5775 resultaten.
Intermezzo's
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
457 ik heb altijd
de zachtheid
in je blik
bewonderd
voor het stille
mededogen in
je ogen heb ik
diep gebogen
jouw gezicht
openbaarde
het stukje hemel
waar ik heel graag
zou willen zijn of
waar ik naar toe
op weg wil gaan
als bestemming
in de altijd
wederzijdse
spanning van
samen zijn
lijkt verwijdering
vaak opluchting
door…
Geliefde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
553 Laat mij de trotse groene boom
in jouw lucide dromen zijn
om onze droomgeheimen te delen
met zuurstof en zonnestralen
laat me de maan in jouw verhaal zijn
als de donkere nacht jouw droom bezoekt
met ademlucht en sprookjeszinnen
liederen die verhalen over beminnen
ik wil je kussen in het duister
het stille donker van de liefde
soms…
Mijn thuis
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
696 Ik ben in een plek
Die alleen maar liefde kent
Ik heb het licht hier
Maar soms ook het donkerte
Er zijn vrienden die naar mij luisteren
Ook is er hier een mooie bos achter mijn appartement
Waar ik soms in wandel
En soms in dwaal
Als een stille dromer
Die de wereld soms draagt
En ik anderen en mijzelf soms daarin uitdaag
De muziek die ik…
ZOALS PIJN EN ERGENS DE REGEN
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
534 ik kijk naar buiten en luister
naar de stille schreeuw van alles,
zie de onstuitbare wil
van alle dingen die gebeuren.
alles gaat altijd maar door,
zoals pijn en ergens de regen.
---------------…
Slapeloosheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 oude films laten zich tonen
ik heb ze nu wel gezien
ook al verschillen ze
altijd wel iets van elkaar
soms willen ze echter
niet op komen dagen
juist op die momenten
waarop ik er zo naar
verlang misschien
ook al blijf ik ze vragen
om de stille kille eenzame
lange nachten te helpen verjagen
nee ze willen niet verschijnen
en als de…
't KLEINSTE EN GROOTSTE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 onzichtbaar is
alom tegenwoordig
de strijders daarvan
verspreiden zich ongehinderd
verdringen elkaar
in de nauwste schuilhoekjes
zijn makkelijk te verslaan
winnen dan toch weer
ze kunnen zowel
rotsen pletten
als schilderijen
op stenen maken
hun wezen als eenling
is uiterst kwetsbaar
maar de samenwerking
toont onblusbare kracht
het stille…
Wakker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 Ben jij nog wakker
nu ik mijn zielgezicht
spiegel aan de horizon
of een diepe vijver
in het midden van het nachtwoud
adem jij die stille nacht
vol begeerte in mijn dromen
blijf je bij mijn nakend lijf?…
Draaiend Sanatorium
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
406 De Ierse Shaw had zo een stulp
Het draaien in zo'n 'schrijvershut'
Was ook Wim Kan een ware lust
De Muze kroop er uit haar schulp
Een stille plek, klein paviljoen
Vol frisse lucht in kwistig groen…
Island in the sun
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
609 Een airbus trekt een streep
dwars door de wolken
de golven van de stille oceaan
omspoelen kringen zand in
breekbaar lint
Er gonst en galmt zo om de
paar minuten
een jet airliner - eiland in de zon
de last van passagiers is
tijdelijk
een hier en nu van wereldse passanten
Vanuit de lucht gezien is een atol
een klein en tijdelijk eiland…
Skulls
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
289 De wenkbrauwboog, de nek die spreekt,
een stille hint die overbleekt.
