5642 resultaten.
Duivel noch God
netgedicht
4.2 met 48 stemmen
1.270 zo zwaar en donker als ik kan zijn
hoeveel groter moet het licht
de ruimte die ik ben, zijn om 't te dragen
de stroom vliedt in en uit mijn hart
klamp ik mij vast aan hetgeen gegeven
hard als steen zal ik zijn, zwaar wandelen
ploeteren in het zweet des aanschijns
om het verschil te ervaren
dagelijks nog eten wij zelf van de appel
maar…
Onderscheiden.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.021 Nu ik geen liefde aan je kan geven,
verlangt mijn lichaam des te meer.
Juist nu we gescheiden verder leven,
verschijn je in mijn dromen telkens weer.
In mijn dromen kijk je mij niet aan,
alsof ik nooit voor jou heb bestaan.
Ik riep je en smeekte je maar je hoorde mij niet,
je draaide je om en ik zag hoe je mij verliet.…
Stalen Vuurvliegen
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
563 Dit is maar een waarschuwingsactie
dus er is geen gevaar te duchten van de
in onschuld gewassen soldaten des
dictators, die door zijn donkere zonnebril
kijkt naar de rebellen die zijn hovaardige
macht juichend willen doen ploffen.…
Vitterij.
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.472 Les Muses, filles du ciel,
Sont des soeurs sans jalousie:
Elles vivent d'ambrosie,
Et non d'absinthe et de fiel.
Voltaire.
Hemelreine Zanggodinnen,
Wie mijn boezem is gewijd!
Die bij 't zusterlijk beminnen,
Afgunst kent noch minnenijd!
Die van gal noch alsembitter,
Maar ambroos en nectar leeft!…
ZOMERMORGEN
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.075 Neevlen dekken nog het veld,
Maar des leeuwriks stijgen meldt
Weer een nieuwe dag en zingt,
Dat het licht de nacht verdringt.
Musjes in hun asgrauw pak,
Krieuwen slaaprig op het dak;
Vrolijk laat de wakkre haan
In de schuur zijn wekker gaan.…
Dodenpark
gedicht
3.3 met 6 stemmen
19.905 We wandelden des avonds door de tuinen
Van het crematorium; achter heg en hazelaar
Stond laag de vroege maan; ik at wat kruimels
Van mijn vest en jij genoot van een sigaar.
Je dacht wellicht aan zeer bezwete negers
Op hete plantages in de weer. Ook aan
Je gezicht meende ik zoiets af te lezen.
Ikzelf keek door de heg naar de maan.…
Starting all over again
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.700 Niet om de dromen, die ook ik vergeefs heb moeten dromen
en om de woorden niet door mij daaraan verdaan,
noch om de herfst, die over deze landen is gekomen
met slaande regens, nevel, werveling van blaên,
maar om het overnieuw en allengsaan meeslepend stromen
des bloeds, waartegen hier geen weerstand kan bestaan,
ben ik bevreesd om nog eenmaal…
Is God goed voor de economie??
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
637 naar de kerk
wel naar het werk
maar een te sterk geloof
maakt meer kapot
dan onze economie ons lief is
't liefst een geloof
met weinig toeters en bellen
Maar wandelen en handelen
met de god van de handel
en de god van de liefde
gaan hand in hand
en dan mag je best
een zondag overslaan
als je op maandag maar weer
"in het zweet des…
Ad mortem festinamus
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.402 Verdien de stilte, die als de nacht
- als een zwart zijden mantel -
schrijdend en schreiend over het eigen graf
neerstrijkt
De doden hebben ogen in lichtjaren
met de halo van een hangende hemel
in een zwevende hel
Verjaag er ongenode gasten
die de einder zoeken
en daar hun polsen leegschudden
verveeld de kelk des doods half leeg…
De zon
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.377 Ik ben de wever aan des tijds getouw,
En schik de gloeiend-bonte taferelen,
Aan mij de macht om werelden te delen,
Ik schok der vorstenrijken vaste bouw.
