3968 resultaten.
alles verandert , maar verbetert daarom nog niet!
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
817 mijn moeder
voelde zich de hemel in geprezen
door de mensen uit de buurt
omdat ze zulke geurige boeketten
wist samen te stellen
met zelfgekweekte bloemen uit haar tuin
voor mensen uit de straat
die iets te vieren hadden.
zit geluk dan echt in kleine dingen?
wordt geluk telkens groter
ook als jij het van harte deelt?…
pin-up-woman
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
693 Je etaleert je weergaloze
schoonheid op uitzinnige kunstfoto's,
waarbij je menige man doet blozen, mij
niet, want ik laat me door schoonheid
niet om de tuin leiden, trap niet in de
val waar vele mannen aan te gronde gingen.
Als laatbloeiende columniste, Marokkaanse
uit Aerdenhout? Pro-Israël?…
Tot de bodem
gedicht
1.2 met 287 stemmen
18.465 Een flits van speelgoed, stranden, tuinen en tv.
Naar kades klauwen, in je kreten stikken, rond
die luchtbel, rond je hoofd, een engel die niet komt,
o de gestorven zomers in je mond.
-------------------------------
uit: Het Parool, 30 mei 2012…
Veel mensen hebben er last van
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
557 ,
het riool te ontstoppen, de kachel
te fixen, de tuin te versieren
of een partytent te verhuren.
Nooit komt er een stipuleren: 'kijk, ik
voldoe aan indicatoren!'…
gevonden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 gevonden
Natte lap papier, verfrommeld,
een brief
door de wind weer open gewaaid
geplakt tegen de heg van mijn tuin:
(...blijf van me houden
ook als het voorbij is
alles, zelfs je woorden
die je schuchter deed…
je bent er niet meer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
634 In de tuin een verlaten ligstoel
een gebarsten bloempot in een hoek
een vergeten parasol, verregend
alleen mijn schaduw
eenzaam op het natte gras.
Moe ben ik
een gebroken standbeeld...
Over mijn gezicht
langzame tranen
van eenzaamheid.…
Afscheid van mijn kerk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
804 Nooit meer die vertrouwde kerkgang;
nooit meer lopen langs die gevelzwaan,
dat appelboompje in de tuin zien staan;
nooit meer die opgang op,
die trap naar de kapel;
nooit meer kunnen zitten
op die vertrouwde plek;
nooit meer die begroetingen
van bekende kerkgenoten;
nooit meer die bekende liturgie
in 't hoofd geprent na 22 jaren;
nooit meer…
Eenden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
584 De reactie van Alexander onder mijn versje ~Ochtendritueel~ bracht me tot dit rijmpje
Wel beste Alexander ’t is een waar gebeurd verhaal
Die eenden hadden het best naar hun zin
Er waren er maar drie in het begin
Doch na twee maanden telde ik er zestien in totaal
Een buitenstaander denkt wellicht: ~Maar dat is toch heel fijn
Je tuin lijkt…
Onder de appelboom
gedicht
3.5 met 38 stemmen
47.632 Ik kwam thuis, het was
een uur of acht en zeldzaam
zacht voor de tijd van het jaar,
de tuinbank stond klaar
onder de appelboom
ik ging zitten en ik zat
te kijken hoe de buurman
in zijn tuin nog aan het spitten
was, de nacht kwam uit de aarde
een blauwer wordend licht hing
in de appelboom
toen werd het langzaam weer te mooi
om waar te…
Ik wil ook wel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
556 Ik wil ook wel een plezierjacht voor de deur
en een op maat geknipte, Franse tuin met
hier en daar peperdure tuinbeelden.
Ik wil ook wel een onuitputtelijke bankrekening
en vakanties naar tropische bestemmingen en
eindeloos dineren in de duurste restaurants.…
herfst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
504 o, mooie herfst, mijn jaar getij
je komt al dichter, dichterbij
soms voel ik je al even
wanneer ik vroeg de deur uitga
de zon al schijnt, dan sta ik af en toe
al wat van kou te beven
en later op zo'n mooie dag
dan pluk ik als het even mag
een emmer vol met bramen
zo heerlijk lopen door het duin
of ik pluk asters uit mijn tuin
en zet ze…
Ode aan Domino ofzo.
