Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

In de stad met het zilverig oogerondkijken

poëzie
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.045
Het stille hoogdroge roodwange door de lucht. Met moeie voeten, maar warm lepelende lucht; stil langs de huizen, de lichtglazen, de donkerstenen, dat donker geloop naast, er over henen, dof het hoofd, laagdof, slaapdof, maar heerlijk de lucht in de stad langs, op het water over, van omhoog door de blauwe lucht…
Herman Gorter18 november 2013Lees meer >

Kleine dingen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 718
Het zijn soms kleine dingen, die maken 't leven goed: een woord, een stille glimlach, een hartelijke groet! Mijn ziele heeft naar 't grote gehunkerd en gehaakt, maar 'k werd in 't leven meestal door 't kleine blij gemaakt!…
Henk Rebel15 december 2013Lees meer >

Verleden tijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.285
Hoe kort is dit alles nog maar geleden dat het daar lag in ruime stille weiden, misschien wel de allermooiste plaats. De dood en haar eenzaanheid zijn verleden men kan eigenlijk niet speken van ontwijden, maar het blijft hoe dan ook iets delicaats.…
H.J.Breuren17 februari 2014Lees meer >

Voor een dierbare

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.040
Tot kroning van de nachtegaal riep merel op te fluiten uit stille zuchten een nieuw lied vol gouden sterren in 't verschiet Hun veren werden opgepoetst met kleuren platgestreken. De koning van de nachtegaal zong voort zijn lied in vogeltaal en riep de hemelkoren op de wolken dicht te sluiten.…

Magie van brandend ijs

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 513
waar hemel zijn gezichten lacht in pure liefde en paradijs word ik geraffineerd verleid door hel met zijn magie van brandend ijs ben in het geniep de poorten gepasseerd veel zondigen is zo geleerd geen carrousel van stille tranen en verdriet kettingen en cellen zijn er niet ook hier is overleven troef saters lachen enkel om de…

beelden

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 644
De warme en stille gloed van buiten overmeestert mij, in trance waan ik mij nog met haar in grote zalen, tussen sculpturen van gips, was en brons, waar Brancusi’s muze slaapt.…

De zucht naar 't eindeloze

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.251
De stille nacht, het eenzaam uur, Het suizlen door de linden; Dan denk ik aan de dood en 't graf En aan verloren vrinden. Dan wordt de geest zo onrustvol, En haakt naar 't onbekende, Als ik in 's hemels sterrenveld De wakende ogen wende. Dan schijnt de wereld mij zo klein : Mij lokt die hemelverte. 0 kon ik vliegen!…

Mij is geen woord bekend

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 564
dat men sterft lijkt een zekerheid maar ongrijpbaar zijn de gevolgen als een mens de trekker overhaalt mij is geen woord bekend dat gevoel bij moord vertaalt het duurt dagen en nachten in verslagenheid of stille dood als de schreeuwende onzekerheid jaagt door de gedachten: verwachtingen verkeren in nood de oorlog in den vreemde is…

De einder van rust

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
straatrivieren omdat we aardappelen lenen van een dronken boer neem ook geen genoegen met jouw toenadering nu je achter me staat voor het verlaten land waar we creëren op het gezonken plein omdat we boeren laten voor beschonken meneren nu het leven ons laat jongleren met wat er aan de einder ligt een klein gedicht, oneindig licht in stille…
mobar16 mei 2015Lees meer >

Succes

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 566
Een stille ziel, van tweedracht schoongespoeld? Realisatie uit de kern ontsprongen?…

Soms

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 483
soms ben je zelf de stille vriend die naar je luistert even het beste gezelschap dat je op enig moment verdient immers de ander is iemand die enkel fluistert en niet jouw verte ziet vreemde woorden doven ook al is je weerstand week ze raken niet je hart, hoop laat je in de steek het is vluchten in een heelal van verborgen zuchten…

BEGIFTIGD (2)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
meegevoel en zilt Heeft visemmers vol traan getild Het wist niet beter dan dat boeien In zee met wind en golven stoeien Het wist niet wat het was; een schild Het werd door dominees bedild Die bleven kortwieken en snoeien Zij, één met duinroos en met meeuw Liep eenzaam langs de havenkade Zich niet bewust van alle schade Zij voelde elke stille…

Herfst op het kerkhof

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 593
De grafsteen met de gebeitelde letters die jouw intieme vriendschap in de nacht een liefdesnaam gaven staat eenzaam op het stille kerkhof bij de uitgebloeide hortensia die moe is door doden die zwijgen in alle talen bladeren van droeve bomen dwarrelen wanhopig voorbij de diepte van jouw dromen maar jij zal nooit tot leven komen…
mobar2 september 2015Lees meer >

een vriend

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.038
als ik verschijn open jij, voor even, een poort en roept mijn naam klampt mij aan zoals het enkel bij stille vriendschap hoort ik ervaar dan een gouden moment, zeldzaam van toon dat je daarna wegrent en verhuist naar jezelf daar ben ik aan gewend immers ieder leeft onder zijn eigen gewelf om je te begrijpen vertellen…

het verlangen naar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
lange straten spreken telkens in de taal der trottoirs tegen het beeld dat ik volg, terzijde van de lantaarns die mij de schaduw geven van mijn vlucht ik hunker naar stille tijden waar het bewegen gewaarborgd ijlt in de koorts die mijn lichaam warmt, het sterven slaakt een kreet van herkenning de gang van het alledaags verlangen ontdoet…
elze26 november 2016Lees meer >

Nacht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Een stille ruimte, waarin ik kan bewegen. In de rust, die ik overdag niet vinden kan. De nacht biedt mij herinneringen aan, waarin ik rond kan zwerven. Het is alsof ik ze nooit heb meegemaakt, maar er toch over vertellen kan. Het is alsof ons leven niet ons leven is, zodat we onmogelijk sterven kunnen, wanneer de slaap ons overvalt.…

Met discretie zoek ik stilte.

