851 resultaten.
Riviergezicht....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
608 We keken
uit
over de stroom
die nauwelijks stroomde
De reling
voelde al warm aan
't was de rivier
die ons raakte
Het was
een dag
zonder wind
zelfs geen briesje
Het water
rimpelde en plooide
ontroerd door roeiers
die hun ruggen bogen
voor de brug
die ons droeg
op goede voet
met onze schoenen
Die dag
leek omgevlogen
als…
Een vertrouwelijk gesprek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Een vertrouwelijk gesprek heeft
het vermogen om onder vier ogen
een brug te bouwen naar een
wederzijds begrip. Waaronder men
zonder wedervaren eenduidig zijn
weg gaat; kan blindvaren om iedere klip.…
Weerspiegeling
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
946 ergens op een plaats
tussen bomen en wat struiken
spant een brug de oevers droog en
laat de zon iets moois ontluiken
spiegelingen op het water
tonen de dingen in realiteit
geen foutje te bespeuren
tot wind speelt met die werkelijkheid
de lijnen deinen verder open,
verdwijnen in onzichtbaarheid...…
behouden huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 wonen in een kasteel
met voor iedere vlucht
een opgehaalde brug
alleen de kroongetuige
van het water onder de
oude brug dicht met kroos
van donkere wakken geweken
om daar lang herinneringen
vast te houden verdiepen
of in de traag schemerende
watervliezen te verliezen
thuis komen achter gesloten
muren met kleine vensters…
"Beste ouders",
snelsonnet
3.6 met 12 stemmen
693 “U dient bij dezen te verklaren dat
De homoseksuele levenswijze
Is af te keuren en niet aan te prijzen,
Zo raakt de school op het verkeerde pad.”
Het lijkt me beter, kan ik u vertellen,
Een anti-Slob verklaring in te stellen.…
Geloven
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.348 Geloof wordt niet
tegengehouden
door een muur,
ook een dijk
houdt het geloof
niet tegen;
zelfs een
openstaande brug
is geen hindernis,
want het
geloof in God
kent geen belemmeringen.
De enige
die gelooft
dat een mens
zich kan
verbergen
voor God
is de mens zelf.…
Verzonken stad
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.795 jij luistert
hoe herfst valt
op blad en wind
in doffe straten
waar het gezicht
schaduw verbleekt
in’t geluidloze gewoel
van blinde dagen
over de brug
stroomt te vaak regen
naar spiegelruiten
die verzinken in onbeminde kamers
jij hebt gehoord
en stormen begrepen
maar de nacht is moe
heeft mij
en het uitgeputte blad
in de stad…
Generatiekloof
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
919 Het water onder de brug
schildert een tafereel
het tafereel van twee mensen
van een opa en een kind
Het kind ziet de eendjes
kwakend rond het brood
wijst zijn opa op het hert, de vos,
op de wonderen der natuur
Maar Opa ziet slechts het tafereel
het schilderij van wijsheid en dromen
een traan spat op het water uiteen
"Kijk eens Opa!…
Meisje
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.367 Haar vriendinnen slaakten hoge kreten
en ik stond op de brug spiedend
van een zwaan naar haar en van haar
schuldig naar de zwaan. Ik benijdde
zijn gedaante, waarmee hij onbezwaard
mijn Leda kon begluren. Ik zag
zijn hals verstijven en zijn gestolen
glimlach als van een jongetje zo blij
en die eens geleefd moet hebben diep in mij.…
glinsterend zout
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
596 zie jouw wereld
en de donkere nachten eromheen
je behoudt de schreeuw, de dwaling
wanneer het tij tot sterven roept
tot droogte
eenmalig, mijn lippen bleek
maar de zee sterft niet, mijn lief
en ik zal teder zijn
uit het licht
langs je heen glijden, omlaag
naar de duinen en het zingen ervan
ik zal het water zijn
als een brug…
Herboren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
497 Mijn tenen staken over de rand
Van een vervallen houten brug
Regen druppels vielen uit de hemel
En verdwenen in de rivier onder mijn voeten
Naakt had ik twee uur geleden
Het huis verlaten
Om hier op verschimmeld hout
naar een boos kolkende rivier te kunnen kijken
Maar ik ben niet voor niets gekomen
Ik sluit mijn ogen en spring
Zonder…
Is alleen zijn te gast
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
576 jij neemt
al afstand
van het beeld
dat ik van je heb
je bent geen prinses
de dromen van
zand zon en zee
neemt het getij altijd mee
ik voel me nog prins
maar in het slot
waar jij woont
is alleen zijn te gast
toch sta ik vaak
bij de gracht en
wacht tot de brug
langzaam daalt
dan vieren beelden
stormachtig hun feest
tot het…
Ambivert
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
323 Zou het een engel kunnen zijn
die zich niet innerlijk
doch als een amazone
in haar strak en dicht
geweven chiton uiterlijk
in pracht en praal manifesteert
aan zijn ridderlijk uiterlijk?
