Alle inzendingen over ver

8947 resultaten.

Sorteren op:

Bij de plotse dood van Frans (mijn neef)

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.054
De aarde draait door en mensen houden vakantie of treuren ook elders en ver van hier... Gos toch, God toch, sta ons bij!…
Adeleyd3 augustus 2006Lees meer >

studente

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 670
het groen geloverte betovert haar, dwingt haar schoenen uit tot verbanning van voeten zonder glans en dan maar naakt te rusten in het park op vers gestreken grasmat haar toekomst te ontdekken een onwaarschijnlijkheid die leidt tot haar gelijk de professor zonder snor maar montuurloos bebrild de katalysator tot morgen bij het schouwen…

Alzheimer

hartenkreet
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.207
De leegte in je ogen Toont de inhoud van je ziel Die, geruisloos verdronken In de rivier van jouw heden, Je ver weg voert van mij, Onstuitbaar onbereikbaar Voor de herinnering Aan ons kolkend verleden.…
Eric Martens30 augustus 2006Lees meer >

Een moment

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.125
Soms glijden even in een stil moment je gedachten terug naar het verleden, het is vaak niet meer dan een fragment misschien ver weg van het heden. Je herkent een foto, een gevoel, in een persoon of je herinnert je alleen maar iets die dag bij een ontmoeting, een gesprek, de telefoon.…
H.J.Breuren12 januari 2009Lees meer >

" Het Pad " (zaiku's)

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 582
Als je boven de tegenstelling kunt uitstijgen, ben je heel ver op weg. Omkijken is niet wenselijk dan moet je het pad opnieuw afleggen. Respect voor de ander is alléén mogelijk, als je hem accepteert zoals hij is, dan leer jezelf accepteren.…
pama13 januari 2009Lees meer >

Oogopslag

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Mijn kamer is te klein, ik schuif de gordijnen dicht, je kracht omhelst het bloot, de nacht is ver en zo dichtbij, het kaarslicht is boterzacht, smeert mijn hart als oceaan, zo groot, zo diep, als je tegen me lacht om mijn zinnen te ontbloten en weet wat je van mij verwacht, daarin ben ik geen partij voor jou en wordt de vluchtweg…
pama11 mei 2009Lees meer >

Dit was de werkelijkheid

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
We waren klaarwakker voor we sliepen, dat is een kans, die maar eens in je leven komt; daarvan zijn we ons heel goed bewust, ver verwijderd van alles daarbuiten.…

Een hand

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 854
De aarde wankelt als een dronken danser door de piste van vermaak. ...haar ogen zijn de oasen waar mijn hart in juicht om een hand die mij beroert een hand die mij bemint ver van de bewuste wereld verruil ons niet.…

Dromenvanger 2

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 528
een roze wolk ver over de horizon daalt neer met een streling op een door weer en wind gelooide mannenwang hij laveert op hoge golven kapitein op eigen schip al zoveel seizoenenlang heel even denkt hij terug met wat weemoed in zijn ogen aan het meisje van toen dat zijn hart zo bekoorde windwhisper 11 september 2009.…
windwhisper12 september 2009Lees meer >

vals spel

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 850
Nu de bladeren zich uiten In de kou van de natuur Komt mijn verjaardag In verse en schrale kuur En waarom ben ik het Die in deze tijden Moet liggen op mijn bed Waarin ik lang lig uit te zieken Voor een ijzige open deur Waarin ik mij ontfutsel Met pijn en veel gezeur Over hoofdpijn en kou Die mijn controverse vormt Bij de dagen die ik…
MiTcHeLL21 oktober 2009Lees meer >

Een haan kraait

gedicht
2.1 met 276 stemmen aantal keer bekeken 47.298
De schreeuw van wie de zon doet opgaan helemaal in z'n, met prachtvolle veren bedekte, eentje. Triomf die als doodskreet kan worden verstaan. Zoals, andersom, de schreeuw van wie heelhuids ter wereld komt: in woede en pijn je moeder verlaten en dan toch luidkeels willen leven en leven.…

nico is geen freak

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.027
je wordt toch niet goed van die lijzige lolbroek van een dijkshoorn door de weeks nooit woensdag bij matthijs altijd grijze stoppels vers bijgeknipt in de neusgaten om met zijn vleugels niet mee te trillen steeds eerst viesvuil kijken bij smeets 'mag ik even wat zeggen' dan geile pretoogjes richting ria visser waar mart even ooit…

Tweelinghart

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 634
In stuivend zand ver overzee zullen wij een rustplaats vinden voor ons geteisterd tweelinghart De wind neemt onze parels mee om ze tot een snoer te binden rond de oesters van de smart Ik krijg antwoord op de vragen over al wat ik niet wist nu jouw wijsheid is bezonken Aan het einde onzer dagen zijn wij als nagels in een kist onwrikbaar…
dick panman29 januari 2010Lees meer >

Spiegelschrift

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 735
Je hebt de grens te ver verlegd om doelen te bereiken en zo jezelf het woord ontzegd achter gebroken dijken op zeeën zonder horizon raakt ambitie vlot op drift in spiegelschrift op oud carbon staat je eerste tekst gegrift: "ïk ben veel kleiner dan de zon en zal nooit feller schijnen ik zie de hemel als balcon voor jou en al de mijnen.…

Afdaling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 415
Soms wanneer ik tussen de mensen ben een vreemde in iedere zin bang en alleen dan mis ik de engelen die bij mij toch ver zijn.…

