3975 resultaten.
LENTEREGEN
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.452 Een ijskoude wind zucht
mijn huid vol kippenvel.
De hagel roffelt en ‘tikketakt’
met driftige stoten op het zinken dak.
De nijdige wind ‘smikkesmakt’
de pijpenstelen tegen 't venster aan.
Speels worden de waterpijpjes stuk gedaan.
Buiten rennen regenvlagen over ’t wegbeton
en stoten kapot gesprongen blaasjes
woedend voor zich uit.…
Consciëntieplein
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
931 wachter op een aarden wal
bejaard en weer in nieuwe tooi
met aan zijn voet een bloemenpracht
als eerbetoon aan zoveel majesteit
geen vogel laat zijn stem nog horen
ik fluit mijn hond die achterblijft
er gaat een rilling door het water:
een snoek paait in de waterwortels
en aan de overkant bevriest het beeld
in pelgrim, die zijn oude huid…
Vliegles
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
825 wonde die verdunt
Het moment glanst op
Mijn been sleept
Een dood gewicht
Een zuil die door de kiezels harkt
Bijna spartel ik
Reikend naar een boei
Verstrengeld met een rafelig touw
Rond haar leest geknoopt
Met een wenk
Een kokette, speelse hand
Sleur je me door het ijle
Haar frons kussend
De kerf boven de neusbrug
Vind ik de huid…
wie denk jij wel niet dat je bent.
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.144 Ik ben het zat mij steeds af te moeten weren,
je zit me teveel op de huid.
Het huis is niet van jou,
je huurt alleen net als ik een kamer daar.
Het is gewoon een stenen gebouw,
maar door jouw jaloezie is het voor mij onwoonbaar.
Ik had al zo graag weg willen zijn,
maar een andere kamer vinden kost gewoon tijd.…
Mooie herinneringen
hartenkreet
4.7 met 39 stemmen
2.552 opgezocht
Wat plastic regengoed gekocht
Tot aan ons nek toe ingeregen
Kunnen we er wel tegen
Inmiddels neemt de wind flink aan
Echt een dagje om naar zee te gaan
De golven beuken op het strand
Dicht tegen elkaar, hand in hand
De honden rennen als een gek
Het water druipt ons in de nek
Die regenjas die kan me wat
We zijn al tot ons huid…
Jij bent een vlinder
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.103 Op vleugels van wind streek je zachtjes op mij neer
zachtjes wiekend zonder geluid,
zonlicht spelend op de fluwelen huid
Ik stak mijn hand uit naar jou
maar jij vloog weer de ruimte in,
zonder doel zonder zin.
Fladderend voor een dag strijk je overal neer,
een illusie, en ik weet; jij komt nooit weer.…
Een dag latere liefde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
915 Alsof je de huid van de aarde
voor het eerst waarneemt
en nu pas het zand van de zee
thuisbrengen kunt.
Maar even zo goed ook
is latere liefde
wonderlijk kijken
in een paar ogen, je ziet
een avond van
bergen en sterren,
een gespiegelde hemel
en weet dat het goed is
net als in het begin……
De oude klas
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
3.794 Regelmaat
schreef de meester op het bord
kinderen met verschrikte blikken
keken strak en onbewogen
naar dat grote zwarte bord
in de klas van stilte en van soberheid
anno 1964 de Stones en Beatels
ver verwijderd uit het stille dorp
kinderen op de grens van stil ontluiken
werd hun hartstocht door de tucht
van meester's blikken in de huid…
Zend je wat zinnen, zand en zon
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.826 waar schelpen ooit mijn voeten kusten
de dag geluidloos overging in de nacht
ik verdriet verloor en niet kon berusten
in wat mij de duisternis ooit bracht
zonsopgang bracht plots nieuw licht
verwonderd keek ik om mij heen
nevelig zag ik getekend jouw gezicht
opende mijn hart en verbrijzelde de steen
hoge golven raakten mijn kille huid…
Passiviteit
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.225 Passiviteit kruipt in mijn zere huid,
houdt dadendrang volleerd in toom:
“Doe kalm aan, ga lekker liggen, maak
van je hart geen moordkuil, neem tijd!”
