Alle inzendingen over wolken

5637 resultaten.

Sorteren op:

Mijn inkt

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
Mijn blauwe inkt, -geen zwart-, maakt dat donkere wolken, in het hoofd, verdwijnen, overtrekken. Mijn inkt, zo giftig als kan zijn, is niet te drinken, maar slechts, juist: tot je te nemen. Mijn inkt geeft helder licht, bij troebel zicht. Ik houd van schrijven, inkt kan vele eeuwen blijven... worden herlezen.…

de storm

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 600
Waar gaat de wind koud, triest en baldadig alsof de reis pas net begint en dan terugkerend en ongenadig waar de wolken zo grijs geen licht door laten zo wreed doch wijs verandert liefde in haten hoop in weemoed die kaarsen doen uitdoven en veranderen tranen in bloed die wanhoop beloven tot de aanvaarding toe pas dan, zal de storm zijn…
F23 december 2012Lees meer >

Een enkele wee heimt na

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 625
de zee loost zonder einde het hoofd vol met gedachten de meeste verdwijnen weer snel als verse voetstappen langs de vloedlijn ik laat ze maar komen en weer gaan een enkele wee blijft heimen zoals dat gaat bij hersenspinsels in het land van Halfslaap terwijl de regen al weer boogt vlijmt één wolk nog scherp na ik groet de dag, verwelkom…

Voyeur

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
Een gat in de wolken lijkt een blauw meer, omringd door fjorden. Warme lucht dekt ons als een deken. Zacht ligt het gemaaide gras op de dijk, maar rechtop nog staat fluitenkruid, te kijken!…

zon

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.679
hagel en sneeuw onweer wind en regen deren ons niet wij kunnen er wel tegen lach er maar om en stap er flink doorheen 't is pech maar zeg als nou de zon eens scheen èèn ding staat vast morren helpt geen steek want als de zon eens door de wolken keek en jou daar ziet al met een droef gezicht dan blijft het niet lang licht maak er wat…
gerda1 juni 2013Lees meer >

Blijvend dromen

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 626
met de slingerrozen rond de open poort in het zomerhuis wonen waar het zorgeloze kind uit een bloeiend hart liedjes schommelt van fijnbesnaarde tonen blijvend dromen dichtbij het water rond de kring van druppels de spiegeling op het plompenblad vrij als de wind vrij als een mens vervagen van donkere dagen een wens naar de wolken…

Appels van de Maan

netgedicht
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.184
waaien hier vandaan Laat al je zorgen even los Ik zal een hangmat voor je wezen Je omarmen met mijn vlinders Je gedachten met je lezen Geef je armen aan de mijne Spreid ze uit om te vergeten Speel muziek op grote hoogte Waar mijn hemelschepen staan Vaar met mij mee zover je ziet Tot waar mijn luchtballonnen zweven Droom jezelf in de wolken…
Jan Haak2 november 2013Lees meer >

WINTERSTILTE

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.952
De grond is wit, de nevel wit, De wolken, waar nog sneeuw in zit, Zijn wit, dat zacht vergrijzelt. Het fijngetakt geboomte zit Met witte rijp beijzeld. De boom houdt zich behoedzaam stil, Dat niet het minste takgetril 't Kristallen kunstwerk breke, De klank zelfs van mijn schreden wil Zich in de sneeuw versteken.…

het verlangen naar fado

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 616
hoe dikwijls zocht ik niet vergeefs naar klank en kleur maar vond ik slechts verkeerde woorden hadden wij maar fado in ons land dan kon ik mijn gevoel vertolken en schrijven over donkere wolken van opklaring en zonneschijn maar calvinisten zoals wij kiezen uit de grijze brij die in de pappot staat te gisten bij toeval tref ik soms…

al laat

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
wolken drijven voorbij en ik sta op het balkon wacht op de vogels in de vroege ochtend terwijl ik ze al hoor denk aan jouw stem over de telefoon het regent en het regent m'n balkondeur die openstaat bijna getroffen door de bliksem zeg ik je naam en hoor je stem altijd jouw stem dichtbij en ver weg de vliegtuigen die dalen…

