952 resultaten.
op zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 ik zoek iets meer
dan die gemoedelijkheid langs mijn huid
van kruin tot kuit strijkt
ook verwachting tussentijds
scherpe tongen, met
een vlammend commentaar
maken slechts onzekerheid waar
ik buig en laat mijn haar
in sluiers naar beneden vallen
gelijk als het gestorven blad
van stille herfstbomen
en het lallen van een dronken tong…
barst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 precies daar
op de scheidslijn van
kunnen en willen
gloeit de rode draad
in volledig bewust
aanwezig zijn
het sust geen geweten
vergeten daden vragen
toch hun tol
goedschiks of kwaad gedacht
bij elkaar gebracht
voelt alles als de diepte
van een grove barst,
traag en vol
met voeten in aarde
wars van wat je wilt
gilt het gemoed…
als de dag gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
553 ik hoef de avond niet te zoeken
deze komt vanzelf naar boven
of beter gezegd hij verschijnt in de kim
en beslist zelf of hij de dag zal loven
geen mens die dat met de hand kan beroeren
hooguit voorspellen uit eigen gemoed
het zijn de elementen die geheimen vervoeren
ooit doven zij een ondergaande gloed
ik hoef de avond niet te zoeken
en…
EFTELINGGEDULD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Langs de paden van Sprookjesbos
loopt een lakei zoekend rond
draagt een sierlijk kussen
waar een klein bolletje op ligt
kijkt naar een mooie plaats uit
waar hij het neer zal leggen
met opgelucht gemoed
is de knecht zijn lichte last kwijt
hier komt een wonderschoon meisje
in een hemelbed te liggen
bovenop een stapel matrassen…
LONDENS RAVEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
468 om de oude Tower
grote waardige vogels
van de rouwstemming
binnen de strenge ommuring
pikken de zwarte reuzen
der zangvogels
neergestrooid voedsel
of zelf gezochte buit op
ze houden speurtochten
door straten langs de Theems
keren steeds terug
naar hun woonkasteel
gevederde muzikanten
van uitvaartklanken
geven vrolijk gemoed…
Hiërarchie in Eindige Schoonheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
377 Hoe het brandende hout klonk
tegen een achtergrond van leugens
over het verborgen bedrog;
vergeten bloedlijnen
als ongewapende bogen
liggend voor vluchtende voeten,
met de jaren in het vooruitzicht
die het gemoed verder opzweepten
onder het gekwetter van leeuweriken.…
Ritsels
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
245 De herfst ritselt
de laatste warmte bij elkaar
en de kruinen scheef
van wat niet houden kan
wijl witgeblazen wolken
schuiven over stervend groen
het licht valt anders nu
en zet de toon
voor krimpende dagen
het blad bekent weer kleur
en geur van
schoonheid door verval
de bladeren ritselen
in ons gemoed
en vragen
vinden weer hun weg…
Weer een afscheid
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
330 Een schoonheid die ik niet kan vatten,
die raakt aan 't diepst van mijn gemoed:
muziek van Mozart, bloemenkleuren
en zoveel dat me danken doet:
een avondzon, een witte vlinder,
de dageraad met parels dauw,
de held're vriendschap tussen mensen
en liefde die niet wijken wou.…
blauw bloed
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
2.365 nacht
je merkt niet hoe
de nieuwe morgen vrolijk is
geen aanstoot neemt
aan je wrange heimwee
naar het mysterie van de roes
de nevels van de zoete waanzucht
hoelang heb je niet gespeurd
naar de stille tekens aan de wand
met het blauw bloed in je aderen
een verklaring verzonnen
die vandaag met gisteren verzoent
rust brengt in je gemoed…
De roest van het bestaan
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.602 Het blijft een hol en somber lied
Om ’t dagelijks gemoed te voeden.
Met een traan op beide wangen
Zie ik wat de toekomst biedt.
