6268 resultaten.
verder gaan
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
3.186 Streep zijn naam niet door
al is hij bij ons weggegaan
Streep zijn naam niet door
alsof hij nooit heeft bestaan
Het liefste wat ik heb bezeten
het voorbeeld van mijn bestaan
Vraag me niet om dat te vergeten
en gewoon weer door te gaan
Want ik wil wel verder leven
maar weet niet hoe dat moet
Ik hoor bij hen die achter bleven
en overleven…
Mijn handen
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
2.022 Mijn hand pas in jouw hand,
alsof het zo hoort te zijn.
Met mijn hand in de jouwe
voel ik me minder klein.
Ik zal geen weerstand geven,
ik probeer het juist te begrijpen.
Dat ik je volgen kan
zonder dat je in mijn hand hoeft te knijpen.
Al laat je mijn hand soms even los,
wanneer je boos of verdrietig bent.…
Ja, mijn blik versmalt
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
557 het licht is snel
donkerte nog vlugger
dan een schicht
ik warm mij op
aan nummer drie
van de schakelaar
en werk de lijst
steeds meer af
eer ik de naam
van het kind noem
mijn aarde krimpt
alsof mijn glazen
beslagen raken
het gevoel
onderscheidt zich niet meer
van de smaak van wortelen
slechts een verschil
in…
Kinderen van een NSB-er
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
2.932 Ze waren kinderen van een NSB-er
en raakten zo hun vrienden kwijt
maar ach, die kinderen waren onschuldig
bleven toch een vreemde eend in de bijt
Zelfs jaren later, na de bevrijding
keken de mensen de kinderen erop aan
het leek alsof ze op hun voorhoofd
een bordje met
"mijn vader was een NSB-er" hadden staan
Ze hebben er jarenlang voor…
geen andere wens
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.550 je warme zoete mond
ik ben de stam en jij de bloesem
het mos op humusrijke grond
jij bent klimop en ik de boom
twee en toch één en toch steeds twee
omstrengeld in een liefdesdroom
zo heb ik mij in jou gevonden
in jou voel ik me aardverbonden
en in mij maan en warme zon
als levend water een genot
mij in je armen te verliezen, later
alsof…
jij, die ik ben
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.335 nog eenmaal kijk ik om
en zie mezelf daar staan
onopvallend gelijk ieder ander
zichtbaar in gedachten opgegaan
denk ik daar wel
gaat nu door me heen
sluit daar wel de ogen
hoor enkel geluiden
van een vroege vogel
maar mijn rug is gebogen
alsof een boom mij verzwaart
denk ik daar wel
of wordt mijn lijf
in het verleden bewaard…
een Moment
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
2.348 Soms treft mij iets, heel even,
achter enkele woorden die je uit
waarin vind ik, iets zit verweven,
een zuiver en zacht maar lief geluid,
zodat ik opnieuw naar je ga kijken
alsof ik jou voor het eerst daar zag,
laat al die jaren maar verstrijken
zolang ik dit bewaren mag.…
Uit sprookjes van weleer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
663 ruisen groen
stammen kringen statig bos
wuiven met hun takken
eens per jaar de bladeren los
die dwarrelen een
kleurig herfsttapijt dat
in de winter modder wordt
en het geluid van passen smoort
niet alle bomen maken bos
ze hechten niet aan struiken
vervlechten moeilijker met
sfeer uit sprookjes van weleer
ze staan wat afgelegen alsof…
platonisch
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
833 alsof ik het verschil niet voelen zou
je pseudo-vriendelijkheid
en voorgewende interesse
en die stilte tussen ons
gapend als de samariakloof
je hitsige blik op haar
een niet te stillen honger
gestolen momenten van onderschepte tederheid
in de lach van je ogen
hardnekkig als de winter
blijf je terugkomen
we drinken het bloed uit mijn…
beter met jou
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
622 (dat is wel zeker). zolang als ik
sta. loop. zit. kruip. spring en
't me duizelt alsof ik naar een
kameleon, een kleurenpalet kijk.
ik ben eeuwig van jou al verzet
ik me. ik hou van jou. als je dat
nog niet wist. echt wel.