DE VLAAMSE TALE IS WONDERZOET

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.679
Wat verruwprachtig hoortoneel, wat zielverrukkend zingestreel, o vlaamse tale, uw kunste ontplooit wanneer zij ‘t al vol leven strooit en vol onzegbaar schoonzijn, dat, lijk wolken wierooks, welt uit uw zoet wierookvat! ------------------------------- verruwprachtig - kleurrijk…
Guido Gezelle15 september 2014Lees meer >

Deze stilte heeft je lief

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 809
Terwijl de maan haar licht laat op de aarde laat vallen drijven wolken voorbij in een ongebroken stilte. Op zo’n moment lijkt het altijd zo of dat alles een geheim in zich draagt. Ingetogenheid past het best bij dat late uur van de avond. Misschien zijn wij mensen toch wel veel meer pelgrim dan we denken.…

Verlies

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.277
Verlies van iemand dierbaar is niet leuk Het doet pijn, het is niet fijn We hebben allemaal wel iemand verloren Iemand die niet meer bij ons kan zijn Deze persoon verliet deze aarde Voelt geen pijn meer en is bevrijd Deze persoon voerde zijn laatste reis Hoog boven de wolken naar de hemelse stad vertrokken Zijn laatste transformatie ondergaan…

Na de regen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
het regent in gedachten en het water wast tot aan fontanellen temidden van vaak herhalen ademt de echo zijn denkbeelden uit ook na lang vergeten blijft de boomgaard onaangeroerd kaal in de spiegel van ons staal priemt een regenboog van vlees dan schuilt ons raam zich droog dansen we zichtbaar maar ondiep naarmate het stof uit wolken…
Iniduo11 november 2014Lees meer >

Herdenking

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 571
De dichter slaapt op een wolk boven miljarden lijken verdronken door de wellust en welvaart van de rijken honderden kinderen gaan zonder ontbijt naar school terwijl we herdenken miljoenen mensen vluchten voor armoede en oorlog plantensoorten sterven uit dieren worden misbruikt natuurrampen verschijnen en we herdenken want zonder herdenken…

Oogsten

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 644
Het koren moet van het land De boeren doen dit niet meer met de hand Grote machines worden ingezet Op de boerderij, iedereen vroeg uit bed Een stoffige wolk hangt boven het veld Opschieten, er wordt onweer gemeld Al die bedrijvigheid brengt ook gezelligheid mee Even snel samen een kop thee Als alle koren is geoogst, pikken vogels nog…

zondvloed

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 888
in het donker niet ziet maar wel hoort hard en harder en dan weer even zachter nog zachter nog zachter dan weer keihard en zwaar het tikken op het aluminium het ruisen van onschuldigen ooit waren er wat mensen die hun boeltje pakten op een boot ergens belandden op een eiland iets ontdekten, nooit wisten waar en tussen de wolken…

Het blauw perspectief

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 477
wolken pakken samen verduisteren in vele talen het blauw perspectief naamlozen roepen de wind te gaan liggen proeven de stilte van angst hun bewegen wordt gedreven door een passie voor gaan en stormenderhand overspoelen nog maakt het niet uit land en plaats om het even voor slaap eten en leven maar gezichten herkennen baarden uit…
wil melker22 september 2015Lees meer >

Ouders hebben levenslang

gedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.185
Hoor ze tieren naar de wolken, zie ze schrijven met verbeten smoel: verzen waar het bloed in woelt. Ouders hebben het gemakkelijk. Ze gaan dood. Dan is het op. Wij gaan verder.…

De vlaamse tale is wonderzoet

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.558
Wat verruwprachtig hoortoneel, wat zielverrukkend zingestreel o vlaamse tale uw kunst ontplooit, wanneer zij 't al vol leven strooit en vol 't onzegbaar schoon-zijn, dat lijk wolken wierooks welt uit uw zoet wierookvat!…

okkernoten

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
zijn verhaal onwrikbaar plukt de herfst de bomen kaal hij laat hun takken staken winterkou betreedt het spel vol witte sporen op het kale vel van wederhoren druppelt fel ontdooid geweld het laat zijn onheil braken doch de notenboom draagt vruchten in het zuchten van de wind het zomerkind raapt luchtig wat gevallen is en gaaf wolken…
switi lobi25 januari 2016Lees meer >