Laat me mijn ziel kleden

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 781
Laat me mijn ziel kleden in schoonheid waar water klotst en onzichtbaar schrijft met draden vanuit een ver verleden. Laat ze mij dragen in fierheid en stilte, bewust van haar verlangen en hunker, drinkend uit een onzichtbare bron. Laat ze mij helder bewaren en richten op hoop voor morgen, op liefde en licht.…
Adeleyd4 augustus 2010Lees meer >

De strandjutter

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 562
zijn ogen op de vloedlijn gericht, struint hij tussen wrakhout, wat schelpen en bruinig wier in een ver verleden verloor hij zijn hart aan de zee alleen zijn dromen, zijn dromen bleven hier in de kille plaggenhut van zijn onstuimig bestaan spoelt eb en vloed bij nacht en ontij komt hij weer tot leven en gromt: de zee geeft minder…

Ingrid Jonker

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
Ze had de zee meer lief dan het leven, alleen begreep de zee niet waarom haar liefde zo ver ging. 'Hier ben ik niet voor gemaakt!', dacht de zee vol schuldcomplexen, maar kon haar niet tegenhouden, terwijl ze alsmaar dieper wegzonk, terwijl het leven uit haar wegvloeide en er nooit meer een nieuw gedicht geschreven werd.…

Baken verzet

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 720
Mijn illusies zijn verdwenen natuur verloor z’n interesse liet me vallen, en kijkt toe hoe ver ik freewheelend kom Er gebeurt iets met de tijd of met m’n tijdwaarneming als kind zo traag als stroop nu ontgaan mij de dagen Ze gaan te snel om te lezen de week is de nieuwe ‘dag’ code van zeven witte strepen labelen m’n nieuwe baken…
Custor2 oktober 2010Lees meer >

Onder de motorkap

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 642
Vol afschuw ruim ik veren van een sneeuwwitte duif. Wanneer ik mij voorover buig denk ik niet echt aan vrede.…

In mijn hart, in mijn lijf

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.220
nog steeds Je hebt je ingevochten in mijn lijf in mijn hart Ik vloei naar je toe naar je open zijn in je hart in je lijf Mijn dans voor mij samen met jou alleen met mijn lijf geeft ruimte aan mijn gevoelens vervloeien Geeft ruimte aan jou om te zijn in mij Bij jou met je zelf te zijn alleen Nu Jij daar Ik hier Ver…
Hans Nusink31 oktober 2010Lees meer >

Op reis

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.200
tover en ik klover Van Hamburg tot Hannover Ik ratel en ik spatel Van Overveen tot Blatel Ik wikkel en ik weeg Ik schrobbel en ik veeg Van Oeteldonk tot Poker Van Levenslust tot Moker De bezems vegen schoon Van Lotjebroek tot Troon De magie reist en tovert Van Hekelburg tot Klovert En kom ik eenmaal thuis Van reizen ver…

flirten met onmacht

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 488
bij nacht kan ik niet flirten met mijn verdekte onmacht die overkomt me juist in dromen als ik voor het spel van flinke vrouw steeds lijk te laat te komen dan breekt de opgebouwde grip nog vóór mijn handen af loopt alles in het honderd bij dag kan ik nog koketteren scharrel wat rond met schone schijn pronk met verschoten veren maar…
annabel29 november 2010Lees meer >

Ik ben als lente

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 766
als kind spatten in me rotjes open; die knallers schieten ver en steeds hoger de zomer in.…

Thuiskomen

gedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 6.805
zullen ze wat zeggen en wat zullen ze zeggen als ik de deur door kom wat zie je er uit je bent ver weg geweest of zullen ze niets zeggen en alleen maar kijken of niets zeggen zelfs niet kijken maar doorgaan met doen net of er niets gebeurd is hier ben ik dan hun vriendelijke vreemdeling ik spreek de taal der mensen hoe is…

Onderweg

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
onderweg laat ik woorden na als een uitgedund gedicht als een blik in jou richting en hier en daar zweeft er een zin - tussenin de schoongelikte alinea’s zacht uitgedrukt tussen alles wat zwart is overal onderweg wring ik me in letters drop ik souvenirs als kleine tableaus op zoek naar juist dat woord dat vertelt – waarom ik zo ver…

Fragment

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 648
tijd tussen tijdingen in de noordwesterstorm zwijgt westenwind is geweest in het oog van de tijd schijnbare rust maar aan de grenzen van de cirkel beloeren ons roeringen klaar om toe te slaan als wij na laten… ondertussen dans ik de victorie als overlevende, aandeelhouder van het leven ik kan ik mag de zwarte omlijsting is even ver…
enrico11 december 2011Lees meer >

Alleen de onverlaat

netgedicht
0.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 652
jij kent de poorten van de hel het hek met gouden deuren een marmeren trap met zonden geplaveid mensen zo ver de horizon reikt je kijkt ze aan in alle ogen staat begeren nergens berouw verdriet of traan er is geen duivel die ze binnenlaat een bordje met alleen de onverlaat ze schuifelen gezichten in de plooi dat goud blinkt eindeloos…
wil melker12 december 2011Lees meer >

Uit weerbarstig steen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 615
niet alles wat uit vingers vloeit is schone kunst jouw lijn en vorm met bloed gehouwen uit weerbarstig steen krijgt van de criticus de grauw en snauw waar moet dat heen je dicht een tekst hebt ziel en zaligheid er in gelegd maar slaat niet aan gaat naar de maan als vlieger zonder touw strijk maar de veren van de heren recensenten…

Koperen ploert

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.279
De schwung liet zich gelden Met een gemak van heb ik jou Oprecht vanuit het niets draaide alles in slechts string Het racket standvastig De pluim met veren lekker los Ongeveinsd met alles sloeg zij meteen hup!…