1149 resultaten.
Adam en Eva (oftewel Hendrik en Nanna de Vries)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
8 Wij hebb' in 't paradijs gewoond,
Afgemeten dertig jaar;
Wij bleven van veel leed verschoond
En zijn nog altijd bij elkaar.
En elke morgen, met gezang,
Zijn wij door vogeltjes gewekt;
We kennen ieders lied allang:
Elk zingt, zoals gebekt.
De wolkenbanken hier benee,
Alsof 't nòg mooier kon,
Vormen een witte binnenzee,
Belicht door…
Muur
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
639 The wall die Trump graag aan de zuidgrens wil
houdt volgens hem straks alle massa’s tegen.
Maar zal zo’n muur de mensen wel bewegen
om weg te blijven? Maakt die het verschil?
De grote muur in China trekt elk jaar
wel tien miljoen bezoekers bij elkaar.…
PUREN EN MAKEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
342 Heidelucht waait voort,
vermengt zich met bloemengeur
van een grote tuin.
Druk gezoem kringelt
om de kleurrijke perken,
en duikt in kelken.
Duizenden werksters
vliegen vol stuifmeelkorrels
naar hun woonkasten.
Gekweekte bloemen,
wild gewas worden samen
honing van eendracht.
De was uit raten
baart nieuwe kunst bij Strijbeeks…
Walsen golven op het strand
hartenkreet
3.0 met 32 stemmen
1.983 Op de grens van water en land
Walsen golven op het strand
Kunnen zich niet tegen het getij weren
Hebben geen kans zich om te keren
Mensen lopen en liggen hand in hand
De zon steekt de dag in brand
Met haar explosieve licht
Spiegelend in je bezwete gezicht
De zoute druppels rollen langs je ogen
Vallen op het zand waarin ze weg drogen
Tot…
De asielschepen in de Waalhaven
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.031 De brug, de aken van en naar de grens op weg;
door een maïsveld ritselen voeten en stemmen.
----------------------------------------
uit: 'Laaglandse Hymnen iii', 2003.…
Kalverliefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 die grens kwam mij veel te vroeg
dus vertelde ik haar aan het meer
de zware last die ik met mij droeg
de eerste keer doet zoiets zeer
de pijn die ik haar heb aangedaan
40 jaar later , zelfs nu nog
kijken haar ogen mij vragend aan
’t was maar kalverliefde, toch?…
wens
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.651 Menswaardig gaan
dat was jouw wens
geen redden meer aan
dat was jouw grens
geen hulp op tijd
dat was jouw schrik
gelukkig een arts bereid
met respect en begrip
prachtig ben je in slaap gevallen
zo vol vertrouwen, zo rustig
we weten zeker dat zo dood gaan
je goed is bevallen.…
Rinoceros
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.208 Hij zei: "Zal ik jou eens even zeggen
dat wij als eersten de grens gingen verleggen?
Opa werd, om de aarde te promoten,
als eerste het luchtruim ingeschoten".
"Dus", sprak zijn zoon, "Als ik het goed heb paps
bedoelen ze dat met een Rino-caps!"…
getijden
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.581 zoeken
over de grens
van de schaduw
is een wens
het blijft bij een
schuchtere verbeelding
van ravijnen
die ik vul met goden
of te zoete rozijnen
soms
schep ik een
verduisterd einde,
opgaan in niets
van al het zijnde
zo bewegen
mijn getijden
als liefde en
verlies
van vermijden
of bezitten
het is maar net
hoe het gemoed…
Herfst
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
690 Langzaam gaat de natuur
haar groene kleur verliezen
dwarrelend blad wordt over
de grens getild van de zomer
die langzaam gaat sterven.
Door het wonder der natuur.
komt er toch weer een nieuw
seizoen als licht en schemer
elkaar zullen gaan ontmoeten
om samen de herfst te begroeten.…
onbegrepen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.200 ik heb alles gedaan
maar nu
is mijn grens
dus bereikt
hier is de lijn,
ik ben op
jouw autisme
niet merkbaar
aan de buitenkant
maar des te meer
aanwezig aan de binnenkant
onze voortdurende
machtstrijd
zo slopend
ik wil niet kwaad meer zijn
maar kwaadheid is alles
wat ik voel…
Vorst van de Duisternis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Hoewel...
....daders nooít zijn gestraft
is hun wáárheid inmiddels
gelogenstraft
't Gelijk draagt de sporen
van hun kennis in zijn duim
Uitgezogen
Heel typisch dat juist dan
op hun moment van heengaan
de Vorst van de Duisternis
(samen met die Ander)
verstek laat gaan...
