5783 resultaten.
Haiti
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 Door plunderaars vernederd, velen noemden zich christen.
Haïti, land van imperialisten, de slavenopstand fanatiek.
Vrijheidsstrijd gewonnen, tegen het Franse bewind.
Keizerrijk, koninkrijk, republiek.
Haïti, verloren land, land van het weeskind.
Haïti, land van rampen en geweld.
Haïti, land van staatsgrepen, mislukte staat.…
STERVEN VOORDAT JE DOOD BENT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
752 vervolgens niet zegt
minder zicht en weinig grip meer krijgen
ook de voortbeweging hapert steeds weer
toch nog iets willen, dat hij niet klaarspeelt
het is inleveren geblazen op alle fronten
dit alles is het ergste wat een mens kan overkomen
aan dit alles ging veel verdriet vooraf
het sterven van familie en veel vrienden
de ouderdom, die velen…
HUILEN... VAN BINNEN EN BUITEN!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
910 Als ik huilen wil
maar de tranen willen niet komen
troost ik mij met de gedachte
dat ik niet de enige ben
En dat van tijd tot tijd
als de regen bij bakken uit de hemel valt
het die verborgen tranen zijn
van mij en vele anderen
En dat als het ook nog
gaat stormen en bliksemen
er nog zo veel meer aan de hand is
in de zielen van ons mensen…
Puntig?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 En duurt de lente maar één dag
uit het vooroordeel van velen,
ontbloot het imago van het individu
die mijn wonden kunnen helen.…
Waren mijn zonden de spijkers in Uw handen?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
497 Heb ik, in vele zonden, verbruid voor Uw gena?
Ik was het niet, die voor Uw vrijheid vocht.
Voor Uw onschuld heb ik niet ingestaan.
Toch was U het die míjn vrijheid kocht.
Dus mocht ik door Úw lijden verder gaan.…
Nucleaire bom ( VS contra Korea )
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
795 De paddenstoelenbommen maken een einde
aan vele kabouterpaddenstoelen.
Het maakt me verdrietig dat het lot der generaties
na ons, blijkt te liggen bij idioten.…
VRIJE ONWETENDHEID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Mensen hebben vele voorstellingen
van het hiernamaals, eeuwig hemels leven
waarin men zijn ziel aan God zal geven
om altijd Diens grootheid te bezingen.
Vrome geesten willen elkaar verdringen
in vragende lenzen, zoeken en beven
terwijl vage beelden ernaar streven
verlicht op vaste rotsen te springen.…
Boven klif op pad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
623 Het pad leidt jou
naar nog zeer veel onontdekt
Eeuwig geheim van 't Eiland
Vele bloemen die geuren
met een zee die ruist...
Guernsey, 1999…
Avond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
638 Het kost haar moeite, maar zij staat,
door ’t open raam hoort zij een vogel zingen,
de dag ging zoals zo vele gingen,
kinderen fietsen lachend door de straat.
Geen mens kwam even langs voor praat,
de dagen slijten met herinneringen
aan kinderen die hun eigen pad opgingen,
de klok tikt door, het wordt al laat.…
POST
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 Dank Conny Palmen dat u wilde delen
Met anderen hetgeen u hebt ervaren
Het logboek dat u schreef brengt tot bedaren
De dingen die in vele levens spelen
De dood komt niet alleen de liefste stelen
Maar ook een ik gevormd tot wij in jaren
Afwezigheid daarvan kan zorgen baren
Je valt uiteen en niemand kan je helen
Je droeg een symbolon met een…
Rubens vrouwen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
940 Een rechte vorm is slap, niet stijf
en ook al voelt het ronde zacht,
een ronding heeft een diepe kracht
Het ronde heeft nog meer om ’t lijf
Wiskundigen, die weten ’t wel:
je krijgt meer vrouw per eenheid vel…
Gebed om vrede
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
616 O God, wil vrede in deze wereld geven
Er zijn nog steeds zo veel oorlogen
En volkeren die elkaar niet gedogen
Vele mensen vrezen voor hun leven.
Mensen moeten hun land verlaten
En vluchten naar andere gebieden
Om het oorlogsgeweld te ontvlieden
Met achterlating van al wat zij bezaten.…
UTOPIE?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.190 Weer wolken van baby's maken gezinnen blij
Reeds vele kindertjes, toch een adoptiekindje bij.
De dierenasielen lopen leeg, elk levend wezen verdient geluk
Dit lezen in de ochtendkrant, niets kan nog stuk.
Criminaliteit, geweld; het is allemaal verleden
Wie, oh wie zou dit niet graag beleven?…
Kerstmis 2013
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 Zwarte vogels wieken door de grauwe lucht;
velen zijn zo eenzaam, zoeken naar een
woord, een blijk van wat herkenning, van
troost, van tederheid, van moed.
