575 resultaten.
het portret
poëzie
4.1 met 24 stemmen
19.081 Neen, ik wil niet, dat na de laatste morgen
De beeltenis van dit bemind gelaat,
In een tot molm geworden kist geborgen,
Diep in de muffe grond met mij vergaat.
Doch als ik stervend ben, maar nog niet henen,
Dan wil ik 't houden in mijn vege hand.…
Wanneer ik dood ben, lief
poëzie
2.4 met 19 stemmen
4.854 "
Ik geef u geen gelijk, want groter is 't
Te stérven voor zijn Ikheid, dan te léven:
't Zoet leven lokt méér dan een donkre kist.
Maar Gij komt mij nabij in kracht van pijn
En vreugd, en dus wil 'k U mijn doodsblad geven:
Mijn grootste glorie zal dees bladzij zijn.…
Douceurtje
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
913 ’N kist sigaren, warme sjaal,’n lekker geurtje,
wat je met zoveel extra Euri niet kunt doen...…
Vals rouwproces
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.280 Geleefd heeft hij neem dat van mij maar aan
Kijk dat is zijn jongste net nog maar tien
Daar zijn laatste ex die dertig jaar verschilde
Ongehoord jonge vrouwen is al wat hij wilde
Zou het gemeend zijn van haar dat rouwen
Had ze maar niet met zo oude moeten trouwen
Zij had het kunnen weten hij was immers al versleten
En onder zakken van mijn kist…
Er is een Drent gestorven
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.315 Kist op de plek waar hij is gedoopt
maakt cyclus van het leven compleet.
Stervenden vrezen niet het sombere gaan,
al sinds begin der tijd, licht verdoofd
in kosmische eeuwigheid. Ze zijn gereed.…
Helder
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
581 geesten
in een web van rokerige mist
wit is het gelaat
dat in de ijle verte staart
wit het roerloze doek
dat leeg op beelden in pigmenten wacht
wit is de razende storm
die jakkert over een verloren land
wit en helder was je traan
toen jij je gewonnen gaf
wit was jij
in het licht van gebroken tijd
wit was de zon
die jouw kist…
Regenboog
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
1.708 bloempje, leek onaangeroerd
Donkere wolken, zonnestralen
geen houdt zich de ogen droog
Een jong leven vol van idealen
glijdt weg over deze regenboog
Zware stilten en trage stappen,
ergens krast een torenuil, rauw
Zuchten die velen ontsnappen;
tranen, gedroogd met de mouw
Zachte kleur zwijgt thans even
voor dit lief meisje in haar kist…
Gewoonte ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 Schuchter bewoon ik de
verlaten vlakten, er is niet
meer te verlangen, ook niets
meer te verwachten, dit
niemandsland kan ik niet ruilen,
voetstappen hangen als gedempte
geluiden in de mist, onbekende
stemmen van vroeger vrienden
dringen tot mij door, waarom
zou ik antwoorden om met hen
weer te huilen of te vrezen boven
houten kisten…
ALS JE TOCH EENS WIST
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.244 Als je nu warempel eens wist
hoe ik naar jou kan verlangen
En hoe ik je direct al heb gemist
jij houdt mij eeuwig gevangen
Als je nu warempel eens wist
hoe ik ’s nachts lig te wachten
Dromend dat jij vlug herbeslist
zijn dat enkel droomgedachten
Als je nu warempel eens wist
hoe ik naar jou blijf verlangen;
Dat ik dan snak..naar mijn kist…
Graven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.105 Ik zond jou een gelukstelegram terwijl ik in
de kamers van mijn kelder op zoek ging naar
aanwijzingen in bruine houten kisten die ma-
teriaal zoals poppen, plastic huizen en een
kindertelefoon bevatten, maar niks werd dui-
delijk dan dat we moesten stoppen met graven
en opnieuw beginnen, met een schone lei en
dan kijken waar we zouden gaan…
wit
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
462 geesten
in een web van rokerige mist
wit is het gelaat
dat in de ijle verte staart
wit is het lege doek dat
wacht op beelden en pigmenten
wit de gierende storm
jakkerend over het verloren land
wit en helder was je traan
toen jij je gewonnen gaf
wit was jij
in wit gebroken tijd
wit was het zonlicht dat
schitterde op jouw kist…
Weten dat je gaat
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
830 ik staar naar een lege kist,
en ik zie mezelf al liggen,
later kan ik zeggen dat ik eigenlijk al wist,
dat het vandaag moest zijn...
