6196 resultaten.
De engelbewaarder
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.179 Die mijn bedje wel bereidt,
En mijn peluw zachtjes spreidt;
Die mijn slaaprige oogjes sluit,
Steekt hij zijne vinger uit.
Die, wanneer hij met mij speelt
In mijn droom, de wang mij streelt;
Die mij dekt, woelde ik me bloot;
Die mij wekt bij 't morgenrood.…
Wedloop
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
485 voelt
hij leegte van binnen,
elke streek bevat een
daad, een woord, stuurloos
bouwt hij voort, droes
sleurt hem door de tijd,
bakt het dagelijks brood
een plichtmatige roes,
buigt meewarig over frasen,
waarvan de strekking niet
begrepen, verbindt onmacht
aan onvermogen, in het
ochtendlicht wordt een nieuwe
wedloop overwogen, sluit…
Pas op voor het geheugen
gedicht
2.8 met 10 stemmen
5.197 Snel sluit hij de ramen van zijn huis.
En weg is dat dof rollende geluid.
--------------------------------------------------------
uit: 'De rode soldatenvis, Soldat poisson rouge', 2005.…
muze
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
848 Breek mij af en dring binnen,
Wil in jou leven, zonder verlies,
Jou voelen; kruipen in je huid,
Geborgenheid als je me in je armen sluit.
Ik wil niet alleen,
Wil je kussen en beminnen,
Vergeten wat en wie ik ken,
Tranen; ik mis me, wie ik ben.
Overbrug jij deze rivier?…
Geurtuin,
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
610 Als ik hiervoor woorden
kon vinden zou ik de ogen
sluiten en geblinddoekt
dwalen in jouw geurentuin
en vastleggen op tijdloos
perkament maar niet kon
zeggen op dat moment als je
er niet bent en dat is vaak.
"Zoals de bloemen hun geur
verspreiden, hebben wij de
liefde nodig om mens te zijn ".
Francis Bacon…
zwart wit
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
786 aan jou trekt het donker
het tekent je gezicht
ik wil de nacht verlaten
binnentreden in het licht
wil je optillen van waar je nu zit
de oplossing voor je problemen is wit
echter mijn lief je sluit je hart
denkt het te vinden in het zwart
ik geef je de ruimte, misschien vind je me wel,
je heb teveel interesse in zaken uit de hel…
Van adel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
739 (bij 'Hond met zottekap' van Iris Le Rütte)
Hij draagt zijn zottenkap als een kroon,
misschien dat hij daarom geen ogen heeft,
zodat hij niet kan zien dat hij op de
lachspieren inwerkt, met zijn maffe
hoofddeksel is hij koning van de narren
en toch heel aandoenlijk, zou ik hem
zo in mijn armen willen sluiten.…
Finis
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.117 God boog de rechte lijn; ‘t begin
Raakt aan het eind, de cirkel sluit.
De hemel heeft zijn zaalge buit.
En - harts verlies blijkt harts gewin.
24-04-1934…
In limbo
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
508 Als achter ons de poorten sluiten
strijken we neer een ieder zwijgend
het stroeve licht ons lot beklijvend
in dit godverloren oord
we trekken soep van oude botten
staren elkaar in starre ogen
het is alsof wolken vonken stelen
uit onze kruinen, wijd geopend
weigert de nacht de zucht naar sterren
en sterven gebeden op dansend vuur
van vers…
Je Bent Zo Lief
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.555 Ik wil niet dat je ruzie maakt
want je bent zo lief
Toen die nacht jouw stem
gedempt en vervormd door
de broze tussenmuur
Ik volg je silhouet
Je gelaatsuitdrukking
Traag, je gaat weg
En met het sluiten van de deur
ben je er niet meer
Mijn kopje koude thee
Je bent zo lief
zo lief
[Opgenomen in de bundel "Dicht in de Buurt" (Groningen…
Gemis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.033 In de nacht, dan sluit ik mijn ogen,
laat me meenemen door vele dromen
en voel opnieuw hoe wij samen bewogen
Wanneer de zon dan weer aan de hemel staat
met zijn stralen op mij gericht, voel ik,
nog heel even, je handen als afscheid op mijn gelaat.…
REEK'NING MAKEN.
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.089 Daarom is: een cent, bespaard,
't Winnen van een gulden waard'
Wie zijn reek'ning goed kan sluiten
Baat het binnenshuis en buiten —
In de Hemel als op Aard'!…
oud papier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
833 moe is van het nieuws
en veel te gul verslonden
Ik pak het dagblad van de vloer
en zwijg met al mijn monden
De rode gloed van de avondzon
slaat een bres in mijn gedachten
Een borrel staat al koud en
vol geduld op mij te wachten
De wereld wentelt zich in haat
en menselijk onvermogen
't Vervult me niet met trots
Ik neem een slok en sluit…
verscheurd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
741 's avonds in het vervloekte huis
sluiten de man en de vrouw
tevergeefs de geesten in
hun hokken op
's nachts kijken ze achterom
de man en de vrouw en ze zien altijd
hetzelfde: hun diep beschadigd kind
de tijd wil maar niet verstrijken
het wrakke leven wankelt
het wacht niet langer op de
afgepelde toekomst waarin hun dromen
bij opbod…
verlangend naar stilte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
549 amorfie
geen heimwee naar verre
verlokkingen
en ik - begerig - koester
haar totdat de lokroep
van de wereld haar laat
ontsnappen vanonder mijn
pen
krachteloos tussen vinger
en duim
spinselen van hersenen en
gedachten voeren oorlog
in mijn borst
moorden elkaar uit en
creëren weer vrede
wil tot behoud doet mij
het venster sluiten…
Half jaarlijks tandartsenbezoek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
463 Te groot open ik m’n mond
“Ontspannen” zegt hij,
dan sluit ik de ogen.
