6208 resultaten.
Donkeren gedachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
455 meegenomen
zoals ieder mens die in
ruimte en licht wil komen
alle jaren en dagen
balanceer ik tussen
wit en zwart en leer
het kleuren van samen
maar als ik mijn
ogen sluit donkeren
gedachten die nog lachten
in het licht van de zon
dan voer ik mijn strijd tegen
onpeilbare zwaarmoedigheid
ben blij als de nacht in
verlichting zijn einde…
Moedig zijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
773 Wanneer het licht,
aan het einde van de tunnel,
dooft.
Wanneer diagnose dood betekent.
Wanneer we pijnlijk sterven moeten.
Wanneer ons laatste oordeel wordt geveld.
Vertrouwen, tegen al ons denken in.
Dat wit zonder zwart niet kan bestaan.
Dat dood zijn de tegenpool van leven is.
Vertrouwend op het onmogelijke.…
Ik hoor de nacht die nader-zijgt
poëzie
5.0 met 4 stemmen
937 – Is dit een einde of een begin?...
Uw handen glanzen;
uw blik is als violen in
verslenste kransen...
– – Ach, is ons lijf voor ééuwig moe,
en onze zinnen?...
Míj faalt de kracht, te zeggen hoe
’k u durf beminnen.…
Verdwaasde zielen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
519 Aan het eind van de dag heeft
niemand er één.
Allen kiezen dezelfde trein.
Van altijd op zoek maar nimmer
gelukkig zijn. Hun reis kent
vele haltes;
Spiegelt hun mogelijkheden
in vele gestaltes.
Welke halte zal hun bestemming
zijn? Een vraag die rijst door een
dolende trein.…
Onbegonnen denken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
625 geen vorm en geen kader
geen begin en geen einde
geen zwart en geen wit
geen goed en geen slecht
geen waken en geen slapen
geen geven en geen ontvangen
fluisterend deze regels dromend
drijvend op de gewichtsloze stilte
denk ik aan de naamloze gedachten
die wapperen in de wind loze wereld
het ontstaan moet nog worden bedacht
in het…
depressie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
621 ik ga kapot van binnen
ik heb geen hoop meer
hoop voor een mooi einde
op vertrouwen
op dat alles goed komt
ik wil niet meer.…
B. En nummers ontelbaar, initialen onbekend
gedicht
4.5 met 2 stemmen
3.296 Een bergbeek in Noorwegen, eind
jaren zeventig, een verrekijker voor
vogels en buren, maar opeens
was daar mijn vader poedelend.
Zijn naaktheid nieuw, zo ook zijn
plezier, onbewust van spionage
genoot hij van zon en water, een moment
geen chauffeur of kostwinner zijn.…
toekomstig verleden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 de foto vangt vlakheid op papier,
het begin en einde van voortduren,
de versheid van perkament
je laat me raden naar herkomst,
naar de gezichten van dienst
en de wijzers van de klok
bij een rammelende maag kan
ik de foto niet eten, toch stilt
zij de honger zonder wedervraag
in deze aarde besterft het
onderhuidse, in het voorbijgaan,…
Brug
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Maar altijd zul jij dan naast me staan
Om samen tot het einde door te gaan.…
Omhelzen wie mij lief is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Mijn leven is een reeks details
van aankleden en praatjes maken
willen weglopen of omhelzen
en moe zijn aan het eind van de dag
zonder een rode lijn, geen spel
van dubbele tong, taaltrucs
of beeldspraak, niet eens
een virtuele werkelijkheid
van bloedeloze liefde
en gepolijste pijn
in losgezongen gedichten
die duwen voorbij het bekende…
Stom boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 pagina’s
door elkaar op de grond
er is geen touw aan vast te knopen
toch wil ik weten
in welk hoofdstuk het stond
het moraal van het verhaal
het moet wel fictie zijn
ik zoek het laatste blad
om het enigszins te begrijpen
het is verkreukeld
ik strijk het niet glad
ik wil het plotseling niet meer weten
ik smijt het met open eind…
Zwaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 verdronken dorp
dat vandaag
te localiseren is
zij het vaag
van Woldendorp weg
neem je de Zwaagweg
naar het zuidoosten
loopt die recht
aan het einde
naar men zegt
werd in 1827
een sloot gegraven
en ze zagen terstond
al die mensenbotten
in de grond
het kerkhof van Zwaag
onder de kleilaag
vanaf eiland Munnikeveen
is het niet ver daarheen…
Bloesems in Watermaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Deze straat in wonderland
een laan van roze wolken
moet wel het einde zijn
van de gewone wereld, hier
begint het geluk en ginds
moet wel de poort zijn
maar daar wil ik nog niet heen
Laat me langzaam lopen en genieten
van bomen vol roze koeken
Laat me wegvliegen
uit pijn en misselijkheid
uit de heilige drie-eenheid
van mijn gedachten…
De T.V., een gebruiksaanwijzing
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
542 In hersendood scherm ik af
op het einde van mijn programma
Er komen meerdere,
maar voorlopig
laat ik afgelopen van me af vallen.…
LAIS CCII
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
426 Zie elk eind als van iets ergers het begin.
Verzaak bezit, jij zit daar zelve in.
Breng warmte daar waar nu een ander rilt.
Geef nooit een ja als jij er niets van wilt.
Breng je lijf niet in verlegenheid.
Spreek uit wat je in angst en vrees verstilt.
