712 resultaten.
Zoals een man zijn weg zoekt
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.309 onderweg naar liefde
ervaart hij zicht
op hemel en aarde;
het verlangen naar morgen
onderwijl hij het sterven baarde
uitersten
van binnenuit
grenzeloos gebonden
aan geest en eeuwige bruid
ogen puilend
als sprekende monden
onder een donker gerande einder
het gezicht
is als een doorzichtbaar vlies
over schreeuwende voorbije
korte…
Herinnering aan Holland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
634 denkend aan Holland
zie ik brede riolen
dik door oneindig
laagland gaan,
rijen denkbaar
verdorde populieren
als hoge kale vingers
aan de einder staan;
wordt de zon langzaam
in grijze smog
dampen gesmoord,
en in alle gewesten
staan de schandpalen
midden op het plein,
de goedendag
en ijzeren maagd
sussen het populistische
bekrompen geweten…
Als de schaduw bemint
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
680 als verdriet verdwaalt
tussen vreemde stemmen
en nacht het licht bestraalt
lijkt de ziel niet te gewennen
aan wat in wezen
toekomst bepaalt
taal zonder spraak
kerft bleke wangen
drijft los van enig baken
duidt vooral op
dood verlangen
als van nature
aan de einder geknaagd
doven ademende vuren,
de wereld wordt belaagd…
Dreigende wolken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
514 heb de wind
niet gevraagd golven
zo hoog op te stuwen
dat de zee tot de duinen staat
een front van
dreigende wolken
in buienlijn langs te sturen
dat zich met onweer ontlaadt
vroeg zomerse dwarrels
vol stuifmeel en licht
geuren van bloemen
zon op mijn gezicht
dansende vlagen
van warmte en lucht
trillende einders met
vogels loom…
zeezijde
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
456 in gebogen stand)
vijf maal twee
en zilt verdwijnt de nacht naar achter
spoorslags, nu dit jaar een tiende telt
ik mis
ze is
toch ook weer niet, maar altijd dichterbij
dan oude wonden
waar wij stonden staat nu stil
een ander huis
nu zoek ik troost -in zoet gekabbel
zachtjes, tot het strand mijn laatste tranen raapt
aan de einder…
De golfslag sterft
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
582 Het is wanneer ik op het strand loop
- daar waar zand en water elkaar raken =
en de golfslag rond mijn voeten sterft
dat ik nadenkend kijk naar waar ik sta
de grond die mij eerst stevig droeg
lijkt verdronken te verspoelen en
aan draagkracht te verliezen
onder mijn aarzelende stap
maar dan zie ik de lijnen
voor me…leidend naar de einder…
Avond
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
596 Ik staar voor me uit
Donker waar ik naar tuur
Nevel op het veld
Het nachtelijk uur
In het zwerk zowaar
Een uil stil in zijn vlucht
Zwevend boven de nevel
Voor de vijand beducht
In het water voor me geruis
Rimpels gaan over het nat
Niet door de wind
Maar door eenden gespat
Scherend boven het water
Door de einder verlicht
Ontwaar ik…
Ik had zo graag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
623 Of anders ook
aan Holland willen denken,
het reiken naar den einder
naast de langzame stroom
van het wassende water.
