6648 resultaten.
Parijs '77
netgedicht
1.8 met 17 stemmen
2.713 Parijs ‘77
I.
de langzame woordenslijper slentert
met plooien in de pantalon
de Seine af de kerk voorbij
maar op Pont Neuf spuugt hij
de scheermessen op een hoop
en veracht de revolutie
en met gebruinde tanden
doet hij de Eifeltoren roesten
II.
in de straten rond Pigalle
geen zoutpilaren
geen brand
wel gelaarsde benen…
Verloren
hartenkreet
2.2 met 31 stemmen
2.395 Waarom moest je mij verlaten
we hadden het samen zo fijn
en nog zoveel om over te praten
maar helaas, het mocht niet zo zijn
te jong en zeker veel te snel
ben je van me heen gegaan
maar het was voor jou een hel
om zo verder te moeten gaan
vaak voel ik me eenzaam
en verschrikkelijk alleen
dan verlang ik naar jouw armen
heel zachtjes om me…
Regen.
netgedicht
3.7 met 59 stemmen
4.516 in mist en duisternis
verlicht door een lantaren
struiken hangen zwaar beladen
tot op de drassige grond
de druilerigheid van buiten
is in mijn hoofd gekropen
de neerslachtigheid in mij
verwacht de zon als tovenaar
gisteren en vandaag zijn plassen
water hinderlijke obstakels
mijn dorp is verstopt
onder een grijze deken
de eenzaamheid…
dal
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.295 raak me aan
sla me er door
geen kans
geen gehoor
de vlam zwakt af
slaap door de dag
niemand weet waar heen
niemand geeft
laat het maar met rust
genadeloos is de kus
kus van eenzaamheid
niet op voorbereid
bergen verzetten
de geesten gezelschap
geven
geef me een berg
om af te dalen
dalen naar het dal
het dal van eenzaam
verval…
Kaars
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
2.443 Vervlamd
in zachte
vuren drijft
menig kaarsvet
rond, dat
lontenlang
kon duren
en op is,
waar 't stond.…
Vergeten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
842 Voelbaar
is de eenzaamheid
die onafgestoft is
blijven liggen
op het kastje
naast haar bed
lege ogen door
verdwenen hoop
staren de koude
leegte in terwijl
't zonlicht zich door
'n raam naar binnen wringt
vergeelde ansicht
uit het verleden
staat onaangeroerd
evenals de klok
waarvan de wijzers
allang bevroren zijn
is de tijd…
Dood
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
2.183 In trance blijf ik snijden
Dikke druppels bloed vallen neer
Ik wil verlost worden uit mijn lijden
Het doet niet eens meer zeer
Door mijn huid zie ik nu het bot
Gefascineerd kijk ik uit naar de dood
Rustig wacht ik af hoe ik wegrot
Langzaam kleurt alles om mij rood…
Alleen gaan
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
5.770 je klopt
op ieder transformatorhuis
niemand thuis
en maar roepen in riolen
en maar luisteren
naar die andere stemmen op de lijn
het geknipper van die straatlantaarn
zou dát misschien een teken zijn
’s nachts tast je naast je
in het lege bed
voor dag en dauw ontvlucht je het
in de straten trek je sporen van verdriet
ze zien het niet…
(On)bezocht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
858 In al haar kamers
zijn ze te vinden.
Vooral op zolder, daar draalt ze
het liefst. ook in de kelder, maar daar komt ze niet te vaak.
Zorgvuldig stoft ze
haar lievelingen af, voedt ze, luistert
naar hun lieve stemmetjes,
maar stopt haar oren dicht voor gemurmel of geschreeuw.
