14831 resultaten.
Voor Jou
hartenkreet
4.1 met 39 stemmen
6.323 Mij de ruimte geeft, adem te halen,
mij niet vasthoudt, als ik wil gaan,
die mij leidt over bergen en dalen,
mij de zin in doet zien, van het bestaan.
Vaak zijn woorden overbodig, begrijp je
mij meteen,
je steunde me daar waar nodig,
sleepte me er zo vaak doorheen.…
Foto
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.496 Als fluwelen frambozen
lonken je lippen naar mij
Je geeft je kwetsbare pose
en lacht je witte tanden vrij
Je groengerande ogen stralen
zoals een zoete zomerzon
Ik volg je bergen en je dalen
en wou dat ik je strelen kon
Ik kan je mijn passie geven
vol van tedere geborgenheid
en onze liefde laten leven
en stoeiend vrijen zonder tijd…
Waar de echo eindigt
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
914 de weerklank van mijn geweten
voedt zich met de vragen
die onbeantwoord en
eindeloos bleven zagen
door bergen en door dalen
door kronkelende gangen
waar niemand ze kon horen
door eigen leugens gevangen
de waarheden bleven uit
zodat niemand ze ooit zag
de woorden zonder geluid
schreven in neerslag
als opgedroogde tranen
diepe scheuren…
aandachtorgels
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
6.134 aandachtorgels bij vergaderingen
ze hadden dus direct alweer het hoogste woord
en waren ze niet door de wet beschermd
dan hadden we ze vermoord
de kukelekuus sans tête gaan altijd maar weer door
zoals een ongeremde kar met lood
die van een berg afrijdt
en het ravijn in glijdt
zouden zij oh Heer
in het vervolg gaan zwijgen
al is ’t een…
einde
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.550 grenzen heeft ze verlegd
bergen verplaatst
alles is uitgelegd
nu voor het allerlaatst
heel haar gevoel ontbloot
nog nooit zo bang geweest
alle hoop gedood
wanneer ze zijn brief leest
uit haar leven verdwenen
wacht ze nog lang op hem
maar hij is niet meer degene
die haar gaf haar stem
monddood, alle hoop verloren
kijkt ze naar beneden…
De zandloper
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.088 Gevangen in een glazen woestijn
door vluchtige bergen omzoomd
vraag ik mij verveeld eens af,
of het zand niet voor niets stroomt.
Iedere nacht lijk ik dichter te zijn
bij het gat, zovaak gedroomd,
dat mij aan de rand te denken gaf,
of het zand niet voor niets stroomt.…
De telefoonpaal
poëzie
3.1 met 22 stemmen
3.754 .
-------------------------------------
uit: De Heilige Berg (1925)…
In tere schaduw zilverblauw
poëzie
4.1 met 27 stemmen
3.271 Gij en ik, o wij gaan wel trouw
samen, wij vliegen uit in éne vlucht
en laat het zijn naar het ver gehucht
van mijne ziel en gaan wij gauw
Dat ligt in de bergen, men vindt het nauw,
wijkende in de lentelucht,
schuchter de huizen, zonder gerucht
in tere schaduw zilverblauw.…
Zwartsneppers
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
678 Ze jatten al wat glanst en bergen
dat in bescheten nesten.
Steeds vaker domineert het krassen
over de werkelijke vogelzang,
waaruit ik spijtig opmaak dat
de populatie kraaien dichter wordt.…
De zomer is gedicht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
767 De hemel preekt blauw,
machtige metaforen bergen
aan de papieren horizon.
Mensen boeken reizen
boeken reizen mensen
naar verre lettergrepen.
Ik bezegel je lippen
lak je vele regels rood,
mijn pen in de aanslag.…
Mijn winkel vol venijn
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
909 ik ben er niet
kan even niemand velen
duik in mijn winkel
vol venijn dat delen
wil ik niet in pijn
ogen haken stekels
weer ordenen in vakjes
en ook de slakjes die ik
veel te vaak op woorden leg
verpak ik nu in zakjes
berg ze in de kluis
ik wil een schoner huis
natuurlijk is venijn
te koop maar voor ik
naar de klanten loop
is er…
dat zacht amandel oogt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
913 ik heb de bergen gezien
de grieks-romeinse steden
hoorden hun gebeden
naast het westerse bargoens
maar ik liep terug
door eeuwenoude straatjes
vond in de tijd de gaatjes
naar het leven toen
zag de groene
schaduwrijke binnenplaats
die vandaag de rust
van morgen binnen laat
het klassiek profiel
dat zacht amandel oogt
de blik…
Luchten
gedicht
3.4 met 31 stemmen
11.618 Kom want ik wil je de zon laten zien
zoals ze hier haar laatste licht laat vallen
tussen de bergen, zoals ze druiven rijp maakt
en nevel uit de nacht perst.…
Ik ben de wolk
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.237 Loom drijf ik heen, naar de zon, de zon,
over berg en bos, over stroom en zee,
naar de zon,
de zon!
Gij zijt de zon! Met gouden zomen
omkleedt Gij mij; uw zachte glans
omvaâmt mijn wee, doordringt het gans
tot al mijn tranen nederstromen....
O Levenswee! O Wenenswonne!
Ik ben de wolk, Gij zijt de zonne!…
Vrees niet
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
865 Vrees niet, je naam staat opgeschreven,
al blijft de zee een waterplas,
al zullen bergen het begeven,
al weet je niet meer hoe het was
toen je als kind vol oervertrouwen
de toekomst droomde als een stad
waar iedereen in samen bouwen
genoeg aan vred'en vreugde had.…
Zachter
gedicht
3.3 met 30 stemmen
20.155 Toch droom ik soms, dat er een hoge boom
zou staan waaronder ik mij neer kon leggen,
een boom, die breed geloverd in terrassen
van takken vogels bergen zou.
