5775 resultaten.
In de stad met het zilverig oogerondkijken
poëzie
1.0 met 1 stemmen
2.045 Het stille hoogdroge roodwange door de lucht.
Met moeie voeten, maar warm lepelende lucht;
stil langs de huizen, de lichtglazen, de donkerstenen,
dat donker geloop naast, er over henen,
dof het hoofd, laagdof, slaapdof, maar heerlijk de lucht
in de stad langs, op het water over, van omhoog door de blauwe lucht…
Kleine dingen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
718 Het zijn soms kleine dingen,
die maken 't leven goed:
een woord, een stille glimlach,
een hartelijke groet!
Mijn ziele heeft naar 't grote
gehunkerd en gehaakt,
maar 'k werd in 't leven meestal
door 't kleine blij gemaakt!…
Verleden tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.285 Hoe kort is dit alles nog maar geleden
dat het daar lag in ruime stille weiden,
misschien wel de allermooiste plaats.
De dood en haar eenzaanheid zijn verleden
men kan eigenlijk niet speken van ontwijden,
maar het blijft hoe dan ook iets delicaats.…
Voor een dierbare
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.040 Tot kroning van de nachtegaal
riep merel op te fluiten
uit stille zuchten een nieuw lied
vol gouden sterren in 't verschiet
Hun veren werden opgepoetst
met kleuren platgestreken.
De koning van de nachtegaal
zong voort zijn lied in vogeltaal
en riep de hemelkoren op
de wolken dicht te sluiten.…
Magie van brandend ijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
513 waar hemel
zijn gezichten lacht
in pure liefde en paradijs
word ik geraffineerd
verleid door hel met
zijn magie van brandend ijs
ben in het geniep
de poorten gepasseerd
veel zondigen is zo geleerd
geen carrousel van
stille tranen en verdriet
kettingen en cellen zijn er niet
ook hier is overleven troef
saters lachen enkel om
de…
beelden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
644 De warme en stille gloed van buiten
overmeestert mij, in trance waan ik
mij nog met haar
in grote zalen, tussen sculpturen van
gips, was en brons, waar Brancusi’s
muze slaapt.…
De zucht naar 't eindeloze
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.251 De stille nacht, het eenzaam uur,
Het suizlen door de linden;
Dan denk ik aan de dood en 't graf
En aan verloren vrinden.
Dan wordt de geest zo onrustvol,
En haakt naar 't onbekende,
Als ik in 's hemels sterrenveld
De wakende ogen wende.
Dan schijnt de wereld mij zo klein :
Mij lokt die hemelverte.
0 kon ik vliegen!…
Mij is geen woord bekend
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
564 dat men sterft lijkt een zekerheid
maar ongrijpbaar zijn de gevolgen
als een mens de trekker overhaalt
mij is geen woord bekend
dat gevoel bij moord vertaalt
het duurt dagen en nachten
in verslagenheid of stille dood
als de schreeuwende onzekerheid
jaagt door de gedachten:
verwachtingen verkeren in nood
de oorlog in den vreemde
is…
De einder van rust
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 straatrivieren
omdat we aardappelen lenen van een dronken boer
neem ook geen genoegen met jouw toenadering
nu je achter me staat voor het verlaten land
waar we creëren op het gezonken plein
omdat we boeren laten voor beschonken meneren
nu het leven ons laat jongleren
met wat er aan de einder ligt
een klein gedicht, oneindig licht in stille…
Succes
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
566 Een stille ziel, van tweedracht schoongespoeld?
Realisatie uit de kern ontsprongen?…
Soms
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
483 soms ben je zelf
de stille vriend
die naar je luistert
even het beste gezelschap
dat je op enig moment verdient
immers de ander
is iemand die enkel fluistert
en niet jouw verte ziet
vreemde woorden doven
ook al is je weerstand week
ze raken niet je hart,
hoop laat je in de steek
het is vluchten
in een heelal
van verborgen zuchten…
BEGIFTIGD (2)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 meegevoel en zilt
Heeft visemmers vol traan getild
Het wist niet beter dan dat boeien
In zee met wind en golven stoeien
Het wist niet wat het was; een schild
Het werd door dominees bedild
Die bleven kortwieken en snoeien
Zij, één met duinroos en met meeuw
Liep eenzaam langs de havenkade
Zich niet bewust van alle schade
Zij voelde elke stille…
Herfst op het kerkhof
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
593 De grafsteen
met de gebeitelde letters
die jouw intieme vriendschap
in de nacht een liefdesnaam gaven
staat eenzaam op het stille kerkhof
bij de uitgebloeide hortensia die moe is
door doden die zwijgen in alle talen
bladeren van droeve bomen
dwarrelen wanhopig voorbij
de diepte van jouw dromen
maar jij zal nooit tot leven komen…
een vriend
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.038 als ik verschijn
open jij, voor even,
een poort
en roept mijn naam
klampt mij aan
zoals het enkel
bij stille vriendschap hoort
ik ervaar dan
een gouden moment,
zeldzaam van toon
dat je daarna wegrent
en verhuist naar jezelf
daar ben ik aan gewend
immers ieder leeft
onder zijn eigen gewelf
om je te begrijpen
vertellen…
het verlangen naar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 lange straten spreken telkens in de
taal der trottoirs tegen het beeld dat
ik volg, terzijde van de lantaarns die mij
de schaduw geven van mijn vlucht
ik hunker naar stille tijden waar het
bewegen gewaarborgd ijlt in de koorts
die mijn lichaam warmt, het sterven slaakt
een kreet van herkenning
de gang van het alledaags verlangen
ontdoet…
Nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 Een stille ruimte, waarin ik kan bewegen.
In de rust, die ik overdag niet vinden kan.
De nacht biedt mij herinneringen aan,
waarin ik rond kan zwerven.
Het is alsof ik ze nooit heb meegemaakt,
maar er toch over vertellen kan.
Het is alsof ons leven niet ons leven is,
zodat we onmogelijk sterven kunnen,
wanneer de slaap ons overvalt.…
Met discretie zoek ik stilte.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
447 De stille omgang overdenkt
de kruisgang uit welk
de mensheid zijn leven nog
altijd voort kan gaan.
In stilte zie je het lijden
van die Koning aan dat kruis.
Voor wie de weelde van zijn
goedheid nog geen plaats vond
bij de mensen thuis.
De spot en hoon was zijn victorie
uit welk wij nu nog dagelijks
bestaan.…
In groen uniek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
617 rij in de
monocultures
van mensen
veerde op
voelde de schepper
in mij luisterend
naar alle wensen
behing iedere boom
met een eigen heelal
uit ballen slingers en
lichtjes tussen elvenhaar
zij waren al
in groen uniek
toch maakte de piek
het cruciale onderscheid
zag mensen komen
vol emoties de bomen
bewonderen van
hun eigen stille…
Een licht vergeten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
712 gevat
een luxe dompeling
in het warme bad
van sfeer en verfijning
dat al uitstraalt van dit diner
de chique is
nog niet verziekt met
shirt en spijkerbroek maar
opgefleurd met kleur en smaak
de couverts zijn
uitgebreid en op de tafels
glinstert het kristal
in zijn klassieke maten
gasten praten ingehouden