Ik ben de aleeuwig-brandende flambouw,
Die 't groot Heelal gestaag komt toebedelen
Het licht en 't leven, die op aard komt spelen
Het wiss'lend spel van wolken en landouw.…
Mephistopheles Epicureus
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.066 Hij zoekt in dronkenschap een droom, die vliedt,
In 't leven, - tot hij, moede en koud, ontwaakt,
Naakt en gebroken: op zijn lippen smaakt
Des levens droesem bitter als verdriet.…
De eenzame
poëzie
4.0 met 3 stemmen
926 Moeder, hebt gij dees foltring dan gewild,
Moet ik om u de barre nacht vervloeken?
Ik vind geen rust zelfs in de schoonste boeken,
Niets is er dat mijn dof gekerm nog stilt.
Gij smaaddet haar: toch was zij lief en mild...…
Ongenoegzaamheid
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.463 Wij zijn gelijkerhand alhier des Heeren gasten,
Hij spijst ons, om te voên, niet om te overlasten:
Genoegen wij ons niet, maar kraaien nog om meer,
Gewisselijk daarmee verstoren wij de Heer,
Ja, maken ons onweerd, dat met zijn goede gaven
Hij ons nog langer tijd zou kweken en zou laven.…
ZOMERAVOND I
poëzie
4.3 met 3 stemmen
851 Ken je deze stilte, makker,
Als des levens dierst tresoor!
De avondwind drijft ver en zwakker
Langs de popels, die de akker
Zomen, over 't land te loor.
Buiten dralen zoete roken —
Geur, die van de zomer is —
En de ogen half geloken,
Droom ik, voor het raam gedoken,
't Uur, dat voor de dromer is.…
...voor jou, enkel jou...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Ik weet over ons al zo veel meer
dat jij het niet ziet,
doet des te meer,
toch best een beetje zeer.…
Alles heeft een reden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
614 reden
Of door ons zelf of door een ander gegeven
Maar alles gebeurt met een rede
Om ons een les in het leven te geven
Goede dingen en slechte dingen op ons pad door het lot gegeven
Om ons te vormen in het leven
Vrienden die we uit het oog verliezen
Na jaren weer onverwachts ons pad verkiezen
Niks gebeurt zonder reden
Het is de les des…
de duivel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
589 het kan ook zijn
dat kleuren zijn opgelost
in zwart-wit
omdat de werkelijkheid
zich aan dromen botst
of in de stroom des levens
hecht aan lucht en
door het zoet wordt verleid
het zet de wereld op zijn kop
daar denken wordt gesmoord
in niet te doven vuren
veel tijd wordt vermoord
in slapeloze uren
het is wachten
op een baken verderop…
Schilderkunst.
poëzie
4.5 met 6 stemmen
1.789 O Lente, buig uw hooft, bekranst met schone bloemen,
Als gij de Schilderkunst ziet pralen of hoort noemen:
Uw kleuren, met de dauw des dageraads belaên,
Bezwijken voor de gloed der zomerzonneraên,
Daar in het tegendeel de glans der schilderverven
Onsterflijk is van aard, en alles hoedt voor sterven.…
De drol
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
637 De Drol
Des morgens rond een uur of vijf
Staat mijn geslachtsdeel meestal stijf
Da’s niet vanwege geile last
De blaas is vol, er moet geplast
Dus zet ik me op de WC
Er komt een straal, een wind of twee
En wat ik daarna produceer
Zijn kunstplastieken, telkens weer
Vanmorgen lag er, potjantien
Een pracht sculptuur, die mocht je zien
Niet…
IN DE AVOND
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.173 Des avonds buigt mijn lome mijmring over
Naar haar, mijn lief, en naar haar stil gemoed:
Zo nijgt een boom soms wel zijn bronzen lover
Over het koele water aan zijn voet.
