767 resultaten.
Regen
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.904 Tussen bleke huizenmuren
hangt de dag van trage uren,
evenwicht naar alle zijd;
in de stilstand van de tijd
lekt het sijpend ogenblik
tik, tik.…
Ik leef
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
569 Ik ben een geest in mijn gedachten
Ben gevangen in mijn doen
Ik wil niemand meer tot last zijn
Laat me waaien in de wind
Ik wil niet mee met mijn gedachten
Laat me los zijn, maak me vrij
Tijd en geld is overbodig
Ik wil leven wie ik ben
Ik wil weten wie ik ben
Ik wil weten wat ik wil
En wat ik kan
En wie ik ben
Geef mij mijn evenwicht…
Het unieke
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 mijn hart
en vraag je maar niet af
waarom jouw eerste schrede
in mijn straatje past
of dat ik
de durf had om
het unieke in jou te
onderscheiden dat jij
je hele leven al bij je had
verborgen achter
de vele zorgen die
jij voor de ander had
waardoor er voor jezelf
te weinig aandacht was
samen hebben we
de balans wat meer
in evenwicht…
Een bipolaire wereld
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
521 ik hoor de klok
hij snorrelt en tikt
doet verder niks
kent zijn balans
tussen heden en
stervend verleden
ook wij
zoeken evenwicht
in een bipolaire wereld
waar het leven
zich afspeelt
tussen twee uitersten
dat wat wij zijn in
het dagelijks bestaan en
dat wat wij willen worden
het is lopen
op het slappe koord
tussen leven…
Vogelvrij?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
448 Uiterste balans,
onbetaalbaar wat je kiest,
taal vervangt het evenwicht
Door gemorst bloed,
rivieren uit hun bedding treden
bloeit op in een woestijn.
Gedachten zijn van klei,
zich vormen uit alles of niets
die modellen worden vogelvrij
Deelbare verlangens,
halsreikend naar de liefde,
echoput van puur geluk?…
Mens in gedwongenheid
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
729 wanneer alles weeral eens tegenzit
en het denken verstoort het evenwicht
zo ook het verdriet verdrijft de blijdschap
dan treurt de lach in gevangenschap
we willen wel maar kunnen niet zo goed
het luisteren naar die gedwongenheid
ons hoofd knikt steevast op en neer
maar het hart wilt juist die ommekeer
we kunnen elkaar in de haren vliegen…
Woordkeus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 ik heb het woord eenzijdig
onderzocht, uiteindelijk
kwam ik uit op tijdig
ik heb het woord evenwichtig
onderzocht, ik deed dat heel
voorzichtig
Je weet tenslotte nooit
toch kwam ik gelukkig uit
op voltooid
ik heb het woord wedstrijd
onderzocht, ik was al snel
de wil ertoe kwijt
ik heb het woord samen
onderzocht, ik zag alleen…
Touwtrekken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
599 een rol
zijn het mijn eigen hormonen
of gewoon mijn stoffelijke overlevingsdrang
wat wil mijn - ik - aldoor en steeds meer
als een doorlopende film aan mij tonen
alles wijst erop dat de nacht de ondergang toont
maar ook dat de dag nog in mijn adem woont
het is een spagaat waarin ik soms verstijf,
kent u dat ook
en dat ik minder in het evenwicht…
Zijn voetstuk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 en weer kortwiek
ik spastisch
mijn balans kent
geen evenwicht
tussen vallen
en opstaan
het is gaan
tot de dood
erop volgt
toch heb ik
barricades om de
vaart te vertragen
weer even tijd
om bij zinnen
te komen voordat
de realiteit
van mijn dromen
effect sorteert
en ik alsnog
probeer te
ontsnappen
uit het overschot
dat mijn…
De man die hout liet luisteren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
246 Een spaak vond zijn kring,
een as zijn evenwicht,
een wagen zijn verborgen gestalte.
Als kind keek ik toe.
Nu denk ik:
hij maakte niets.
Hij keek tot het hout zich opende,
alsof elke nerf de weg al kende.