En als ook dat niet kan,
dan maar een droevig lied
Zo van « het is november en het giet
zo troosteloos en grijs
en alle dag gelijk. »
Helaas, dat is mij niet gegeven,
het is allang gedaan.…
naarmate een zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 voortijdig gaat het langste uur
aan de evenaar voorbij
dit ogenblik rijmt niet op zelden
daarvoor komen we dagen tekort
binnen ligt het daglicht tegen het venster
verkleurt een zon achter glas, blijft
de straat gesloten op het heetst van de dag
we moeten nog een ware toedracht ontrafelen
laat iemand de einder ontwaren die
jeugdige jaren…
Nachtvaart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.575 En langs de lichten
Zijwaarts loopt
Een lijn de einder langs
Van onder ’t schip
En golven door
Een glanzende gloed
Van lichtend wit
Beweegt, beweegt, beweegt
Ik zoek het eind
En vind slechts
Uit het donker niet
Maar door het schip bewogen
Licht
Dichtbij het wufte
Nacht’lijk strand
En pier
Van verre glorie
Geluid
Van scheepsmotoren…
Eindeloos van je houden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.351 De zon daalt
En kleurt rood
In de verte raakt
hij bijna het water
ons bootje dobbert
langzaam voort
stil en ongestoord
vormen we rimpels
in het water
langzaam roeiend
het land steeds verder
wind beweegt je haar
je speelt met water
in een lieflijk gebaar
je gebruinde huid
steek af tegen het wit
van de boot
samen roeiend
de einder…
schaduwvlucht
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
1.763 Ik vond je in het weideveld
tussen broos geknakte veren
had jij je ranke hals gevleid
intens gekweld keek je me aan
en ik zag leed in het tere van
je zwart fluwelen ogen staan
Je kreet vibreerde hoge tonen
die verijlden in de levensbron
naar de einder waar de avondzon
het vallend duister leek te kronen
Nog eenmaal strekte jij je kop…
Feodosia
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
776 Feodosia òù-1
Starend uit het raam
Zie mijn einder voorbij
Grijs de kleur vervaagd
Grijpt leed onverbiddelijk
Gruis gedoogd doet gelden
Gestaag voortgang lotende
Gebogen onder schraal
Ondergaan het zelde lot
Onmacht in deze vereent
De kreet uit duizend kelen
Ijl en nimmer gehoord
Weet onbehagen te verdelen
-------------------…
de toenadering
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
727 verleggen van den horizont
steeds wijkend
dichterbij weer verderaf
moeders baren
schepen varen
bergen komen af en aan
soms staat men stille
rarekieks het fotootje
minne in een autootje
’s anderen daags
heel al in kanteling
na donkerte zonneschijn
volgt bemanteling
in nevels achter neuzen
koud traag
niet meer recht in lijn
de einder…
Geleend licht
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
953 Tot de einder flakkert vuurwerk in de volte van de baren,
deint een zilver stralendek van hier en nu en alle jaren.…
ochtend
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
862 wanneer de zon weer 't luchtruim pacht
en grif de laatste ster ontzet
lik ik de wonden van de nacht
en zoek de veren van mijn bed
de uil verdween met 't laatste zwart
nu merels fluiten in mijn goot
voorbij de daken, stil, verstard
kleurt zich de einder karmijnrood
onder dit hemels kleurenlicht
komt 't leven stilaan weer op gang
ik smeek…
zomerzee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 Doorschijnend helder zoekend licht
breekt door een donkergrijze wolkenlucht
en raakt de ondoorgrondelijk diepe zee
een levend aquarel rijkt naar de horizon
Witte driehoekjes als willekeurig verspreidde vlekjes
bewegen wiegend over het water
koersen naar de oneindige einder
en verdwijnen langzaam uit het zicht
Een stevige bries verjaagt…
Vivre dans overspoeld
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
534 in eigen
artistieke schoonheid
ligt stil de kroon
zacht in zilv’ren blank water
die uitplooit
in gouden lichtstralen
gloort iets moois
aan de einder
op de maat van elk windzuchtje
verankerd het leven
bewogen
zichtbaar en hoorbaar
voelbaar
zoals het leven geeft
en neemt
hee hee hee
deze vivre dans overspoeld
klanken en golven…
Jij spiegelt gemis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
493 ik heb verbaasd
de duiven zien stijgen
langzaam verdwijnend
in einders naar keuze
nadat armen
zacht wiegend wuifden
handen met vingers
als teken gekruist
ja jij was thuis
ver van applaus
dat ik mocht oogsten uit
onze woorden zinnen en strofen
wij hebben alles gedeeld
behalve het leven
dat wiel spaakte en werkt
op deze momenten echt…
Op Helena van Troje
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.107 In ’t dodenrijk zal uw ziel herleven
over de einder van ’t aards bestaan.
