Alle inzendingen over laatste bewoners

9323 resultaten.

Sorteren op:

De dagen gaan

poëzie
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 5.977
Nu is de tijd voor oude heerschappijen; Vermolmde staten wanklen - de Commune Zal rustig rijzen uit de roeste ruïne En zal een rijk zijn van de ganse aarde: Herberg voor volkeren, verlost van wallen, Bewoners van de veilge hemelhallen En in de ogen Gods gelijk van waarde.…

Worsten

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 785
bewust broodbelegging wordt een lust zijn Duitse vrouw eet ze rauw Gait Jan de Boer gaat het te ver hij lust geen worst, daar komt bij wat een boer niet kent eet 'ie niet tot het verdriet van de boerin zijn soorten zijn overal bekend leverworst, cervelaat, salami en onvervalste boerenmetworst, worstvingers voor de kleintjes veel bewoners…

Geborduurd sonnet

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
oom is bezeten van de scheve kruissteek alle onderwerpen heeft ‘ie afgekruist in ‘t bejaardenhuis wordt ‘ie al verguisd sonnetten gaat men naaien deze week de oudjes steken door na het borduren gewoon genaaid, vindt de directrice aanvang kruist ‘ie door naar de remise vrijwilligers ontsla je niet uit vrije uren bewoners zitten de gehele…

niet Onuitputtelijk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 499
Hemel gedankt, gaat niet álles verkeerd Als handen en voeten, moeten wij als bewoners sámen onz' schouders eronder zetten zodat uiteindelijk het tij zich keert Aan mensen gaat 't leven voorbij die niet zien, niet begrijpen dat echt níets onaantastbaar is ook al is dat alles goed gefundeerd Uiteindelijk ontwaakte de Schepper, die met…

uit de bocht gevlogen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 575
De stilte schreeuwt het uit in deze stad van eén miljoen bewoners. Plastic Een ingedeukt blikje stuitert over het asfalt. In het talud ligt zo hier en daar een smoezelig condoom. De camera registreert; een vrouw schaars gekleed met sigaret en wankele tred naast haar sloffen lopend Huilt van binnen.…
Imiza3 maart 2013Lees meer >

SUBMISSIE

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 859
Er heerst voor altijd droeve alteratie over Hrabove in de oblast Donetsk verbijstering rits men niet meer dicht bewoners blijven verstoken van stilte meer nog kommer over verre grenzen waar knuffels en beelden domineren onder ronken van overvliegende storm op weg naar eeuwige vrieskou er branden weer ontelbare kaarsen want kerst en nieuwjaar…

Grafveld in Frankrijk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
het kerkhof van grijze steen ligt verloren in een veld koren hier is het hele dorp aangeland in een voeg van het landschap ergens langs de wegkant een stille straat loopt voor eeuwigheid tussen graven van bewoners die tijdens hun leven wel of niet hebben geleden met kapellen en pinakels smal op de ruimte bemeten zo’n plaats waar de tijd…

Waterkamer

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 753
Op weg naar zee passeer ik luchtkastelen en woningen zonder bewoners vervallen oude huizen die als losse hulzen na het treffen in het landschap liggen de daken bieden geen beschutting meer gunnen de roofvogels een onbelemmerde blik in de lege buik van bescherming slechts een verstomde angstkreet houdt zich uiteengescheurd verborgen in uitdijende…

Toen jij verdwaalde

netgedicht
5.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 469
ik zag hoe open ramen naar jou lachten toen jij verdwaalde in het plezier van de heel vaak uitgestorven straat zij knipoogden tegen de zon die jou een warm welkom bereidde met het zelf gekozen alleen in straten van steen zelfs de voordeuren tochtten in allerlei luchten de specifieke geuren van het levend huis zonder bewoners…

