9918 resultaten.
Onze taal?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 In 't kader van de Week van 't Nederlands
Breek ik voor u en mij maar eens een lans
We doen aan Engels, maar geen Duits of Frans
Okay, maar wie geeft Onze Taal nog kans?…
Avondschemering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 neemt
begroet ze verheugd de
naderende nacht
ze houdt van de nacht
het troostvolle donker
verzacht de pijn
haar nachtlichtjes zijn aan
een schemerlampje naast haar stoel
en daar nog één, daar in dat stille hoekje
ze kijkt naar buiten
naar de sterren
de flonkerende buitenlichtjes
van de nacht
soms droomt ze dat elke ster
een engel…
Missie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
448 Omstuwd door Licht kan ik mij voortbewegen
De zon is oud en moe en slecht ter been
Mijn ogen glijden over naties heen Zien donkere wolken, zwaar van zilte regen
Zien aura's, waarin vieze, bruine vegen
Miljoenen harten moedeloos,van steen
Daar tegenover, liefdevol, sereen
De engel en de gids, dikwijls verzwegen
Word stil, stel serieus…
Plein '40 - '45
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
527 in twee minuten onbewogen stilte
hangt er een glazen brug in 't slotakkoord
rivieren hebben ook geen goesting meer
want zij citeert niet in haar laatste snik
al kwam voor overlevenden
op tijd
een nieuwe lente vol hypocrisie
zwart zelf is nooit genoeg, ook niet voor hen
die als kosmopolieten hemelden
in excellent gezelschap, engelen…
Pijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
314 neemt
begroet ze verheugd de
naderende nacht
ze houdt van de nacht
het troostvolle donker
verzacht de pijn
haar nachtlichtjes zijn aan
een schemerlampje naast haar stoel
en daar nog één, daar in dat stille hoekje
ze kijkt naar buiten
naar de sterren
de flonkerende buitenlichtjes
van de nacht
soms droomt ze dat elke ster
een engel…
Luctor non emergo
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
199 Ik ben ’n redelijk goede zwemmer,
Maar in deze zee van mensen
Tracht ik mij tevergeefs te redden,
Geen meermin noch sirene
Wil fungeren als mijn reddende
Engel, zodat ik worstelend
Ten onderga.…
Jouw woorden zijn teveel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
451 Jouw woorden zijn teveel
Als je weg gaat
Dan wordt het hier stil
Is dat wat je wil
Jouw woorden zijn teveel
Ga maar weg als je wilt gaan
Besef wel ík laat een traan
Je nam de benen
Ik heb geen afscheid van je kunnen nemen
Jouw woorden zijn teveel…
het verleden herhaalt...
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.747 waar in gesloten handen
het gelaat zich verbergt
hoort men de stilte
van het eenzaam zijn
tranen de dagen
haar bitterheid weg
spreekt het verdriet
fluisterend zacht
raakt de toekomst
haar verleden aan
dezelfde dromen
die steeds vergaan…
het laatste gefluister...
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
941 ontegensprekelijk
in haar laatste wens
verkoos zij een leven
weldra vergaan
lacht zij de eeuwigheid
tranen toe
verwelkomt haar hart
een wederzien
waarin zij samen
de fluistering horen
zijn roep almaar luider
haar wensen vervaagt…
Nieuw wonen
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
9.842 Nieuw wonen
doet hamers en
zagen en boren
zingen en grommen
Stofdelen bewazigen
de lucht
in het huis
van vrij en majeur
Tranen om het oud
sporen in het stof
twee wangen af
gedenken in mineur…
Oh, lief
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.292 oh, lief
ik had nooit kunnen bevroeden
dat ik onze gelukkige dagen
opnieuw zou beleven
in de diepe pijn van de winter
en toch
zou ik wederom
nieuwe lentes
en zwoele zomers
zoeken
als bron
voor de tranen
die onophoudelijk
mijn wangen
strelen…
Hevig
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.094 Met een buik vol
lachende tranen
is de clown
weer eenzaam
in zijn droom
bevrijd van de
schmink van zijn ziel
en
is het circus
het kerkhof
waar zijn publiek
hem
in de stilte
weer
de aandacht geeft
en laat lachen
zoals hij
droomt…
als de halmen waai ik
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.136 gescheiden halmen
vormen een pad, nietsontziend
een gelopen gat
mensen dwalen, vaakst
over hei, wolken van pijn en traan'
verbergen mij
als de halmen
waai ik, als de mensen
dwaal ik
als de wolken
zweef ik, als de verborgen ik
beleef ik…
Eindstation...
hartenkreet
4.5 met 65 stemmen
1.846 Maar dan ineens, dan merkt ze dat ze huilt
en op haar wang voelt ze een traan.
Ze is zo bang; hoe moet dat gaan,
als ze haar huis voor een bejaardenkamer ruilt?