Uw spotdichten zullen dan verstommen
als uw ogen voor de andere wereld opengaan.…
Prelude ?
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
634 Deksels vallen van de wolken,
een slagboom aan de horizon,
een paraplu van dromen houdt
de afgedwaalde zinnen niet tegen,
ieder woord een uittocht, snel
verdwenen over de paginarand,
van achter de oorsprong koersend
vanuit een gekend verleden of naar
een onbekende einder, refrein op
een onbeschreven blad, uitvlucht
voor zovele kunstgrepen…
CultuurCafé
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
689 De tonen strelen je oren
De noten springen bij voor een
geheel aan mooie klanken
Hoewel het licht aan de einder
de deken over ons heen trekt
houdt deze zaal het gehoor
Mooie instrumenten klinken
subliem; muzikanten halen, alles
voorzien, maximaal uit
Het podium davert, terwijl
de zaal, met vele voetjes van de vloer
elkaars kwaliteiten…
Zijn tijd ver vooruit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 achterbuurman
Gejongd heeft -
Bekommert hij zich
Om de naaste die
Hij bij de brug over
De diepenring tegenkomt,
Een half gebit, maar
Niets om op te kauwen -
En voedt hij hem met
Een boterham met pindakaas
In de pastorie, en met
Liefdevolle woorden,
Van mens tot mens,
En is zijn virtuele versie
Onzichtbaar klein
Aan de einder…
Gaan
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
894 kijkt door het raam
en ziet haar ziel
spiegelend
in gebroken glas
waarop dromen wiegend
vervliegen
langs de lijn,
ongewild en alras
in een geblakerd aureool
dat heur haar kust
snaar voor snaar
gelijk een fluwelen gebaar,
de ontvouwende leegte sust
waar vind ik mijn lief
nog warm van lijf
die mijn hart verrukt
terwijl ik de einder…
Den Grooten Oorlog (1914-1918)
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
669 Hoor de Stem van de Dode Soldaten,
en richt je blik naar verre einders,
ginds, waar het Dodenrijk ligt.
Denk dan aan de Dode Soldaten,
en luister naar het lied
van namen, duizenden namen
dat Zij lijdzaam zingen
in smart en droefenis.…
Verbonden met elkaar
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
482 het water slaat schuimig
de glimmende puntige keien
van de rotsen, hongerige
meeuwen vliegen voorbij
boven de onwankelbare bergen
de rode stekende en de
barmhartige
liefdevolle witte zon
tot de einder de zilveren golfjes
verlicht het hoopvol vergezicht
met 't hemelicht op blauwe zeeën
opgenomen in de zuivere lucht
met balsem van de
genezende…
Proxima centauri
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 er is een diepte die ontneemt het licht
met oneindig gewicht en zwaar gemoed
dat omhelst het hart zo dicht
dat het welhaast stikken moet
verder dan de einder gaat dit niet
stiller dan zwijgen zonder woord
met ruimteloze aarde in het verschiet
in een zucht door niemand gehoord
verder van huis door asbreuk en onbalans
een steen die van de…
Duurzaamheid is kwaliteit van leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Aan de einder vlucht een vogel.
Hij kent zijn weg en is op zijn
tijd goed voorbereid.
Zo zijn ook wij aldoor maar zoekend.
Soms vloekend om een stommiteit.
Maar van fouten kun je leren.
Een goede oplossing opent een nieuwe
dag van echte levensvrolijkheid.…
Spoorlicht
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
2.482 de treinen sporen
glinster glimt
op gladde lanen
waar af en toe
monotone treinen dansen
mijn rust verstoren
van ogen glijden
naar de einder
jammert de schelle bel
aan de overweg
buigen rode armen
sperren de kruisweg
razende metalen rollen
stalen wielen cadansen
denderen, denderen voorbij
dan raast enkel nog
een adem…
de pelikaan
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.021 op de dorpel naar de morgen ligt uw beeld
dat eens de verste einder overspande
en met een wimperslag mij kreeg geheeld
in stukken: torso hoofd en losse handen
----------------------------------------------------------------
weblog: www.abelstaring.tk…