5764 resultaten.
Kantel- zinnen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
639 Geen zichtbaar einde
tunnelt naar de einder
en slechts onnozele kinderen
zien nog een opening
die nooit werd gedicht.
De vraag staat nog open
nu de woorden ontbreken
die kunnen omvatten
het ont-hoopte verlangen
naar een zinloos gedicht.…
Een onbaatzuchtig donor geven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
703 Einde aan de voorzichtige passiviteit;
de ziekenhuis stekkers en stoppers van
een kinderhart dat men aan de monitor
legt; dat door het falen van zijn
essentiële functie een recht op een
dynamisch kinderleven wordt ontzegd.
Met Peter zal het weldra beter gaan;
als er een hart klopt dat nieuw leven
pompt in zijn kinderbestaan.…
Als de dag overgaat in de nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
864 De zonovergoten dag, loopt langzaam ten einde
het avondrood toont zich in al haar rode glorie
de dag ging snel, zoals elke dag
de avond is korter, maar dat ie tie altijd.…
Strijd
gedicht
5.0 met 7 stemmen
2.519 onmacht steeg me langzaam naar de strot
de vloeren van mijn vesting bleken rot
en gingen vaag, doch onheilspellend kraken
Geloof me maar, van strijden was geen sprake
het was berusten in een helder lot
het lichaam spande stiekem een complot
met cellen die verwoed de kop opstaken
Vergeet de termen ‘winnen’ of ‘verzaken’
(al wacht er aan het einde…
Strijd
gedicht
4.0 met 2 stemmen
11.504 onmacht steeg me langzaam naar de strot
de vloeren van mijn vesting bleken rot
en gingen vaag, doch onheilspellend kraken
Geloof me maar, van strijden was geen sprake
het was berusten in een helder lot
het lichaam spande stiekem een complot
met cellen die verwoed de kop opstaken
Vergeet de termen ‘winnen’ of ‘verzaken’
(al wacht er aan het einde…
Een fotootje van het autootje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 autootje
met pit
maar pet:de koeling
De zomerdag
deed ons smelten
de wind
niet meer dan bries
De rook
uit de uitlaat
van onze voorganger
stinkend vies
Plots begon
ons autootje
te roken
kon voor noch achteruit
Zelfs de slinger
kon 'm niet bewegen
en er was nog
geen 'wacht der wegen'
We stonden ernaast
hulpeloos
ten einde…
Straalde bedeesd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 fluister en vlagen het
weer van de komende dagen
zij had mij wiegend gewenkt
opende haar hart
straalde bedeesd toen ik
schaamteloos keek naar haar pracht
ik deelde aarde met haar
we vergeleken omgeving
op wat kleine details na
waren we heel dicht bij elkaar
lente werd liefde tot zomer
het houden van heeft gegeven
haar vrucht aan einde…
De bie en de roos.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.225 En zie, voor 't einde van de dag
Viel 't roosje neer; maar, als 't daar lag,
Herdacht het stil de honigschat,
Eens in haar geurge schoot bevat,
Die mogelijk in ziekte en pijn
De mens tot laafnis zoude zijn.…
Distantie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 Ik rook
drink
doe verder niets
lees geen boek
ontvang geen vrienden
denk enkel na
zie geen licht
voel geen vreugd
geen wrok
slechts verbittering
val dieper
en dieper
tot de bodem
in de zielloze ruimte
begin van het einde
in zicht komt
dan
plotseling
iets
is het een verschijning
een woord
gebaar
gevoel
dat mij krachtig…
Door de tijd voortgedreven.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
543 Aan het eind van de week
kan men gaan balansen.
Hoe sloeg je je er door.
Heb je wel voldoende
geprofiteerd van al
je kansen.
Een levensklok tikt alle
weken door. Onvermijdelijk
schrijft die ons de regels
voor. Het leven van de
mens is de wens te blijven
leven.…
Inspiratie
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
787 Het gezang van een gele kanarie
klinkt als een eerste lentezegen
op een zondag eind januari
met vieze, druilerige regen.