bij het naderen van stille…
Hun familiegebeuren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
399 ik voelde de muur
rook de binnenplaats
met de geuren van
hun familiegebeuren
stappen zagen hen gaan
in een dierbaar raken
van de aarde naar
vrienden of gindse bazaar
samen hoorden we bomen
dromen in stille hitte
van de dag ondanks de
afstand die er tussen ons was
ik liet het komen
de empathie van het
leven en zijn om mij heen…
Resurrectie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
747 Een Stille Zaterdag in Leuven
Met op De Oude Markt het gonzen
Van de toeristen, louter sponzen
Het streekbier schuimt er in de sleuven
Student, gezin en Koeienschieter
Bevolken in april terrassen
En het is veel te warm voor jassen
Hoe koel is dan toch de Sint-Pieter
Door ’t Groot Begijnhof bruist de Dijle
Aan het stadhuis prijkt beeldhouwwerk…
Verstilde lach
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
457 vaak had jij
een verstilde lach
als ik je dromen
uit de mimiek
van je gezicht af las
alsof jij de
plezierige momenten
nog even goed in
je herinnering zou
willen prenten
accenten en
stille woorden
werden uit de kleine
gebaren geboren als
ondertiteling van je verhaal
waar ongekende
mogelijkheden jou
kans en ruimte gaven
om je…
Affectief gemis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
467 het is ontluiken
jij zet met je
ogen de wereld buiten
door het ophalen
van het doek dat
de afstand markeert
tussen warm bloed en
kille stille zakelijkheid
transparant
maar nog altijd
oorzaak nummer een
van dodelijke kramp
door affectief gemis
bijna onder handbereik
maar de groepen zijn hun
leiders van vroeger kwijt
het is de…
Roerige tijden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
586 Stille getuigen
Zee van verlangen
rivier van onzekerheid
kraanvogels roepen.
Onvoorspelbaar
Uit onverwachte hoek
blaast een nieuwe open wind
door stad en land.…
het bekende onbekende
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
544 onbekends voelt
en je weet dit is niet niets
dit is niet zo bedoeld
als je vreest voor grote ellende
wat je in je lichaam leest
veroorzaakt door die
grote bekende onbekende
als je bang bent voor het beest
o God toch niet die met de zeis
die vrees je van alles het meest
het idee alleen al brengt je van de wijs
daar staat hij die stille…
gevangen zomerdagen
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
554 Gevangen zomerdagen
Ze weckt verhalen, moezend
Appels, bramen, de geur van regen
De kleur van zon en stille zomerwind
De smaak van warme dagen
Wandelend langs vergeten klanken
Romans gestapeld onder het gebint
Moes, in zwierig handschrift
Ze roert, vangt de zomers in kleuren
En wekt het seizoen in bleke winters
Ik open haar verhalen…
Dagelijkse Hemelvaart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 Als stille heiligheid.
Onszelf ontdekken in ieder ander.
Jezelf in het onveranderlijke leven,
als veranderlijk aanwezig zien.
Leven onverklaarbaar verklaren.
Dood als onsterfelijk ervaren.
Onbegrijpelijke liefde geven.
In ons tijdvak van de tijd.
In ons aller eeuwigheid.
Vandaag IS Hemelvaart.
Vandaag en alle dagen.…
Nu. Hier. Vandaag.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
410 Gestorven schelpen leven,
op het stille strand.
Zwaarmoedig leef ik naar heden,
waar gisteren en ook morgen,
ontspannen samenkomen.
In tuinen van Eden ontspan ik.
Zie ik gedachten verdampen.
Wanneer?
Nu. Hier. Vandaag.…
Ziende Blind
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
443 nooit door iemand zijn
of zelf hebben bedrogen
toch in de peilloze ondoordringbare
diepten van heldere zeeën en meren
kunnen soms de meest
onheilspellende creaturen verkeren
en achter beschermende kantelen
van paleizen en sprookjeskastelen
spelen ze zich soms af
de meest tragische taferelen
we zien het meestal niet
de dreiging de stille…
Verboden liefde
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
714 Het gebeurt nu slechts
in de sfeer van stille brieven
dat heuvels beklimmen
en aan lianen hangen
dat woeste drinken
uit de oneindige woordenrivier:
In deze geschreven liefdesaffaire
ben jij de onovertroffen held
de bevrijdende jungle Tarzan
van het benepen land der armoedzaaiers
waar de stilte van de avond
de gedachten eenzaam maakt…