1044 resultaten.
Stoute meisjes?
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.122 door de kamer klinkt het stemmetje
van een peutertje
iemel iemel iemel
enthousiast klapt ze in haar handjes
een stralende glimlach
opent charme offensief
hoe kun je nu boos worden
op zo’n klein prulleke
van nog geen twee jaar
die van haar zusje
wat woordjes leerde
“piemel” zegt de zevenjarige
iemel klinkt de echo terug…
Verder voorbij
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.709 Zoek jij mij ook zoals ik jou
in alles wat veel verder gaat
dan het voorbij
of slaap je zacht in mijn berusting
droom je met me
als de nacht ons album openslaat
hoor jij mij ook zoals ik jou
om antwoord vragen
in de echo van oneindigheid
en schreeuw jij dan
net zoals ik
het stille van jouw naam
*Zoals elk jaar…
* Julia *
netgedicht
3.5 met 39 stemmen
1.819 uit de echo
van de schepping
is opnieuw
blinkend goud geboren
en nog wel in de lente
door de vroege adem
van het eerste jaargetij
op een namiddag
waarin de glans van groen
ons in warme zonnestralen
verlicht doet bekoren
zij is de zevende in de rij;
een rijkdom aan schatten
deze waarneembare tederheid
is op onze aardse wijze…
Geuren van de tijd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
911 Waar herinneringen een echo krijgen
en wachten niets vraagt wat
je niet kunt
verliezen in de cocon
van een gedroomde
eenzaam verlangen
en een geboorte
die geen afscheid vraagt.
Want de tijd is geen boodschap
maar slechts een dankbare geur
van elke
belofte.…
mysterie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Puurheid
Schreeuw
Echo
Diep verleden
Was hij er
Het kindje jezus
Verhalen
Engelen
Gods beeltenis
Is een mysterie
Waar de sterren van weten
En naar die sterren gaan we toe
Om onze levensvragen
Onze nieuwsgierigheid
Onze bestemming te ontdekken
Zodat de grenzen op aarde
Zullen gaan vervagen…
The eagle has landed
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
367 erudiet en goed
van de tongriem gesneden
een sturm und drang
periode gekend
de site bombarderend
met heliofore, hemelbestormende
door muzen gevoede
helikonpoëmen
Onvermoeibaar het luchtruim verkennend
met namen strooiend
van eeuwen geleden
eloquente voortrekkers
erudiete gangmakers
arend, luide kreten slakend
stille echo…
Stuifmeel en vrede
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
170 Jouw stemgeluid bevestigt wat je kunt:
je hebt de echo immers zelf gehoord,
gevonden bij een heel betrouwbare bron.
Er is nu een stille tevredenheid in het hart
om in de schoonheid van die bloem te zijn.
En waar het ijle, illusionaire verlangen vervliegt,
klinkt de echo van die ene zomerdag
nog lang en teder over de daken van de oude stad.…
Met de tijd
netgedicht
1.8 met 18 stemmen
1.845 Vragende gebaren in de mensenmenigte
van namen en onbruikbare echo`s.
Dichtbij is elk woord een stap.
Denken is geluk dat verder gaat.…
Verloren
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.358 tijd
Ben ik
Ingekapseld
Door intens verdriet
Woordeloos
Omhels ik droefheid
Laat zakken
De moed
Om verder te gaan
Ik weet niet hoe
Of waarom ik leef
Weet niet als anderen
De onbevangenheid
Om open te staan
Onschuldig te zijn
Alleen maar te zijn
In mijn dromen
Zoek ik
Tastend in beelden
Naar antwoorden
Maar vindt alleen
Een echo…
Eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.015 De maan weerspiegelt
een betraand masker
in de rivier
en ik
sta aan de verkeerde oever
Alleen
Ik hoor mensen
lachen
Hun echo's breken
het wateroppervlak
aan mijn oever
Alleen
Ik proef jonge liefdes
hunkerend naar elkaar
objectief oppervlakkig
Hun lichamen één met de rivier
en de zoete oevers
Alleen ik
smaak bitter…
Vergeven
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
2.812 Is het bijzonder,
veelgevraagd,
mensen te vergeven,
pardonneren
jij zonder zonden
mijn zoon ver-
geven
streelt het jouw ego,
hem te vangen in
de echo
egoïstisch mens,
balancerend op
grens in vader-
ogen
hij gaat kapot
voelt het goed te
straffen
in vader-
ogen
jij een teefje, dat
dommig staat te blaffen.…
Onveiligheid
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.112 De echo van mijn voetstappen tussen de huizen en de wal,
iets wat mij altijd achtervolgen zal.
