6828 resultaten.
schaamte (1)
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
574 "om goed te kunnen schrijven
moet je heel diep in je schaamte gaan"
zo sprak de schrijver
en het laat me niet meer los
één poging is meteen een daad
wanneer ik afdaal in het donker
van nalatigheden die nu toch
het daglicht moeten zien
over hoe ik toen verborgen wilde houden
dat ik de kille waarheid van de dood
niet onder ogen komen…
Zij, die luistert
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
759 voeg schoonheid toe
zo is ieders wens
met je kleurrijke schaduw
en warme lach
woorden zijn niet nodig
je bent niet schuw
doch zie in je ogen
een rijkdom aan stilte
die ik zozere mag
je kijkt ons aan
ieder, een voor een
blijf
jammer
je moet spoedig gaan
en ziet nog eenmaal om
over ons allen
en toch naar ieder
dag, donkere…
het ijzeren paard
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
656 "jeugdigheid is als een verzameld gedicht
dat ongedateerd blijft"
een koning keert terug
uit donkere sprookjes en gelaten gezichten
wie zou hem geschreven hebben
verzilverd, in spinrag
langs het pad van de wind
ik zit tegenover hem
de kachel verbrandt zijn woorden
midden in het bos
hij lacht zijn voeten vast in…
De smalle ring
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.681 De smalle ring, de gouden band
Schendt niet de naaktheid van uw hand,
Gelijk uw stralend lijf niet weet
De schaduw van zijn donkre kleed:
Uw stralend lichaam lijdt noch weet
De schaduw van zijn donker kleed,
Zoals geen lijf of stof bezwaart
De ziel die door uw ogen klaart:
Geen…
Met een dodelijke vaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 geen blad bewoog
de lucht was loom
en zwaar beladen als
in een hoofdpijndroom
voelbaar hing de
stilte om ons heen
in een klamme greep
van niet verroeren
de klok tikte
steeds luider
de seconden af als bij
het wachten aan een graf
een flits verscheurde
het donkere gifgroen
de donder knalde raak
onze actie kwam te laat
in brekend…
Lieve Sint
netgedicht
2.7 met 24 stemmen
2.290 ik kan wel praten
en ook wel schreeuwen
maar gooi me niet voor de leeuwen
want ik ben niet als al die lichten
die aan de lopende band kunnen dichten
ik heb dat niet ik kan dat niet
waarom dan al mijn zuchten
ik heb toch niets te duchten
vaak blaas ik stoom
in donkere nachten
want wat wil ik nog verwachten
ik heb al alles
'k mis…
Licht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.408 Van hoop en samenhorigheid voor alle
mensen in deze donkere winterdagen.
Nu wij weer herdenken de geboorte van
“HET KIND”
die in het duister zijn licht laat schijnen
in een wereld vol oorlog en geweld.
Zodat wij zijn warmte kunnen voelen
om dan met elkaar in verdraagzaamheid.
KERSRMIS TE VIEREN!!…
Lekker thuis.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
806 Uit het donkere bos komend
Knipper ik mijn ogen even door het zonlicht.
Ik zie twee wegen in de verte;
Links een zanderig karrenspoor
Met nog meer links, armoedige boerderijen.
