deze nacht heb ik verlaten

stormen wijken vogels zoals
slaap onbemand het bed
beroert met lispelende
spleetjes schemering

een telraam in het hoofd
waarvan de kleuren van
de bolletjes afwijkend zijn
van die nacht ervoor

het tellen schraapt de stille
woorden één bij twee wat
tenslotte het vele schuiven
het laken verandert in

historische metafoor

geen geschiedenis duldt
mij als persoon, zeker
geen schone slaper daar
de smet mijn keus
onvolledig en stuurloos
telkens de slaap ontvreemdt

Schrijver: elze, 2 oktober 2026

lia_elzehotmail.com

Biografie van deze schrijver

slaap wakker

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 333