In dat geval is zij qua schoonheid innerlijk en uiterlijk
een ambivert die hybris kent
bewaarder is, vol overmoed
als een van het hybride soort
wier…
Voorjaar in Amsterdam
gedicht
4.5 met 66 stemmen
6.514 Verrast wachtte ik even op de brug
en zag het bloesemwater om de pijlers spoelen.
soms kwam het, met de rondvaartboot, stroomopwaarts terug.
Een carillon, ik kon niet langer blijven staan.
Maar heel de dag bleef hangen in mijn hoofd:
’t is lente en de zomer komt er aan.…
Puzzelstukje
hartenkreet
4.3 met 27 stemmen
2.897 de liefde die je hebt gegeven
geef ik in veelvoud jou terug
want jij en ik, wij horen samen
als twee oevers door een verbonden brug.…
Voorportaal
netgedicht
4.4 met 39 stemmen
897 gegaan
in schaduwen van stille hoop
wij hebben nooit de kunst verstaan
te zwichten voor een kwaad verloop
het najagen van groot geluk
heeft onze liefdeskans verkleind
wij maken meer dan goed is stuk
en blijven daarom ongerijmd
in het voorportaal van afscheid
vinden wij elkander terug
gebroken door benepenheid
in pijlers van de smalste brug…
Voorjaar op Schiermonnikoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 Hoe wonderlijk was vergeten
Nu keren in en uitzicht terug
Eb en vloed mijn eigen brug
Als aandachtig tijdloos weten
Stromend in verhalen
Staat de weidsheid stil
Maakt wijsheid geen verschil
In mijn verbijsterend vertalen
Wolkenpaadjes in het buitengebied
En het meedogenloos moment
Spoelen door en maken schoon
Geborgen zingt het levenslied…
Jipsinghuizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 N976
vanuit het noorden
de auto levendig
laveren door bochten
met zeventig
langs Weenderveld
totdat
aan weerszijden
zijkanten verschijnen
van twee boerderijen
dicht aan de weg
alsof ze omarmen
warm welkom heten
weten
dat ik het ben
de brug, een bocht
een zwieper in de weg
was vroeger de overweg
spoorstation staat er nog
achter een…
Vrijheid van meningsuiting
snelsonnet
3.8 met 9 stemmen
872 Dankzij dit grondrecht kun je rebelleren
Met spandoeken door steden paraderen
Een straat een brug een autoweg blokkeren
Het openbaar vervoer doodleuk stagneren
Beroemde schilderijen haast versjteren
Hartgrondig politiek Den Haag frustreren
De andersdenkenden eens fijn schofferen
Desnoods de grootste lariekoek beweren
En als je boft, je…
De pijn van contact
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 ik kende
de bruggen
met hun
snelstromend
flitsend water
waar hun
schaduw met
diepzwarte
woorden riep
om te duiken
mee te gaan
in de fuiken
der verlokking
van het niet
meer bestaan
nog restte
de kou en een
twijfelachtige
afzet bang voor
de pijn van contact
in de klap
die het water
echt brak
en de brug
verdween…
De nieuwe wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
196 Er hing een luchtballon
stil in de lucht, bij wat inventaris
op de kinderkopjes
stapten we uit
de oldtimer, achter ons
stond mijn oudere ik
op de ijzeren brug te kijken
hoe wij met de hond rond-
keken in de nieuwe wereld
die half gedroomd
half in baksteen oprees
uit de mist van het oude
Belgische land onder
de wolken van de tijd…
Fabrique
gedicht
2.0 met 19 stemmen
6.731 Wat moet ik met
deze pagode zonder goden, obelisk
die slechts zichzelf gedenkt, een niks
met niks verbindende brug uit Tibet.
