5517 resultaten.
in het gras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 het gras kent geen geheimen
dan waarmee wind het toerust
een lichte stroom brengt sussen
tot zwijgen verstrooid in rust
nergens aan hoeven te wennen
het glijdt mee op gedachten
en ademt diep wat van binnen
opschiet
dicht bij de aarde reiken
halmen naar de hemel
zonder te bewegen liggen
tussen de stand van het gras
zo vast dat…
Hittegolf (Ik hou er niet van)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 tjonge jonge wat een hitte
ik zit zwetend in de tuin
de zon staat knalgeel aan de hemel
en ik word rood in plaats van bruin
nu begint mijn huid te jeuken
kleine bultjes op het lijf
allergie verplaatst zich sneller
terwijl ik van mijn stoel afdrijf
wat een onzin hier te zitten
terug naar binnen gordijnen dicht
en een grote ventilator
slechts…
De vrije hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
416 de meeste bomen
willen enkel bos
laten hun zaden los
dicht bij de stam
groeien samen tussen
beschuttend struikgewas
in eerste levensjaren
later snel naar hogerop
zij ruizelen warmte
van de zomerwind
buigen voor de vlagen
als storm ze gaat plagen
vaak zonderen zich
wat exemplaren af
willen een ruimer bestaan
in hun gaan van wieg…
Open
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
648 Je opent
dat wat dicht heet
het landschap, de weg
waarlangs ooit bomen geplant
De kant als zoom
ermee gesierd
bomen in gelid
als een erewacht
En dan....…
Warme jas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 Je mag je er altijd schuil houden
dicht tegen mij, vingers in de vouwen
van mijn kraag, waar vanuit het voortbestaan
van het deinen van breidelloze dagen
voortdrijft, tot het even stopt met jagen.
En als dan onze gedachten rijpen
aan elkaar en aan hoe het woelt
weet dan dat ik weet dat jij bedoelt
wat ik werkelijk wilde begrijpen.…
De Heer zal u steeds gadeslaan
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
494 De Heer slaapt of sluimert niet
Hij is als een schaduw aan uw zij
En blijft u altijd heel dicht nabij
In vreugde maar ook bij verdriet.
De Heer wil altijd uw helper zijn.
Hij die hemel en aarde voortbracht
En aan Zijn schepselen heeft gedacht
Hij leeft met u mee in zorg en pijn.…
Het snufje zout
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
489 jij weet
het snufje zout subtiel
aan anderen te geven
het vroeger
zogenaamde witte goud
als verrijking van het leven
de smaken zijn gekeerd
met zoetigheid worden de
meeste tegenslagen gepareerd
maar in een wereld
vol onzekerheid ben jij
al snel de remmen kwijt
we lopen vol en
groeien dicht gezondheid
raakt steeds meer uit zicht…
Mijn gevoelens in woorden gieten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
899 Dichten is een kunst
of mag ik zeggen meer een gunst.
Het is niet aan iedereen gegeven,
ik heb het vanbinnen, ik moet het beleven.
Ik heb één letter in de kiem gesmoord,
ik liet het een woord bewandelen
om er een zin van te maken
die mijn binnenste zou raken.
Een gedicht is mijn eigen ik,
mijn ziel ligt in dat gedicht.…
Avondbede
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
503 Neem Heer mijn avondbede
als ik alleen dicht bij U wil zijn
behoed mij in de nacht voor vreze
als de dagen soms doen pijn
Neem Heer mijn avondbede
dat ik morgen nieuw ontwaak
mijn ziel door uw gena bewege
en zo mooiere vruchten draagt!…
Najaarsdagen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
729 er komen nog wel
heerlijke najaarsdagen
waar de zon op rosse
herfstkleuren blaakt
de hortensia die vol
bloementrossen staat
lijkt gevoelig voor roest
en schimmelplagen
de vogels zoeken
beschutting in dichte hagen
pikken gretig in de rode
en gele lijsterbessen
ook de eekhoorn in het bos
is aan het stressen
waar hij de nootjes…
God is mijn toevlucht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
589 Ik mag schuilen bij God de Heer
Hij is mij dicht nabij in mijn leven
En wil mij het allerbeste geven
Zijn goedheid keert steeds weer.