Passiviteit zeurt aan mijn moede hoofd,
drukt me terneer, plat op de natte grond:
“Hou je gedeisd, goud van morgenstond
is al lang geroofd, Penelope breit en breit”.…
smartlap
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.462 de bodem van jouw bekken
nu kies ik tegen rotzooi en kabaal, voor sprankel en parel
breng ik slecht nieuws, dan bries je door een tuit
de paarse prop van jouw lippen, wankele wervelwind
die over de schuit kantelt, een wieg van wrakhout
ons onverwekte kind ligt guitig te fluiten in mijn kop
de glazen toverstaf strooit gensters over jouw huid…
Overgave
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.672 ik voel hoe zachte handen warm knopen in mijn nek ontwarren
spieren zich ontspannen, mijn hoofd loom op een kussen rust
behendig kneedt hij teder mijn blanke, witte huid
de geur van olie plooit een deken in het schijnsel van de maan
waar muziek danst in golven op het ritme van de nacht
zijn adem stokt als ik me plotseling omdraai, mijn naakte…
Boom
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.189 Was jij een schitterende boom,
zo had mijn wens geluid;
maar lieveling, je bent een mens;
je hebt geen koude blik van hars,
je hebt geen houten huid...
Toch wens ik vurig in mezelf:
"maak ons yang en yin
en laat me zijn jouw nimf, jouw elf
of jouw natuurgodin."…
Merel
hartenkreet
4.2 met 44 stemmen
5.890 bleke huid en doffe ogen
boze ziekte zonder mededogen
blote borsten met vele draden
bange lossers aan de kade.
dode merel in je vreemde bed
duizend nachten met veel pret
drijfzand zonder touwen
duikplank op hoge gebouwen.…
Mijn deur
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.394 doet me pijn,
maakt dat ik vecht, hoop, verlang en bid
Dus wees nu maar eerlijk en hard, zet een stap
en nog een en meer uit mijn leven
Negeer me als ik je zeg da’k niet snap
waarom je niet blijft, desnoods even,
waarom ik niet wil dat de deur zich echt sluit,
waarom ik – genadebrood etend –
verlang naar een woord, naar je stem, naar je huid…
Als de morgen komt...
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.488 Loom liefkoost ze jouw
gapende huid wanneer
jouw ogen verward
de aarde raken.
Kwetterende vogels bezingen
het ontwaken van de dag,
geeuwend boven
de bemoste paden.
Bladeren ritselen
in de voetstappen van
een straaltje wind, het bos
vullend met een geurige tint.…
valschermsprong
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.040 na de duik uit de stalen romp
val ik steil en vrij door het veld
een makke pion van de zwaartekracht
huid knelt in het malse harnas
lucht perst mijn buik
ruimte over en horizon rondom
toch ben ik hier niet meer dan een klomp
peillood in een glazen liftschacht
de lens volgt de tuimelaar
achterwaartse salto met schroef
uitgestelde landing…
valschermsprong
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.149 na de duik uit de stalen romp
val ik steil en vrij door het veld
een makke pion van de zwaartekracht
huid knelt in het malse harnas
lucht perst mijn buik
ruimte over en horizon rondom
toch ben ik hier niet meer dan een klomp
peillood in een glazen liftschacht
de lens volgt de tuimelaar
achterwaartse salto met schroef
uitgestelde landing…
Geluk
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.021 hou me vast, mijn geliefde,
hou me stevig vast
en zeg me
dat je me nooit zal verlaten;
ik ben bang dat dit een droom is,
dat je in werkelijkheid
niet in mijn armen ligt;
ik kan het allemaal
eigenlijk niet geloven,
maar toch is het zo;
ik voel de warmte van je huid,
ik hoor je ademen
en je hart kloppen;
ik kijk in je prachtige ogen
en…
labyrint
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
642 regen beroven
me druppelsgewijs van licht in de ogen
het plaveisel glimt een galerij van bomen
ik spoel kleurloos weg onder een veelheid van silhouetten
Deze vochtige wentelwereld ruikt naar een tekening in vettig grafiet
De wereld komt naar beneden in doorweekte vellen