De liefste neemt ze mee
in haar warme bed. Maar soms lukt het niet…
De deur naar buiten blijft gesloten
hartenkreet
3.5 met 30 stemmen
3.016 Gevangen in de kamer van mijn hoofd
Met tralies voor de ruiten
Wordt het laatste licht gedoofd
Kon ik maar vluchten naar buiten
De ruimte geheel leeg
Koude lucht omklemt mijn hart
Een bloedende traan die ik wegveeg
Levend in een wereld apart
Opgesloten in een gesticht
Want die is niet goed snik
Maar de pijn wordt niet verlicht
Mijn grootste…
onderweg
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.141 er zijn geen monsters meer
verslagen of op handen gedragen
gemaskerde creaturen dansen rond
het vuur dat passie heet
schilden weren de vlammen
as smeult in de aarde
hier en daar blaft nog een hond
de avonden zijn rustiger nu
buiten dwalen de lantaarnpalen
in het groene maanlicht
ik hoor de echo van haar stappen
ze is ver weg van huis…
schemerzone
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
856 ik switch geen schakelaars meer
naar licht of duister
geef mij de schemering
waarin ik mezelf kan zien
geef mij de aarzeling
van het omdwalen
geef me de hoop
van het niet vergeten zijn…
de eenzamen iv
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.771 Stil sta ik in de steppe,
De doffe zon gaat onder,
De schrale maan verschijnt.
Het gras dampt, klam en vochtig,
De grond blijft stijf bevroren
In hete korte zomer:
’t Blijft winter in de zomer.
De klokjes zijn nog hoorbaar,
Het rulle spoor nog zichtbaar,
De kar is al bijna verdwenen.
Ja, alles gaat, verdwenen…
Wat over is gebleven…
alleen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.291 als niemand mij graag ziet,
ben ik wel verplicht van mezelf te houden
om nooit meer het gevoel te hebben eenzaam te zijn…
De zwerver
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.521 Op het hoekje van de straat
Met zijn zijn fles en zijn viool
Een slok om te kou te verdrijven
Dat is de taal die hij verstaat
Gehuld in een versleten deken
Staart hij naar een witte duif
Zoekend naar de laatste kruimel
Die de eenzaamheid even doet doorbreken
Wachtend op de koude nacht
Die spoedig zijn intrede weer zal doen
Denkt hij aan…
Spookstad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
595 Schaduwen spelen
Een eenzame voorstelling
Voor lege geesten…
maandagmorgen in Scheveningen
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.033 op maandagmorgen haast ik mij
door kille koude straten
een verdwaalde meeuw scheert laag voorbij
duikt op een plastic bakje friet
met een hoofd als een vergiet
en mijn hart vol gaten
loop ik door en door en door
die kille koude straten…
die grijs-blauw stilte eist
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.491 je blonde blik
die grijs-blauw stilte eist
je schouders iets gebogen
omdat je houding heeft
gelogen in liefde die verijst
je groeide in ontluiken
sloot de wereld buiten
pelde laag voor laag
je schaamte af en
gaf je voor het eerst
we reikten naar een
hoogte die geen einde kende
hemels was de weg erheen
jij ging, ik volgde alleen…
Kopje onder
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
963 Vechtend tegen alles
schop ik tegen dat
Wat me zo verdriet
ach ik weet het niet
Iedereen lijkt slimmer
en mooier bovendien
ik voel me even niets
en wil ook niks meer zien
Laat me toch gewoon
en vooral met rust
wat ik helemaal niet wil
is dat iemand me nu kust
Mijn kop nu in het zand
in het donker en alleen
ik geef me niet gewonnen…
Gehemelte
gedicht
3.4 met 56 stemmen
24.860 het gehemelte is ruw
in mijn tong zit een snee
van het lange zuigen
op de stilte
als zuur suikergoed
draai ik ermee rond
in het heelal van de holte
van mijn mond
ik wacht zo lang ik kan
en als ik ooit weer
een woord tussen
mijn lippen zal nemen,
zal het niets zijn
dan
zal het niets zijn
