8334 resultaten.
Soms
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
784 ik zing dan een liefdeslied
meegenomen door de wind,
laat het landen zonder dat
iemand het ziet,
in een hart voor hen die het
bemind.
soms heb ik van die dagen!…
WEST- BENGALEN
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
478 Hoe zit dat met dorpsoudsten
Vol vrouwenhaat en angst
Voor wezens die bloeden en
Baren
Hoe verwrongen hun geesten
Hoe beestachtig hun besluiten
Ze was pas twintig en had lief
Buiten de gemeenschap
Hoe gilt ze geluidloos, haar
Ziel een ravage
Hoe rijkelijk vloeit de Ganges
Uit ontheiligde ogen
Na een groepsverkrachting
In het land…
Aminozuraal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
420 zielsbekwaam,
in velden en toch wegen
ontegenzeggelijk,
ontboom ik wouden
kleur ik mijn grisaille
met getemperd licht
op zoek naar landen
om van te houden
gesloten stiltegebieden
klinken asynchroon,
in weke lagen, in twee
maten monotoon
ik zoet mijn parallelle
avonden met aspartaam
ontken aanwezigheid aldus,
concentrisch van…
Landloper
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
720 met zijn eenzaamheid
dat hij eenzaam zwerven zal
door onderhuidse spanningen
nabij de zee van blauwe gedachten
tussen de overblijfselen
van onzichtbare gordijnen der liefde
als een nooit voltooid schilderij
aan een muur van groene gevoelens
op weg naar stille horizon
met niets anders te verliezen
dan zijn droeve eenzaamheid
in een land…
7 oktober 2015
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
533 is het
en ik denk
aan mijn lief
haar lach
haar haren
haar stem
die alles zeggen
die ik mis
elke dag
zie je vogels
opvliegen
ik kijk ze na
in een ander land
rennen schapen van de heuvel
de schapen golven
van de heuvel
als haar meisjeshaar
toen ze jong was, maar nu nog
het is 7 oktober 2015
ver weg als ze is
denk…
Rivier
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
642 Door het als door een god geschapen landschap
meandert een smalle rivier
zij voedt de bloemen, het gras langs de kant
zij voedt het koren op het land
kinderen spelen graag in het water
zo maken zij een herinnering voor later
kikkers kwaken het uit
wat voor de een puur lawaai is
is voor de ander een pure symfonie
een door de natuur gegeven…
Apart stel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
766 onze tuin
het roodborstje en de merel
zij een rondborstige dame
hij is een statige kerel
hij zorgt een beetje voor haar
gooit dan wat eten naar benee
zij pikt het op tussen de tegels
het is genieten met die twee
ieder jaar vul ik de voorraad
hang een vogelhuisje aan de wand
en een vlaggetje aan hun gevel
wanneer ze terug zijn in het land…
Het paard op de bunker
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
604 Hij staart naar zijn land:
een eerlijk silhouet.
Een teken van verzet!
Dan klinken er schoten.
Een siddering..., een akelige jank -
Oudzeer neemt een keer wraak.…
groener
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
551 het wordt steeds groener in dit land
met al die hoge temperaturen
het is een teken aan de wand
en zal ons straks nog flink bezuren
dan groeien hier bananenbomen
en laat de hitte ons bezwijken
het zal ook zeker overstromen
met al die veel te lage dijken
dus misschien bent u wel blij
met al dat mooie extra groen
die pret is zo voorbij
wellicht…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
504 Als de eerste felle kou in het gemoed
van de liefhebber weer onrust zaait
De sneeuw het land overrompelt en
langzaam weer naar zich toe graait
Glij ik de ultieme vrijheid tegemoet
op het glad gespannen Wyde Wied
Het blijft een prachtig plaatje
een mooie onvervulde droom
want helaas schaatsen – ik kan het niet…
Kroos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 iedere nieuwe eenling
bobbelt een druppel
oppervlak groen
kroos dat langzaam uitdijt
het water toedekt
met een dun lakentje plant
alsof het zegt, doe maar
even niet zo vloeibaar
ik verstop je
zet je kabbels stil
probeer wat te slapen
dan houd ik de wacht
als een verlaten stukje land…
bestaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 de taaie vlieren
stervende stakkerds
meer dood dan levend
buigen zich naar het
land om de zoute
zeewinden langs de
kust te trotseren
geharde judasoren
verteren het hout van
de geplaagde vlieren
om bij vrieskou even
te verschralen en zich
in betere tijden vol
te zuigen met vocht
alles buigt onder
het gewicht van
het verraad…
Noach
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
503 Ach, de duif van Noach,
uitgestuurd om in zee
land te vinden, hebzucht
heeft ze ons gebracht.
