8617 resultaten.
Het wit van talloze rozen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 pas op de zomerdag
is de laatste sneeuw
rond zijn hart
langzaam gesmolten
heeft zijn ziel
vrijheid gekozen
uit een lichaam gedragen
door het wit van talloze rozen
volwassen zwart
naast het speelse licht
dat de kinderen dragen
als hij wordt begraven
pas later komen
het besef en de vragen
als zijn ogen en lach
weer leven in hun…
Licht het tipje van de sluier op
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Jij kijkt toe
In de ruimte waar
Ooit chaos heerste en
Waarin nu langzamerhand
Weer wat orde
Zichtbaar wordt,
Licht dat niet meer
Zo hard en donker is
Maar eerder zijdezacht -
En terwijl Je klodders
Latex naast muur
En plafond ziet landen
Vraag ik Je
Of je voor mij
- Al is het maar even -
Een tipje op wil
Lichten…
waar de wind gaat
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
519 in langgerekt spiralen draaien
licht verwaaid
met niet veel meer
dan kleine blaadjes, op de spiegel
van een kind
nu zijn oogjes glanzen, door
de lichtval van vandaag
geeft hij zijn jonge hart aan ganzen
in de roze bovenlaag
van roepend langs de hemel vegen
och…
slechts daar laat ik mijn glimlach wegen
in hun antwoord
op mijn vraag…
Gerekruteerd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 Wie zijn jullie dan
Vraag ik me af vandaag
Jullie die getuigen
Van mijn leven zijn,
Die zien dat ik besta
Zonder dat ik mezelf
Nog zie - jullie geven
Mij mijn identiteit,
Mensen met een naam
En een gezicht zijn jullie,
Zorgvuldig door mij
Gerekruteerd tot mijn
Vriendenkring -
Die mij wel zien
Waar ik mezelf
Al lang uit…
Horizon is geen belemmering
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
520 alsof de wereld
vleugels heeft gekregen
zo spoedt zich mijn leven
door het dagelijks bestaan
nog kan ik gaan
maar heb het branden
van de hel al gevoeld
als waarschuwing bedoeld
er zijn geen nadagen
nog is er lente in verwondering
lokt verbazing vragen uit
over ontstaan en welk pad te gaan
de stress is weggeëbd
in ruimte van het overzicht…
Hand in eigen boezem steken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
690 En als je kijkt naar hoe volwassenen van NU
kunnen reageren, vragen wij ons dan nog af
waar ze het vandaan hebben?
Is dat nou; de hand in eigen boezem steken?…
Negentig +
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
675 na 'n telefoontje vol paniek
over 't kwijt zijn van haar pinpas
haast ik mij naar het huis
van negentig plus
daar vlij ik neer op de bank
en vind het boek ' Poëzie op Pootjes'
met daarin mijn naam 'zal ik je
mijn gedicht voordragen ' vraag ik
aandachtig luisterend
wordt ze weer rustig
nu belt ze mij iedere dag
om te vertellen…
De oplossing
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.027 Ik red me wel, ik grote
jongen, ik heb nog dromen
voor acht dagen
en voor vanavond en vannacht
zal ik zo'n Mora-meisje vragen.…
Route
gedicht
3.1 met 10 stemmen
10.690 En ik: geen ontkenning bij je vraag,
keek opzij, rails af en aan die een richting wezen.
In de ramen spiegelden we allemaal, denderend
door de nacht, steden door, en nooit een eindstation.
------------------------
uit: 'Transit', 2012.…
Koningsdag nieuwe srijl
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
818 Ik pleit dus in het algemeen belang
Voor ouderwets vertier, ook voor de groten
Met touwtje trekken, koekhappen en loten
En vraag speciaal aan Criens en Van den Born
En aan Van Pamelen, De Wijs en Torn
En Polzer (hij die hiermee ooit begon)
Te zorgen voor een leuke grabbelton!…
Spielerei
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
496 Waarom nog zoveel vragen
als paarden snuivend de dagen “ver-dragen”,
hijgend en schuimend in de piste lopen:
verkrotte wijken door tijd verzopen?