(en 't duizelt me altijd)…
Najaarszon
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
2.855 Ik liep vanmiddag te stralen
in de warme najaarszon
Eventjes was ik vergeten
hoe ik daarvan genieten kon
Heerlijk ook om dan te dromen
je voelt je dan zoiets als vrij
Het lijkt alsof heel de wereld lacht
en dat maakt mij heel erg blij.…
Het losgeslagen anker
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
807 waar mijn vluchtgedrag
me kielhaalde en me deed verstikken
alsof er vele herfsten aan me schraagden
ontvelden mijn zienswijze aan de afgekeerde zijde
waar liefde en angst streden om de eer
want wie ik ben is geen antwoord
maar zeker ook niet de vraag…
over het water.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
540 Op het land bezijden hoor ik
koeien loeien alsof er niks
voorbij is gegaan, geen
Tijd, geen grenzen lijkt het,
op deze zachtbewegende
op en neer gaande lijn,
die me verbindt met mijn
Wezen, die ik maar amper
voel. Ja, nu dan, op t water.
maar verder? Nee, laten we
Vandaag vrolijk zijn.-…
Om me heen voorbij
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.328 Herinner jij je die vent nog die zei
Wat is het toch een prachtig paar
Zie ze stralen, die verliefdheid…
Vele prachtige levens
leefden wij
gewoon in een dag tijd
Maar het lijkt nu alsof we
ze en masse begraven
Is het een doodlopende weg
die we zijn ingeslagen
richting die horizon
die we wilden verbreden
Wordt jij er nog wel gelukkig van…
eroverheen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
697 want kraaien hadden velden
nog lang niet in bezit
we deden toen alsof
er nooit een schaduw nog zou komen
de zon streek neer en bracht
met iedere glimlach
meer leven aan het licht
overbelicht, maar het deed niet onder
totdat het onheil binnenkroop
zijn schimmen ver naar voren
je daar met stijfbevroren angst
niet overheen kon komen
nu…
Incognito
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
970 Ik weet niet wat het is dat mijn bloed zo
naar beneden wordt getrokken, alsof het een
wil worden met rode rivieren uit vulkanen
of met Israëlisch zand in woestijnen,
sterren rondom de maan.…
Weet u werkelijk niets is in vergetelheid weggeleden
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
639 Deze dag heeft me welhaast in een amoureuze blik
aangekeken, mijn zachte handen vastgenomen
met het nodige welbekomen en de grijns van een vrouw
compleet trouw alsof we elkaar begrepen
vanwege dagdromen in mijn armen geknepen.
Ik nam nog een langere blik mijn hanenpoten aankijkend
niet wijkend van het moment van herkenning.…
kasteel van zand
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
674 geluiddicht zijn de wanden
de ruimtes gevuld
met steenwol
niks kun je daar horen
alleen in jezelf gekeerd
alsof de tijd stil staat
wanneer de kier geen zonlicht meer doorlaat
weet je
ga
en leef
niet snel
niet langzaam
maar deins daar ergens tussen in
voorlopig staat alles nog stil
muurvast geplakt
aan regels die nu eenmaal gelden
wij…
Lief gemis
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.238 Vannacht deed jij het deurtje open
ik wist niet hoe laat het exact was
Jij bleef alleen maar naar mij kijken
alsof je door mij heen iets zag
Tot ik het niet meer kon verdragen
tranen vielen onafwendbaar, omlaag
Jij klopte op mijn hand ten teken
van verbondenheid en om te breken
Ik kon niet met je meegaan en jij, lief
kon zoals altijd niet…
Politiek van geld
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
845 De gestaalde slurven
braken bulkend beton,
hokjesgeesten tekenen
voor het heersende echelon,
Die kostprijs van het groen
versus de opbrengst van grijs,
alsof zij slechts stuivertje wisselen
alleen voor de allerlaagste prijs?…
verlaten zandkasteel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.027 jij was mijn prins van mijn zandkasteel
maar nu zie ik stukje bij beetje dat het zandkasteel wordt verslonden door de golven van de zee
het neemt elk gevoel voor jou mee
elke minuut een stukje meer
zonder jouw bescherming
zal het zandkasteel kapot gaan en mee gaan met de zee
de zee maakt het zand weer plat
zodat het lijkt alsof het nooit is…
Holocaust
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
830 Hoe kan de wereld verder gaan alsof er
er niets is gebeurd en god de mensheid
niet doortrekt in zijn cosmisch closet?…
Carlton (Ghost Town, Texas)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
435 de dag is zwijgen opgelegd
verstomd door zonnevuur
alleen een krekelpaar
prevelt zachtjes, uur na uur
stof kleurt de vlakte
van een stille straat
die na het spiegelende einde
mogelijk nog verder gaat
een huizenrij, leeg, in vale kleuren
kaatst het zonlicht terug, stil
alsof zij ook deze gast
niet langer noden wil
de leegte, de hitte…
Thuis
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
982 Nu voel ik daar enkel nog verdriet,
‘t is alsof ik er was voor het eerst.
