7306 resultaten.
CONCEPTIE
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
919 Het driemanschap zit in het hoge noorden,
om overdag en 's nachts met Herman Wijffels
intiem te praten zonder laatste twijfels,
en nat te dromen van regeerakkoorden.
Ons land lijkt zwanger. Is de pap gestort dus,
of is er toch nog kans op een abortus?…
Laaiend vuur
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
679 verzuurd op zoek naar zonnelicht
zwicht al ras elk innerlijk vuur
voor een dekken met de mantel
die zwak wel van gemak voorziet
maar beslist geen warmte geeft
opgebrand raakt hij die zweeft
zonder zijn hoge vlucht te schermen
voor de sis van tegenwind
die ijzig wee doet kermen
laaien kan alleen met gloed
hij die niet om winnen geeft…
Keizerlijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.591 vanzelfsprekendheid
van het ‘s morgens opstaan
met een grandeur gevangen in verlegenheid
onbekend met de glans van het ritueel
laat ze niets van de verbeelding heel
Elke stap straalt verstrooiend zicht
op de gestolde beweging
die haar deinen schalks verlicht
vergeten of ze kwam of ging
rollen blikken over haar gestalte
een hunkering met hoog…
Onbeheersbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.093 Ik zou wellicht mijn hoge toon
uit nijpend zelfbehoud
wat lager moeten stemmen.
Maar wie ben ik zonder gram?
Niemand nog.
Hier valt niet af te remmen.
Het lijdt geen twijfel dat ik aan
mijn slaande trom en
al te schel trompetteren
tenslotte stil zal ondergaan
Tot dan nog zal het zijn dat ik
gebruik maak van de letteren.…
Uit het vuur
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.089 Onder een vonkenregen loop ik door
Achter mij een hoog hellevuur latend
Een allerlaatste krijs bereikt het gehoor
Mijn terugkomst met opgeheven armen
Gebroken glasstukjes kerven in voeten
Maar het hart huppelt in een vaart voort
Het heeft immers genoeg moeten boeten
Terugkomst naar de wereld der levenden
Een regenbui verkoelt en de zon…
Hij krijgt de tijd
gedicht
3.7 met 38 stemmen
13.816 .
-------------------------------------------------------------
uit 'Op de Hoge' (2003)…
Ongeluk
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.307 Een vogel vliegt voorbij hoog in de lucht.
Weet direkt al de finale.
Maar kijkt vooruit en blijft de eerste van de vlucht.
De muziek is nu een flop
en het lachen is verstomd.
Geen van beiden staat meer op.…
de val van Venus
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.597 in het overzeese veen bloei je in hoge zon
de wortels ondergedompeld
een getande schelp glanst van parels
de kleffe stroop die opwelt uit een vangarm
verscholen in een vouw
trildraden verraden dat ik nader
en de val klapt in een wenk dicht
randen sluiten naadloos aan
ik spartel weerloos maar gulzig in het sap
tot je me weer ophoest als…
Hartstochten
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
803 Heerlijk lopen struinen
Langs polderplassen
Door bossen en de duinen
Ongegeneerd staren
In hoge wolkensculpturen
Momenten, die onverwacht
Een eeuwigheid kunnen duren
Genieten onder bladerdaken
Nevel door de zon belicht, diffuus
Verdronken in ons samenzijn
Waar tijd, noch haast
Gelden als excuus
Bewonderen de spiegelingen
In het gladde water…
ploegdrijverke
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
690 op ’t platte land
kunt ge ze aanschouwen
een zwart – wit pakske
mee nen lange staart
sierlijke stapkes
op de hoge voren
efkes ben ik ze kwijt
gaan ze schuil achter
den trekker, vrolijk
gelijk grote libellen
de zon warmt het land
koren wuift langs wegen
ze kuisen de hemel bloot
beeldig, ’t is een zegen…
Vasthouden
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.446 die éne dag,
waarop het hemelblauw
dwars door de toppen van de
hoge peppel schijnt
die éne middag
wanneer alles in een
grote harmonie passeert
de zon, de bootjes door de Vliet
voor het Archief van de Gemeente langs
de kat die als een sfinx
blijft zitten op een steen
de hond, die schaduw zoekt
en ik, in schommelstoel met plaid,
die warmte…
onbekende muze aan de bushalte
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.467 je straalt als een donderwolkje
zo je daar staat aan de halte
bij je moeder en je zusjes,
je broertje en je tante
die je oom kon zijn
met ingetogen passie
tover je walging en afkeer
uit je onzichtbare hoge hoed
met neergebogen hoofd en ogen
distantieer je je koeltjes
van hen die je altijd gekend hebt
je straalt als een donderwolkje…
Superlam speenkruid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.100 Sabbelende lammetjestongetjes
met krullende vliegstaartjes
in een grasruikend tafereel
blèren hun geluk en onwetendheid
de wereld in met wazige oogjes
enigszins scheel
Die je aan lijken te kijken
met de woorden van:
Kijk mij, kijk mij,
ik spring wel vijftig centimeter hoog!…
Heupflacon
netgedicht
3.4 met 67 stemmen
1.044 Draai je volle heupen hoog.
Wij willen je rond zien gaan
als gretige vlammen in droog hooi.
Draai rond mooi meisje.
Je navel is een lonkend oog.
Jouw lichaam een gespannen boog.
Draai rond, draai rond, ontspan,
rond je mond is alles mooi.…
Als jij maar echt bent
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
3.433 Ik hoef niet die mooie pracht en praal
ik wil niet op een hoog voetstuk staan
geen licht dat speciaal op mij is gericht
ik hoef geen kern te zijn van jouw verhaal
Ik verwacht geen halsbrekende toeren
geen zee van bloemen voor mijn deur
geen serenades vlak onder mijn raam
je hoeft geen toneelstuk op te voeren
Ik wil niets horen over de toekomstdromen…
KWETSBAAR
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.719 Ik zou mijn kop
boven de grond willen steken
me koesteren
in het volle licht
zonder angst voor de sneeuw
of de koude
Maar ik ben geen sneeuwklokje
Ik zou mij hoog
in de lucht willen verheffen
groots zichtbaar
draaien en buitelen
zonder angst voor de wind
of de zwaartekracht
Maar ik ben geen Jonathan
Ik zou mij vrij
aan de wereld…
In het licht van de tijd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
892 Aangetrokken tot het onbekende
tuimel ik door 'n prachtige stroming
meegezogen, op de melodie van de wind
brengt deze mij over hoge bergen en diepe dalen
stuurloos aanschouw ik de schoonheid
terwijl ik ronddool, reisdoel onbekend
sta plots oog in oog met iets wat
eindbestemming heet, voelbaar is het
gelaten word ik me bewust van waar
het…
verzuiniging van talen en tongen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
590 Er is een woestijn
die hardleers voortschrijdt
het droogt je tong
tot op het bot
van moeizaam slikken
na jaren van leren spreken
aan de toog van het hoge woord
heb je ineens geen verhaal meer
je bent nog altijd diezelfde
alleen, je hebt hem ingepalmd
met een man die taalt
vanuit de diepe ervaring
het verdorsten en
het houden aan het…
lof der traagheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
551 rode raamluiken schemeren
door de nog kale bomen
een hond blaft achter de deur
door de hoge ramen valt het licht
op twee rode uien en wat roestige spijkers
geleefd stilleven
met een mesje krabt hij een dun laagje
van de aangebrachte verf weg
de poes tilt traag een ooglid op
hij struint wat door de tuin
kijkt naar de gevel, de lucht…
klantvriendelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 ik moet mij haasten
deze ochtend
het telefoontje kwam laat
zwaaiend in de deur
de fragiele vrouw
'hier moet je zijn'
en ik deed mijn ding
klom op een ladder,
het stof lag hoog
en zij moest steeds
gaan zitten
omdat zij niet meer
zo gemakkelijk bewoog
ik heb alles uit de kast
gehaald,
ik word daarvoor
betaald
en alles terug…
prinsheerlijk door het jaar.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
548 blaas hoog van de toren als je wil
ik sluit me weer op in de toren
en zie je wel nadat de storm-
de kale bloemen plukkend in de
zomer en dan op vakantie gaan.…
fluisterende nacht
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
1.695 tot aan de rand van nacht
heb ‘k je gewacht
mij het verlangen in
je geuren stil gefluisterd
gedompeld
brand ik verder
al weet ik wel
dat jij ook gloeit
heet en als steeds
mijn hunkeren nachtwaarts in