Dat huis waar eens haar levenstrein begon,
waar dierbaren zijn meegereisd,
verlaat ze nu, alleen…, vergrijsd…,
Om te vertrekken naar haar eindstation.…
Kanker
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
3.017 Een brok schoot in mijn keel,
Machteloosheid schoot naar mijn handen,
En tranen prikten in mijn ogen.
Nooit geweten,
Dat het leven zo hard kon zijn.…
Zoveel meer.
hartenkreet
4.3 met 24 stemmen
3.362 Wat het was, zal je nimmer verstaan,
Toch voelde ik bij het afscheid een traan.…
De maan glijdt langs de ruiten
poëzie
3.6 met 47 stemmen
6.273 'Wat moet dat, bleke zanger, -
In uw ooghoek glinstert een traan?'
Zo gij de maan zelf niet waart
'k Zou zeggen: loop naar de maan. -
Wat mij het oog doet glinsteren,
Dat gaat er geen schepsel aan.…
Te bont
snelsonnet
3.6 met 43 stemmen
2.413 Al laat de winnares straks toch geen traan:
Wie bont aantrekt, trekt zich kritiek niet aan.…
Regenboog!
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
3.156 een brug gebouwd door tranen
voor de weg die leidt naar het licht
wie kan ik nog vertrouwen
steeds zie ik jouw gezicht
de sterren namen je mee
op hun reis langs zon en maan
in de regenboog met al zijn kleuren
daar woon jij nu voortaan…
donker
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.528 In 't donker van de nacht
terwijl mijn lichaam slaapt
vloeien de tranen van mijn hart
om de wond die daar nog gaapt
Als ik 's morgens dan ontwaak
en kijk naar mijn gezicht
neem ik een lange douche
en plak de wond weer dicht.…
ontwakende eenzaamheid...
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.547 waar zij verlangen omhelst
zijn blik ontsteelt
verzinkt in die ogen
naar tranen toe
aanhoort zij gefluister
haar liefdeshart
een ritme naar leven
verleiding wacht
huilt zij haar dromen
de stilte toe
morgen ontwaakt
haar eenzaamheid…
vergeten dagen....
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.793 weemoed knaagt
in kansen gemist
omhels het verlangen,
de tederheid
door strelende woorden
recht uit het hart
fluistert de stilte,
genegenheid
verbergt jouw verdriet
de schreeuw van tranen
hernieuw de toekomst,
vergeten dagen…
angst en hoop
hartenkreet
3.6 met 29 stemmen
12.923 Ik wil mijn armen
om je heen
mijn kloppend hart
tegen het jouwe
je dan vertellen
dat ik je mis
met je wil huilen
om wat er is
jouw tranen
door de mijne voelen
als angst en hoop
ons overspoelen
er samen met jou
aan beginnen
aan onze angst
heel diep van binnen…
De regenboog
netgedicht
3.3 met 36 stemmen
7.155 tranen uit de hemel
ze vallen in de sloot
ik sta onder een bladerengevel
een oplossing die de natuur mij bood
in de verte zie ik zeven kleuren
in schril contrast met de grijze lucht
is het om ons op te beuren
wanneer een ieder weer eens om al die regen zucht…
onuitwisbaar
hartenkreet
2.6 met 25 stemmen
2.944 Langzaam snijdt pijn
door mijn lichaam,
niemand kan het zien
de tranen die maar komen
het gemis, de herinnering.
Hopen op weerzien,
niet zomaar verdwijnen.
Onuitwisbaar....
intens gedeeld leven.…
de zee
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
741 dit hart verstild
en stil verstard
onder een loodzwaar
zwijgend nee
dat scherper snijdt
dan vlijmend staal
onzichtbaar ziedt
in de peilloze zee
die golvend gevuld
met zoutste tranen
zoet verlangen koelt
en voor altijd dooft…
Goede Vrijdag
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
954 hoe gelaten ik die sombere
dag als kind kon treuren
om zijn dood
en ik straks weer luisteren
zal naar het ‘Wir setzen
uns mit Tränen nieder’
hoe ik na de laatste toon
zo sprakeloos droef verstil
in meer dan leegte iets van
vertroosting voelbaar wordt…
Te vroeg gesproken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
664 Hij nam mijn tranen mee
in boten
een vrachtschip laadde mij aan boort,
zachtjes deinend op de stroming,
kabbelt mijn geluk nu voort.…
Diep van binnen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.388 daar achter die ogen
daar achter die lach
daar zit iets
iets wat je niet verwacht
daar zit het vol met angst
voor het einde van ons samen
bang dat ze weer vallen
die verdomde tranen
angst voor mijn gevoelens
sterker dan die van jou
zo bang, zo onzeker,
omdat ik van je hou…
ellende
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.015 Vast zitten in een web
Van emoties
Verdriet, pijn
Verder kan niet meer
Blijven kleven in
Het verleden
Het heden verloochenen
En de toekomst
Daar reken ik niet op
Zelfs met veel moeite
Om eraan te ontsnappen
Blijf ik de prooi
Ik verschrompel
Als aas voor tranen.…