Alle inzendingen over huid

3975 resultaten.

Sorteren op:

LENTEREGEN

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.452
Een ijskoude wind zucht mijn huid vol kippenvel. De hagel roffelt en ‘tikketakt’ met driftige stoten op het zinken dak. De nijdige wind ‘smikkesmakt’ de pijpenstelen tegen 't venster aan. Speels worden de waterpijpjes stuk gedaan. Buiten rennen regenvlagen over ’t wegbeton en stoten kapot gesprongen blaasjes woedend voor zich uit.…
ORFO8 maart 2005Lees meer >

Consciëntieplein

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 931
wachter op een aarden wal bejaard en weer in nieuwe tooi met aan zijn voet een bloemenpracht als eerbetoon aan zoveel majesteit geen vogel laat zijn stem nog horen ik fluit mijn hond die achterblijft er gaat een rilling door het water: een snoek paait in de waterwortels en aan de overkant bevriest het beeld in pelgrim, die zijn oude huid…

Vliegles

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 825
wonde die verdunt Het moment glanst op Mijn been sleept Een dood gewicht Een zuil die door de kiezels harkt Bijna spartel ik Reikend naar een boei Verstrengeld met een rafelig touw Rond haar leest geknoopt Met een wenk Een kokette, speelse hand Sleur je me door het ijle Haar frons kussend De kerf boven de neusbrug Vind ik de huid…
Wim Veen16 april 2005Lees meer >

wie denk jij wel niet dat je bent.

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.144
Ik ben het zat mij steeds af te moeten weren, je zit me teveel op de huid. Het huis is niet van jou, je huurt alleen net als ik een kamer daar. Het is gewoon een stenen gebouw, maar door jouw jaloezie is het voor mij onwoonbaar. Ik had al zo graag weg willen zijn, maar een andere kamer vinden kost gewoon tijd.…
petra22 juli 2003Lees meer >

Mooie herinneringen

hartenkreet
4.7 met 39 stemmen aantal keer bekeken 2.552
opgezocht Wat plastic regengoed gekocht Tot aan ons nek toe ingeregen Kunnen we er wel tegen Inmiddels neemt de wind flink aan Echt een dagje om naar zee te gaan De golven beuken op het strand Dicht tegen elkaar, hand in hand De honden rennen als een gek Het water druipt ons in de nek Die regenjas die kan me wat We zijn al tot ons huid…
PideNs8 augustus 2003Lees meer >

Jij bent een vlinder

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.103
Op vleugels van wind streek je zachtjes op mij neer zachtjes wiekend zonder geluid, zonlicht spelend op de fluwelen huid Ik stak mijn hand uit naar jou maar jij vloog weer de ruimte in, zonder doel zonder zin. Fladderend voor een dag strijk je overal neer, een illusie, en ik weet; jij komt nooit weer.…

Een dag latere liefde

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 915
Alsof je de huid van de aarde voor het eerst waarneemt en nu pas het zand van de zee thuisbrengen kunt. Maar even zo goed ook is latere liefde wonderlijk kijken in een paar ogen, je ziet een avond van bergen en sterren, een gespiegelde hemel en weet dat het goed is net als in het begin……

De oude klas

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.794
Regelmaat schreef de meester op het bord kinderen met verschrikte blikken keken strak en onbewogen naar dat grote zwarte bord in de klas van stilte en van soberheid anno 1964 de Stones en Beatels ver verwijderd uit het stille dorp kinderen op de grens van stil ontluiken werd hun hartstocht door de tucht van meester's blikken in de huid…
batsie30 september 2004Lees meer >

Zend je wat zinnen, zand en zon

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.826
waar schelpen ooit mijn voeten kusten de dag geluidloos overging in de nacht ik verdriet verloor en niet kon berusten in wat mij de duisternis ooit bracht zonsopgang bracht plots nieuw licht verwonderd keek ik om mij heen nevelig zag ik getekend jouw gezicht opende mijn hart en verbrijzelde de steen hoge golven raakten mijn kille huid…
metha2 december 2004Lees meer >