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
922 Hij heeft in zijn bruine trouwe gouden regenbogen ogen
Rijkelijke belofte van knettergekke botjes aan de bomen
Even genoeg van sofa maf geknuf en tv, weer die wilde rozen
Bewondering ook verwondering, zo verwaarloosde tuin puur natuur ongeschonden
Schreden voorwaarts, echt nooit verwacht, tout court
Heden een grenzeloze empathie, uitgroeiend…
Bloemen op het veld.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
550 woordenvloed zo overbodig
Zo dankbaar om harten die vaak bloedend rijk roos worden
Steeds geloofd in wonderen en toeval bestaat niet
Die fraaie Engelbewaarder me door jou geschonken
Heeft vet zijn bewijzen geleverd
Bankrekening die de pan uitswingt gewoon nonsens
Brengt waarlijk geen prachtige sereniteit
Het geluk maak je zelf
Je wilde tuin…
Visioen van een natie
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.668 wij die gestrand zijn tegen dit rijke continent
zonder ooit onloochenbaar in Afrika te landen
wij in huizen in Amerikaans-koloniale stijl
die wij omringen met parken en tuinen
om aan de aanspraak van het landschap te ontsnappen
die op kelims lopen, in Nederlands dialect praten
naar Duitse liederen luisteren en Engelse poëzie lezen
die 's ochtends…
de wolf van Eristoff
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.101 Een hete zomeravond, de meeuwen vielen van het dak,
ik zou de tuin nog gieten maar daaraan had ik lak
toen schonk ik menig wodka in, ik zoop me buiten zinnen
mijn oude vader zei het nog; van drank kan je niet winnen
Toch ging ik aan het slempen, ik zoop als een natte dweil
en toen ik toch de bodem raakte ging ik snel onder zeil
Diep slapen…
Subliem intiem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 d' Adelaar voedt zijn jongen
de zee kleurt rood
de maan kiest kleur
de Oude Stad, heel mooi verlicht
inspireert tot gedicht
Dalmatiërs hebben zich
op de reling van de vis-
sersboot reeds verschanst, klaar voor vertrek
De Strada in de zon
Vele beelden in de tuin
schilderijen aan de muur
d' historische stad lacht
In het spoor van elke nacht…
Verandering van decor
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
403 De eik in de tuin is nu enkel met stam getekend
zelfs op 't passe-partout dat 't omlijst staat niets
vermeldt over een naam, over de verlichtende
wolken,haar grillen maar ach kijk, de zon schijnt.…
Ewald
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
546 regels
Tussen de plebejers en de vlegels
Zoals dat je bang moest zijn als de moord
Voor Jantje Smit en Jan van Noord
En er was de gepensioneerde madam
Die je glimlachend tegemoet kwam
Met haar snoepgoed in een weckfles
Alleenstaand op nummer zes
Wel wat anders dan de gestresste man
Die onze voetbal van ons afnam
En drastisch uit zijn tuin…
Moeder Dag Moeder
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
574 bij al die dingen die een goede moeder
zo vele jaren voor je heeft gedaan
nee nooit bracht ik
een bloemetje voor je mee
dat was toen nog niet gewoon
en om met zoiets plotseling aan te komen
kwam niet als echt over viel uit de toon
mijn vrouw ga ik ook
geen bloemen geven
ze wordt dan zelfs kwaad
en zegt kijk toch om je heen
in onze tuin…
Een waargebeurd sprookje
netgedicht
2.5 met 34 stemmen
453 Lezend, liggend in de tuin
zag ik kabouters dansen,
ondeugend in het heggegroen
met de elfjes sjansen.