En ik word droef.…
Jeugdhaven
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
809 mijn vader een gebergte van steen
waar mijn broers en halfzus laveren
en nee, ik hoef niets te beweren
over wat verkeerd gaat of beter kan
ik heb voldoende oude wonden
om te varen naar het eiland man
om aan de steiger droom te vinden
en weg te dwalen naar een nieuwe zon
als iedereen in vergetelheid verdronken is
in waar ooit de droom des…
Aan het venster, bij maneschijn.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
3.400 Nacht en stil is 't, om mij heen
Al 't gewoel des daags verdween.
Slechts de lieve maan beschijnt
Mij, door zorgen afgepijnd.
Duizend tranen zijn gestort,
Duizend zorgen afgekort:
En, mij arme, die hier lij,
Is de middernacht zelf blij!
Zachtkens juich ik in mijn deel,
Mij is alles evenveel.…
Oude matroos
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.145 Des middags zwierf hij eenzaam door de stegen
kind'ren speelden met scheepjes in de goot
en vrouwen zongen. 't Was alsof een groot,
bevreemdend heimwee op zijn hart kwam wegen.
Herinneringen braken moeilijk baan.
Een klok sloeg.…
SONNET.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
947 Op 't wilde golven van mijn boezem gaat
de deining van mijn donkere gedachten,
onstuimig zwellend in dees nacht van haat
en razernij, met ongekende krachten,
en stijgerend ten hemel op, al 't kwaad
hem tegenloeiend, dat ze aan mij volbrachten,
al wat mijn ziel met grimmige onmacht slaat
en naamloos leed, dat niemand zal verzachten.…
Het kofschip is zinkende
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
467 waarheid
Half staat het licht te pruttelen in
de komende ondergang van verdwijnende
wanen, doch het restant snijdt het andere
deel door jaren die geleefd blijken te zijn
Het is geweest de naderende bezieling
vreest niet meer, het vooronder van de
schuilhut is als een vlot vol rottige klanken
die benerfd de nacht verharden in
de steen des…
VISIOEN.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.157 Van weemoeds zuchten was de lucht vervuld,
En uit des diepe wereldlevens nacht
Steeg onverhoord omhoog de jammerklacht.…
Chopin.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
587 Hemeltergend schoon ondraaglijke lichtheid des bestaans
Paradijselijke rijkdom reikend tot groots puur fraais.
Koningin blij vrij niets evenarend, majestatisch
Hoogste hemelen wenken, energie borrelt op zo statisch.
Prinses in dromenland me wanend
Hete tranen vloeien biggelend tranend.…
Bid en werk
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
535 Een leven van het
meelijden met het brood des
levens. Een leven dat ons vanuit
dat meelijden een zinvol bestaan
gedurende ons verblijf op aarde
kan geven.
Van zonsopgang tot het nachtelijk
waken. Wie van werken houdt kan
door zijn gebeden in extase raken.
In ons hart kunnen wij allen zoals
Sint Benedictus zijn.…
Stemmen van waarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
661 Daar wanneer
Je in iets ten diepste
hebt beleefd
Ondervonden
dan heeft je stem
Oprechte gronden
want een stem
Die in de storm
Zijn zeilen houdt
Is een stem
Waar de wereld op bouwt
wanneer
het vertrouwde
Daar waar de wereld lang op bouwde
verandert
En een nieuwe visie
Op het geheel
Een noodzaak is
vormt dat een ader
In de rivier des…
Aan de drie wijzen uit het Oosten
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.155 Gij die, gewoon omhoog met uwe geest te zweven,
de voorbeduidselen des Hemels, eer het daagt,
met gouden letteren op bruin azuur geschreven,
de op- en ondergang der aardse rijken vraagt:
Wat hope is uwe kunst van boven toch gegeven,
waardoor gij hier beneên zo zware landreis waagt?…