Wat houdt mijn hart gevangen, nu het
Kerstmis is, nu God de mensen heeft
bezocht, maar niet begroet werd, niet
onthaald als koning in een kribbe?…
- Branderige fleur, vlammend van kleur -
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
939 Hij vroeg zich af wie hij was,
de stille kleurrijke man van vele winden,
een beminnelijke lach dat horizonten brak,
het hemelsblauw finaal doormidden.…
Heel mijn ik zoekt haar
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
930 De zon leegt de lucht van haar licht
Het sterrenleger neemt zijn stellingen in
Het wordt een zware nacht
De wind rafelt mijn vel
De kou vriest aan mijn oren
De herinneringen grijpen me bij de keel
Alleen, verwachtend, verloren
Mijn ogen zoeken mijn godin
Heel mijn ik zoekt haar
Maar ik vind alleen maar Mars
Hem zien is - onverteerbaar…
Oma haar eenzame Kerst
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
692 Het huis voelt niet meer als haar thuis
De stilte en de leegte is haast niet te dragen
Al vele jaren is oma nu alleen geweest
En met de Kerstdagen doet dat zo’n pijn
Om niet meer met haar lieve man te zijn
Voor oma is de Kerst geen groot feest.…
Vanmorgen liep ik nog zwaar...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
617 omheen het rode fietspad
langs de gedwongen bocht
die mij sterk liet voelen
dat jij er nog steeds lag
onder de zacht verlichtte
bloemenzee
waarop vele woorden
dreven en de indruk wekte
dat jijzelf niet bent gezwicht
alhoewel ik met stomheid
was geslagen dat samen met jou
en gelijkgestemden in Parijs
bijna de vrije meningsuiting
werd…
Ik zie de was in gedachten weer hangen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
606 De was werd even schoon,
even droog maar was qua lucht
vele malen geuriger dan ooit
in een flesje gevangen kan worden!
Nostalgische was!…
Knuffel of rammelaar
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
755 In mijn verschoten kop met slappe oren
en ranzig vel, tot op de draad versleten
heeft tijd zich zienderogen vastgebeten
sinds jij, nog broos en naakt, jezelf liet horen.
Aan snuit of poten altijd meegesleurd
door huis en tuin. Geknuffeld bij het leven,
aan mij, toen apetrots, een naam gegeven.
Er met me dweepte, tot het was gebeurd.…
Oude Mysteriën
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
596 Moeder Aarde
geeft na 4500 jaren
één
van haar vele
mysteriën prijs.
Stenen diep begraven,
reuzen lang geslapen,
rijzen omhoog
uit de peilloze diepte
van ons collectieve geheugen,
herinneren ons
aan oude rituelen,
dansen bij volle maan
en sterren die de weg wijzen,
voor wie er oog voor heeft.…
Bevangen (4)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 De pagina is omgedraaid
maar de leegte van het vel is voelbaar op mijn huid
terwijl jouw hartstocht fluorescerend getatoeëerd straalt.
Jouw vorm accentueert in de nacht
nu ik de eerste letter van jouw naam op papier schrijf
raken ochtendklanken met nevel in mijn ambiance verdwaald.…
Mijn tranend oog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 Fotograferen was één van je vele taken,
daarom wil je naar buiten blijven kijken.
Wat je alleen nog kunt is tranen maken.
Toch hoop ik dat we altijd samenblijven.
Voor geen kunstoog zou ik je willen ruilen.
Samen met jou kan ik voluit blijven lachen.
Het lachen staat me nader dan het huilen.…
moeras
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 ik loop onder de zwaar bewolkte hemel
herken me niet in ‘t rechtopstaande riet
‘k ervaar voortdurende bescherming
van prikkeldraad, maar ook weer niet
ik voel water tegen mijn oever klotsen
mijn golven kabbelen steeds voort
plots geeft een vierkant blok
een wending in mijn lijn
vele ronde palen trekken mijn
prikkels naar de einder…
Albion
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Wanneer het benauwt in Calais
en je staat bij het leven
in het krijt; en de meeuwen iets
droefgeestigs overzweven van
een mens op de vlucht voor zijn spijt;
dan kun je beter laat dan nooit na
het vele botsen; op zoek gaan naar
nieuw geluk achter Dovers
witte krijtrotsen.…
Ontdek…
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 eens vele wegen richting jouw beeld
het wikken en wegen, vooral de rust
bij jou is genesteld, niet bij iedereen
reflecteer want de spiegel wil klanten
mijn spiegel is al jarenlang gebroken
die kon de bergen en dalen niet aan
zich aftekende in rimpels en wallen
vanuit de verte zijn genen niet helder
mijn beeld werd pas veel later duidelijk…
zo wil ik dichten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 zo wil ik dichten
in de vrijstaat van mijn omhulsel
wonen in het land dat niet bestaat
vrijen met de wind die gaat
alsook leven met de donder
die mijn ziel bestookt met vuur
me laven aan de drank
me behoeden voor stank en dank
dan als het eind mijn vel verrimpelt
de ogen tochtig in de regen die van binnenuit
mijn spreken verhult, de dagen…
Onze horizon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 Velen worden vandaag geboren.
Ontelbaren gaan weer dood.
Zo zal vandaag verlopen,
zoals alle dagen verliepen.
Vanavond zal onze verre zon,
als een bol van laaiend vuur,
boven onze horizon staan.
Nabije troost.
Ver van onze angsten.
Ver van elk probleem.…
Sonnet Rutte weer
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
726 Herhaal patroon lang aangebonden
vervolgens dwingende debatten
gelijk naar gene waarde schatten
waar vele zinnen reeds bestonden
doorgegraaf en feller terugslaan:
luister goed hier lult uw adviseur
drogreden is mij superieur
kies gewoon weer mijn partij voortaan
snoeien om elders weg te geven
sparen ligt hier niet meer voor de hand
bejaarden…
mien, hoera!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
920 luisterde
hoorde joop en zijn vrienden
zacht nog neuriën
mien waar is mijn feestneus
mien waar is m'n neus
waar toch is m'n feestneus
ik zei onze joop
ik moet 'm hebben
als ik naar dat feesie ga
nu het ochtend is
jubelt uit de horizon
hij zijn mientje
zijn woorden landen
als zonnestraaltjes
in jouw en ons hart
als de vele…