8947 resultaten.
Bij de plotse dood van Frans (mijn neef)
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
2.054 De aarde draait door
en mensen houden vakantie
of treuren ook elders en ver van hier...
Gos toch, God toch, sta ons bij!…
studente
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
670 het groen geloverte
betovert haar, dwingt
haar schoenen uit tot
verbanning van voeten
zonder glans en dan maar naakt
te rusten in het park
op vers gestreken grasmat
haar toekomst te ontdekken
een onwaarschijnlijkheid
die leidt tot haar gelijk
de professor zonder snor
maar montuurloos bebrild
de katalysator tot morgen
bij het schouwen…
Alzheimer
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.207 De leegte in je ogen
Toont de inhoud van je ziel
Die, geruisloos verdronken
In de rivier van jouw heden,
Je ver weg voert van mij,
Onstuitbaar onbereikbaar
Voor de herinnering
Aan ons kolkend verleden.…
Een moment
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.125 Soms glijden even in een stil moment
je gedachten terug naar het verleden,
het is vaak niet meer dan een fragment
misschien ver weg van het heden.
Je herkent een foto, een gevoel, in een persoon
of je herinnert je alleen maar iets die dag
bij een ontmoeting, een gesprek, de telefoon.…
" Het Pad " (zaiku's)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
582 Als je boven de tegenstelling kunt uitstijgen,
ben je heel ver op weg. Omkijken is niet wenselijk
dan moet je het pad opnieuw afleggen.
Respect voor de ander is alléén mogelijk,
als je hem accepteert zoals hij is, dan
leer jezelf accepteren.…
Oogopslag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 Mijn kamer is te klein,
ik schuif de gordijnen dicht,
je kracht omhelst het bloot,
de nacht is ver en zo dichtbij,
het kaarslicht is boterzacht,
smeert mijn hart als oceaan,
zo groot, zo diep, als je tegen
me lacht om mijn zinnen te
ontbloten en weet wat je van
mij verwacht, daarin ben ik
geen partij voor jou en wordt
de vluchtweg…
Dit was de werkelijkheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
546 We waren klaarwakker voor we sliepen,
dat is een kans, die maar eens in je leven komt;
daarvan zijn we ons heel goed bewust,
ver verwijderd van alles daarbuiten.…
Een hand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
854 De aarde wankelt
als een dronken danser
door de piste van vermaak.
...haar ogen zijn de oasen
waar mijn hart in juicht
om een hand die mij beroert
een hand die mij bemint
ver van de bewuste wereld
verruil ons niet.…
Dromenvanger 2
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
528 een roze wolk ver over de horizon
daalt neer met een streling
op een door weer en wind
gelooide mannenwang
hij laveert op hoge golven
kapitein op eigen schip
al zoveel seizoenenlang
heel even
denkt hij terug
met wat weemoed
in zijn ogen
aan het meisje van toen
dat zijn hart zo bekoorde
windwhisper 11 september 2009.…
vals spel
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
850 Nu de bladeren zich uiten
In de kou van de natuur
Komt mijn verjaardag
In verse en schrale kuur
En waarom ben ik het
Die in deze tijden
Moet liggen op mijn bed
Waarin ik lang lig uit te zieken
Voor een ijzige open deur
Waarin ik mij ontfutsel
Met pijn en veel gezeur
Over hoofdpijn en kou
Die mijn controverse vormt
Bij de dagen die ik…
Een haan kraait
gedicht
2.1 met 276 stemmen
47.298 De schreeuw van wie
de zon doet opgaan
helemaal in z'n, met
prachtvolle veren bedekte,
eentje. Triomf
die als doodskreet
kan worden verstaan.
Zoals, andersom,
de schreeuw van wie
heelhuids ter wereld komt:
in woede en pijn
je moeder verlaten en
dan toch luidkeels
willen leven en leven.…
nico is geen freak
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.027 je wordt
toch niet goed
van die lijzige lolbroek
van een dijkshoorn
door de weeks nooit
woensdag bij matthijs
altijd grijze stoppels
vers bijgeknipt
in de neusgaten
om met zijn vleugels
niet mee te trillen
steeds eerst viesvuil kijken
bij smeets 'mag ik even
wat zeggen'
dan geile pretoogjes
richting ria visser
waar mart even ooit…
Tweelinghart
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
634 In stuivend zand ver overzee
zullen wij een rustplaats vinden
voor ons geteisterd tweelinghart
De wind neemt onze parels mee
om ze tot een snoer te binden
rond de oesters van de smart
Ik krijg antwoord op de vragen
over al wat ik niet wist
nu jouw wijsheid is bezonken
Aan het einde onzer dagen
zijn wij als nagels in een kist
onwrikbaar…
Spiegelschrift
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
735 Je hebt de grens te ver verlegd
om doelen te bereiken
en zo jezelf het woord ontzegd
achter gebroken dijken
op zeeën zonder horizon
raakt ambitie vlot op drift
in spiegelschrift op oud carbon
staat je eerste tekst gegrift:
"ïk ben veel kleiner dan de zon
en zal nooit feller schijnen
ik zie de hemel als balcon
voor jou en al de mijnen.…
Afdaling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Soms
wanneer ik tussen de mensen ben
een vreemde in iedere zin
bang en alleen
dan
mis ik de engelen
die bij mij
toch ver zijn.…
Laat me mijn ziel kleden
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
781 Laat me mijn ziel kleden in schoonheid
waar water klotst en onzichtbaar schrijft
met draden vanuit een ver verleden.
Laat ze mij dragen in fierheid en stilte,
bewust van haar verlangen en hunker,
drinkend uit een onzichtbare bron.