....ongestraft
Op de grens van millennia…
Slaapwandelaarster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Dodelijke gedachten
Zijn het die me
Beheersen in de
Uren die ik slaap,
Ben mezelf niet bewust
Van het leven om me heen
En weet al helemaal niet
Meer of ik nog leef
Of reeds de grens naar het
Eeuwig durend donker
Gepasseerd ben -
'k Leef in een woning
Die niet meer is dan
Een kaartenhuisje
Overeind gehouden door
De broze…
Daar ben je wel zelf bij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
510 Zo veel onnodige overlast ondergaan
Tot de grens meer dan bereikt was -
Als ik je daar mee confronteer
Haal je alleen maar je schouders op
En zegt dan slechts
Dat ik daar wel zelf bij ben geweest
En had je misschien liever wel gehad
Dat ik je voorgoed de rug had toegekeerd,
Dat was tenminste duidelijk geweest
En had je tenminste geweten…
Weemoed [2]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
277 Daar ergens, onder de nevels
in het dal is de grens
die ik niet over wil gaan
Ik zet me schrap
Ik kan en ik wil niet
onverschillig zijn
om wat er verdwijnt
met mij: mijn ervaringen
van schoonheid
mijn kennis en mijn besef
wat waardevol en
wat niet belangrijk is
om mee bezig te zijn
Om nog iets te redden
blijf ik lampen neerzetten…
Klaas Dijkhoff
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
923 Ad rem en snel, hij werd de slimste mens
Wat heel bijzonder is, hij kent geen grens:
Bleek topografisch slechts een halve Piet
De and’re helft was echter goed voor tien
Nog nooit zo’n slimme liberaal gezien!…
Het drama
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Wat ik stiekem doe
maar niet verborgen
voor mezelf, de waarheid
die ik niet wil weten
maar toch soms zie
in de vragende ogen
van anderen, verbaasd
of gekwetst, op de grens
van een oordeel over mij
is de waarheid in de ogen
van…
Zwerven tussen letters
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
325 Geen grond,
geen grens,
slechts gewichtloos zijn;
veilig verborgen
in een gouden lijn.
Ik ben niet hier,
ik ben niet daar.
Ik droom
tussen woorden,
vloeibaar en klaar.…
Geur van braaksel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
104 Symfonie op de grens
van mijn leven, gebroken
na de uren
op de harde kerkbank
in de geur van het braaksel
van een weggedragen vrouw:
vagevuur en de waanzin
van de duivel voor haar ogen -
wild stampend als een beer
danst hij om haar heen
....Raak ons aan, vernietig hem
....vernietig al haar herinneringen
....aan hem, en vaag mij…
Hoe kostbaar is een kwetsbaar mens
gedicht
3.2 met 307 stemmen
53.479 De krokus wijst beton zijn grens.
Hoe kostbaar is een kwetsbaar mens.
-----------------------------------------------
uit: 'Hoe kostbaar is een kwetsbaar mens?'
van de theoloog en publicist Okke Jager (1928-1992)…
Herrezen vanuit het verleden
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
779 mijn ziel zich zo
aan de jouwe zou hechten
Wie had ooit gedacht
dat mijn leven
zich van het jouwe zou laten afhangen
kon ik het maar over doen
Was er maar een zoete genade
die gezegde woorden en gedane zaken
in één keer uit zou wissen
was er maar een onzichtbare vergeving
die mijn leven wat zou laten opbloeien
was er maar een grens…
Nevel
hartenkreet
4.6 met 25 stemmen
1.116 Schimmige nevel boven zand
dempt het geluid van verheven gangen
op het door mens verlaten strand
stilt mijn drang naar ongeremd verlangen
Op de grens van zee en land
glanzende manen als met parels behangen
vloeit schuim als grof geweven kant
word ik door rijkdom bevangen…
Voor René
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.407 Vannacht in mijn droom
heb ik je dan ontmoet
Je kuste me zacht
bij wijze van groet
Je raakte me aan
streek zacht door mijn haar
Je hand langs mijn wang
de passie was daar
Je lippen zo zacht
kusten mij intens
Je stralende ogen
zochten naar een grens
Ik geef me over
verlangen doet pijn
Vertel me, allerliefste
wil jij mijn minnaar…
En de hemel glimlacht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
910 de late dag ontmoet
het schemer in een
stilzwijgende omarming
licht neemt afscheid
met een steelse blik
vredig waakt de avond
bij een vervaagde grens
van opgeloste kleuren
in beelden van graniet
en de hemel glimlacht
met duizend lucide ogen
hoe moest ik weten dat
donker zó licht kon zijn…
soms nog
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
634 soms boeit mij nog de zelfkant
het rauwe in de mens
zoals de onverhulde sex
schuw voor de liefde
soms is het zachte hard
op zoek naar al wat echt is
of uitgesproken plat
een lastig ruime grens
voor jongeren om te verkennen
het duurde mij een leven
die zwarte kant in mij
ook te bekennen
blij om te kunnen kiezen
voor menswaardigheid…
Over en uit
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
770 Een streep, een grens. Dat
dit nooit meer verder
gaat.…
BLIJVEN OF GAAN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
489 Elk woord een zweepslag
Geseling met taal
Kolkend bloed, drift die
Een wig drijft
Grens zonder overgang,
Noodweer
Tussen gedachtestreepjes
-Jouw naam-
Traanfilm op hoornvlies
Oogleden die niet wissen
Kunnen
Dan - stilte na de storm
In donkere lucht vegen
Hemelsblauw alweer
Niets nieuws onder de zon…
Ook ik . . .
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
621 als het ademen stopt
het bewustzijn verdwijnt
dan begint de laatste reis
door het universum
in een tijdloze staat
misschien is de ziel
overal en nergens
zowel gelijktijdig als apart
oneindigheid is eeuwig
en ze kent geen grens
kosmische ruis voelt
als weldadige stilte
geen irritatie, geen zoeken
en ook geen verlangen naar . . .…
in de loop van de woorden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
460 de asgrijze schrijver sloeg met
dode takken de laatste taal uit
de steen van zijn geërodeerde hart
op de grens van herfst en winter
op de drempel van lichtheid naar zwaarte
droeg hij de zinnen in de palm van zijn hand
woorden weten niets
dàt had de oude poëet begrepen toen hij
zijn hart ontdekte in de woordeloze dood…
De paarden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Til me op en
neem me mee
over de knellende
grens van het bestaan.
De glanzende dampende
paardenlijven.
De warme lichamen
waarin de dieren
paard zijn.…