Zal ik rusten gaan in nooit
of blijf ik dralen in ooit?…
Glimlachen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
558 Na een dag zo vol van zorgen,
van conflicten en van pijn
zend ik even hoop naar morgen
waar 't misschien zal beter zijn,
ook al zijn er nog wel vragen
en zo weinig perspectief
'k wil toch meer dan enkel klagen
want zovelen zijn me lief.…
De zonnewende
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
882 ik weet dat de zon
niet zal sterven maar
hij staat al zover weg
zijn licht spiegelt
nog in alle ogen draait
dagen in steeds kleinere bogen
jij en ik hebben een
mateloze behoefte aan
meer verstrooiend licht
depressief en somber
vragen wij om energie
de winterslaap voorbij
toch zal het tij
binnenkort weer keren
als wij de zonnewende…
Sint-Jobretabel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 De vragen tevergeefs,
’t verstand verklaart geen pijnen.
En toch.
De diepe smart verdrongen.
De wanhoop overwonnen.
Want,
Job, de God getrouwe, weet:
Jahweh laat me nooit alleen.…
ik raak je met woorden aan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
818 weet jij dan niet dat ik je liefheb
steeds weer
naar het heden keer voor jou
en dat ik in de nachten
die ik wakker lig
het geluk zoek, blindelings
vraag
of de dagen zo zullen blijven
als een losgelaten kalenderblad
waarop tijd drijft
naar bijna vergeten woorden
naar wat onvervulbaar blijft, doorweekt
met de ruimte waarin jij je…
Droomt hij zijn lach
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
488 eindelijk heb jij
in alle rust de
lentebloemen geplukt
van jouw kleinste puk
armen vol lachjes
twinkelende ogen in
stralende kleur als een
wolkje goed humeur
kleine handjes
vragen om meer
naar tedere knuffels
en later zijn beer
als hij verzadigd
langzaam de oogjes sluit
droomt hij zijn lach met
een nog smakkend geluid…
Genoeg
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
570 Die alles bezit maar blijft zoeken
in wensen en gebeden
dat zelfs ontvangt
maar steeds intens verlangt naar meer
blijkt toch nog altijd weer ontevreden
jaagt naar wind met zijn gezwoeg
misschien ontbreekt het hem aan veel
zal alleen wat heel de wereld heeft
hem minder rusteloos doen klagen
als hij mij ooit om raad komt vragen
zal…
H zodra ik hoefde te kijken was het weg
gedicht
3.7 met 3 stemmen
1.691 In een natijd bewoon ik je al
Voor ogen heb ik ons steeds opnieuw: gescheiden lijken we
te worden geboren in iemand anders, zelf
zijn we het misschien buiten ons om
Is dit genoeg, vraag ik, aan wie niet voor wie?…
Sprak mij niet aan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
649 ik zag de hand
voelde vingers
maar het echte
contact ontbrak
de band om
mijn maag
werd steeds strakker
in een vreemd ervaren
zelfs de tijd
tikte traag in
wachtende seconden
door verdichte lucht
een vage zucht
met de laatst
gemompelde woorden
brak het moment
in nieuw ontwaken
zijn er geen vragen
heb mij afgewend
de dood…
zinloze brieven
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
527 je kunt brieven schrijven
naar de grote poëten die zullen
trachten naar eer en geweten
antwoord te geven op al uw vragen
tenminste dat hoop ik maar
doch dikwijls zullen de dichters
het af laten weten blijven in stilte
verzonken ze zijn het vergeten
poëzie is zoeken en vinden
zoals braille bij blinden steeds
op de tast van muurtje naar…
Ik mis je
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
718 Ik ben alleen gekomen
En ik zal ook alleen weer gaan
Maar ik hoopte en ik dacht
Dat jij langer naast me zou staan
De dagen na jouw dood
Vervult van tranen, van eenzaamheid