Kon ik maar iets doen aan die angst,
want van iedereen die ik ken, ben IK het bangst.…
Sterven is niet eenvoudig
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
662 Geen koele nacht
die me wakker laat
in dromen die mij ontmoeten
en ik het duister
getijdeloos laat gaan
terwijl de echo sterft
in het wit van een barak
sterven is niet eenvoudig
wanneer ik waad door het
rijke licht dat me tracht te
doorgronden en ik dankbaar
ja toch wel, mijn evenbeeld
laat schijnen in de
glinstering van je ogen…
Merk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 als wind de nevels van ideeën open jaagt
lijken die plots op herinneringen
die sterven in de kou van een vroege morgen
het onzichtbare heeft geen naam meer
dwaalt verder op zoek
naar zijn eigen echo
het snoerloze denken gaat over
in fladderende intenties
die weer verdwijnen
tot wrakhout onder een zandlaken
zand onder zand onder zand…
Stem
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
516 Stilte van woorden die veranderen
en terugkeren
in beloftes
die ik met dromen vul
wanneer jij me vraagt
wat ik wil vinden
in de nacht
die ons laat verdwalen
met echo's en
de liefde die alles kleurt
en tekent wat we aanraken
en weer zullen verliezen
wanneer we ontwaken en alleen
onze eigen
eenzame stem
terugvinden…
Dát
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
776 meer en meer
vind ik mezelf terug
wanneer je naar me kijkt
wij elkaar laten ontstaan
wachten op het ontdekken
van de tocht
alles golft
in het verlangen
naar het oor
van de rivier dat oevers
bemint
jij in mij ruist
als een echo van wiegende wenken
wind
en lotus
wanneer de zon ondergaat
dát zegt
in minder dan een armlengte…
Oneindig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 Opgesloten woorden zonder echo.
De weerkaatsing is alleen de schijn.
Aan het eind waar het licht toont.
Oneindig kan ik met je praten.
De galm die mij nooit verlaat.
Oneindig echoot haar gedachten.
De waarheid die altijd bestaat.
Oneindig dromen over een beeld.
Een illusies zonder tekstballon.