Waarom is gebeurd wat er gebeurd is,
waarom ik? Waarom?
Ik wil terug naar vroeger,
ik wou dat alles veranderen kon!
Maar gedaan is gedaan,
voorbij is voorbij.
Ik wilde het eerst niet geloven,
maar thuis is geen thuis meer voor mij!…
Dauwdruppels
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
628 In het prille van de morgen
ademde ze rust en vertrouwen
het was alsof de berg die voor haar lag
steeds minder hoog leek
stap voor stap
zag ze papavers en prachtige veldboeketten
langs de weg
ze keek haar ogen uit
tussen de wolken door fluisterde de wind
een lint van liefde
haar handen begonnen te vangen
waar wangen bloosden
piepte…
maantuin twee
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
732 het lijkt soms echt
alsof sommige schrijvers
mij door en door haten
zoals ik schrijf zal ik praten
en praat zoals ik schrijf
natuurlijk geen diploma zit vastgeplakt
aan dit lijf
maar sta toch echt stijf
van woorden geboren uit niks
ben niets en niemand iets verplicht
alleen m`n redacteur heeft er veel werk aan
maar het wordt prachtig,bloemen…
GESPOT
hartenkreet
4.1 met 34 stemmen
2.863 Nooit eerder zoiets meegemaakt
getroffen door een flits
geen twijfel mogelijk
ik weet dat het er is
een zonnestraal
in mijn vizier
klik
waar was je voorheen steeds
hoe kom je nu toch zomaar hier
alsof, nooit weggeweest.
Mijn ingebouwde super-lens
heeft jou toch echt gespot.…
De taal van tijd
netgedicht
4.7 met 43 stemmen
1.192 De dagen cirkelen
langzaam rond
op de adem van licht,
lucht en ruimte
stel ik vragen aan vroeger
waar beelden vervagen
alsof ik de taal
van tijd verstond
in serene rust
waar verlatenheid fluistert
rond de contouren
van wat eens was
buig ik mijn hoofd,
'k heb naar de stilte
geluisterd en geloofd
in het mysterie van leven
dat…
stiltemoment
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.746 er woont een vlinder in mijn huis
heel zacht…
schijnen blauwe ogen zomerlicht
waar nachtsfeer koud verdwijnt
verschijnt het kleine wonder
tussen glas en glas, vertrouwd alsof
het altijd al zo was
mag ik zuchten rond het middaguur
de avond beter weten langs de witte muren
van vandaag?…
De jonge morgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
537 Alsof de nacht mijn lasten voelt,
ontlokt de hemelboog mij duizend zuchten…
Ik offer tranen aan de goden voor mijn zielenrust.
Zij helen de vleugellammen
en ook mij.
Ik, die -zwaar verankerd- aan verleden lijd…
En in de bron van de maan baadt het licht van de zon.
Haar mildheid werpt goud als kleur over mijn ochtend.…