8758 resultaten.
Droomknop
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
709 Alleen zijn is wat ik heel vaak wil,
maar door dat veel te zijn,
wordt het rond mij heen erg stil.
Alleen willen zijn wordt dan eenzaamheid,
kan eenzaam niet fijn dromen,
raak zo mijn wereld kwijt.…
Incompleet aanwezig
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
509 Ik was die kleine
stille kapel binnen gegaan
van de kathedraal
zag alleen je ogen
neus mond
en schouders
meer was er niet
stil werd ik even
was in gedachten bezig
een moment van inleven
wat allemaal de bedoeling
van de kunstenaar was
er kwam iemand binnen
ging onder de beeltenis staan
vanaf dat ogenblik zag ik pas
dan is jouw complete…
Dagelijkse verlichting
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
538 Het is stil.
En weer word ik wakker,
zoals ik altijd wakker word,
en altijd waken zal.
En weer begint een merel,
zoals hij altijd zingt,
en altijd weer beginnen zal.
En weer komen gedachten in me op,
die zoals altijd als vanzelf komen.
Gedachten die ons ego niet bedenken kan.…
Het kind
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
546 ook zij
herkenden in jou
het kind
jullie dolden
dwaasden samen
in lieve lust
zij speelden
in jouw lach
dansten op je blik
zagen voor
echt wat jij hen
met handen gaf
je nam ze mee
naar alles
wat zij wensten
vertelde over
de grote wereld
met zoveel mensen
stil zijn wij
weggegaan hun ogen
keken jou nog dromend na…
van veel verloren
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
792 omhulsel gehaald
en ze in de holte van de nacht verzameld
nooit heb ik er een vogel horen fluiten
wanneer de maan van mij wegging
laat en leeg
ik heb gebouwd
ik heb gebroken
de tocht naar morgen
in levende ogen en in het gevraag
naar wie we met zijn tweeën zijn
ik heb mezelf weggedragen
steeds hopend op de waarheid
naar waar het stil…
De grot
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
690 's Avonds op kantoor
Het raam staat hoog
Langsdenderende treinen
waaien koelere lucht binnen
Mijn collega denkt
Ik ruim de mappen op
De tijd zou hier stil staan
als er geen licht door de kamer reed
Ik trek het raam dicht
en het rolgordijn
Hij doet het licht uit
We gaan
Zonder iets te zeggen
sluit hij af
Tot morgen
weer…
eenzaamheid
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
775 ik ben alleen en voel de drang
om te klagen, stil te huilen... voor minutenlang!…
Op de vlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Repen langs de weg:
mijn dromen stegen zich stuk
bezweken aan hun overdruk
Lotgenoten hangen in het water
gerimpeld, op gebroken benen
mager van het wachten
te moe om verder te gaan
en niet sterk genoeg
om stil te staan
Ik huil alleen nog tranen
die niet komen
verlichten of verlossen
Fel zwenkt het licht
van de vuurtoren
maar het…
Zomr
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 Als het stil is lijkt het of
er
vrede is op de wereld,
maar helaas
is dat niet de waarheid.
Rust en stilte
is optimaal leven, in
welzijn en in vrijheid.
Ik wens u allen een mooie zondag.