Passiviteit

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.225
Passiviteit kruipt in mijn zere huid, houdt dadendrang volleerd in toom: “Doe kalm aan, ga lekker liggen, maak van je hart geen moordkuil, neem tijd!” Passiviteit zeurt aan mijn moede hoofd, drukt me terneer, plat op de natte grond: “Hou je gedeisd, goud van morgenstond is al lang geroofd, Penelope breit en breit”.…

smartlap

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.462
de bodem van jouw bekken nu kies ik tegen rotzooi en kabaal, voor sprankel en parel breng ik slecht nieuws, dan bries je door een tuit de paarse prop van jouw lippen, wankele wervelwind die over de schuit kantelt, een wieg van wrakhout ons onverwekte kind ligt guitig te fluiten in mijn kop de glazen toverstaf strooit gensters over jouw huid…
wim veen21 november 2006Lees meer >

Overgave

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.672
ik voel hoe zachte handen warm knopen in mijn nek ontwarren spieren zich ontspannen, mijn hoofd loom op een kussen rust behendig kneedt hij teder mijn blanke, witte huid de geur van olie plooit een deken in het schijnsel van de maan waar muziek danst in golven op het ritme van de nacht zijn adem stokt als ik me plotseling omdraai, mijn naakte…
Marianne11 januari 2007Lees meer >

Boom

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.189
Was jij een schitterende boom, zo had mijn wens geluid; maar lieveling, je bent een mens; je hebt geen koude blik van hars, je hebt geen houten huid... Toch wens ik vurig in mezelf: "maak ons yang en yin en laat me zijn jouw nimf, jouw elf of jouw natuurgodin."…

Merel

hartenkreet
4.2 met 44 stemmen aantal keer bekeken 5.890
bleke huid en doffe ogen boze ziekte zonder mededogen blote borsten met vele draden bange lossers aan de kade. dode merel in je vreemde bed duizend nachten met veel pret drijfzand zonder touwen duikplank op hoge gebouwen.…
J.J.v.Verre27 januari 2008Lees meer >

Mijn deur

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.394
doet me pijn, maakt dat ik vecht, hoop, verlang en bid Dus wees nu maar eerlijk en hard, zet een stap en nog een en meer uit mijn leven Negeer me als ik je zeg da’k niet snap waarom je niet blijft, desnoods even, waarom ik niet wil dat de deur zich echt sluit, waarom ik – genadebrood etend – verlang naar een woord, naar je stem, naar je huid…

Als de morgen komt...

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.488
Loom liefkoost ze jouw gapende huid wanneer jouw ogen verward de aarde raken. Kwetterende vogels bezingen het ontwaken van de dag, geeuwend boven de bemoste paden. Bladeren ritselen in de voetstappen van een straaltje wind, het bos vullend met een geurige tint.…

valschermsprong

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.040
na de duik uit de stalen romp val ik steil en vrij door het veld een makke pion van de zwaartekracht huid knelt in het malse harnas lucht perst mijn buik ruimte over en horizon rondom toch ben ik hier niet meer dan een klomp peillood in een glazen liftschacht de lens volgt de tuimelaar achterwaartse salto met schroef uitgestelde landing…
wimper19 september 2006Lees meer >

valschermsprong

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.149
na de duik uit de stalen romp val ik steil en vrij door het veld een makke pion van de zwaartekracht huid knelt in het malse harnas lucht perst mijn buik ruimte over en horizon rondom toch ben ik hier niet meer dan een klomp peillood in een glazen liftschacht de lens volgt de tuimelaar achterwaartse salto met schroef uitgestelde landing…
wim veen22 september 2006Lees meer >

Geluk

hartenkreet
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.021
hou me vast, mijn geliefde, hou me stevig vast en zeg me dat je me nooit zal verlaten; ik ben bang dat dit een droom is, dat je in werkelijkheid niet in mijn armen ligt; ik kan het allemaal eigenlijk niet geloven, maar toch is het zo; ik voel de warmte van je huid, ik hoor je ademen en je hart kloppen; ik kijk in je prachtige ogen en…
Denker30 maart 2009Lees meer >

labyrint

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 642
regen beroven me druppelsgewijs van licht in de ogen het plaveisel glimt een galerij van bomen ik spoel kleurloos weg onder een veelheid van silhouetten Deze vochtige wentelwereld ruikt naar een tekening in vettig grafiet De wereld komt naar beneden in doorweekte vellen huizen smelten weg in een wassen schildering het warme vet uit mijn huid…