Rechts, een paars-zwarte asfaltweg
Met evenwijdige witte strepen en lijnen,
Met nog meer rechts modale kubistische nieuwbouw.…
Van vroeger ervaren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
501 ik pakte jouw hand
in een liefkozend gebaar
voelde je vingers verkrampen
zag je ogen
opeens donker glanzen
wegkijkend van mij
een zucht over je lippen
wat woorden die
ik niet hoorde en weg was jij
pas later
vertelde je dat raken
oude wonden open maakte
dat de pijnen
van vroeger ervaren
weer even heftig waren
jij wilde vrijheid…
In de nacht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
979 Met jou meedrijven,
met jou meewaaien,
in de donkere nacht
terwijl de maan licht geeft,
haar kracht schijnt.…
Je zon doorschoten haar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 een gedecideerde pas
de zonnebril die jij op had
trok alle aandacht
donker onder
zon doorschoten haar
dat goudblond krulde
je zwaai was ingetogen
maar vol verborgen kracht
zag verlangen in je lach
woorden bloeiden
zomers zacht in
tal van warme kleuren
tot jij die bril afnam
en ik verdronk in
jouw intense blauwe ogen
heb het…
stil
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
590 de zon wekt warm de kille duisternis
die gehoorzaam doet wat hem bevolen wordt
en trekt zijn donkere gloed al schuivend terug
alsof gordijnen opengaan toont zich het landschap
in vroege vrolijkheid waarmee de dag begint
in zachte stilte en met ongestoord geluid
van blije vogels die elkaar begroeten
voorbijgaan in hun doelloos vliegen
als echte…
seconde
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
545 is, in mijn tuin
tel ik kristallen, alle zeven en
hun licht
dat doorgeslagen dwars door regen prijkt
een hartsmoment in koude dagen
binnen is het warm en vraagt de kat
om aandacht, boven kaarslicht
kleurt haar lach mijn hele leven lang
ik ben niet bang
om weg te gaan
want overal is zij, ze laat me steeds verbazen
als de wereld donker…
Op een zwerfkei
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
833 Ik stap van het donker
in het heden.
Zo lang verdwenen
dat hun gezicht
mist en waan is.
Raden naar lichamen
lastig tentamen.
Raam ik hun tranen
doen oma en
opa me wenen.
Ik stap van het heden
in mijn genen.
Op een zwerfkei
twee gelouterden,
zie: mijn grootouders.
Eens waren ze dood,
nu klein doch groot.…
Rood onderstreept
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
545 ik lees het boek
adem je woorden
proef de nuances in jouw geluid
tast naar gedachten
die fluisterend tussen de regels
op mijn ontdekken wachten
zie je lach
in donkere ogen
en jou na cryptische zinnetjes blozen
ondeugend frivool
dansen de letters
rood onderstreept hun eerste viool
in prachtige scenes
weet je het drama met spirit…
Finis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.748 ‘Tot een groot lijden ben ik uitverkoren
en smart ligt, donker bloedend, midden in
de pracht van al mijn arme, jonge leven,
mijn jonge leven.’
Mijn liefste lieveling, weet gij dan niet,
dat ook mijn ziel omkomt in dood verlangen,
dat ook een lang verdriet klaagt door mijn dagen,
o, door mijn dagen.…
Wat blijft komt nooit terug
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.428 In een andere tuin
voerde ik grootmoeders kippen
nadat een andere haan
mij had gewekt
op de donkere vliering
die geurde naar appels.
Ik hoor dit nu,
ik zie dat nog.…
Vanaf het eerste uur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
594 de dagen zijn weer nieuw
al vanaf het eerste uur
stralen zij de hitte
van het nieuwjaars vuur
de trage donkere
nachten zijn voorbij
mijn goede voornemens
staan keurig op een rij
totdat jij komt
mij meeneemt buiten alle orde
en laat springen over
vastgeroeste hordes
wij gaan voor uren
die slechts luttele seconden duren
trotseren…
De blik opzij
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
612 dagen gaan al trager
steeds vaker glijdt
donker de middag in
ontbijt en avondeten
zijn vergeten
honger is ook over tijd
wekken is een scene
wakker worden
is er eigenlijk niet bij
toch is er af toe
ineens de blik opzij
een lach die stilaan breekt
een onverwacht moment
dat in het brein
komt bovendrijven
zijn emoties afgeeft…
Mijn muze met mij
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 Kwaad waar geen kruid
Tegen gewassen
Door rode schedel kieren
Naar binnen gedrongen
Om moedeloos van te worden
Uitgehongerd tastend zoekt hij zijn weg
Door het donkere struikgewas
Hij wil verboden vruchten plukken
Likt zijn lippen vol welbehagen met zoete tong
Voor de speech
Niet meer urenlang in stoffige kamers
Zoeken naar woorden…
Het monster
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
562 Het is donker, kil en leeg, ik voel me alleen met dit monster in en om mij heen.
Ik heb al vele monsters verslagen, bergen beklommen..grote gevaren.
