Alle inzendingen

ik zag de wereld tot stilstand komen huilde toen de laatste lach stierf in mijn dromen nog was de zorg zichtbaar voor de gebleven mens in kleine sketches bloeide liefde als enige wens niet de nood heeft hen toen samengebracht wel het besef dat zij deel waren van alles w...

Gezichten mijner dood, ik draag in mij De klare blikken van uw teedre heerschappij, En ’t warme strelen van uw glijdende gewaden… Ik ken u niet, maar ben in u verblijd, Want gij blijft jeugdig door de tijden, en de tijd Breidt om uw haren heen de zachste dageraden. Ik min u. Ge zijt mijn...

Ik liet vanmorgen vroeg mijn hondje uit langs weideweggetjes en lindedreven, waar knoppen groen getuigen van het leven en in de toppen fier een lijster fluit. ‘t Sociale leven is op slot gedaan. De lente trekt zich daar geen loot van aan.

De zuster duwt het bed door lange Stille gangen naar de OK, haar kleppers Piepen op de vloer, patiënt Ligt in een blauwe schort Patiënt ben ik, en aan 't plafond Zoeven tl-buizen voorbij, de weg Gaat naar het licht, om niet Te zeggen dat ik steeds dichter Bij de waarheid kom, Grote...

nu jij het aardse hebt verlaten en over bent gegaan naar zomerland zullen wij jouw feestelijkheid missen het horen roepen van ‘stuk’ of ‘70-roem’ heb jij je gevoegd bij jouw geliefde Ben met wie je vele jaren toerde meanderend door het vlakke land genietend van vele steden, de natuu...

Corona-tijd Corona-tijd Ons land is een patiënt die lijdt Aan smetvrees maar dan wereldwijd Een pandemie, Corona-tijd Een pijnlijk onweerlegbaar feit Dat is waar men nu onder lijdt Het crisisteam heeft net besloten Geen podium of zaal meer open Scholen dicht, met mate open De inkt...

Wat zou het kaal geworden zijn als ik zelfs je hand niet meer Maar wacht eens even: Ik schrijf mijn woorden en open mijn hand zodat je ze kunt lezen. Er staat: Ik houd van jou. Je reageert: Ik vind dit een vreemd gebaar. En misschien heb je gelijk, Want natuurlijk houd je van iemand zo...

En plotseling is mijn agenda leeg Concerten trekken meer dan honderd mensen Ik zou wel vaker vrije dagen wensen Maar ben niet blij met hoe ik die nu kreeg Ik zit nu op de bank een boek te lezen Gelukkig blijkt het boekenweek te wezen

VRIJHEID hij keek naar de lucht naar de wollige wolken zwaaide de vogels toe nooit blijven ze staan nergens aan huis gebonden welkom in alle landen bij alle volken ze hebben een vrijbrief om overal heen te gaan van wie gekregen waar gevonden wolken drijven voorbij langzaam en vred...

De dertiende op vrijdag,´k schrik me rot Natuurlijk veel te laat met mijn sonnet Ik stap met mijn verkeerde been uit bed en wacht vandaag gelaten op mijn lot Nog vijftien uur dan is het zaterdag Mijn vrouw zegt: “als je dat beleven mag”

Alle spiegels liefst omgedraaid zodat ik niet telkens weer die ontmoetingen riskeer het onvermijdelijke overwaait Een perfecte demonstratie van ontwijkend gedrag zo ontloop ik dag na dag de noodzakelijke confrontatie

haar vinyl zat vol echo’s uit vervlogen tijden het startruis had een intro om te benijden de beginvocaal nog ongepolijst was in essentie klaar het wiegend golven van de plaat intrigeerde zonder maat in de hartslag van toen voelden wij wat emoties doen als nieuwe muziek zi...

Bepruikte dieren galopperende bloemen pluizige paarden.

Ik liet je alleen En sindsdien weet ik niet waar je gebleven bent Nu kijk ik overal op straat om me heen Ik dacht je te zien in een weerspiegeling van een winkelruit maar het was slechts een hersenschim En je stem, lijkt het wel, hoor ik in ieder zuchtje van de wind Ik fluister je n...