De duif van Noach, ach,
was de vredesduif niet:
ze zaaide verdeeldheid
in de eens zo eensgezinde ark.
Die duif, vroeger teken van hoop,
is nu een deel van onze Drievuldigheid:
Macht, Prestatie en Bezit.
Ach, weergalmt noachs zelfbeklag.…
Greta
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Terecht woedend
op leiders, landen
en bedrijven
vanwege de puinhoop
die ze achterlaten.
Ik deel haar woede
en haar zorgen,
ben ook bezorgd
over haar.
Zal ze ooit nog lachen,
liefhebben, beminnen,
lijden aan een gebroken hart
in plaats van aan de wereld?
Ik hoop het maar,
ik gun het haar.…
Uit de eerste hand
netgedicht
4.5 met 98 stemmen
399 ik zag hoe zij
het gordijn scheurde
dat zon kleurde
uit de eerste hand
ze humeurde
morgens vreselijk
had aan ochtendlicht
altijd al het land
er was geen
verontschuldiging
zon watervalde
ongestoord de kamer in
ze is snel weggegaan
heeft als genoegdoening
alle deuren van het
huis open laten staan
om aan deze
illuminatie door…
De zonnekus
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
440 ik zag
dat jij de
schaduwen
liet gaan
de winden
achterna
die wolken
verder dreven
de donkere
vlekken op
het land in
jachtig bewegen
zelfs op
je hand was
het een duidelijk
zichtbaar contrast
een warme
vlucht die
ijlde door de
zomerse lucht
de zonnekus
voor een intiem
moment dat je
even samen bent…
Duiken naar Beter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 zal wel moeten gaan duiken
in de geboden ruimte
geen keus als je niet
wil verdrinken op het droge
het onbekende bodemloze
met een onzichtbaar vangnet
van mededogen
het laatste stukje voorzichtig
proberen te landen
op het in zicht komend
heldere verfrissende water
als een jonge zwaan
die nog een lange weg
hoopt te gaan in het later…
Vormen Leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 ook al veranderen ze
nooit van vorm
toch dragen ze leven in zich
een geest in en uit de fles
melk voor een kind
een gierkelder met voor
op het land indirect leven
al jaren een norm
gedachten verbeeld in
steen marmer of hout
dood omsluit leven
hoe kil ook en koud
iedere dooie vorm heeft
zoveel te bieden aan inhoud…
Blijvend
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
651 alleen daar waar mest wordt gestrooid
kan de roos lang blijven leven
alleen daar waar grondig wordt gerooid
kan het land wederom iets geven
alleen daar waar aarde het vocht vergaart
is de twijg op wortels gezeten
alleen waar de ziel in waardigheid aardt
kan vrede nooit worden vergeten…
Ferment geuren
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
471 ook zij
schreef in
de lucht met het
gemankeerde
schrift de vlucht
van de witte vlinder
met zwarte stip
landde en
fladderde weer
op van de voor hen
bestemde kleuren
in de blauwdruk
van het eb en vloed
der ferment geuren
in golven gedragen
door de wind
verdween zij in
het wit dat blauw
bewolkte alleen
de zwarte stip
was nog…
Wierook zonder wiet
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
492 in het zachte
dromen met
geloken ogen
namen heiligen
jou vaak
bij de hand
om samen
te lopen of
de heuvels te
bezoeken van
het santiago
bedevaart land
opgegroeid in
kathedraal en
basiliek met de
mystieke geur
van wierook
zonder wiet
na een heerlijk
opschonende biecht
met een vleugje
kerkelijk magie
want zij bepalen
nog…