Hij luisterde tot vorm en vezel elkaar vonden.
Zo herinnerde het hout zich zijn verborgen gestalte.…
Wijzer worden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.520 We sliepen volle nachten
brachten kwaad tot leven
en stierven in Gods genade
flessen wijn vulden gedegen
strijd in uren nooit bestaan
te ver van morgen, ons evenwicht
bedbank open, baden in
koppen seks van naakte
vrouwen, de fantasie verslaan.…
Zien
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
3.210 Ik zie wat ik zie
Ik voel wat ik voel
Wat ik zie, voel ik
Wat ik voel, zie ik
Laat me een
stukje zoeken wegnemen
bij elk gesprek
en je een evenwicht geven,
aan twijfels geen gebrek
Want die tijd
die wij beleven
laat die maar
stille staan
het is veilig samengaan
Ik wil geen afscheid nemen
want er komt zeker
nog één moment
dat…
Bovenwonder
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
983 Ik vlieg door tijd en ruimte
Mijn toekomst achterna
Het kompas wijst naar de einder
De vraag waarom ik besta
Vecht tegen het orakel als donker met het licht
Weersta de ultieme kracht
Of wees een slaaf van het lichaam
Dat toegeeft aan materie – bang is voor haar macht
Iedereen is een mirakel
Wonder boven wonder
Van biologisch evenwicht…
als een zwarte sluier
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
3.088 een dag vol warme woorden
mijn gevoel in een ruimte
een is er die zich stoorde
ben ik die verzuimde
een dag vol vreugde, in mij pijn
als een dubbel evenwicht
waar zal haar pijn voor zijn
een beeld zonder uitzicht
zo vervagen mijn gele beelden
als blinkend voelen, horen en zien
wat me ooit warm streelde
ik heb het ooit gezien
hoe kon…
een koningslied
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
634 in evenwicht het hoofd
recht op, zijn romp
gehecht aan een staart,
voelt hij zich evenveel waard
als de fiere zon, de witte maan
en ontelbaar de andere lichamen
die zijn wereld werelds maken
tussen het zingen door
van al wat sjirpt en krekelt
onbeweeglijk op de wacht
voor wie het niet begrepen
aan zijn spit zal geregen
voorbijganger zonder…
Zonder sporen
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
923 Vrees niet bewogen mens
we laten geen sporen na
tenslotte blijkt dat de
mens deuken in water baarde
Dat gevoel besluipt me
als ik de mens bezig zie
met zinloze zaken
op de grote levende aarde
Als de mens verdwenen is
om welke reden ook
schudt de aarde z'n vacht
en vormt nieuw evenwicht
Bevrijdt van de luizen
in z'n schurftige pels…
groei
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.045 vermoeden hebben dat ergens
in jou een wereld schuilt
voortdurend in beweging
zoekend naar evenwicht
daar bestaat de tijd niet
zo van zichzelf vervuld
als pruimen van goudgeel
of van blauwpaars
waar de zee telkens weer
het zand van het strand kust
hartstocht tot schuim slaat
dat het water verder draagt
onder je het beest voelen bewegen…
Ego
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
869 Het begint vaak met vier
omdat een mens twee armen heeft
twee benen, twee ogen en oren
en dan twee gezichten als zon en maan
die opkomen en ondergaan, op en neer
het lijkt wel evenwicht in bestaan
Twee gezichten dromen zichzelf te zijn
lezen een boek, voelen zich een ander
van vlees en bloed even maar en dan
veranderen zij in beestjes op…
Waterspiegel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
750 Verlangend naar mijzelf staar
ik naar de rimpeling
Zich herhalend als een Echo in mijn hoofd
Verliefd, verloren
Met één blik onwetend mijn noodlot achterna
tot de roerloze oppervlakte verandert
in een immense rimpeling
evenwicht wordt tegenwicht, vergeefs
op weg naar het onbereikbare
blijkt schijn mij te bedriegen
de diepte in gezogen…
Duiven
gedicht
2.4 met 19 stemmen
9.616 Hier neergestreken in een hevig licht
en nodeloos alert voor elk gerucht
of staande in een wankel evenwicht
de dorst verdrinkend na de laatste vlucht.…
Lente
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
693 Weer verrukt van de
zelfreinigende gedachten,
in harmonie met het natuurlijke evenwicht.