Ons oude bankje

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 759
melodieën die hij er speelde op zijn gitaar en bijzondere verhalen vertelde velen ben ik inmiddels vergeten sommigen vergeet ik nooit vandaag tien jaar geleden deed ik er door verhuizing afstand van het dierbaar bankje indachtig ik denk daaraan en ril, heb het koud nu ben ik negenentachtig herinnering die nooit sterft nieuwe bewoners…

de maan vertelt

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 85
in dromen reiken sterren en bomen elkaar de hand, ze schuiven aan bij de dis van een groter geheel spreken is voor later zegt de kruin tegen de staart van een vallende ster hun ogen breken schimmen en gedaantes maken elkaar het hof, het universum raakt geen einde en begin op deze aarde nestelen woudreuzen als bewoners van verre…
elze20 oktober 2026Lees meer >

De laatste Trein

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.097
Gevangen, wachtend op de laatste trein. Strijd om leven of dood, wachtend op de laatste trein. Angst voor de toekomst, wachtend op de laatste trein. Hoop op bevrijding, wachtend op de laatste trein. Opeengepropt in een kleine barak, wachtend op de laatste trein. Wachtend om uitgekozen te worden voor Auschwitch met de laatste trein.…

Zo zie ik jou

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.117
De laatste keer Zoals je was En ons verliet Zo zal jij altijd bij mij blijven Jouw laatste blik Die laatste lach Die niemand kent Zo zal ik jou in mijn dromen volgen Mijn liefde voor jou Is verankerd in mij Jouw licht blijft schijnen Zo zal jouw ziel blijven bestaan Het leven gaat door Is in een seconde voorbij Maar je moet weten…

Bejaardenhuis

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.163
Eenzaam zit zij in haar kamertje van het bejaardenhuis Met een zakdoekje in haar hand Ze verlangt naar haar eigen huis Alsof ze hier gevangen zit en wachtend op haar dood haar allerlaatste stationnetje ze mist haar echtgenoot Ze voelt zich opgeborgen Als een vogel in een kooi Starend naar een familiefoto wat was die tijd toch mooi Ik breng…

Opgegeven

netgedicht
3.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.983
Lieverd mag ik een lepeltje jus? Aardappels zijn anders zo droog Af en toe zie ik je slikken Toe, hou je nog even groot Steek de kaarsjes daar eens aan Trek de gordijnen maar veilig dicht Echt gezellig vind je niet Kom niet huilen, toe nou lief Erwtjes smaken niet met zout Rust maar even op mijn schouder Staar met mij niet verder dan morgen…

1999 n. Chr. Hier, nu

gedicht
2.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 11.808
Vanwaar ik droom en schrijf en liefheb ingescheept voor deze vreemde reis. Slechts gewapend met de zekerheid dat door eeuwen en ijstijden, dwars doorheen het eindeloze strijdgewoel de ononderbroken draad van Ariadne loopt waarmee ik aan het begin van alle tijd zit vastgeknoopt. En onderweg is iets van mij ooit alles al geweest. In de…
Marc Tritsmans15 september 2004Lees meer >

Lilith; De Verloren Dochter/ De laatste Engel

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.406
Godsgeschenken doen mij dansen in eenzame onsterfelijkheid Ben jij de laatste Engel die gezonden uit het Paradijs mij moet verlossen van mijn zonden de weg terug naar Eden wijst?…
la farfalla15 oktober 2004Lees meer >

de laatste trein

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.443
wachten op de laatste trein mensen drommen samen het geeft iets van bewogenheid als druppels op de ramen reizen door een donker land wanneer je hoort te slapen het is niet wat het wezen moet dat merk je aan het gapen de trein raast op 't juiste spoor dan een laatste remming... eindelijk daar zijn we dan op de eindbestemming…

VERLICHTING

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.000
Mamma, kijk, de maan vannacht is een heel groot oor. Rechteroor! Het oor van Schuilevink dat minder wordt. Maar huilt een kind, dan vindt het absoluut gehoor. Doodgemoedereerd en koel ziet zij beneden de maan zonnebaden. Met een ruk trekt zij de gordijnen dicht.…

Voor 't laatst

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.942
Vannacht heb ik tegen je aan gelegen heel zacht Vannacht, voor even gevoeld voor ‘t laatst hoe ‘t was Vannacht bij jou te zijn te leven voor even Vannacht gezwegen over straks alleen Vannacht…
Eelco Schut14 januari 2006Lees meer >