Maar dit monster gunt je geen rust, nee..geen ogenblik..
Dit monster is zo sterk nu ik besef..het monster..dat ben ik.…
Het vergankelijke...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Woorden worden dan als een
donker dreigend kleurpalet
dat een plagerig spel vormt van emoties
gegoten in een keurslijf van sterfelijkheid.
Uit het gebroken dood gaan
worden we weer heel geboren !…
Fantasia.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
650 de sterren zijn mijn gidsen
door een donker zwart heelal,
zij zullen eeuwig voor jou stralen
omdat ik als eeuwig licht voor jou
diezelfde sterren plukken zal
dus wees niet bevreesd
het licht van de zon blijft je
verwarmen,
de sterren blijven stralen
zodat ik met veel liefde
de zon eens
naar beneden zal
halen…
Aura borealis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
562 zwaartekracht valt als appels van de boom
ongeremd door ongerijmdheid
in vrijheid, zoals alleen het luchtledig die kent
zonder weet van afstand, bij wijze van spreken
ik schijn de middernachtzon te kunnen zien
om de hoek
in de schaduw van donkere bossen
in nieuw licht van oude kennis
er gaan dagen voorbij zonder zon, zo op ‘t oog
dan vreet…
warda
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 een grijze vogel vliegt
verschrikt op
een jonge man schrijft
zijn geliefde
liggend in het gras
hij is ver van haar
geluk huilt in zijn
dromen
toekomst ligt in het
verschiet
nog even geduld
het wolkendek trekt dicht
donker, dreigend…
de jonge man deert het
niet
hij denkt aan haar
voordat de regenbui hem
zal doorweken…
Verliefd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.253 Zwartfluwelen ogen,
lippen honingzoet,
je haar een donker persianer
van het zachtste soort
en een koffiebruine huid.
Steeds als ik je,soms na
onbehaaglijk onverdraaglijk
lange tijd, weer zie
word ik opnieuw verliefd op jou.
Een weldadig warm gevoel
doorstroomt mij wanneer
je me begroet
en zegt: "Dag Oma."…
immaculata
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
603 hospitaalzuster Immaculata
weet van aanpakken
neemt de zaakjes graag in eigen hand
maar nooit zonder handschoentjes
en donkere bril
ter bescherming
van haar maagdelijke preutsheid
ze wil haar onbevlekte naam
verdienen
en zoals men weet
lonkt de satan
achter elk hoekje
en het vlees is zwak
zelfs bij de vrome
'Dochters van Liefde'…
Onderwater
gedicht
1.0 met 1 stemmen
3.272 Vogel die liever zal zwemmen in het donkere onderwater
dan vliegen in het licht der eeuwigheid.
Ik kan de pinguïn wel begrijpen.
Slapend zien we meer dan met de ogen open.
Vooral slapend met de snelle oogbewegingen.
--------------------------------
Uit: 'Buigzaamheden', 2002.…
Glansgraad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
625 er dwarrelt iets dat blinkt
met de getijdenstromen mee
een parel die in het donker zinkt
naar de bodem van een gretige zee
het patroon van geheugen is fijnmazig
tot aan de zandige oevers van gemis
dan blijkt het achterland wazig
verdwijnt het tastbare in ongewis
ik zag een gezicht voor het jouwe aan
voelde weer de hemelstormen
over onze…
Onontbeerlijk.
poëzie
4.0 met 5 stemmen
949 Mij kan geen donker leed genaken,
Mij kan geen lichte vreugde ontvliên
Zolang gij over mij blijft waken
En ik naar U, naar U mag zien.
Gij zijt als brood mijn leven nodig,
Wat regens zijn voor 't dorstig land;
En, wordt mij alles overbodig,
O, nooit de handdruk van úw hand!
O!…