Al spoedig hoor ik de gezangen
Van Maag’re Hein en Schele Piet:
De toekomst is een doodsverlangen
Maar ‘k drink en tel de dagen niet…
dominique suite 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.521 de stad ontploft tweevoudig
als de daders galopperen in het lagere dal
- want ik ben eertijds met de helm geboren
en zie, met verdeeld gemoed, in de stand van je ogen
de verborgen toegang tot het koninkrijk der doden
o wee, ik zet een stap achterwaarts
en neem met overleg mijn hoofd in mijn handen
reeds heeft de aarzeling de tover verbroken…
Depressie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.197 depressiviteit is usurperend
voor je het weet is het gemoed
triest gestemd tranen dringen
leed in de botten het hart doet
gestoord de maag draait zich om
ziet de darmen wanstaltig bewegen
vreemde geluiden produceren ogen
verwijden starend schouders hangen
armen in rouwstand knieën knikken
bevestigend de keel dikt buikpijn
completeert…
Trap met zeven treden
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.228 Vleesgeworden gemoedelijkheid ontwricht.
Vervreemdend stil, onzekere hospitaalgang.
Besef van tragedie breekt traag door.
Resteren laatste adem, huilende gezichten.
Overlijdensberichten, keurig in de rij
in de krant. Clichés die ontoereikend
welgemeend hun opwachting maken.
Onverdraaglijk leed hoe het ook zij.…
Ouderdom
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
5 Een levenskunst: het rimpelloze kind
te hoeden in het krimpende gemoed,
waar eenzaamheid de verre sferen bindt
en schaduw de verbeelding schraal begroet.
Totdat de vloed het moede wezen drijft
naar zilte stranden van het eigen gelaat;
en wat er van het spiegelbeeld beklijft
slechts naakte en onthechte weemoed staat.…
Harnas
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.537 Je harnas in vlees en bloed
beschermer van geest en hart
Ondoordringbaar wie kijkt
een puurheid die me tart
Een liefdesbootje meert aan
in een moment van verlies
De wijsheid van levensvisie
een thuishaven die ik verkies
Meer dan ik ooit kan uitspreken
omhelst die glimlach het gemoed
Een zichtbare engel die ik erken
met zuivere stem als…
dank u
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.200 Een woordje van dank
Letters met kleur
Woorden met flair
Zinnen met liefde
Tekst met warmte
Mijn hart verblijdt
Mijn ziel verheven
Mijn ogen sterren
Mijn gemoed hoog
Bedanken doe je met je
Hele lichaam
Met je hart
Verwarmd door de vriendschap
Het onverwachte kwam
Het ongelooflijke werd werkelijkheid
Ik werd warm van binnen
Heel…
De schreeuw
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
755 Met een hart vol achterdocht
staat hij op de brug
leunend op de balustrade
Vecht hij tegen wanhoop
terwijl de avondzon het golvende
kronkelende landschap kust
O hartstochtelijk
vurig schouwspel, vulkaan Krakatau
De schreeuw, O rode lucht met gouden gloed
Stroomt kokend bloed
het duizelig gemoed…
Verlossing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 Bereid en hoopvol op 'n kalm gemoed.
Behoed voor d'eenzaamheid voorgoed.…
DWAAS OF WIJS?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Geestelijk zieken
ook krankzinnigen genoemd
ervaren het gangbare leven
als een warrige
misschien kluchtige vertoning
komen driftig of gemoedelijk
hun eigen wil na
ze kunnen
angstwekkende monsters zien
daarbij prachtige gestalten
horen soms stemmen
die waarschuwen en dreigen
dan plotseling opwekken
spreken dikwijls
met deze verschijningen…
Woordenglans
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
729 zoeken naar
een juist woord
is vaak balanceren op
een onzichtbaar koord
het is kiezen
tussen waarheid
en schemering
uitzicht
en behoudzucht
tussen zwijgen
of deinen in vogelvlucht
daarbij speelt
het gemoed ook een rol en
zal op een onvoorspelbaar
moment mede bepalen:
zijn alle woorden
hard of zoet
levendig of doods
èn weet…
Dromen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 De vervaarlijk krakende barsten in mijn gemoed,
door een portie amoureuze treurnis,
niet eens geprobeerd om de juiste weg te kiezen.