Laat ze mij helder bewaren en richten
op hoop voor morgen, op liefde en licht.…
De strandjutter
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
562 zijn ogen op de vloedlijn gericht,
struint hij tussen wrakhout,
wat schelpen en bruinig wier
in een ver verleden verloor
hij zijn hart aan de zee
alleen zijn dromen,
zijn dromen bleven hier
in de kille plaggenhut
van zijn onstuimig bestaan
spoelt eb en vloed
bij nacht en ontij
komt hij weer tot leven en gromt:
de zee geeft minder…
Ingrid Jonker
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
546 Ze had de zee meer lief dan het leven, alleen begreep
de zee niet waarom haar liefde zo ver ging.
'Hier ben ik niet voor gemaakt!', dacht de zee vol
schuldcomplexen, maar kon haar niet tegenhouden, terwijl
ze alsmaar dieper wegzonk, terwijl het leven uit haar
wegvloeide en er nooit meer een nieuw gedicht geschreven
werd.…
Baken verzet
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
720 Mijn illusies zijn verdwenen
natuur verloor z’n interesse
liet me vallen, en kijkt toe
hoe ver ik freewheelend kom
Er gebeurt iets met de tijd
of met m’n tijdwaarneming
als kind zo traag als stroop
nu ontgaan mij de dagen
Ze gaan te snel om te lezen
de week is de nieuwe ‘dag’
code van zeven witte strepen
labelen m’n nieuwe baken…
Onder de motorkap
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
642 Vol afschuw ruim ik veren
van een sneeuwwitte duif.
Wanneer ik mij voorover buig
denk ik niet echt
aan vrede.…
In mijn hart, in mijn lijf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.220 nog steeds
Je hebt je
ingevochten
in mijn lijf
in mijn hart
Ik vloei
naar je toe
naar je open zijn
in je hart
in je lijf
Mijn dans
voor mij
samen met jou
alleen met mijn lijf
geeft ruimte aan
mijn gevoelens vervloeien
Geeft ruimte aan jou
om te zijn in mij
Bij jou
met je zelf te zijn
alleen
Nu
Jij daar
Ik hier
Ver…
Op reis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.200 tover en ik klover
Van Hamburg tot Hannover
Ik ratel en ik spatel
Van Overveen tot Blatel
Ik wikkel en ik weeg
Ik schrobbel en ik veeg
Van Oeteldonk tot Poker
Van Levenslust tot Moker
De bezems vegen schoon
Van Lotjebroek tot Troon
De magie reist en tovert
Van Hekelburg tot Klovert
En kom ik eenmaal thuis
Van reizen ver…
flirten met onmacht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
488 bij nacht kan ik niet flirten
met mijn verdekte onmacht
die overkomt me juist in dromen
als ik voor het spel van flinke vrouw
steeds lijk te laat te komen
dan breekt de opgebouwde grip
nog vóór mijn handen af
loopt alles in het honderd
bij dag kan ik nog koketteren
scharrel wat rond met schone schijn
pronk met verschoten veren
maar…
Ik ben als lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
766 als kind
spatten in me
rotjes open;
die knallers
schieten ver
en steeds hoger
de zomer in.…
Thuiskomen
gedicht
3.3 met 23 stemmen
6.805 zullen ze wat zeggen
en wat zullen ze zeggen
als ik de deur door kom
wat zie je er uit
je bent ver weg geweest
of zullen ze niets zeggen
en alleen maar kijken
of niets zeggen zelfs niet kijken
maar doorgaan met doen
net of er niets gebeurd is
hier ben ik dan
hun vriendelijke vreemdeling
ik spreek de taal der mensen
hoe is…
Onderweg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
587 onderweg
laat ik woorden na
als een uitgedund gedicht
als een blik in jou richting
en hier en daar zweeft
er een zin - tussenin
de schoongelikte alinea’s
zacht uitgedrukt
tussen alles wat zwart is
overal onderweg
wring ik me in letters
drop ik souvenirs
als kleine tableaus
op zoek naar
juist dat woord
dat vertelt – waarom
ik zo ver…
Fragment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 tijd tussen tijdingen in
de noordwesterstorm zwijgt
westenwind is geweest
in het oog van de tijd
schijnbare rust
maar aan de grenzen van de cirkel
beloeren ons roeringen
klaar om toe te slaan
als wij na laten…
ondertussen dans ik
de victorie als overlevende,
aandeelhouder van het leven
ik kan
ik mag
de zwarte omlijsting is even ver…
Alleen de onverlaat
netgedicht
0.2 met 4 stemmen
652 jij kent
de poorten van de hel
het hek met gouden deuren
een marmeren trap
met zonden geplaveid
mensen zo ver de horizon reikt
je kijkt ze aan
in alle ogen staat begeren
nergens berouw verdriet of traan
er is geen duivel
die ze binnenlaat
een bordje met alleen de onverlaat
ze schuifelen
gezichten in de plooi
dat goud blinkt eindeloos…
Uit weerbarstig steen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
615 niet alles wat
uit vingers vloeit
is schone kunst
jouw lijn en vorm
met bloed gehouwen
uit weerbarstig steen
krijgt van de criticus
de grauw en snauw
waar moet dat heen
je dicht een tekst
hebt ziel en zaligheid
er in gelegd
maar slaat niet aan
gaat naar de maan
als vlieger zonder touw
strijk maar de veren
van de heren recensenten…
Koperen ploert
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.279 De schwung liet
zich gelden
Met een gemak van
heb ik jou
Oprecht vanuit
het niets draaide alles
in slechts string
Het racket
standvastig
De pluim met veren
lekker los
Ongeveinsd met
alles sloeg zij meteen
hup!…