Maar wie wij waren gaat toch teloor,
doch.. schedels zingen: memento mori... !…
Zoek
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
404 Zoek waar de stille echo van verdriet zwijgt
de stoere minnaar naast zijn liefdesprooi hijgt
naar wat geestverwantschap
tussen letters van tijd in ruimte
geen zaligmakende zotternij
of alleen maar licht waar ook schaduw is
zoek waar de berg begint het dal te begrijpen
omdat liefde na een pril begin moet rijpen
zoek tussen alle regels…
Mannen die in vrouwen komen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
638 Verlangen doe ik niet
naar de complexiteit
van de zinderende natuur
die in alle spelonken
penetreert als een duivel
wellicht een held op sokken
ik heb ook geen zinnig antwoord
voor mannen die in vrouwen komen
ik laat ze lekker verder dromen
totdat de stille echo in bodemloze diepte
verstomt als het begin van doemloos zwijgen
van mij…
Een weg door de schaduw
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
213 Een lied van lang geleden
over somberheid en kwalen
deed ons in een eigen hel
reeds dwalen in de wanen
zoete flarden van de ochtend
breken door het dichte zwart
zij fluisteren een ander ritme
naar het bange liefdeshart
bittere kou verliest haar grip
zware mist trekt langzaam op
het oude lied verstomt voorgoed
stille passie brengt ons…
De Sterrennacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
69 Ze fonkelen hoog in de donkere lucht,
als lichtjes die zweven in stille vlucht.
Soms schiet er eentje snel voorbij,
een klein geheim voor jou en mij.
En wie omhoog kijkt in de nacht,
voelt hoe bijzonder stilte lacht.
De sterren waken tot het licht,
van een nieuwe morgen zich weer richt.…
deze nacht heb ik verlaten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.689 stormen wijken vogels zoals
slaap onbemand het bed
beroert met lispelende
spleetjes schemering
een telraam in het hoofd
waarvan de kleuren van
de bolletjes afwijkend zijn
van die nacht ervoor
het tellen schraapt de stille
woorden één bij twee wat
tenslotte het vele schuiven
het laken verandert in een
historische metafoor
geen geschiedenis…
Beklemminge
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
425 Langhs d'ackers
van schroom ende schuwe stille,
slenter ick
teghenwindsche stappen,
aerzelende om onghericht
in een verwarrede droem
te treden ende te verdwalen.…
Een Veer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
25 Het stille van het leven
De blaadjes van de boom
De verkleuring en het vallen
Het naaien van de zoom
De terugkeer van de vogels
De schelpen op het strand
Het maken en het delen
De lijntjes op mijn hand
Een bootje op de horizon
De aankomst van een storm
Het verre van een ander land
De kleuren en de vorm
De droom tijdens het slapen…
Mijn huis heeft lege kamers
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
24 Mijn huis heeft lege kamers
zonder echo, waarin bezinning
niet mogelijk is, ik word gek
van mezelf
Mijn hart bonkt, mijn anders
zo stille adem klinkt
akelig ziek, darmen
spelen op
en iets griezeligs zwiept giftig
tegen de tol van mijn gedachten
Ik verlies mijn evenwicht
durf niet te stoppen
met denken, armen en benen
krampend schrap…
Welgelegen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.312 Al de doden
Moeten steeds mijn huis voorbij
En verkonden, stille boden:
„Heden ik en morgen gij.”
’t Is wel vrolijk! zelfs bij tijden
Al te vrolijk!…
Dit stervend nijpen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Leven, dit grootste luidruchtige dan weer stille wonder
vertel mij gerust waar loop ik op dit tijdstip onder.
Was juist zij geen bijzondere unieke levensblom
wend je macht gerust aan vorm haar toekomst om.
Laat de dood haar nu nog eventjes niet grijpen
dit stervend nijpen is nu nog niet te begrijpen.…
Zij ...