Het fluweel langs de zijkant voelt zacht aan,
en ik wen al een beetje,
vandaag is het tijd om te gaan,
en later kan ik zeggen dat ik dat eigenlijk al wist...…
Achter De Dood
hartenkreet
3.4 met 22 stemmen
2.482 Ik laat geen traan
De Dood rijdt vóór mij
achter haar de stoet
van mensen die nog leven
en de dode een laatste groet gaan geven
De Dood, zo tastbaar, heel dichtbij
de dood rijdt voor mij
Ik zie de kist, de bloemen...
De Dood is als een dichte mist voor mij.…
Brallen laten staan
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
775 we brallen wat en we laten het
gewoon staan
kennen is een groot woord er was
een hand die ene keer
het was duister in die kisten
veluwe dient als militair gebied
vingers spreken niet over streken
je weet wel
van die persoonlijke dingen
riemen spraken wel boekdelen
daar mee was het gezegd
over die dingen die plaats vinden
tussen anderen…
OUD-LEERLINGENORKEST, eerste repetitie
gedicht
3.7 met 21 stemmen
19.145 Maar na 't concert berg ik hem in de kist
tot over tien of vijfentwintig jaar.
Ben ik niet zelf gekist, dan zit ik klaar.
-------------------------------------
uit: 1000 sonnetten, 1997…
KNIPOOG
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
890 verfomfaaid zoekt een fragiele putter
mistroostig het onvolgroeide bladerdek
de mezen maken misbaar tractoren
grommen onzichtbaar in de zwarte buik
van de boerderij waar op het achtererf
de mest overduidelijk aanwezig is
tien scharreleieren voor 75 eurocent
zelfbediening vanuit een met golfplaat
bedekte kist de natte zwartwitte kat
zoekt…
een straatnaam
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
885 als dichter heb je ook geen eeuwig leven
vandaag of morgen eindig je beslist
wat minder lenig in een eiken kist
je allerlaatste letter is geschreven
uitsluitend je sonnetten zijn gebleven
en die zijn volgens zot en humorist
als bakens in een stad vol gal en mist
je naam dient aan een straat of laan te kleven
dit brengt op Ockenburgh een…
Weten dat je gaat
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
750 Ik staar naar een lege kist,
en ik zie mezelf al liggen,
later kan ik zeggen dat ik eigenlijk al wist,
dat het vandaag moest zijn...