God de Heer is mijn toevluchtsoord
Hij zal mij beschermen elke dag
Zolang ik op aarde leven mag
Hij die altijd naar mijn gebeden hoort.…
bloem sonnet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
667 Bloem sonnet
Als verwoorden verbloemen van verdriet
en verlangen gevoelens van verlies dichten
betekent, rangschikken en verlichten
rijmende ritmes dit in een somber lied.
Als woorden voor ons bloemen zijn
die niet bestaand toch zijn geplukt
waarbij hun ziel is weg gerukt,
dan zal ik knielen bij jouw schrijn.…
Het eilandje mens
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
491 zacht maar
onverbiddelijk
trok tijd de
middag uit elkaar
er vielen gaten
die door paniek
niet meer te
dichten waren
realiteiten uit
andere dimensies
gingen voorbij in
totale vervreemding
waar wij verbonden
stootten zij af met
ongehoorde kracht
in botte interventie
nog drong het
niet op maar
liet zich zien zonder
raakpunt…
Oogje op jou
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
756 Slokje water
teugje wijn
vleugje liefde
scheutje pijn
Motje regen
zuchtje wind
snufje peper
korreltje zout
Steekje blind
stokje doof
hoofdje stoot
luisje dood
Zwarte tunnel
puntje licht
haartje betoeterd
mondje dicht
Stokje lekker
schepje ijs
vlokje sneeuw
bedje gespreid
Plukje stilte
spatje geluk
golfje heimwee
spoelt…
't Hoeft toch niet miljarden te kosten ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 Ik wil racen over banen
als een speer over wegen gaan
vliegen over bergen
als adelaar mijn vleugels uitslaan
als een vis door ’t water schieten
als leeuw op de savanne jagen
of olifant door ‘t dichte woud
misschien een ijsbeer, ook al is dat koud
in een raket naar Venus suizen
door de ruimte met een schip
heel de kosmos gaan verkennen…
Avond (Glencoe)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 zoeken eenden gelaten naar voedsel
op de nerende scheidslijn
van zout en van zoet
de hemel verliest in egale bewolking haar gloed
de wind valt geleidelijk weg
en in de verte vergrijst
een berg in het zwelgende grijs
steeds verder
klein paradijs
tussen al slapende bloemen
zoekt aan het einde van de dag
een hommel nog begerig
in zijn dichte…
Blokkade en aardbeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
658 Ik voel me volledig geblokkeerd
wegen zijn afgesloten, ook binnen-weggetjes
alle grote slagbomen zijn dicht
de grens van het toelaatbare is bereikt
ook de grens van het tolereren,
incasseren, moraliseren, beheren en archiveren
ik houd het echt langer niet meer vol
de donkere nachten zijn lang en leeg
en de gedachten zijn kil, koel, koud…
Etste juist contrast
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
539 ik golfde
op warm en licht
had mega zicht
met mijn ogen dicht
in zacht pulseren
opende en sloot
ik mijn interieur het
exterieur donkerde kleur
er was geen afzet
wel een incorporeren
het heerlijke verbinden
waar mensen van leren
licht getinte bleek
een regelrechte hype
door waarheid en tijd
raakten velen dat kwijt
kleur donkeren…
Prikkeldraad met stroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
357 nu staat er een hek met prikkeldraad en stroom
voor het landschap dat ik geschilderd heb
de geur hing er vol en dicht
onder het licht van de witte zon
de volle bloesembomen; en woei naar verre streken,
ze ademde de kussen
van de witte zon
zullen we het ooit weten
uit welke richting de zwarte vogel kwam aangevlogen
in duistere…
EMOTIE en DEVOTIE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
519 vogeltjes zingen
lammetjes springen
schapen blaten
vuurvliegjes swingen
papegaaien proberen
je na te praten
poezen die miauwen
honden ze blaffen
koeien die niet loeien
zijn vredig aan het herkauwen
en allemaal blijven ze ons boeien
moet je ze dan voor soms
ongewild gedrag straffen
nee natuurlijk niet
het komt voort uit spontane
dicht…
Zelfbehoud?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
365 Blijvende verwondering
zie ik ons baden in de
watervallen van geluk
even opgehouden in z’n
versnelling, waarmee het
leven gaat meanderen, de
aderen en de beddingen
slippen langzaam dicht
waarmee de toekomst in
perspectief doorgelicht
om niet totaal droog te vallen,
in een duurzame ondertoon
een veilige weg te banen, maar
diep van binnen…
Een spinnenweb vol parels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Een spinnenweb vol parels licht
en nevels rond de struiken -
de dag moet laat ontluiken
de avond doet hem vroeg weer dicht.