Gooi alles weg wat je verstikt met spijt.…
HOOP
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 op spijkers met
koppen staan
schepen voor je ogen
ten onder zien gaan
het einde overzien
van je eigen bestaan
de laatste bladzijden
van een boek omslaan
je afvragen wat toch
de clou mag wezen
en uitstellen door het
gedeeltelijk te herlezen
tegenover de naakte
waarheid komen te staan
de hoop niet laten varen
ontkennen met sussende…
Het hyper zijn
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
468 je ogen
armen en benen
molenwieken
een fleurig
pandemonium
dat uitnodigt tot
heerlijke deelname
een aanleiding
is niet te
achterhalen het
hyper zijn bij jou
is nooit van het
kwalijke venijn er
is geen onderscheid
in wie achterblijft
en in samen vieren
weldadig sluipt
rust op kousenvoeten
binnen en in een
langzaam dovend
einde…
BEWAARPLAATS
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
550 Het is een plaats
om te bewaren,
op te slaan, niet weg
te gooien, nog niet
definitief afscheid van
te nemen, een locatie
van uitstel tot ooit,
een keuze voor her-
overweging, een gelegen-
heid om te kunnen
terugkomen op de aan-
zet tot nooit meer
kunnen bezitten of een
nooit meer terug, een
overbrugging naar
een einde,
wellicht voorlopig…
Die versnellend krulden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
389 langzaam
liet ik de
emoties los
die versnellend
krulden naar het
einde van het
leren stuk
van de zweep
zij knalde
gaten in de lucht
door een vlucht
die te snel was
voor het blote oog
het foeteren
veranderde
in snelle drift
met de vloek
als lokaal
taalgebruik
waarbij het tempo
van de slagen stevig
werd opgevoerd
in een exercitie…
Horreur
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
462 geliefde brandweermensen
agent en
ambulancehelden dat
u allen
bent
denk je
eens in
onderandere gediplomeerd
agent
hun eventuele
gezinsleden zitten
regelmatig thuis
op hen
te wachten
zij werken
overdag 's avonds
en diverse
nachten
stonden paraat
om burgerhuizen
te beschermen
eind van
dit afgelopen
jaar
wij Nederlanders…
Erfloze nalatenschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 De lente neemt een einde nu
De zomer, zelfs de herfst hangt aan het gras
Begint naar ooft te ruiken
De eerste schok van de nacht is wel voorbij
De blik is op de sterren soms en nu
Ertussen.…
Hemelsbreed
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
422 Tussen 24/7 en
24 uur 7 minuten
Vlak na 't verstrijken
van de middernacht
Wanneer ik op een vocalise
wacht
Tussen 24 uur en zeven
Minuten walst het ritme
van de nacht
Aan 't eind waarvan begin
van een nieuw leven
Van zijn of niet zijn in
de lange nacht
Van Maagdenburger mv halvebollen
Een ritueel van 24/7
Als dageraad der…
Trots
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
623 trots was je
op jouw groene vingers
als de camelia weer in de
knop stond, die niet kon wachten
om te ontluiken
trots was je
op jouw kinderen
ieder op jouw eigen manier
op jouw oogappeltje ‘kleinzoon’ helemaal
trots was je
op jouw paleis, die je aan het eind
moest verruilen voor een kamer
waar jouw hart niet voor klopte
trots ben…
Waar Een Wil Is Is ....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
545 een weg
die ligt voor hem open
maar toen hij hem afliep
ontmoette hij wanhoop
stil verdriet
en onbeantwoord verlangen
sommige wegen ogen
zo betrouwbaar en geplaveid
maar nooit kon hij ze
helemaal afzien
en komt hij bijna aan het eind
dan blijkt de werkelijkheid
en beseft hij dit was misschien
mijn weg niet
heeft hij zichzelf voorgelogen…
Golvend meegenomen
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
567 golvend met mij mee
En vogels vliegen door mijn hoofd gestoken in de lucht
Zij stelen mijn gedachten maar de vissen geven ze terug
Zo zal ik blijven zwemmen met gedachten om mij heen
Totdat ze weer bezinken en laten mij alleen
Als ik duik in de diepte tot de bodem van de zee,
vind daar mijn gedachten en zij gaan met mij mee
Tot het einde…
Requiem van de zomer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 nog wat aan het zwoegen
hij is merkbaar in geur en speels geluid
een paar bomen bewaarden nog het fruit
je zag dat ze om het najaar vroegen
zijn gebreken zijn voor mij duidelijk
de heerschappij wil hij over het land
slecht weer is een niet uitgenodigde klant
veranderingen blijven voor hem moeilijk
zijn beste truc bewaart hij voor het eind…
Gevangen in codes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Het officiële document nog binnenhalen
hoe ook dat moeite kostte
Nadien even naar ‘mijn overheid’ gegaan voor een bericht
De digidee deed niet mee
En toen ‘k er eind'lijk was,
zag ik geen bericht
Vluchtelingen
zonder al die codes
lijken bijna vrijer
Toch verlangen ze naar een status
en een digidee…
Altijd positief blijven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
555 Ook de woorden vanuit een mooi gedicht,
wanneer ze speciaal aan jou zijn gericht
Zullen zorgen voordat zweven,
waaraan nooit meer een einde mag komen.…
Bundelreis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 mijn kleindochter beaamt mijn begaafdheid
als ze een gedicht uit het boek voordraagt
schommelend de ongerepte natuur plaagt
die een enkele hoofdstuk niet heeft erkend
grove taal geschiedt niet in mijn schrijven
stroomt niet over de lijnen van het papier
haar mond vermaakt zich met het plezier
dat maar zelden tot het eind wil blijven
ze…
Zonneschijn
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 En aan het eind van levens baan
zien wij het paradijs in hemels licht
zal de zon eeuwig aan de hemel staan
dan zien wij de horizon helder verlicht.…