Het fluweel langs de zijkant voelt zacht aan,
en ik wen al een beetje,
vandaag is het tijd om te gaan,
en later kan ik zeggen dat ik dat eigenlijk al wist...…
Anne Frankboom
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
597 Oh herfst jaargetij
met matte kleuren
ongewis weer
tot in den treure
appels peren op de straten
kisten geletterd in hanepoten
binnen paddestoelen hazelnoten
de krant die dan bericht
over ene Anne Frankboom
Ik dacht welke ster
heeft zich buiten mij
in soap of serie
of misschien als mannequin
danseuse dan wel zangeres
plots glorieus opgericht…
bij Hugo Claus te Antwerpen
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.337 hoe een groot schrijver
zo klein worden kan
de kist, eenvoudig strak
op sokkel met witte roosjes
overal zijn ogen, mensen
die spreken en buiten
wachten in groepjes
wolken schudden zich uit
er hangen mantelmeeuwen
boven de stad, zij roepen
hem naar zee, dwars door
klei, polderland en dijken
Bourlaschouwburg loopt
langzaam leeg, kaartjes…
een zomer bij huis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.120 onderhuids
steeds strakker tot barstens toe
de koeien vooruitdrijvend
de reeds onteigende gronden in
aan de rand van lucht en water
het torentje van een kerk
ver weg als dromen kunnen zijn
maar altijd het blazen van de schepen
de wind door je haren
de knoop in je zakdoek
aan de dag genoeg
luizen in de bloemkool
een gulden per kist…
zomer bij huis
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
588 onderhuids
steeds strakker tot barstens toe
de koeien vooruitdrijvend
de reeds onteigende gronden in
aan de rand van lucht en water
het torentje van een kerk
ver weg als dromen kunnen zijn
maar altijd het blazen van de schepen
de wind door je haren
de knoop in je zakdoek
aan de dag genoeg
luizen in de bloemkool
een gulden per kist…
in memoriam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.395 in memoriam sororis meae
23 januari anno domini l998
jij kruipt naar haar toe
jij schaart haar in jij weidt haar
af tot op het bot
heer en meester ben jij kreeft
van haar liefde echter niet
het laatste vertrek
een kist en wilde ganzen
uiterwaardenwaarts
hellouw door tot aan de waal
waar de veerman niet meer vaart
in de tocht een wak…
Mijn godenlach is weg
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 Toch lig ik hier in mijn kist nog
wat na te hijgen, de ademnood wordt
alsmaar groter, het zwart zoent de
tranen, die continu stromen, ondanks
dit onterechte verraad spreek ik je
naam, Mirjam, tot mijn laatste adem
heel liefdevol uit, voel je lijden
zo diep in mijzelf, draag je met me
mee tot God me weer doet lachen in
het hiernamaals met…
Oma's memo
gedicht
2.2 met 162 stemmen
27.506 zo eindigt ook haar kunstgebit
met gouden stift, dat nu nog elke avond
in een glaasje gaat, straks in een kist.
------------------------------
uit: "Dikke mensen", 1990.…
Doka
gedicht
3.0 met 10 stemmen
4.143 Uit de zee doemt mist die haar
inkuilt in een glazen kist. IJsbloem in de zomer.
Loodzwaar achter een raam met leeftocht staan.
Het licht doorwaden in een lens. Tintelingen
in een glasfiguur. Slaapt zij zich uit, schrikt
in water, verzonken in een opgelicht donker.
Zo komt zij in beeld. Daarbuiten ga ik in haar
zwijgen op.…
Vrij
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.504 hebben
bang om het te zijn
Nestelt het beest zich in lagen
ligt het embryo in een ei
In mijn buik ligt te slapen
verhard de kalklaag heen om mij
Opgerold en heel diep slapend
haast vertederend en lief
Zal ik het moeten dragen
pijnlijk wreed voelen knagen
Wel of geen slopend oordeel
een snelle of een zachte dood
Probeer ik mijn kist…
Moeder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
987 Niet die van in de kist!
Je laatste kleinkind moet gezien.
En wij, zijn wij klaar zonder jou te zijn?
En vader, weduwnaar?…
Rouw
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
637 rivieren
in dat groene weidse land
door een laan vol populieren
mensen zwijgend langs de kant
ieder in zichzelf verzonken
met een scherf van het verdriet
met de woede en de beelden
uit dat onbekend gebied
40 stille zwarte wagens
en een vreemde warme trots
die ik voor dit land nooit voelde
maar die mij doorstroomde plots
Bij de eerste kist…
Umbra Nihili
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
955 zou je dat voelen
en dan het diepe graf
waarin je niet wil zijn
die nauwe kist
in het donker van je nacht
zou je dát nog voelen
of…. zou je niets meer
niets, zelfs dát niet ...…