Er is gezaaid, geoogst met spoed,
de laatste vruchten vielen
de winter op de hielen,
wie weet hoe het nu verder moet?…
Het is genoeg geweest
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
477 mijn rugzak
en in Gods Naam nog genoeg
tijd voor verandering
Gun mij de plaats van
mijn bestemming waarvoor ik ben geboren
en uitverkoren
Omdat ik U boven alles lief heb
bespot gehaat verlaten
niet meer dan
een gebruiksvoorwerp om
vuile schoenen
aan af te vegen
Ik word getroost door wie ik
herken als mijn broeders dicht…
EEN DAG ZONDER LICHT
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.398 De aarde ligt eenzaam en begraven
onder een ijzig web van dichte mist
en niemand die zo’n dag wil bewaren
van wolken, treurnis, zonder licht.…
Liefde
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
521 Wat bedoeld is, zal gebeuren
Wat niet wil, zal er niet zijn
Regenbogen, alle kleuren
Ster en maan en zonneschijn
Wie het wil, zal het beleven
Maar vanzelf gaat het niet
En soms duurt het ook wel even
Ligt het ver weg in 't verschiet
Ieder streven krijgt beloning
Ieder doel is streven waard
Dromen krijgen hun bekroning
Dicht…
Zonder spijt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
572 ik zag
mijn vingers
jou zachtjes
raken lieve
kleine gevoelige
plekjes achterlaten
die in roze wit
herinnering maakten
van het kleine
vlammetje dat
ons samen aanging
als gedeelde ervaring
het was nieuw
deed geen pijn
of zeer maar
voelde juist fijn
en vroeg vooral
naar tikje meer
we lachten om
dit dichten het
deed toen de…
Zwoegwoord
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
621 dichten is een zwoegwoord
het houdt me in een houdgreep
niet wurgend maar lichtjes pijnlijk
de vragen
of het ooit gelezen wordt
of het ooit geprezen wordt
of het wel begrijpbaar is
of het past in deze tijd
of het raakt of net niet raakt
of het voldoende literair is
of het leidt naar vage afgunst
of het leidt naar medelijden
of het belandt…
Ontmoeting
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
563 De beukenhaag danst
naar de pijpen van de wind
beweegt met alle stormen mee
Het verdorde blad huivert
trilt rilt onder de grillige
plagerige beroeringen
Boven de winterharde heg piept
als uitkijkpost een schaars takje uit
aardmannetje op wacht
Aaneengesloten bruine rijen
golvend in dichte vertakking
deinen in saamhorigheid
In…
Sporensneeuw
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
527 ik herken de sporen in het akkerland
de ijskoude winter die er heeft gezaaid
ze droeg koren, tarwe en werd verfraaid
nu heeft ze alleen hem als onderpand
in haar kamers huist men al dagenlang
waar geveegd werd op het vergane tapijt
dat mossen, en menig paddenstoelen slijt
en dichte mist had als enige behang
mistroostig oogt mijn bewonderde…
Het klokgelui
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 weer hoorde ik
het volle geluid
van de kerkklokken
zij die uittraden
werden meegenomen
in de interferentie
van geluidsgolven
alleen het
stoffelijk zijn
werd uitgestrooid
over bos en wei
om dicht bij
de natuur te zijn
gevlaagd door de wind
die met lichte
onrust over dit
zielentransport
waar het vaak aan
communicatie schort
als…