Vogels, die zingen een voor een,
niet tegelijk, en luistrend naar elkaar.…
Het bergmeer
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
678 Ik blijf ze dragen: vage beelden van
die vlucht met U, de dagen uit en hoog
omhoog een windzucht door, de tijd bewoog
niet meer,ik scheerde door de lucht en dan
zo ver de wolken in, dat ik niet kan
beschrijven hoe, verrezen in een boog
de witte spitsen van een berg.…
Liefde aan je voeten
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
856 geef mij het vergezicht
bergen die beklommen zijn
ravijnen rotsen scherpe kammen
zonder middelen met blote handen
ik wil de wereld aan mijn voeten zien
geef mij horizonnen
oceanen die bevaren zijn
zeeën engten en rivieren
met schepen groot en klein
ik wil verten in mijn blikken zien
geef mij liefde
verdrinken in je ogen
het zachte kussen…
Waaks
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.989 M'n hond blafte de wereld aan elkaar,
ging zo tekeer, gelukkig waren 't maar
twee potten, stomdronken bij mij op de
stoep,
warempel wel wat anders, dan een
berg hondenpoep.
Gelukkig is mijn reu, zo heerlijk waaks,
de potten schrokken zich lam
en verhuisden van plaats.…
Wat is liefde dan?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.431 Is liefde een grote oceaan
met huizenhoge golven
of die niet te beklimmen berg
door sneeuw en ijs bedolven
Is liefde die prachtige oase
midden in een eindeloze woestijn
of dat niet te bestrijden virus
waar allang een pil voor moest zijn
Is liefde een stralend blauwe hemel
waarin plots een regenwolk hangt
of is het een hele drukke stad…
Dit Eiland
gedicht
3.4 met 29 stemmen
9.959 Waarom dan niet de paden op,
de bergen in, de velden over
bij deze stad vandaan
waar stegen uitlopen op steigers
niet meer door boten gebruikt.…
Wolkenland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.007 naar wolkenland
dromend over hoe mooi alles ooit was
zo heerlijk rustig…niets aan de hand
Reusachtige eilanden van pluizig schuim
hangen roerloos in een zacht blauw toneel
helder wit vermengd met een grijze pluim
zo overdonderend mooi…en zo veel
Donzige dekens in een bewegingloze dans
een schouwspel waarin dromen verdwalen
magistrale bergen…
Zeventien
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
1.904 Het water langs de bergen,
drankjes en een feest.
De vakantie was bijzonder
maar de details nog het meest.
Een bijzondermooie jongen
langs de stroming van een beek.
Dat waren mooie dingen
waarvoor ik haast bezweek.
Ik wilde alles zuiver,
warme handen en een zoen.
In mijn allermooiste dromen
wil ik het ooit nog overdoen.…
de toenadering
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
727 kijken lopen
naar den kimme
verleggen van den horizont
steeds wijkend
dichterbij weer verderaf
moeders baren
schepen varen
bergen komen af en aan
soms staat men stille
rarekieks het fotootje
minne in een autootje
’s anderen daags
heel al in kanteling
na donkerte zonneschijn
volgt bemanteling
in nevels achter neuzen
koud traag
niet…
Want voor mij ben jij de zee
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
799 de weg die jij vond
met al zijn kronkelwegen
bewandel jij graag in je eentje
alleen wil jij de berg op klimmen
niemand mag dichtbij je komen
das je goed recht
maar blijf niet in deze schaduw wandelen
laat mij van je houden
want als ik aan jou denk, klopt mijn hart sneller
voor mij ben jij de zee waarop ik wandel
geeft mij warmte van…
wij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.251 er waren bergen met witte dorpen
en altijd een weg
die kronkelde naar zee
hoog proefden wij de hanen in stilte
een stoofpot aubergine
eelt op de handen
er waren stranden met rotsen en stenen
het hete zand
wij dronken wijn uit gekoelde glazen
en altijd rook het naar afscheid
op rechte stoelen
aan een tafel
ergens een plein
in een hart…
De zwarte parel
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.107 bruinde je mijn benen
door regelmatig de passaatwind
mijn equatoriale stiltegordel met
aangename warmte te beroeren
idyllisch lag je daar te stralen
tussen de knipogende olivijnen
die half verborgen tussen het zand
het groen met verve verdedigden
als ongeëvenaarde compensatie
oh eiland van de eeuwige lente
met je kleurrijke lunatieke bergen…
een horizon voorbij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
842 ik schilder je
de bergen op
voorbij de rots
en de vallei
toon je de uitzichten
een horizon voorbij
zie in blauw de
nevels van de morgen
even zonder zorgen
genieten van de dag
ik weet het pad dat
je in de verte zag
we dalen snel
penseel voor jou
ravijnen, hun diepte
voel je aan mijn hand
in samen blikken zal hun
dreiging vlug…
Najaar
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
814 Van de bergen in het noorden
rollen wolken naar het dal
waar jij en ik het traag verval
beseffen zonder grote woorden.
Laten we nog één keer de sintels van het licht
met onze adem doen ontwaken
dan vouwen we het duister dicht
terwijl we met een laatste blik de horizon aanraken.…
Verkoelde liefde
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.818 bergen van oud zeer
een dal vol met tranen
herinnering aan weleer
toen wij nog samen waren
ooit was jij degene
voor wie ik alles deed
we deelden nota bene
jaren lief en leed
vandaag is alles stil
zelfs de klok aan de muur
doet niet meer wat ik wil
en slaat geen enkel uur
hoe kon liefde zo verkoelen
dat jij niet langer bleef
kon jij…