huizen smelten weg in een wassen schildering
het warme vet uit mijn huid…
Pleiten voor euthanasie
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.059 Mijn huid, mijn oogkleur, mijn ingewanden
Mijn meegesleepte vuile hoop zooi
Datgeen wat me beperkt
Datgeen dat tegen me werkt
Mijn raspende keel
Het wordt mijn hart teveel
Mijn zieke gestel
Mijn geworden onwel
Oranje zijn herinneringen
Mijn leven in verleden
Al waar ik me door mee heb gesleurd
Zoet en krachtig
Licht en prachtig
zacht…
de noodzaak
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
880 de snee
een afgeknepen kaartje
van die ene vriend
een afscheidsbrief
het papiervodje - de weg terug
wat draagkracht
dat in het donker schrijft
en tot het beest verweest
het zwarte gat
dat grijpende vingers heeft
het verschil tussen mens en dier
hij spiegelt zich nog even
veegt het bloed van zijn zoekende ogen
legt zijn pellende huid…
Land over de drempel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.027 Blinkend rijs jij op, koelwarm als jouw huid
strijkt het ochtendlicht mij ten leven
totdat ik in de geest geheel en al
met jouw bloed en adem samenval.…
Marijke (prozagedicht)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
697 In de
straat waar ik op kamers woonde staan andere
namen op deuren, de tand des tijds knaagde aan
gevels, de huid van de stad veroudert. Ik herken
Marijke een vriendin uit die tijd. Ze is blij verrast
en we halen herinneringen op. Ik hielp haar met
huiswerk, maar er is meer geknuffeld dan geleerd.
Het bleef bij vrijen, de vonk ontbrak.…
Een weerwolvin bij volle maan
netgedicht
4.8 met 30 stemmen
1.241 keren
er vallen echt heel weinig heren
op benen heel robuust behaard
of vrouwen met een snor of baard
ze epileerde ook haar staart
en lakte daarna breed en groot
de nagels van haar klauwen rood
en dan als kersje op de taart :
de kleur van liefde en van dood
een kleed dat heel wat inzicht bood
vooral dan in haar drang naar vlees
haar huid…
Minnespel in zomerzand.
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.477 pracht
het zand stuurt prikkels langs je benen
ik imiteer een krab met mijn tenen
de zon brandt op onze blote lijven
ik wil hier voor altijd blijven
de kuil waarin wij vielen
gevest van verliefde zielen
minnespel in zomerzand
spelen langs de waterkant
dansend in de golven zee
kussend met mijn toverfee
de zoute smaak van je huid…
Nectar en ambrozijn
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.559 Een vrouw liggend in het warme zand,
beweging over blanke heuvels en zachte huid
in de virtuoze zetting van haar hand, voor roos
en rozengeur, de nectar en ambrozijn waarvan
hij blind blijft proeven voordat hij de ogen sluit.…
De volière
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
752 nog niet zegt de man
prevelend met verweerde lippen
zoveel al achtergelaten
menig spiegel moeten vervangen
de weg die ik bewandel
kent vele hobbels en gaten
ook luchtkastelen vol verlangen
en kinderogen die nog steeds
vrijelijk tegen me praten
waar ben ik toch naar op zoek
de jaren hebben mij toch alles verteld
talloze malen is mijn huid…
Knollentuinierster
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
547 Echter dicht op je huid
kan de dame je aardig verassen.
Bij de knollentuineigenares
is de klant op het juiste adres
voor wat groente of fruit.
Daag de dame niet uit,
anders leest ze je danig de les.
Er verschijnt bij de groenteboerin
een gemaskerde man. Het gewin
is de kerel z'n streven.…
Op het gebroken dressoir der wanhoop
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 ( uit naam van de getroffenen in welke oorlog dan ook )
Waar zijn dorre adem tranen schuwt
en littekens op hun huid striemt
leven zij zwarte gestalten in versplinterde hoofden
De snijdende kou blijft wentelen om
starre gebaren die stenen wreedheid werpen
naar inslapende zielen
Zijn doodsbloem met de doornen prijkt en
snijdt diep in samen…