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.429 Zij begint de dag zonder vragen
heel haar wezen straalt het uit
zij is een vrouw zonder lagen
koud en kil, geeft geen geluid
Zij roept de morgen stil binnen
verscheurt de afgelopen nacht
zij houdt van hem, zonder beminnen
krijt woordloos om stille kracht
Zij zal de middag niet meer voelen
zoekt voorbij de zon naar een regenboog
zij ziet…
Stroomgebied
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.071 De stap,
niet meer gezet
hangt bevroren in het tij
dat nog niet keert doch
vluchtig aan mijn zij
zich schuchter bekend
tracht te maken
om het voorhangsel te
scheuren, mijn hart te raken
kloppend in een
stille onstuitbare cadans
glijden onblusbare
lichtstralen dieper binnen
troostomrand verpakt
bieden ze een nieuwe kans
om opnieuw…
gebed!
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.063 Stille verwondering en vrede.
Laat mijn ziel zich koesteren
aan dampende kringen in de ochtend.
Geef mijn bestaan de inhoud die ik eraan zou geven,
Geef het lichaam terug aan de geest
die verward is en vol van pijn.
Laat de tranen het levenswater zijn
van een nieuwe dag.…
Blij jezelf
hartenkreet
4.7 met 27 stemmen
1.534 Dan zal jouw zelfvertrouwen,
je onzekere gevoelens stillen.
Vertrouw steeds op jezelf,
blijf invloeden vermijden.
Bewandel je eigen weg,
laat nooit je leven leiden.
Houd steeds je eigenwaarden,
Kijk zelfverzekerd om je heen.
Want met een hand vol zelfvertrouwen,
voel jij je nooit meer alleen.…
Gebed,
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.343 Stille verwondering en vrede.
Laat mijn ziel zich koesteren
aan dampende velden in de ochtend.
Geef mijn bestaan de inhoud
die ik eraan wil geven.
Geef het lichaam terug aan de geest,
Die verward is en vol van pijn.
Laat de tranen het levenswater zijn
van een nieuwe dag.
Het razend bonken van mijn hart,
De motor van een andere tijd.…
Zomer in Friesland
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.190 gevlochten leer
met een achteloos gemak
trek ik mij voort aan een tak
ik heb de zomer aan twee bomen
beweeg me tussen lust en dromen
stop de warmte onder mijn huid
en mijn oren vul ik met geluid
dat buitelt uit fluitende vogels
voor mij geen volle zee of zonnebrand
maar een boek en af en toe de krant,
in rozen met hun feromonenkracht
en de stille…
Altijd en overal
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
8.804 verstrengeling zonder pijn
of angst voor `t levenslang bekoren
In dit was ik al snel verloren
je liefde zwervend door dingen klein
die veelvuldig herkenbaar als rechte lijn
zijn getrokken tussen mijn slingersporen
tot zelfs het kaf zich van mijn koren
liet scheiden tot een fluisterend geheim
waarna geen stem meer luider klinkt
dan het stille…
Werelden zonder jou
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
2.613 In de eerste wereld
zouden dromen bedriegen
schuwden schaduwen zichzelf
begon haar waarheid te liegen
In de tweede wereld
daar straalde de zwarte zon
bleef haar leeftijd eeuwig elf
omdat ze niet ontsnappen kon
In de derde wereld
raakte het verleden nooit af
steeds herhaald in dieper zelf
ontkenden rozen jouw stille graf
In de huidige…
Ik laat me leiden
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.997 In de voetsporen van jou
volg ik een pad,
het pad van de liefde
dat me zal leiden
naar een plaats
van intens en oprecht geluk
Een stille wind
waait zachtjes door mijn haar,
een wind van verbondenheid
die mij zal meevoeren
naar de hemelsblauwe lucht
waar ik één word met jouw adem
Een vlinder vliegt
spelend om me heen,
een vlinder…
achilleshiel
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.719 vrouwen
zal nimmer van hen houden
zoals zij niet van hem
met een omfloerste blik
kijkt hij naar jonge meisjes
belooft hen zoete ijsjes
voor een verdorven lik
met rooddoorlopen ogen
begluurt hij jonge heren
wil hen van alles leren
óók wat zij niet mogen
met zijn gladde praatjes
laat hij zichzelf komen
in kleverige dromen
en te stille…