Laatste trein

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.298
Wat gelaten stond je voor me en ik snikte met een brok want ik kreeg nu in de gaten dat ik jou hier moest verlaten toen mijn laatste trein daar wachtte op de wijzers van de klok en het fluitsignaal viel samen met de eerste wintervlok Van het raam zag ik je zwaaien en de trein schoof met een schok over veel te natte sporen langs dat wat…
jan haak19 oktober 2008Lees meer >

Het doodsbed

gedicht
2.7 met 152 stemmen aantal keer bekeken 51.488
Kantelend licht. De avond is een kaars die over haar gezicht een eiland legt. Landschappen varen voorbij en zij is het laken waarop nu alles wordt gezegd. December. Bloemen klampen ramen aan, broodkruim lijnt de perken af, verstikt hun zucht. Het huis stokt in de kelen staan de klinkers amper overeind. En ik vlucht naar haar hals waarop…

Laatste dag

poëzie
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.152
Op: dies irae, dies illa etc. 1. De gewisse dag der wraken, Och! de dag begint te naken Die de wereld zal doen blaken. 2. Wiens gemoed en zal niet schromen Als ten oordeel zullen komen Beide kwaden ende vromen! 3. Allen die ooit zijn geboren En ontslapen, met haar oren De aartsengel zullen horen. 4. Zal de dood als dan niet…

Laatste inzending

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 848
Je was nooit te beroerd om te reageren, maar ergens in een krant las ik dat een beroemd dichter verdwenen is en wel zodanig, dat ik voorzeker geen reactie meer hoef te verwachten op mijn laatste inzending aan jou (of mijn vraag, wat er toch met jou aan de hand was, toen aan het strand te Knokke of zo, waar Wolkers, big survivor, en Campert, taaie…

Recreatie

gedicht
3.1 met 25 stemmen aantal keer bekeken 15.480
Twee keer per jaar reden wij naar het kerkhof, op het 4e graf, 3e rij links van de ingang mocht ik bloemen zetten in een groene zinken vaas terwijl mijn vader knielde op een bankje waar hij eerst zijn zakdoek overheen had gelegd de wandeling tussen de graven duurde vaak meer dan een uur, mijn vader bracht bezoeken aan oude kennissen en besprak…
Bert Voeten7 december 2020Lees meer >

emotionele laatste traan

hartenkreet
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.048
zag Maar na tijden van leven Moest het leven zich opgeven Want het geleefde leven was echt op Zonder dat ik het wist Leek het leven even een grote list Want jij werd zomaar getroffen Door deze dode tijden Moesten we glashard hopen Dat jij het nog zou halen Maar plots werd jij Met een tik van de klok Uit ons leven gehaald De laatste…
MiTcHeLL17 augustus 2009Lees meer >

Laatste adem

hartenkreet
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.828
De laatste adem van mijn leven, De dood is nu zo dichtbij, Om jou heb ik veel gegeven, Mijn leven dat ben jij.…
Bvg15 september 2009Lees meer >

- De trotse stijle witte graven -

netgedicht
4.0 met 54 stemmen aantal keer bekeken 1.011
Zielen hebben hun laatste rust gevonden, in trotse witte stijle graven.…

Bladerhuid

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 896
Ze lag daar, alsof ze al dood was Te liggen Haar huid bladerde af Net zoals het plafond waarnaar ze staarde - bevroren Niemand wist aan wat ze dacht Niemand wist of ze wel dacht Of ze wel kon denken Ik raakte haar voorhoofd aan Voor de allerlaatste keer Ik vroeg nog over vroeger Ze antwoordde niet meer…

- De Laatste Bel -

netgedicht
4.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Een groot stiltefeest zo lijkt het, de dappere daden van laatste gewilde uren van allerlaatste gekwelde muren, de hoge laatste eer, het Zwartemeer een persoonlijke overwinning zo omsloten en toch beschermd ter ere van wat ook maar kon zijn.…