Verrijkt weer verlicht,
De natuur is gezwicht!
Het is lente!…
Pasen
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
854 morgen,
luttele uren
van heden
zal ik
nieuw licht
ontdekken
is hoop de kleur
van kwetsbare harten
in verwachting
waar eens alles gelijk liep
in evenwicht met de
seizoenen van struiken
en bladeren
en waar de koude dood
sluipend, ondergronds
op weg ging
naar een aardse
wedergeboorte
lijkt alles
omhuld met
de valse zucht…
zelfportret zonder lijst
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
611 Balancerend op de dunne draad
van illusies en onvervuld verlangen
verzamel ik de dunne druppels
geringste greintjes moed en hoop
wat gisteren nog evenwicht was
is morgen zomaar hulpeloze val
verzwaard door nieuwe desillusies
spiegeldicht laat mij uw zinnen zien
zodat ik ze kan schrijven
in de ijle wolkenlucht
als zelfportret zonder lijst…
Dromenvanger
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.886 Op lege dagen - zoals deze
wanneer vogels weggevlogen
mij verlieten voor een verte
die ik nemen kon wellicht
dacht ik aan langvergane dagen
van verlaten witte wolken
die genomen door de vogels
zomerden in vergezicht
In winters hing ik niet aan slaap
die was voor dwazen - radelozen
nee - nog liever brandde ik mijn ogen
rood in evenwicht…
vrouwelijke hormonen
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
1.670 Overgang
Je bent jezelf niet
Je lichaam is niet in evenwicht.
Je bent net een ruwe zee,
Wat moet je daar nu mee.
Het ene moment denk je zus,
Het ander moment denk je zo,
Je bent nog erger dan een jojo.
Mijn hersens en hart liggen niet meer op één lijn,
En dat is beslist niet fijn.
Waarom moet mijn lichaam zo’n flipperkast zijn.…
Zou ik kunnen zijn als..
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
681 een lentemadeliefje bloeiend
tussen het gras
dat enkel maar groener lijkt
het winterkoninkje
dat in een helder gezang
haar grenzen te kennen geeft
de dwarrelende sneeuwvlokken
in een schreeuwende storm
dalend als een warme sprei
*
zo bestendig
zo weerbaar,
evenwichtig, blij…
Golven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Van hoge,lage
van waarde
in onze zoektocht
langs aarde
gras - en kruidenrand
van het evenwicht
Het is
soms even
'n stil water
vervat
in woorden
een gedicht
Door wind
niet aangeraakt,bewogen
...onberoerd
Maar wind
wakkert aan
rimpelt het papier
Laat zich gelden
wij....…
Matineuze wonderen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
415 Zijn duidelijke
grenzen aangeeft dat door de haast
nimmer in evenwichtige levens kan
worden gewoond. Levens die zich
verplaatsen over de grauwe routineuze
wegen van ons vluchtige bestaan.
Zonder goede gronden bij het omzien
reeds de treurigen tot zoutpilaren
doen vergaan.
Zulke morgens vragen om matineuze
wonderen.…
Vogelvrij?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 Uiterste balans,
onvervangbaar wat je kiest,
taal ondersteunt het evenwicht
Naast rivieren bloed
lang uit hun beding getreden
in een woestijn geronnen.
Gedachten zijn van klei,
geschapen uit alles of niets
alle modellen blijven vogelvrij.…
Vrij zijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 Wie zou zijn vleugels niet willen uitslaan,
de wereld verkennen
zijn eigen ik leren kennen
Op zoek gaan naar evenwicht
in zijn eigen leven.
Vrijheid is zo ruim als het heelal.
Je bent maar op één plaats vrij
dat is in uw eigen hart.
Het wordt dan nog gekwetst door
emoties en pijn.…