Foto Dick Voogd…
ZWART OP WIT
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
567 wordt met zwart
gekleurde inkt beschreven
wit en zwart
blank en gekleurd
ze komen elkaar zo vaak tegen
zoals al eeuwen lang gebeurd
en als alles van zich is afgeschreven
wat men over elkaar kwijt wil
kan men in harmonie gaan leven
de eenheid mens definitief af smeden
en dan is het voor altijd rustig
in beider harten
vredelievend stil…
avond bij Holte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 in een fel
licht-donker contrast
van ondergaande zon
leveren de wolken
aan de horizon
een veldslag
zo reusachtig
dat het verrast
het land ligt rustig
het wassende graan
zwaluwen scheren lustig
af en aan
ik was nog druk
reed over de wegen
maar de sfeer, het land
houdt me tegen
maakt die
overweldigende indruk
lang kijk ik
en stil
dit…
in de avond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 overmand door wat zich aanbiedt
en gevangen in de valse schijn
lukt het mij tot nu nog steeds niet
om eenvoudigweg mezelf te zijn
en de onrust houdt zich nimmer stil
bezield door een verbeten zucht
alsof ik mezelf niet kennen wil
en voor mijn eigen schaduw vlucht
maar in de avond valt het zachte duister
als het leven om me heen verstart…
Markt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
552 Een initiatief dat elk jaar
in straat met overvloed
van dingen die heel lief en goed
en lekker en gezond en waar
creaties van onszelf, daar
op een markt bijeengeharkt
Kom, kijk, proef en voel je thuis
veel van dat alles met een doel:
We willen een nieuw huis
om samen stil te mediteren
onbevangen rust ontvangen
angst en chaos om te keren…
Bijgedachten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 Schrijvend zit ik stil
hem te missen
hem stevig en voorzichtig
tegen mij aan te drukken
hem zich over laten geven
aan mijn handen
aan het zalige alles
hem ook lezend
voelen en laten voelen
dat we intieme vrienden zijn
Woorden zijn niets
als ze niet raken
Een aanraking is niets
geen intimiteit
zonder gedachte
Gedachten zijn kanalen…
Zwijg Niet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
519 met liefde gevend
zonder haat
meelevend
ook als het afwijkend is
voor mijn part
maar zeg het
blijf daarbij aardig
dan pas is het
het beluisteren waardig
wees eerlijk en onderbouw
dan ben je geloofwaardig
echt het steekt heel nauw
zing het desnoods
in een melodieus lied
maar hoe je
het ook zeggen wil
wees niet doods
wees nooit stil…
grondtaal
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
575 onder de oude olmen
staan ze stil doen een
stapje terug uit het landschap
in de verte blaft een
getergde kettinghond
zwermen kraaien spatten op
hardhandige westenwind
beukt door de bomen
door de weerloze lijven
op deze verloren plek het
stillen met zachte woorden
een rite in grondtaal
ze gaan het landschap in
kraaien zwermen…
Storm op komst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 We hebben al een tijd niets gezegd
het is stil, het zeil staat strak
Zeedeining, niets aan de hand
een heldere dag, lichtblauw
zo ver ik kijken kan
En toch staren we allemaal
naar de belboei, alarmerend
verwaait het geluid
Geen vogels, windveren
Storm op komst
De oorlog lijkt ver weg
Er zijn vage berichten
over mobilisatie
Zal het ieder…
Eenzaam genot
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
421 Een eenzame laan
Tussen vele bomen
Een gedachte slechts
En stil verder dromen
Geen sterveling
Die mij hier ziet
Ik wil slechts wezen
De eenzame wandelaar
Die natuur bewondert
En in stilte geniet
Een stille laan
Tussen vele bomen
En niemand te zien
Ik loop hier eenzaam
Met mijn illusies
In die stille laan
In de verte fluit een…
Vallende engelen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
647 het zijn vallende engelen
ze dansen op het hellend vlak
als lieve oude wolven
het feest is nu voorbij
mijn hart verliest aan slagkracht
het huilt om godsgeschenken
je neemt me bij de hand
de jaarringen worden geteld
maar bomen zwijgen zich stil
ze vangen westenwinden
ze vrezen de letterzetter
er blijft een diepe angst
voor vallende…
JIJ KLEINE GABRIELLE!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
651 Zoals de wind
de zonnestralen wiegt
zo vluchtig was jij hier
jij kleine Gabrielle
Zoals de zon
de aarde warm beschijnt
zo warm je onze harten
jij kleine Gabrielle
Zoals het licht verdwijnt
stil in de herfst
zo ging jij heen
Warmer als de zon
lichter als het licht
vleugels van liefde
om ons heen
voor altijd.…
Voor dag en nacht
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
486 Tussen dag en nacht
is slechts één verschil
't is net wat je verwacht
rumoer over dag, 's nachts stil.
