronk je sterk en fier,
tevreden op mijn tafel,
open al je knopjes
om kleur te geven hier
aan mijn donk’re kamer.…
Maria van Magdala
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 Jij bent mijn zuster, ‘k zie intens in jou
dezelfde hartstocht branden die ook mij verteert.
Je was heel lang een erg misprezen vrouw
maar hebt van Hem wat echte liefde is geleerd.…
Existentie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
617 onze toekomst dit niet wilde zien
Inmiddels verstreken jaren
onze liefde onvermijdelijk
onontkoombaar door verspilde tijd
nooit en te nimmer echt terug, doordat
niets zeker is, behalve de dood
Engelbewaarder op mijn hand
Die overheersende stroming van
een waar en oprecht realisme
dat net als ik, zegen heeft ontvangen
slechts tijd die 'k…
Kerstkaart van...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
918 Ik kreeg een envelop rond kerst
met hanepoten beschreven,
'k bedacht blij van wie die zou kunnen zijn.
Zeker de kleinzoon van,
ontroerd, kwam zijn opa nu in beeld
hoe hij nog alles wilde doen met mij
nadat hij hoorde nog maar een jaar te hebben.…
Sint Jansteen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 In heel mijn leven kwam ik er één keer
dat was genoeg, toen wist ik het meteen;
want zoals jij bent, zijn ze er echt niet meer:
‘k Verloor mijn hart op slag in Sint Jansteen.
Ik zag je lopen door het boerenland,
de Zeeuwse klei in klonten aan je klompen;
je had een Lakenvelder aan de hand
en zong zo lief ~van-simpe-sampe-sompe~.…
Sleutelbos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
770 ‘k Zie buiten ook mijn auto niet meer staan……
Verdraagzaamheid
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
601 in zijn stoutste dromen
dat hij of zij hier eerder is geweest
En steeds weer blijven nieuwe zielen komen
verbonden met de collectieve Geest
Op een bepaald moment zijn alle zielen
uit heel het mensverleden bij elkaar,
laten we zeggen, hou je hart vast, THANS
NU kennen wij zowel elkanders brille
als onze stommiteiten, en vandaar
stel 'k…
Investeren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
626 stampten we in ons hoofd; broeder Simplismus
Moest zorgen dat ’t geprint werd in ons bloed
Om Goddelijke zekerheid te planten
In de rode achtbaan van ’t Interne Boek
Beschikbaar op de virtuele Nook:
De Geest die ons omringt aan alle kanten
Was het bedoeld als vangnet of houvast
Bedacht door zeer bezorgde theologen
Of ’n spinnenweb waarin ‘k…
Moederdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
846 En als ze haar gebit in 't water zet,
dan denkt ze: ~'k Heb het toch maar weer gered.~…
Ik had uw hart mij tot een huis gewijd
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.031 III
Ik had uw hart mij tot een huis gewijd:
De wierook brandde — de opgeslagen blaân
Der schriften gloorden — de ark zag 'k openstaan -
Ik had mijn wolk rondom mijn huis gespreid.…
Talens & Zn.
gedicht
3.1 met 8 stemmen
7.222 Ik was al vroeg artiest: ik won een wedstrijd kleuren;
héél jong verzon ‘k een rake limerick.
Bewierookt werd mijn vers in aangename geuren
en meen’ge fraaie beker inde ik.…
Ze zijn weer terug!
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
488 De dakgoot en windveren werden gemeden,
‘k ontwaarde ze zelfs niet in heester of kruin.
Zij hadden wellicht een plausibele reden
om elders op zoek te gaan naar het fortuin.
Maar vroeg in de morgen, net na het ontwaken
toen zaten er drie bij elkaar, lekker knus.…
Krankkiplekker
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
767 Leven zonder sterven
zou zijn als glas zonder wijn
Uiteraard is de dood
nooit eens imaginair
zij is een verbinding
werkelijk reëel in ons leven
Zelf ben ik niet die vader
'k Verloor door ziekte wel een
voornaam deel van mijzelf
Er is immer connectie
absolute verbinding
tussen voor en tussen na
waarbij er altijd wordt
gelinkt tussen…
Tot Joep
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
501 In ga op mijn PC-tje zitten knoeien
al hopend op een redelijk idee.
’t Zit meestal tegen, maar soms even mee
en dan zie ‘k op het scherm wat zinnen groeien.
Er valt geen chocolade van te maken,
-dat doet er in dit stadium niet toe-
maar wat er dan volgt is een heel gedoe:
het lijkt veel op een rijwiel-wiel bespaken.…
Melk is op
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
683 Weet je wat zeg ik: 'k ga met je mee,
gezellig toch eventjes met zijn twee?
Gaat dat wel vraagt hij bezorgd,
wetend dat ik herstellende ben.
Tuurlijk gaat dat, we zijn zo terug nemen niet teveel,
sjouwen is ook voor hem teveel.
Eenmaal thuis, melk opgeborgen
en natuurlijk ook de rest, vraag ik buurman,
wanneer moet jij?…
Een bloemetje
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.414 En 'k moet je zeggen,
het helpt oprecht een simpel bloemetje
maakt dat ik opnieuw weer vecht,
tegen de demonen
die me moeten blijven achtervolgen!…
een dubbel gezindte
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
524 ik mis de wereld in de sprong
die ik waag, niet toereikend zijn
mijn redenen die ik prevel
wanneer de zon mijn hart bereikt
ik zend mijn vragen naar dove oren
' k zie een vals gelaat achter het scherm
dat mij weerkaatst, ik ben een toehoorder
van de stoutste dromen
droog mijn naaktheid af met het spel
aan mijn geslacht, kus mijn tederheid…
Kom, neem nu mijn hoofd in uw lieve handen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.308 O, laat me aan uw borst bewustloos dromen,
Daar is de plaats, waar ‘k altijd sluimren wil;
Laat mijn gedachten strelend tot u komen,
Tot u, mijn lief, die zijt mijns willen spil…
Eénzelfde liefde moet ons hart doorstromen…
Kom, luister naar wat ik u zeggen wil.…
De Vluchtelinge
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.084 'k Geloof haar niet, maar neem haar lijfsgewaden.
Nog naakt vernederd, smeekt zij de genade
Te mogen gaan. Ik spot: ‘Ga zo, mijn gade!’
En sliep in zekerheid... Zij is gaan waden
Door diepe sneeuw en zich aan kuis ijs wonden.…
tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 voor mijn gevoel ga ‘k in galop
en ben de tel der dagen kwijt
ik ben een zware zwoeger
ben in de war met later
en nu vooral met vroeger
ik speel maar mee in dit theater
dit schouwspel van de wisseling
van dreigend donker naar het louter licht
brengt mij tot grote aarzeling
mijn tijdsbesef totaal ontwricht
ik blijf niet langer vechten…
Over-vloed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 Blootsvoets waadde 'k me in zacht schuim,
golfjes vierden talloze randjes
en landschapjes die allen mochten zijn,
daaronder in 't zand
sierden triljoenen rimpels.
Mijn lichaam echode na
door het wijde ontvangen
van jouw overvloedig verlangen te geven,
te voeden,
zoals de wind en de golven
voorzagen en gaven,
eindeloos het bevloeden.…
Ouderdom
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
694 De vijfenzestig al voorbij maar vief
zal ik in 't buurthuis nog geen sou verbrassen,
'k ga liever met mijn maten lekker nassen
of scheurend op de motor naar m’n lief.
Ach ja, zo’n kaart voor trein en bus of tram,
dat heeft dan ook zijn voordeel wel -voor velen-
maar dat kan me dus echt geen donder schelen.…