KONINGIN BEATRIX als ze overlijdt...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
659 Als Beatrix overlijdt
heengaat, dood gaat
overlijdt niet de prinses
maar de Koningin
Direct op het moment
van haar laatste adem
ademt het land
haar weer als hun Koningin
Zo is het protocol
zo was het ook met
Wilhelmina, Juliana
zo dus ook met Beatrix
Ik sluit af met de woorden
dat Hare Koninklijke Hoogheid
nog van een majesteitelijke…
Aan de zoom van de duinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 voor Olivia
Neen, geef mij de duinen aan zee,
een flinke bries, een lage lucht,
de sfeer van onstuimig, herfstig weer
bij noordwestenwind,
neen, de duinzoom van dit vlakke land
laat mij niet los,
dit overgangsgebied, het is als met de zoom
van een bol opwaaiende vrouwenrok,
een mysterieuze overgang die een ondeugende
droom bevat -…
domaine particulier
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
624 volg het geëffend pad
waar onuitgesproken woorden
de voetstappen dempen
waar ontluisterende bomen
en linten van zwijgzaamheid
onvoltooide zinnen vormen
achter de hoge heuvels
van misplaatste trots
bepalen leestekens de grens
juist daar in het land van
zeggen en schrijven spreekt
men de taal van dichters...…
De ganzen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Rechts het weiland waar ganzen met zwarte
halzen landen. Mijn passen vertragen,
ver de bocht voorbij hoor ik nog steeds
het gakken en het gulzig rukken
aan de grassen.…
Ik vecht tegen het systeem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Ik vecht tegen het systeem
Daar moet ik overheen
Al zit elk mens wel met een probleem
Waar gaan we in deze wereld en het land
daadwerkelijkheen
Het gebeurt olveral en altijd
Dat wil ik kwijt
Je lot ligt in handen van andere mensen
Daarom heb ik geen spijt
Je moet doen wat je moet doen
Er is geen andere weg
Dat is het leven tot de…
NAVO-top rot op
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
678 Top in Den Haag
Glansrol voor Rutte
Met ophitsende preek doelgericht
de VS wapenlobby stutten
Stad en land een maand ontwricht
De kosten van de party
zijn omhoog geschoten
U mag betalen
voor al die hotemetoten
Rot op naar Brussel
Daar staat het NAVO hoofdkwartier
Daar is structuur en routine
Nogmaals, konkel daar, niet hier…
wisseling (3)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
558 hoe de zomer deed alsof niets
teloor ging alsof vergankelijkheid
een stoffig onleesbaar boek zou zijn
alsof hij niet zag dat de oceaan
altijd hongert naar
het belagen van de kusten
hoe de herfst stormend
het land veroverde
zomer en mens overmande
hoe wij als golven braken
op het kiezelstrand hoe wij
afgemat het fort bereikten…
Overal
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
458 Ik zoek je,
Ik zoek overal,
Ik zoek je in stad en land,
Ik zoek je overal.
Ik blijf zoeken,
Mijn leven lang,
Ik zal je eens vinden,
Ik zoek je overal.
Ik heb overal gezocht,
Ik heb je niet gevonden,
Ik blijf je zoeken,
Ik zoek je overal.…
misverstaan
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
279 een mens begrijpen
is lopen door mistig land
waar paden verdwijnen
vragen zonder eind
woorden die anders bedoelen
stilte ertussen
dus oordeelt men snel
een steen werpt minder moeite
dan een hand reiken
maar wie langer kijkt
ziet achter gesloten ogen
een wereld bewegen…