In 't licht van de dag
geniet ik je figuur
zie je gezicht en hoor je lach
zet je mijn hart in vuur.
In duistere nacht
betast ik de lijn van je gezicht
dan fluister ik zacht,
“Voor jou is dit gedicht.”…
Kleine dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
417 Jij in kleine dingen
Je hand in de mijne,
zacht als ochtendlicht
dat door de gordijnen valt-
stil geluk
dat nergens om vraagt.
Je lacht
en de kamer wordt lichter,
alsof alles even mag rusten
in het warme midden
tussen ons.
In jouw blik
vind ik thuis,
elke dag opnieuw,
zonder woorden
of beloften-
alleen jij,
meer dan voldaan…
Kwijnende nachtbloem
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
643 Afscheid van een bloem
zinneloos in het verdriet
stil ademend hart
in de nacht alleen
zonder bestemming in niets
een zwijgende roos
het liedje fluistert
over jouw naam en jouw hart
liefde blijft dromen
duister spiegelt troost
helder licht van de sterren
aanwezig in rust
kwijnende nachtbloem
toegegeven aan het noodlot
maanlicht…
Vlinder
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
369 De nachtegaal sloot
bij de merel aan
een duet wie 't mooist floot
even ben ik hierbij
stil blijven staan.
Die vlinder is nooit weggevlogen
hij vloog rechtstreeks in mijn hart
en is met wat lag in zijn vermogen
de liefde tussen ons gestart.…
Herinneringen aan eer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
348 Nu al weer vele jaren niet meer,
Alleen mijn stil verlangen,
Weemoed naar de tijd van eer.
De herinneringen smaken nog zoet,
Doen mijn hart vlammen,
Verhit nog steeds mijn koude bloed.…
De beschermengel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
526 vleugels van stralen geweven
dragen mij zo effen en zacht
licht zonder schaduw te geven
dwaal ik rond in lucide vacht
beschermen zonder te slapen
stil waken en onzichtbaar nabij
wacht op de komende taken
zonder mij geen dag voorbij
gedragen door licht van liefde
waar angst en pijn verdwijnt
was ongeloof dat mij griefde
tot je bede aan…
A tot D is CB
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
582 een ruimte die mij niet aankijkt
waar stilte ondersteunend blijft
muren adem dragen van anderen
de tijd die niets van mij verlangt
ik voel hoe ik hier mag rusten
als een vorm van aandacht
licht door hoge ramen valt
stil ligt op steen en hout
ik hoef niet meer te worden dan
wanneer ik uiteindelijk opsta
de ruimte in verstilling verlaat…
Wolkenkleur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
397 Soms zijn de wolken grijs van kleur,
en huilt de wereld stil van binnen.
Maar dan — op een dag — is de hemel blauw,
en ruikt de aarde naar zoet gras.
Jouw haren dansen vrolijk in de wind, .
het lijkt haast kinderspel:
geen wolk is grijs, geen wolk is wit.…
Rivier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
155 Een aanraking, heel gauw,
heeft stil de rust genoten.
De stroming haast verborgen.
Een ochtend zonder zorgen.
Geen angst voor het verwachten.
Geen troebelheid van morgen.
Alleen de stille krachten.
Ik kijk over een spiegel heen.
Zij is er niet, zo lijkt het wel.
Tot plots haar auro scheen.
Een zilverwit gewaad, heel fel.…
Wachten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
123 Het is een mysterie:
we komen en we gaan
en weten dat de dood
voor iedereen ooit komt
al staan we daar ook zelden
heel bewust bij stil,
tot ergens heel dichtbij
voor iemand dit wel weer gebeurt:
een avond die naar morgen geurt
en wij die achterblijven.…