---------------------------------------
uit…
Eigenheid
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
5.695 Soms dat alleen voelen
nu je weer ver weg bent
waar ik je niet kan raken
verscholen in de dingen
van de dag en de nacht
de mensen en de wezens
waarachter jij lenig
als een aap door de bomen
slingert in het zonlicht
maar ook bij nacht en ontij
Jij laat mij met de vragen
waarop jij antwoord weet
verwijst naar astrologie
en andere vage zaken…
IJsblommen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.277 Het zegt niets
over de Noordpool of de Zuidpool
of waarom ijsberen geen pinguïns vreten
maar meer over mijn staat
van dronkenschap om te vergeten
hoe mooi je bent met het licht
van een laatste trein en sterrenschijn
Het zegt misschien iets
over de vriesnachten van de winter
de vetplant op een beschutte plek gezet
het kraken van de houten…
Overleden
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
3.453 Mijn liefde is vervlogen
En zachtjes uitgeblust
Geen hand meer op de ogen
Geen mond die mij nog kust
Geen lachje uit de verte
Geen hand meer in mijn haar
Niet meer zitten soezen
En kijken naar elkaar
Er vallen nu geen woorden
Er is geen ergenis
Maar ik weet nu uit ervaring
Hoe eenzaam eenzaam is…
Schijn bedriegt
hartenkreet
2.5 met 14 stemmen
1.161 Maar je stiekem eenzaam voelen,
zo verschrikkelijk alleen.…
Eenzaam in de drukte
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
879 weg ebt
Weinigen die je eens bellen
die belangstelling in je tonen
Terwijl ze allen notabene
zowat bij je om de hoek wonen
Doen allemaal leuk en aardig
omdat je bent wat je bent
Niemand die de moeite neemt
te weten hoe je eigenlijk bent
Het lijkt zo leuk van buiten
een publiek figuur te zijn
Maar dat leuke verdwijnt al snel
en de eenzaamheid…
ik ben naar de zee gerend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
797 ik ben naar zee gerend
alles achter me gelaten
de sporen in het zand
zijn niet voor mij bestemd
we waren bang
om op het strand
te lopen als de vloed
zich teruggetrokken had
en iedere voetstap
zichtbaar was in de
kaalheid van nieuw land
geen hand om ze te wissen
de hemel duikt de verte
al voorbij, een pier met
meeuwen op een rij…
Iedereen leeft maar door
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.082 Ik voel me alleen en verlaten
maar niemand heeft het in de gaten;
iedereen leeft maar door
Echt belangrijk ben ik dus niet
niemand hier die mij echt ziet;
iedereen leeft maar door
Als ik nu niet meer zou leven
niemand zou daar wat om geven;
iedereen leeft toch door
Ik voel me verlaten en alleen
ik weet echt niet meer waarheen,
want…
koud
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.643 het wordt al koud
ik moet hem zoeken
de zon is verdwenen
en ik zoek hem
ik roep maar hij antwoordt niet
nergens zie ik een lichtje
koude rillingen gaan door mijn lijf
wanneer komt hij weer?
schuld maakt zich van mij meester
waarom heb ik dat ook gezegd?
spijt komt vaak veel later
maar nu is hij weg
druppels vallen naar beneden
ik…
Geïsoleerde vrouw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.887 Een kleine kamer is haar onderkomen
waar ze zichzelf moed in praat
de pillen die ze heeft ingenomen
tekenen grof op haar droeve gelaat
De wereld en al haar onderdanen
lieten deze vrouw keihard in de steek
niemand ziet nu nog haar tranen
elke dag duurt minimaal een week
Isolement in een oase van pijn
slechts God mag haar komen halen
uit…
paar
gedicht
3.6 met 91 stemmen
18.956 ik wist het niet dat ik
iemand zo kon missen
een vis het water
een vogel de wijde lucht
adem happend naar jou
zwevend op de thermiek
die met jou en mij
opeens ontstond
jouw vingers verknoopt
met die van mij
wie van ons twee
hakt hen het eerste door
en valt als Icarus
in een van god en mens
verlaten zee als eerste
of zullen wij ook…