Vijvers waar je ook kijkt. Wolken erin
maar van een mens geen spiegelbeeld. Ik buig
mij over leegte. Een jachthuis
waar nooit een jager in woonde. Onzin.
Vond ik je hier, was je een herderin
met valse blossen.…
ga
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.499 herders
hun uit die andere wereld
het waren de verkenners
Het vlakke land
daar volgde ik hun pad
betrokken in dat oneindig spel
het eeuwige reuzenrad
Toen sloeg de bliksem in
naast me
achter me
voor mij
in mij
Maar ik liep door
op naar die tempel
waar de monnik zei
schiet op,ze staan al
aan de drempel
Voor de poort
op de brug…
Lieke
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
526 strikje is diep blauw
blonde haren worden gevangen
en dansen eigenwijs op haar rug
grijze stoeptegels laten huppelpasjes
tellen van één tot tien, twintig
of soms wel tot honderd
hij grijnst en vraagt of zij een ijsje wil
als haar glimlach chocola laat smelten
wordt de verpakking achteloos weggegooid
haar handje pakt vertrouwen
de magere brug…
Bungeejump
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.328 Laatst het uitzicht was prachtig
vanaf de hoge brug zo'n 80 meter
ik hing aan een touw en sprong
naar beneden de diepte in ....
'aaaahhh'...! was alles wat ik riep
en voor ik het wist werd ik door
het touw teruggeroepen
en bungelde ik tevreden
in het blauwe ruim. De zon
scheen intenser dan ik beschrijven
kan.…
De straten van mijn jeugd.
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
631 Langzaam, loop ik weg uit mijn verleden
er bestaat geen brug die 40 jaar overspant
laat de herinnering achter, van wat eens was.…
Eeuwig feest
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
874 Niet eeuwig duurt het feest
dat ik op aarde zou wensen
draag nog de stof
van velours en zwart satijn
de pijnen
zie nog de ellende die er is
en hoor het bitter klagen
kom leid mij voort
tot aan die diepe kloven
daar waar die brug nog is
waarover ik niet
de last kan dragen
van het lijden
snijd het dan af
ik zal niet klagen
maar…
VELE VLEUGELS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 In het gelid staan ze verspreid
Ik ben verrast, hun symboliek
Is voluit spreken en public
Met grote verantwoordelijkheid
Ik maak me op en zal met vlijt
Hen inspecteren, hoe een piek
Op zondagmorgen, feeëriek
Ik voel me een soort majesteit
Ik zet mijn voet zacht op de brug
De leuningen zijn te snel leeg
Mijn erewacht is opgevlogen
Toch…
een verslaving heerst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
632 je zult het weldra niet meer weten
wat je mij vroeger hebt aangedaan
maar ik zal het nooit vergeten
het orgelpunt van je bestaan
verslaving is een harde drug
het voorwerp lijdt en speelt geen rol
het karakter dwaalt, valt van de brug
je hoofd is leeg en klinkt als hol
wat kan een mens toch stom gaan doen
als de duivel heerst over…
Tijdelijk Bestaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
461 Hij had zich zichtbaar moegestreden
Vaak ben ik, mede om die reden
Per spoortrein naar hem toegesneld
Heb hem getroost, stond dan versteld
Zag droefheid alweer binnentreden
Want niet in staat een woord te spreken
Trok hij zich maandenlang terug
Totdat de angst wat minder was
Dan volgde er een levensteken
Sloeg hij manmoedig toch een brug…