Een oneindig geschreven liefde.…
Bladgeritsel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 De stilte doorbrekende
Echo die koen
De slag der gedonder
voorafgaand verlicht
met stervende flitsen
en dood bliksemlicht.…
Een stukje oktober
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
462 De ramen
moeten dicht, hermetisch
de echo slaat een deuk in de nacht
iemand lacht, beent bij, aanwezig
vergeet te slapen…
Stille rivier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
644 Bij de bedding van de stille rivier
herinner ik mij de echo van jouw stem
waar jaren in het verleden zijn vergleden
en ik heb ieder woord nog in mijn hart
elke droom droomt in mijn hoofd
en kilometers reizen zwerven met me mee
langs de stille rivier ligt het meetlint van onze liefde
een vriendschap ter volmaking van het zwijgen.…
Op pad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 In een golf van passie bleef ik schrijven
Tot de zon opkwam
De woorden verspreidden zich in stromen langs mijn lippen
Liefde vult nu mijn hart, mijn ogen raken vol
Het besef van zijn en niet-zijn
De echo van je verleden in je ziel
Liefde voor het pad dat voor je ligt
Vrede met het pad dat je verlaten hebt
Je bent nu niets
Je bent stil
Je…
Een bericht van hoop
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
456 Stilte is voor wetenschap
vriendschap slijt oude wonden
liefde baant een nieuwe start
innig verbonden met het leven
er komt meer zuurstof in de lucht
je spreekt over liefde
het ontstaan van puurheid
maar dat is een natuurlijk dwalen
waar het hart spreekt van waarheid
is de laatste echo: trouw
een opnieuw beginnen
in de hartstocht van…
elke stap
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
554 ik versta geen muziek in boekhoudkundige taal
zelfs de langste reis is onverstaanbaar
harde woorden, stap voor stap
met zuurstof die men adem noemt verdwijnt de pijn
volg de pijlen, de paaltjes met vloekende kleuren
galm een echo in het bos als kathedraal
verdwaal met vreugde, onverstoorbaar
is er soms een stap die geen richting kent?…
Onpeilbare diepten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
429 langs uitgesleten paden
lopen eeuwenoude zielen
in vermoeide rijen
verdwijnen in het duister
van het donkerste zwart
in het holst van de nacht
diep onder de grond
liggen de verborgen geheimen
van leven en dood
de echo van de geest
schreeuwt om verlossing
uit de kerker van wanhoop
smekende handen
reiken naar het onbereikbare
genezende…
dodentocht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
681 Je bent nu groot
Je vliegt er doorheen
Je leeft voor de dood
Je bent nu oud
Je bent het moe
En je verlangens
Voorgoed voorbij
Na we vergaan
Is er enkel de echo
Van ons bestaan
Ook de ziel blijft niet
Vertrekt samen met
Jouw lichaam en geest
Naar het eeuwige niets
Maar weet en wees niet bang
Het dodenrijk is groter…
Aan de oevers van de Amstel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 Wacht nog even met lezen
totdat het gedicht zich openbaart,
waar rivieren met nieuwe geheimen
in oneindige stadse vrijheid stromen
voor wat gelukzaligheid en naakt plezier
lees rustig verder
nu het gedicht zich ontdoet van woorden,
er komt een naakte energie
uit de echo van de nachtdienst
in sobere nuchterheid
koester je een werelds…
Waar de echo eindigt
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
914 de weerklank van mijn geweten
voedt zich met de vragen
die onbeantwoord en
eindeloos bleven zagen
door bergen en door dalen
door kronkelende gangen
waar niemand ze kon horen
door eigen leugens gevangen
de waarheden bleven uit
zodat niemand ze ooit zag
de woorden zonder geluid
schreven in neerslag
als opgedroogde tranen
diepe scheuren…
Liefde, wind en echo
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
704 beter heb je een man
van de wereld
niet lief
maak er alleen pret mee
fluistert de wind
want weet je
dan voelt zijn ontrouw
niet zo hard
ze droogt haar tranen
haalt mistroostig
haar schouders op
ze had zoveel meer verwacht
van de liefde
maar wat moet je met liefde
als die alleen maar van een kant komt
pret maken
echoot de wind…
De echo schatert kakmadam
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
543 kijk haar lopen……arrogant
je hoort ze fluisteren
opgeheven hoofd
blik op oneindig
verstand op nul
tranen in je ziel
droge ogen
glimlach gestift
op verlegen lippen
aarzelende voetstappen
vanuit wiegende heupen
kakmadam
echoot haar na
ze durfde niet zo goed
naar buiten
de angst hield haar jaren thuis
nu zal ze nooit meer
haar…
En de echo zal niemand horen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
871 ouwe bek
doe alsof ik je nooit eerder heb gekend
en leg me geen strobreed in de weg
zwaai me vooral niet uit
met je welgemeende verwensingen
want ik zal het niet horen
ik zal doof blijven voor je gespeeld verdriet
je krokodillentranen raken me al lang niet meer
ik zal huilen, meehuilen met de wolven
jouw naam brullen tegen de maan
en de echo…