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 447
De stille omgang overdenkt de kruisgang uit welk de mensheid zijn leven nog altijd voort kan gaan. In stilte zie je het lijden van die Koning aan dat kruis. Voor wie de weelde van zijn goedheid nog geen plaats vond bij de mensen thuis. De spot en hoon was zijn victorie uit welk wij nu nog dagelijks bestaan.…

In groen uniek

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 617
rij in de monocultures van mensen veerde op voelde de schepper in mij luisterend naar alle wensen behing iedere boom met een eigen heelal uit ballen slingers en lichtjes tussen elvenhaar zij waren al in groen uniek toch maakte de piek het cruciale onderscheid zag mensen komen vol emoties de bomen bewonderen van hun eigen stille…
wil melker25 december 2017Lees meer >

Een licht vergeten

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 712
gevat een luxe dompeling in het warme bad van sfeer en verfijning dat al uitstraalt van dit diner de chique is nog niet verziekt met shirt en spijkerbroek maar opgefleurd met kleur en smaak de couverts zijn uitgebreid en op de tafels glinstert het kristal in zijn klassieke maten gasten praten ingehouden bij het naderen van stille…
wil melker13 december 2018Lees meer >

Hun familiegebeuren

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 399
ik voelde de muur rook de binnenplaats met de geuren van hun familiegebeuren stappen zagen hen gaan in een dierbaar raken van de aarde naar vrienden of gindse bazaar samen hoorden we bomen dromen in stille hitte van de dag ondanks de afstand die er tussen ons was ik liet het komen de empathie van het leven en zijn om mij heen…

Resurrectie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 747
Een Stille Zaterdag in Leuven Met op De Oude Markt het gonzen Van de toeristen, louter sponzen Het streekbier schuimt er in de sleuven Student, gezin en Koeienschieter Bevolken in april terrassen En het is veel te warm voor jassen Hoe koel is dan toch de Sint-Pieter Door ’t Groot Begijnhof bruist de Dijle Aan het stadhuis prijkt beeldhouwwerk…

Verstilde lach

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 457
vaak had jij een verstilde lach als ik je dromen uit de mimiek van je gezicht af las alsof jij de plezierige momenten nog even goed in je herinnering zou willen prenten accenten en stille woorden werden uit de kleine gebaren geboren als ondertiteling van je verhaal waar ongekende mogelijkheden jou kans en ruimte gaven om je…

Affectief gemis

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 467
het is ontluiken jij zet met je ogen de wereld buiten door het ophalen van het doek dat de afstand markeert tussen warm bloed en kille stille zakelijkheid transparant maar nog altijd oorzaak nummer een van dodelijke kramp door affectief gemis bijna onder handbereik maar de groepen zijn hun leiders van vroeger kwijt het is de…
wil melker15 september 2019Lees meer >

Roerige tijden

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 586
Stille getuigen Zee van verlangen rivier van onzekerheid kraanvogels roepen. Onvoorspelbaar Uit onverwachte hoek blaast een nieuwe open wind door stad en land.…

het bekende onbekende

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
onbekends voelt en je weet dit is niet niets dit is niet zo bedoeld als je vreest voor grote ellende wat je in je lichaam leest veroorzaakt door die grote bekende onbekende als je bang bent voor het beest o God toch niet die met de zeis die vrees je van alles het meest het idee alleen al brengt je van de wijs daar staat hij die stille…
catrinus13 oktober 2020Lees meer >

gevangen zomerdagen

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 554
Gevangen zomerdagen Ze weckt verhalen, moezend Appels, bramen, de geur van regen De kleur van zon en stille zomerwind De smaak van warme dagen Wandelend langs vergeten klanken Romans gestapeld onder het gebint Moes, in zwierig handschrift Ze roert, vangt de zomers in kleuren En wekt het seizoen in bleke winters Ik open haar verhalen…
ad nouwens16 november 2020Lees meer >

Dagelijkse Hemelvaart

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
Als stille heiligheid. Onszelf ontdekken in ieder ander. Jezelf in het onveranderlijke leven, als veranderlijk aanwezig zien. Leven onverklaarbaar verklaren. Dood als onsterfelijk ervaren. Onbegrijpelijke liefde geven. In ons tijdvak van de tijd. In ons aller eeuwigheid. Vandaag IS Hemelvaart. Vandaag en alle dagen.…

Nu. Hier. Vandaag.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
Gestorven schelpen leven, op het stille strand. Zwaarmoedig leef ik naar heden, waar gisteren en ook morgen, ontspannen samenkomen. In tuinen van Eden ontspan ik. Zie ik gedachten verdampen. Wanneer? Nu. Hier. Vandaag.…

Ziende Blind

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
nooit door iemand zijn of zelf hebben bedrogen toch in de peilloze ondoordringbare diepten van heldere zeeën en meren kunnen soms de meest onheilspellende creaturen verkeren en achter beschermende kantelen van paleizen en sprookjeskastelen spelen ze zich soms af de meest tragische taferelen we zien het meestal niet de dreiging de stille…

Verboden liefde

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 714
Het gebeurt nu slechts in de sfeer van stille brieven dat heuvels beklimmen en aan lianen hangen dat woeste drinken uit de oneindige woordenrivier: In deze geschreven liefdesaffaire ben jij de onovertroffen held de bevrijdende jungle Tarzan van het benepen land der armoedzaaiers waar de stilte van de avond de gedachten eenzaam maakt…
mobar27 juli 2021Lees meer >