Die zeemeermin in Kopenhagen, Elisa, wacht op mijn lokroep...

Grote Markt Gul en kunstzinnig is het volk geweest, Statig van bouw en prachtig blauw van ogen, Die gretig-wijd het gouden zonlicht zogen, Geestig van zin en zinnelijk van geest Hun huizen zijn als vrouwen op een feest, Voornaam en moe, iets tot elkaar gebogen, Met rag van kanten beeldh...

Ver van elk bewoond gehucht Waakt het huis, geducht, berucht, Dat geen zichtbaar leven bergt Maar elks aandacht vergt en tergt. 't Nachtelijk zwijgen wordt verscheurd Door een stem die gilt en treurt. Niemand, niemand weet er van, Niemand breekt zijn boze ban. Overdag wordt niets bespeurd. ...

Ik hoef uw gedichten niet te waarderen, discussies over poëzie eindigen in gezwam, echter heb ik het tij steeds willen keren, dat menig gedicht leest als een cryptogram. Maar ik ben wellicht te eenvoudig van geest om al die peilloze diepzinnigheid te bevatten, die een lezer vaak met grote i...

Over de dood wil ik niet dichten, mijn verzen zullen over het leven gaan. Over de dood wil ik niet dichten al zal ook ik eens voor hem zwichten, tot het moment waarop hij toe zal slaan zullen mijn verzen over het leven gaan, want over de dood wil ik niet dichten. Mijn verzen bezingen het le...

kunnen ze nog wel die standbeelden van oude helden die boeven bleken kan het nog zoiets als ‘Us Mem’ – het beeld * van vruchtbaarheid en voorspoed voor de boer - ze strekte ons land tot eer nu het symbool van uitbuiting uitsluiting vervuiling van en wie weet wat nog meer ? ...

In slower motion beleef je meer dan er is – je hebt bedenktijd.

(Dit schreef ik voor mensen, die hun geliefde zo moeten missen) Verdriet Iedere dag weer dat verdriet..... ik voel het omdat je niet meer bij me bent. Jouw liefde voor mij was heel groot. Jou te moeten missen doet veel pijn....

Als ik denk aan de platanen bij het strand, voel ik ook een soort weemoed in mij stijgen, denk verstild aan de pluimen riet als observant aan de wiegende essentakken die nu stil zwijgen. Ik denk aan de indringende geuren uit de lucht na een dag voorjaarsregen gevolgd door de zon, aan de bram...

ik zag in regenbogen jouw stukjes energie hun kleuren stralen zij lieten zich niet verwaaien door de buiige wind en donker jagende wolken in ontlading zorgde bliksem voor vuurwerk op grote hoogte zonder donder te gedogen ogen schitterden een lieve lust terwijl je handen met...

Twee vorsten zijn in vete en des twee legers aan het kampen, twee volkeren aan het lijden van des oorlogs bloedige rampen. Maar 't schijnt vorst A is zekere dag blijmoedig opgestaan: het zal een staatsman loos en boos ...

Boven de doden staan, een handreiking naar het eindig, zoals ze vroeger leefden, zijn de overlevenden van nu, hun schaduw gisteren vergeten, we dragen de baar naar eigen inzicht, en zonder het te weten, schijnt de zon in ieders draf, de dood als maatstaf wordt gemeten, werd voor di...

Nu Hanneke van Almelo gaat stoppen (Na weet ik hoeveel rijmsels van haar hand) En opgevolgd wordt door een adjudant Blijkt nu, wat ik altijd al dacht te kloppen. Bewezen wordt - ik had het dus niet mis - Dat poëzie een vorm van oorlog is.

Het is een heldere zomermorgen Door een heldhaftig mens is het leventeken gegeven, en zijn troepen trekken even over de grens. Overal op straat en achter deuren, onder stoelen worden de vijanden gevonden. De halfslachtende soldaten slaan vreemde mannen op hun smoelen, griezelen even van ...

Jotie won ook en ik kan Oek niet meer volgen zonder hem te zien...

Kabbelend water beroert alle zintuigen. De lente meldt zich.