je ogen donkerzwart
verlokkend rood je mond
zingt diep in mij
je warme bloed
zich hoog over de randen
één pols, één woord, één…
erfrecht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
512 Het zou kunnen
dat er iets
van de oudste bomen
in sluipt
als ze naar
elkaar reiken
hoe er naar ringen
gevraagd wordt
en of er hoog in de lucht
nog takken zijn
waar lange planken
van gemaakt worden
hoe ze oeverloos
wortelen
in een tuinfilosofie
alsof
er een rangorde is
in het erfrecht
tussen eik en populier
hoe ze zweven in…
SU DONGPO
gedicht
3.1 met 7 stemmen
12.928 Een ander kan de woorden die te groot en te klein zijn
vergeten als ballen die hij kort na elkaar hoog in de lucht gegooid heeft,
maar neem hem zijn gedichten af en wat houdt hij over?
Hij wil nog meer gedichten schrijven, genoeg om de halve wereld te vullen.
------------------------------
uit: 'Eerst dit dan dat', 2004.…
Mooi
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
649 ik ben een dame van allooi
’t zij hoog of laag of middenklasse
ik kan in elk gezelschap passen
met dames en vooral ook heren
ik kan ook elk terrein bestrijken
met blik of woord of daad
ook bij beloften heb ik baat
die kan ik later honoreren
het komt daarbij geregeld voor
dat mijn aanwezigheid op een partijtje
wordt onderbroken door een…
korte weg naar de lichte tunnel
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
998 Het was zo dichtbij
En toch zo ver weg
Het licht werd feller
De tijden van donker
Waren verdwenen
Als sneeuw voor de zon
Het diepe dal in het leven
Was gevuld met hoop
Waardoor het gat verdween
Zwarte punten werden licht
Hoge treden veranderden in lage treden
De maan verdween voor de zon
De zware storm verzwakte
Waardoor jouw…
vluchten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
840 de majesteitelijke rust
van stille sterrenconstellaties
snelt men naar de nacht’lijke haven
begerig naar nog verdere oorden
felwit neonlicht verdrijft daar
elke flonkering lichtjaren ver
dreunend verdwijnen zilveren vogels
naar de blauwe nacht achter de kim
boordevol verlangen naar ’t onbestemde
nooit ver genoeg in de rusteloze geest
hoge…
Verbloemde waarheid
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
536 de verraderlijkheid van water
is onzichtbaar voor velen
als briljantjes dansen de
kabbelende kopjes voorbij
gracieus lonkt het, daagt 't uit
als de zon hoog aan de hemel
de aantrekkingskracht doet
verheerlijken
zelfs als het kwik gedaald is
doet het menig hart sneller kloppen
om de ijzers onder te binden
met die wonderschone blik…
Onvoltooid verleden tijd
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.214 Schouder aan schouder
Stonden wij
In de zon
In de regen
In de zomer
In de winter
Schouder aan schouder
Stonden wij
Als de herfststorm
Ons omver
Trachtte te blazen
Schouder aan schouder
Stonden wij
Op uitgestrekte stranden
Op hoge kale bergtoppen
In diepe donkere dalen
Schouder aan schouder
Stonden wij
En we wisten
Dat…
Terugkomst
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
725 k woon in winters wachten
met nauwelijks contouren nog
van nieuwe lenteluchten
geen zomerbode te verwachten
vage vleugels blijken gezichtsbedrog
boven ontdooide dorpen en gehuchten
ze wonen ginds in ontoegankelijk licht
de hoge muren wens ik transparant
en in de verte wordt 't nu lichter
een tureluur vlucht de winter dicht
komt weldra…