Ik word omarmd door dierbare mensen
Maar jouw omhelzing ben ik kwijt
Ik wil mezelf ook niet verliezen
Ik weet dat het leven verder gaat
Maar de vraag is hoe ik dat…
Tweede klas
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
582 het was
tweede klas
maar meer kon
ik echt niet vragen
stralende ontvangst
met warme lach
bloemen fleurig
net geplukt in de kas
blijheid
recht uit het hart
dus weg met het
etiket tweede klas
het is iets
dat niet meer past
in de maatschappij
die wij dragen vandaag
een relikwie
uit rangen en standen
wij kiezen voor stranden…
drijfvermogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 op de heenweg
lijk ik te verdrinken
in neerwaartse stromen
ik daal in weemoed af
om diep te zinken
en weer boven te komen
de laatste druppel
valt met onbedaarde
zwaarte in een
lentebries bij vlagen
de tijd achterna, fris herboren
als voorbije dagen
ik doorwaad poreuze aarde
tot innig hemelgloren
wat wilde ik je ook alweer vragen…
retentie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
443 ik vroeg me af wat ik zou vragen
bij ondergaand daglicht
of een naderende voltooiing
een aankoelende werking heeft
zolang er water staat in het bekken
van achtergelaten zomervreugde
wat overblijft is een trouwring
aan voldragen beenderen
of er dan nog reden genoeg is
om de weg te vinden
in het landschap zoals we dat kenden
en daaraan…
WIE ZOU IK ZIJN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
508 ozonlaag
een begin zonder eind
zonder jou ben ik
niet meer dan een ruwe schets
niet uitgewerkt nog niet verfijnd
zo nog nietszeggend nog flets
een lied dat niet gezongen wordt
het kent nog geen echt refrein
de spreker wiens ware woord
in geen enkel oord wordt aangehoord
ik zou de dichter schrijver zijn
die niemand ooit las
echt ik vraag…
Stiefmama
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 ontsnappen, niet beter weten
en ervandoorgaan, misschien bang
zonder straatkat die mij helpt
maar vrij
Ik zou
afgaan op mijn dromen
de geuren waar ik niet bij kan
door heggen en tuinen struinen
dat zal ik nooit vergeten
Zou het
zo gegaan zijn
en wil jij dat ook
of is aandacht genoeg
wanneer je miauwt
Vermaak me, Streel me
of vraag…
Zeg me wie ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Zeg me wie ik ben:
een dichter die zijn woord verstaat
en in de klank zichzelve vindt,
een masker
dat de vraag herhaalt.…
DAT IK JE MOET MISSEN
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
931 diepe pijn
en niemand die mijn verdriet kan helen
hoe triest het is om zonder jou te zijn
geen verlangens meer te kunnen delen
dat ik door het duister moet zoeken
naar een glimp van jouw lieve gezicht
ergens glanzend in het eeuwig licht
waar jij door God werd geroepen
maar hoe ellendig zijn nu mijn dagen
als het hart niets meer kan vragen…
Papieren zee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
506 Schepen bevaren een papieren zee
wanneer ik je aanbid in mijn gedachten
onder een kobaltblauwe hemel
verwijder ik grijze spiegels
om mezelf weer te zien komen
met die trage mensen pas
ben je me vergeten, vraag ik me af
nu de letters op de golven dansen
zoals ooit
in jouw verlangen
herhaal ik slechts zinnen
zonder werkelijk beginnen…
Kind
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
874 niet zeggen
dat elke dag duister was
jij altijd harder kon lopen
en het kind te pakken nam
Het kind kon je niet zeggen
dat je gezicht zo wit was
je vreemde groene ogen had
dat je altijd mij hebben moest
Toen je zelf vader was
woonden je eigen kleintjes
niet bij je in huis
het kind in haar begreep het
het hoefde niets meer te vragen…