Stralende momenten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 512
basalt en graniet brekende kades en dijken een terug is er niet toch kan jij ook heel zacht en teder het kleinste bloempje strelen met de warmte van je hand lachen je ogen in stralende momenten ben je gelukkig met zang en dans bij gezellige evenementen uit blikken ken ik je hemel in het heldere blauw maar als zij donker gaan wolken…

opa zaliger

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 718
ik zie je nog zitten altijd op dezelfde plaats het bankje in de tuin een beetje pitten… of naar vogeltjes staren die ravotten tussen takken rustig je pijpje trekkend denkend aan vervlogen jaren de rook steeg op in witte pluimen verdween in wolken maar op een dag stopte het leven en je ziel volgde de weg van witte rook om al je…

Een nieuwe dag

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 616
't Leven kent vaak vreemde wegen Onverwacht en onbekend Sterren, Maan en Zonneregen Blauwe wolk die boodschap zendt Nachten grijs en donkergroen Bomen hoger dan de huizen Feetjes die het licht uitdoen Bladeren die wind doen ruisen Maan die waakt en Zon die slaapt Bloem die sluit en boom die gaapt Dromen tussen zee en zand Reizen…

Zee van Tijd

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
Wolken drijven spontaan, gedreven door de wind. En wij mensen? Kunnen wij stromen zoals water stroomt? Ons bloed. Kunnen wij leven van de vrije wind? Onze adem. Is het mogelijk om ons verzet te staken? Is het mogelijk om eens niet ons best te doen? Kunnen wij onze plannen zomaar laten varen? Begroeten wat en wie zomaar komt?…

Getijde IV*)

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.968
Tot het ogenblik kruimelt, breekt en ons opvreet -- en zichzelf verteert tot de wolk die zo groot was als alles en zo groot was als niets. ----------------------------------------- uit: 'Rollende stenen, getijde', 1991. *) Dit gedicht maakt deel uit van het vierluik 'Getijde'.…

Paringsdrang

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.136
Ze spreidt haar benen op het geproest en gehoest van alwetende zeeschildpadden De vleesparachute ontvouwt en knuffelt en zoent wolken en spoken zilt reptielenzaad Het leven verstikt zoals de marsepeinen deken die de ingewanden van een bruidstaart bedekt Depressie is zonovergoten en door de goden gebracht Zij versieren alles met…
Satyrian7 oktober 2017Lees meer >

Vandaag

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
altijd van vandaag Want wat morgen biedt, dat blijft tenslotte een vraag Daarom, kijk ik naar dit moment Omdat je alles van vandaag al kent Je weet immers dat de zon nu schijnt En vanavond weer achter de horizon verdwijnt Wat morgen komt, dat weet je nog niet Alleen is het zeker, dat je ook dan de zon weer ziet Misschien dat hij achter de wolken…
Angela3 november 2017Lees meer >

verre echo's (2)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
we ontdekken de oceanen onderdak voor de woningloze dichter op drift poëten reizen in het spoor van Alexander de Grote met karavanen door dorre oceanen van zand de lyricus penseelt bedwongen bergen waarlangs gerafelde wolken de dalen binnenzakken in veertien versregels dicht de sonnettenschrijver een onverschrokken reis naar de…
J.Bakx3 november 2017Lees meer >

Een toekomst naar zekerheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 478
Een paragnost ziet door de wolken de waarschijnlijkheid van een gelukkig zijn. Volgt levenslijnen in handen; vult de zwarte gaten met nieuwe zonneschijn. Onzekeren en gelukszoekers leggen hun toekomst in de handen van een ziener neer. Vertrouwen op de heldere verbanden tussen het zichtbare en de verborgen levenssfeer.…