De lente is nog ver te zoeken
geen lichtje dat me buiten roept
dan maar snuisteren in de boeken
met een kop koffie en een koek.…
ruwe diamanten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
549 elkaar
en soms gaat daarbij iets kapot
er schuilt in elke stap gevaar
dat is ons collectieve lot
als ruwe diamanten in een zak
polijsten we elkaar hier glad
dat gaat lang niet altijd met gemak
en lijkt een onbegaanbaar pad
maar door nederig te accepteren
dat het leven soms wel pijnlijk is
zal het tij uiteindelijk keren
en komt een einde…
Een weg door nevel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
471 door de laan der nevelen
Voetstaps tastend naar het pad der wijzen
Ontwaar bomen als mistige schimmen rijzen
Die bedreigend boven mijn hoofd prevelen
Laat mij slechts leiden door mijn intuïtie
Geen vermoeden waar ik ooit stranden zal
Bereik ik de top of kom ik eerder ten val
In wanhoop beraad ik mij op mijn positie
Waar vind ik eens het eind…
NIET BANG ZIJN
gedicht
3.0 met 5 stemmen
4.686 Er is een einde, er is een begin.
Niet bang zijn, niet bang zijn; stel het bang
zijn uit, en op het moment dat je bang zou
móeten zijn, sluit het water zich onherroepelijk
om je heen. En overal begint weer leven:
kolderiek, lach maar — je zit er middenin.…
spinnen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
552 Geen haar op hun poten denkt eraan
om een andere weg te kiezen,
nee, ze kiezen precies hetzelfde spoor,
tot ze pardoes weer tegen die hindernis aanlopen
en weer een eind achteruit rollebollen.…
Halloween in Holland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 Eind oktober, stil op het terras
Nu en dan de zon vanuit een wolk
Schijnende voor vaderland en volk
Glas geblazen urn waarin je as
Wang aan wang, een allerlaatste zucht
Krom gebogen treurt het najaarsriet
Grijnzend de pompoen die alles ziet
Makend van de dood een boerse klucht
Niets dringt tot de tuinkabouter door
Mos bedekt zijn muts…
Ikaros' thuiskomst
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.550 O eind van de vergeefse vlucht
O eerste zekerheid: terug in 't doel
O slaap zonder een morgen.…
de dis, onaangeroerd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
461 ik kan de liefde niet meer raken
zelfs niet wanneer jouw
hand als boter door mijn
vergrijsde haren strijkt
je lach die eens de echo van mijn
schaduw was ligt verstard
aan het einde van deze droom
zelfs in mijn fantasie is het in
mijn slaap erg stil en is het beeld
van geluk niets meer dan de herfst
in de kruin van een boom
gisteren…
Bijna autistisch
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
615 sprookjesachtig licht
ik ben voorzichtig
met schikken geweest
alles luistert bijna autistisch
nog is er enige
souplesse in ogen en
een wat flexibele geest
maar het vrij ongedwongen
lijdt al jaren aan een steeds
toenemende evenementenvrees
gasten kennen
de kantjes van jouw protocol
benaderen je altijd heel liefdevol
aan het eind…
Boemerang van de dag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 De dag wacht op de avond
licht wacht op de nacht
rumoer verlangt naar stilte
rust na arbeid wordt verwacht
tijd blijft eindeloos draaien
kent nooit een weg terug
wisselt met licht en duister
gaat dan traag, dan vlug
dagen slijten door de tijd
van ritme in licht en donker
wachten in ochtendstond
op einde van stergeflonker
dan wacht…
Laatste vlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 naamloos nederig ter neer
ze smullen van de verste vruchten
van eindeloze ziedende zuchten
zo worden woorden
in gezangen vol verlangen
naar de bronzen herfst
hunkerend neergelegd
vergezel mij op mijn reis
tot mijn laatste ei is gelegd
in onbereikbare oorden
vergezel mij op mijn laatste
eindeloze vlucht
hoor mijn laatste
einde…
Mamma
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Ditmaal blijft het niet bij schrijven
Ik wil voor altijd bij je blijven
In je schoot
In het leven, in de dood
Aan het eind of een begin
In verlies en in gewin
Dus waar zit je (waar zit je? waar zit je!)…
Te lijmen?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
428 Mist en regen voorspellen het
een einde van een geluidloos
sterven tussen hoop en wanhoop
in een hologram van globale
scherven waarin we ondergaan,
die we erven om te lijmen,
of lijkt dat wat goedkoop?…
Geleefd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Uit welke bron put ik dan nog levenslust,
als al wat ik lief had mij word ontnomen,
ik eindelijk in mijn droeve lot berust
en voel, hier mag een einde aan komen.
Het leven is een hardloopwedstrijd,
menig deelnemer haalt de eindmeet niet.…
Maar ik ben er nog …
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 Want eind goed, al goed, zo is het toch,
hoe jij ook over mijn zielige ik spreekt,
jij bent al vergeten, ik ben er lekker nog.…
beton
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 wereld, de wereld
gegoten in beton
met hier en daar
een perkje voor het
altijd aanwezige groen
ik zaai maar het oogsten
markeert geen zomer
op de kaart, het vliedt
zoals mijn jaarringen
door de tijd waarin
ik eens in ‘ verleden
mijn naam in had gekerfd
viervoeters vissen vogels, het
ademt de verbintenis van
het begin tot aan het eind…
Inval-avond
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
508 Als aan het einde van de middag
de nog werkende mensen huiswaarts keren
wordt het wat rumoeriger op straat.
In het OV, met kapjes voor
strompelen ze huiswaarts naar
moeder de vrouw en kids.…
Covid - 19 Wet
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
567 overal poppen
gesluierde poppen
bloedeloos op straat waar je gaat of staat
wie zal
ooit kunnen wennen aan de geur
van een vergiftigde eenheidsworst
die snel veel sneller
besmettelijk
meer besmettelijk dan corona
door de wereld gaat
aan de harde korst
waar
we niet
doorheen kunnen prikken
wie zal ooit kunnen wennen aan
het einde…
doen alsof
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 we doen alsof
we de nacht kennen
weten wat ons beweegt
hoe breed het leven is
we op vleugels varen
de zomer in ons woont
de wegen begaanbaar zijn
we de storm ontwijken
het porselein ongebroken is
de oever van de ziel onvindbaar is
we weten wanneer het einde komt
blinde muren alles kunnen zien
een steenkoud hart niet bestaat
er geen…
Ik heb het licht gezien
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
548 het voorjaar, of bij toeval
bij een andere keer
zoals nu, rond de kerst, terwijl
we zijn opgehokt in een stal
bergen hebben we beklommen
en nog klim ik de weg omhoog
het valt als mens niet mee,
onze tomeloze levenszucht,
heilzaam te verstommen,
opdat ik maar 'n ongrijpbare
overmacht ervaar en gedoog
ik zie zeker licht aan het einde…