Pleiten voor euthanasie

hartenkreet
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.059
Mijn huid, mijn oogkleur, mijn ingewanden Mijn meegesleepte vuile hoop zooi Datgeen wat me beperkt Datgeen dat tegen me werkt Mijn raspende keel Het wordt mijn hart teveel Mijn zieke gestel Mijn geworden onwel Oranje zijn herinneringen Mijn leven in verleden Al waar ik me door mee heb gesleurd Zoet en krachtig Licht en prachtig zacht…
Luci Mortes20 september 2009Lees meer >

de noodzaak

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 880
de snee een afgeknepen kaartje van die ene vriend een afscheidsbrief het papiervodje - de weg terug wat draagkracht dat in het donker schrijft en tot het beest verweest het zwarte gat dat grijpende vingers heeft het verschil tussen mens en dier hij spiegelt zich nog even veegt het bloed van zijn zoekende ogen legt zijn pellende huid…

Land over de drempel

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.027
Blinkend rijs jij op, koelwarm als jouw huid strijkt het ochtendlicht mij ten leven totdat ik in de geest geheel en al met jouw bloed en adem samenval.…

Marijke (prozagedicht)

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 697
In de straat waar ik op kamers woonde staan andere namen op deuren, de tand des tijds knaagde aan gevels, de huid van de stad veroudert. Ik herken Marijke een vriendin uit die tijd. Ze is blij verrast en we halen herinneringen op. Ik hielp haar met huiswerk, maar er is meer geknuffeld dan geleerd. Het bleef bij vrijen, de vonk ontbrak.…
Custor23 maart 2010Lees meer >

Een weerwolvin bij volle maan

netgedicht
4.8 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.241
keren er vallen echt heel weinig heren op benen heel robuust behaard of vrouwen met een snor of baard ze epileerde ook haar staart en lakte daarna breed en groot de nagels van haar klauwen rood en dan als kersje op de taart : de kleur van liefde en van dood een kleed dat heel wat inzicht bood vooral dan in haar drang naar vlees haar huid…
Bert Deben3 augustus 2010Lees meer >

Minnespel in zomerzand.

hartenkreet
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.477
pracht het zand stuurt prikkels langs je benen ik imiteer een krab met mijn tenen de zon brandt op onze blote lijven ik wil hier voor altijd blijven de kuil waarin wij vielen gevest van verliefde zielen minnespel in zomerzand spelen langs de waterkant dansend in de golven zee kussend met mijn toverfee de zoute smaak van je huid…
J.J.v.Verre6 augustus 2010Lees meer >

Nectar en ambrozijn

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.559
Een vrouw liggend in het warme zand, beweging over blanke heuvels en zachte huid in de virtuoze zetting van haar hand, voor roos en rozengeur, de nectar en ambrozijn waarvan hij blind blijft proeven voordat hij de ogen sluit.…
pama24 november 2010Lees meer >

De volière

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 752
nog niet zegt de man prevelend met verweerde lippen zoveel al achtergelaten menig spiegel moeten vervangen de weg die ik bewandel kent vele hobbels en gaten ook luchtkastelen vol verlangen en kinderogen die nog steeds vrijelijk tegen me praten waar ben ik toch naar op zoek de jaren hebben mij toch alles verteld talloze malen is mijn huid…

Knollentuinierster

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
Echter dicht op je huid kan de dame je aardig verassen. Bij de knollentuineigenares is de klant op het juiste adres voor wat groente of fruit. Daag de dame niet uit, anders leest ze je danig de les. Er verschijnt bij de groenteboerin een gemaskerde man. Het gewin is de kerel z'n streven.…
Aubrey11 februari 2011Lees meer >

Op het gebroken dressoir der wanhoop

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
( uit naam van de getroffenen in welke oorlog dan ook ) Waar zijn dorre adem tranen schuwt en littekens op hun huid striemt leven zij zwarte gestalten in versplinterde hoofden De snijdende kou blijft wentelen om starre gebaren die stenen wreedheid werpen naar inslapende zielen Zijn doodsbloem met de doornen prijkt en snijdt diep in samen…