Ik las veel sprookjesboeken
en heel veel ridderverhalen
over draken en kastelen
die zich tot droom vertalen:
dromend streed ik zij aan zij
met Ivanhoe te paard,
dapper en heldhaftig zwaaiend
met m’n houten zwaard.…
Simonshaven 2020
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
485 Het groene metershoge riet
Beweegt onrustig heen en weer
Twee roze hyacinten staan
Eenzaam in een nog kale tuin
Een dikke hommel bromt
Tegen nog kinderlijke bloesem
Kleine insecten wolken in het
Rond, de poes vraagt of ik haar
Onder haar kin wil krieuwelen
Ik geef er graag gehoor aan
Het voorjaar gaat zijn tijd opeisen
Gebiedt de…
Met de vlag halfstok en ogen vol tranen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
427 gruis, bouw aan mijn huis, geen onheil
zal ik vrezen, noch huilen of beven
voor de corona adder onder 't gras, want jij
bent ons nabij, je huid warm en zachter als honing
beschermd ons vel, ons land
onze kinderen, en onze woning, want
jij gaat ons voor , we plaatsen onze voetstappen in je spoor
jouw arbeiders, met rozengeur omhangen
in de tuin…
Ik droom nog even door
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
462 mij
vanmiddag op de thee met een vervroegde borrel
met ranja met 'n rietje voor de kleinkinderen
ik droom nog even door
dan een scheut door m’n lijf en leden
ik schiet omhoog met een gil die schreeuwt
neen , neen en nog een met tranen in m’n ogen
Corona is al op bezoek
en dat COVID-mens van 19 blijft wel even
ze bezet het hele huis en tuin…
Tandje minder
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
732 ________________________________
TANDJE MINDER
De tuinen der kantoren gaan
weer dicht
De overheidsgebouwen en de scholen
Verbruiken een teveel aan gas
en kolen
En bovendien een overdaad
aan licht
Geen zomerzotheid meer
in pc-park
En pak de fiets, doe - even! -
net als Mark…
BUIGZAAM WILLEN ZIJN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 Bamboe wil ik planten, in mijn tuin.
Krachtige buigzaamheid heb ik dan
levend dichtbij. Ik zoek iets anders
voor strak en ferm rechtop staan.
‘k houd niet van te moeten breken.…
Rosegarden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
530 In een piepklein huisje
vlak aan de dijk
Hoord' ik iemand jubelen
juichen en gieren
Van lentegekeuvel en floragezang
Haar man werd er gek van,
ging vloeken en tieren
"Ik erger me groen aan je voorjaarsgekweel
Dat paars uit de humus en bodemstruweel
Ontluikende kuikens in barstensvol groen
En insecticiden in huis tuin en keuken…
KLEINE GELUKJES
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
572 Kwetterende vogels in de tuin.
Op zoek naar vetbollen en broodkruim.
Natuur gesluierd door de dichte mist.
Beroerd door de muziek van een solist.
Een teder gebaar.
Een streling door je haar.
Een vreemde die vriendelijk groet.
Een verfrissende wandeling doet zo goed.
Een slapeloze nacht.
De dageraad die op je wacht.…
‘villa’
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
518 droge lippen van deze dag
staan tot boven ’t aanvaardbaarste
dus belach dit (non)sentiment
voordat deze diep gegronde momentopname
op ‘n onaannemelijke lotsbestemming
‘als wortel opgepeuzeld’ wordt
onverkort
in de universa-incompletus-hutspot…
…gesproken over kruisplanten in kwaliteitsaarde
van ’n sporadisch architectonisch hoogstaande tuin…
Landingsplaats voor Legenden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
459 Velden
met zwijgende Bloemen
waar ’t Verhaal
verwaait
in ijdel jagende Vlagen
de Zon die alsnog
valt
achter ’n groeiende Horizon
doch de ene Schaduw
langer
na-ijlen doet
dan de Anderen
maar hij zwiert voort
langs ‘t gekozen Pad
dus vannacht wacht hij
op zijn Noorderlicht
en morgen richt hij zich weer op
de zwarte Tuin…
De mystiek van de wintertuin
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
504 Wanneer ik de tuin verlaat
draag ik mee wat verborgen was, een
diepgewortelde levenskracht, die zich niet haast maar
wacht op het geheime moment om zacht door mij heen te stromen.…