Meeslepend weerklinkt:
“saaamen waren wij”
en zuigt me mee naar ‘t verleden,
“saaamen waren wij”
tranen van diep nu dichtbij…
‘k voel zacht prikken en schrapen,
“saaamen waren wij”
“Au!” op een zenuw
Pas later komt de verdoving.…
Liefde en mededogen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
495 drinken uit dezelfde kom
er is geen geboorte zonder de vlucht naar
het einde, we zijn het universum hier op aard,
laat de are groeien totdat het zaad zich wieden laat
in elk bedenkbare vorm
vorm is behoud en een zucht is de drager
van de wind- mijn hand in die van jou en
die van jou in de schoot van Moeder aarde
de kring laat zich sluiten…
08.00 uur, 18 oktober 2013
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
541 *
ik eindig midden in een zin
en sluit het ochtendjournaal
alles ligt nu stil…
Massief
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 bieden kan
over de perkamenten huid
kruipt het geluid van rondtrekkende stammen
door wind en water
in de gelaagde aarde geëtst
de leegte is massief en hardnekkig
nodigt iedereen binnen
maar de aarzeling zoekt dralend een uitvlucht
voor de symfonie van exotische marktpleinen
is volop ruimte
maar de klanken vinden geen gehoor
ze sluiten…
Vloer op drift
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
510 De waterweg slaapt
in donkerblauwe dromen
een oeververbinding wenkt zwierig
de veelkleurige baan verbindt
twee uitersten van het bestaan:
mijn diepste vrees en mijn stoutste visioenen
ik sluit de ogen en zet een eerste stap
deze schrede beroert een onbestaanbare dimensie
de weg is week en wankel
een schuimend koord zonder vangnet
op…
Op een kier
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
656 ;
de poort naar morgen
wordt behoedzaam verschoven
een sleutel heeft ze in de hand,
had ze niet meer verwacht
verlengt zij de hoop
of komt ze mij vertellen
dat mijn jeugd is gevallen
"ja, fluistert ze
rond jou
stapelen zich
te veel getallen
je geraakt allengs meer
aan het verleden gekluisterd"
"maar ik zal de deur niet sluiten…
Slapen met open ogen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
463 Ben al dagen wakker,
Lichaam en geest
Die van geen wijken
Willen weten -
Slaapverschuiving,
Zegt de professor,
Helpt om de depressie
Aan banden te leggen,
Het licht weer toe
Te laten waar het altijd
Donker was -
Dan slaat de vermoeidheid
Genadeloos toe, de slaap
Dreigt toch te komen;
Als ik mijn ogen met
Tegenzin sluit…
BEVRIJDINGSDAG
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 Ze spuiten van boven direct op mij neer
Ze halen de roest weg, verwijderen zeer
Opdat ik mijn geest in balans kan bevelen
De noodzaak is nu verstoken te blijven
Van andermans lijden en ballast en kwaad
Te mijden het ongevraagd geven van raad
Ik ben nu gezandstraald en dat kan beklijven
De drukpers der dromen waste mij wit
Ik open en sluit…
Voetstappen in het zand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 wind ontbladerde
zong kale takken
tegen een strak
blauwe lucht
ik huisde
niet meer thuis
verbleef achter
gesloten luiken
de wereld buiten
ordende zich
in verder sluiten
gaf mij geen gezicht
zelfs het roepen
van mijn naam
liet ik zeilen strijkend
zonder aan te leggen gaan
ik dobber rond
want het tij is dood
de zee droogt op…
Schelpen van de zee
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
658 Je kunt zomaar
een verdronken kindje vinden
die uit zijn grote veilige schelp gevallen is,
uit de veilige boot,
uit het veilige gezin,
naar het onbarmhartige woeste water
dat de adem sluit.
Oorlog aan de andere kant van de wereld
die zijn dode vruchten op onze stranden aanspoelt.
Hoe lossen we dit in hemelsnaam op ...…
Depressie
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.059 Genadeloos slaat hij toe,
het tandeloze monster,
verstikkend met zijn adem
die als een zwarte mist om je heen sluit.
Hij steelt je lach,
zuigt al je energie op
en laat je als een lege huls op de bank liggen
waar je dagenlang niet vanaf komt.…
Sterren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Het theater sluit als de dagen weer lengen
alleen de kortste dag inspireert mijn moment
waardoor ik mijn stoel al voor het raam heb gezet.…
Koffie verkeerd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
923 Ik kijk, verlang, kan niet wachten,
wil je voelen, glijden,
in mijn mond nemen,
mijn handen om je sluiten.
Ik wil ruiken, beleven, mijn lippen
zacht laten beroeren.
Vleugjes van jou blazen
me aan je branden.…
Speels pak ik weer de hand aan van de toekomst
gedicht
4.3 met 6 stemmen
5.571 speels pak ik weer de hand aan van de toekomst
omdat het morgen is, omdat het regent en
omdat ik graag de rest vergeten wil
de vingers in de oren en de ogen sluiten
de oren volgestopt met proppen was
een zieke schaduw van mezelf zal zich vertonen
het dennenbos is bruin en niet meer groen
de zon gaat nog mooi onder ‘net…
Met een kus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 een koesterende wind
die lief tegen mij spint
in een langzaam passeren
jij bent de zon
schijnend in een scherm
vol kleurige contrasten
zie anderen bewegen
maar jouw gezicht
begint meteen te spreken
waar het geluid
nog hapert lacht al
je innemende mond
formuleert zonder
tonen de schitterend
zomerse morgenstond
met een kus sluit…