Mijn troost is onderkoeld, bijna bevroren.
De brakke cocktail van hormonen,
tranen en zweet,
geserveerd door aanstellerige meiden.
Ik zit gevangen in een deinende massa.…
NODELOOZE BEKOMMERING
poëzie
4.0 met 2 stemmen
870 Scheen 't heiligschennis, buitenshuis-ook te gewagen
Van liefde's teerste, van haar innigste bestaan,
Aan hoorders dacht zo min mijn roemen als mijn klagen,
Maar dichter is hij niet, die hoorders tracht te ontgaan;
Een toevlucht, ongezocht, heeft soms zijn hart te danken
Aan 't door zijn woord gestemd, aan 't diep verwant gemoed;
De menigte…
De oude dag
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
616 deze dag nadert zijn einde
prevelt al doende mijn stem
het gebed van wat was,
over vandaag,
dus haast het oude zijnde
ik ben nu en hier
in gedachten verzonken
doch ook zowaar reeds zwevend
op weg naar boven
al raak ik door de jaren
wel vaker verstrikt
in verder kijken,
soms gelijk aan staren
ik word dan door het gemoed…
Blij met de opkomende maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 Is nieuwsgierig zijn naar hoe het echt zit niet een ader
een lader van je gemoed om wat er wel en niet toe doet.
Is het deel van de complexiteit van leven
eindelijk weten hoe lang je lot nog is gegeven.…
Zeventig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
542 Toch blijft het dwingend leven
drummend aan deuren van gemoed,
als voor “al-tijd” neergeschreven.
Een uitdagend leven wars van deemoed
leidt naar nieuwe wegen
langs dreven in langzame stoet.…
Lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 Het doet opnieuw een snaartje trillen
in een wat oud gemoed.
Zijn hart tot barstens toe te vullen,
met blijheid en met levensmoed.
En om aan ieder te onthullen:
“Wat is het leven goed.”…
Een passie van kortdurendheid.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
560 Stormschade, weersgesteldheid van
een teneergeslagen gemoed.
Er lijkt iets te zijn verbroken.
Vleugellam voelt het leven minder goed.
De handicap om het minder liefhebben
verbergt zich in een diepe winterkraag.
Van minder liefhebben rollen grote
golven zeeziek op een nuchtere maag.…
murw gebeukt
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
390 leuk bedoeld
leeghoofdig geklets
heeft voor mij afgedaan
zo goor en guur al wat ze biedt
leven- en inhoudsloos gezwets
murw gebeukt door zoveel
gezwam en onnozele leukigheid
pak ik m’n ransel en m’n hoed
niets is er wat me nog scheidt
van de echte kleuren en ware
betekenisvolle natuurlijke klanken
moeder natuur omarmt mijn broos gemoed…
Principessa
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 middag avond
Mijn woordenwijze Sara Thustra
Liaison très dangereuse
Mijn lief, dierbare Sheherezade
Van duizend sproken min een nacht
Op wie de dichter op jouw portrait
Langer niet dan nodig wacht
Ons wachten is geen smachten Maar respectvol mededogen
Als ik u zie, mijn poetessa Principessa dichteressa
Dan laat ik u in mijn gemoed…
uitwaaien
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
473 dansen op het gemoed
van eb en vloed
wisseling van de wacht
bij westenwind
het steengruis onder je voeten
voelt waterkoud
overal horizon, tijdloos frontaal
maar dunner dan lucht
achter ons de weg
naar alles dat fout ging
heb ik thuis het licht wel uitgedaan
wat eten we op een dag zonder brood
dooradem de aderen
soms is niet…